Είναι Ουαλός, ωστόσο το ταλέντο του τόσα χρόνια το ξεδιπλώνει για λογαριασμό αγγλικής ομάδας. Αρχισε την καριέρα του στην Μάντσεστερ Σίτι, ωστόσο εδώ και μια εικοσαετία ανήκει στην Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, της οποίας πλέον είναι ο αδιαμφισβήτητος ηγέτης. Αν και celebrity, ποτέ δεν απασχόλησε το κοινό με την προσωπική του ζωή, παρά μόνο για τις αγωνιστικές του εμφανίσεις.
Σχετικά linksVideos
Ο άνθρωπος των αντιθέσεων, ο Ράιαν Γκιγκς, στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ έφτασε τις
759 εμφανίσεις με την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και βρέθηκε στην πρώτη θέση της σχετικής λίστας, ξεπερνώντας τον
σερ Μπόμπι Τσάρλτον. Σαν τον βετεράνο "μπέμπη" δεν θα γίνει ποτέ. Η υστεροφημία του, όμως, δεν θα απέχει παρασάγγας σε μερικά χρόνια, αφού πρόκειται για έναν ποδοσφαιριστή που έχει δώσει τα πάντα στην ομάδα και έχει συνδεθεί με κάθε επιτυχία της τις τελευταίες δύο δεκαετίες. Και δεν είναι λίγες...
Από την γενέτειρά του στο Κάρντιφ της Ουαλίας, στο Μάντσεστερ σε ηλικία επτά ετών. Από εκεί στις ακαδημίες της Μάντσεστερ Σίτι και σε ηλικία 14 ετών, η φήμη του αναγκάζει τον σερ Αλεξ Φέργκιουσον να επισκεφτεί το οικογενειακό του σπίτι, ώστε να τον φέρει στις ακαδημίες της Γιουνάιτεντ. Στόχος επετεύχθη και για τρία χρόνια ο νεαρός Ουαλός εκκολαπτόταν στις εγκαταστάσεις των "κόκκινων διαβόλων", σε μία περίοδο που ο σύλλογος δεν περνούσε και τις καλύτερες μέρες.
Παλμαρέ10 πρωταθλήματα (1992-93, 1993-94, 1995-96, 1996-97, 1998-99, 1999-00, 2000-01, 2002-03, 2006-07, 2007-08)
4 κύπελλα (1994, 1996, 1999, 2004)
1 κύπελλο νέων (1992)
2 λιγκ καπ (1992, 2006)
6 τσάριτι σιλντ (1993, 1994, 1996, 1997, 2003, 2007)
2 Τσάμπιονς Λιγκ (1999, 2008)
1 Σούπερ Καπ Ευρώπης (1991)
1 Διηπειρωτικό (1999)
Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στις 2 Μαρτίου του 1991 (έγινε επαγγελματίας στις 29 Νοεμβρίου του 1990, τη μέρα των γενεθλίων του) ως αλλαγή του Ντένις Εργουιν σε αγώνα κόντρα στην Εβερτον στο "Ολντ Τράφορντ". Η ειρωνεία της τύχης τον έφερε αντιμέτωπο με την Μάντσεστερ Σίτι στο πρώτο του παιχνίδι ως βασικός και μάλιστα σε αυτό σημείωσε το πρώτο γκολ της καριέρας του (και μοναδικό της αναμέτρησης, με κόντρα στον Κόλιν Χέντρι).
Ο δρόμος είχε ανοίξει διάπλατα και από την επόμενη σεζόν λογιζόταν ως βασικό στέλεχος της ομάδας. Αναδείχθηκε δύο σερί χρονιές κορυφαίος νεαρός ποδοσφαιριστής της χρονιάς (πρώτος παίκτης που το πετυχαίνει αυτό) και λίγο αργότερα έκανε και το ντεμπούτο του με την εθνικήΟυαλίας που τελικά επέλεξε, ως αλλαγή σε αγώνα κόντρα στην Δυτική Γερμανία τον Ιούνιο του 1991.
Τη σεζόν 1991-92 κατέκτησε το πρώτο τρόπαιο στην καριέρα του, το λιγκ καπ Αγγλίας με νίκη επί της Νότιγχαμ στις 12 Απριλίου, με τον Γκιγκς να δίνει την ασίστ στον Μπράιαν Μακλέρ που σημείωσε το μοναδικό γκολ της συνάντησης. Την επόμενη σεζόν, όταν και άρχισε η Premiership, ήρθε και το πρώτο πρωτάθλημα, για τον Ουαλό αριστερό εξτρέμ ο οποίος πήρε τη φανέλα με τον αριθμό 11 εκείνη τη σεζόν κι έκτοτε δεν την έβγαλε ποτέ...
Τα ρεκόρ του Γκιγκς* Εχει 759 συμμετοχές σε κάθε διοργάνωση με την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, περισσότερες από κάθε άλλον παίκτη.
* Μαζί με τον Ρόι Κιν είναι ο παίκτης της Μάντσεστερ με τα περισσότερα κύπελλα Αγγλίας (4).
* Μπήκε στο Hall of Fame της Αγγλίας το 2005 για την προσφορά του στο αγγλικό ποδόσφαιρο.
* Με τους δέκα τίτλους που έχει κατακτήσει έχει γίνει ο πολυνίκης στο αγγλικό πρωτάθλημα, με τους Αλαν Χάνσεν και Φιλ Νιλ να ακολουθούν με οκτώ.
* Μαζί με τον Γκάρι Σπιντ έχει σκοράρει σε όλες τις χρονιές της Premiership από την δημιουργία της το 1992.
* Εχει ξεπεράσει τα 100 γκολ στο πρωτάθλημα.
* Εχει ξεπεράσει τις 100 συμμετοχές στο Τσάμπιονς Λιγκ.
Από τη στιγμή που έγινε η αρχή, ο Ράιαν Γκιγκς δεν κοίταξε ποτέ πίσω. Είτε με συμπαίκτες τον ΕρικΚαντονά, τον Πολ Ινς ή τον Αντρέι Καντσέλσκις, είτε με τον Ντέιβιντ Μπέκαμ, τον Πολ Σκόουλς τον Αντι Κόουλ, τα τρόπαια ήταν μονόδρομος για τον Γκιγκς. Οντας βασικό στέλεχος της αριστερής πτέρυγας της ομάδας, ο Ουαλός συνέδεσε το όνομά του με την "χρυσή" δεκαετία της Γιουνάιτεντ, αυτή του ’90, όπου κατέκτησε έξι πρωταθλήματα και φυσικά το περίφημο τρεμπλ του 1999.
Πλαστική κίνηση, ασταμάτητος με τη μπάλα, ποδοσφαιρικό μυαλό Βραζιλιάνου, μάτι έτοιμο να κοιτάξει την παραμικρή κίνηση συμπαίκτη για να βγάλει την ασίστ, σκόρερ όποτε χρειάστηκε. Επιτομή των ικανοτήτων του, το γκολ που σημείωσε στο δεύτερο ημίχρονο της παράτασης του ημιτελικού κυπέλλου με την Αρσεναλ το 1999, ένα από τα καλύτερα που έχουν σημειωθεί στα αγγλικά γήπεδα (το βίντεο το αποδεικνύει).
Η νέα χιλιετία δεν συνδυάστηκε με συνέχιση αυτής της ευφορίας. Η γενιά του τρεμπλ είχε πάρει φθίνουσα πορεία και μαζί της και ο Γκιγκς. Σε σημείο, μάλιστα, που ορισμένοι φίλαθλοι των αποδοκίμασαν σε ορισμένους αγώνες του "Ολντ Τράφορντ". Αν και αρχηγός της ομάδας, άρχισε να νιώθει την αμφισβήτηση στο πετσί του, χωρίς να επηρεαστεί ιδιαιτέρως. Χαμηλών τόνων ων, ο Γκιγκς απλώς συνέχισε να δουλεύει και το πρωτάθλημα του 2003 ήταν εν μέρει αποτέλεσμα και της αγωνιστικής ανόδου του.
Ο χρόνος, όμως, είναι αδυσώπητος για όλους και από τη στιγμή που αποφάσισε να παραμείνει για πάντα στην Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ (απορρίπτοντας το ενδεχόμενο να συνεχίσει στην Ιντερ) έπρεπε να υποστεί τις συνέπειες του... rotation. Οι συχνοί τραυματισμοί του (ίσως το μοναδικό "μελανό" σημείο της καριέρας του) τον απέτρεπαν από συνεχείς παρουσίες στην ενδεκάδα. Σε συνδυασμό με τις υποχρεώσεις του στην εθνική Ουαλίας, τα πράγματα δεν ήταν και τόσο εύκολα για τον ίδιο.
Παρά την εμπιστοσύνη που του τρέφει ο σερ ΑλεξΦέργκιουσον, οι διάδοχοι του άρχισαν να εμφανίζονται συνεχώς στο "Ολντ Τράφορντ" και ο ίδιος άρχισε να κάνει... πίσω. Μέλος και των τεσσάρων σπουδαίων ομάδων που έχτισε ο Σκοτσέζος τεχνικός, η παρουσία του στην ομάδα των τελευταίων δύο ετών θυμίζει λίγο αυτήν στην πρώτη "φουρνιά". Δεν είναι βασικός, αλλά έχει αρκετές συμμετοχές, οι περισσότερες ως αλλαγή. Οταν χρειάζεται, βέβαια, η εμπειρία του πάντα εφόδιο για τους νεαρούς "κόκκινους διαβόλους".
Ο αδικημένος ΟυαλόςΟ Ράιαν Γκιγκς ανήκει στην πλέον άτυχη κατηγορία ποδοσφαιριστών, που παρότι βάσει αξίας κατατάσσονται στην ελίτ, αυτό δεν μπορεί να αποδειχθεί από την παρουσία τους σε διοργανώσεις εθνικών ομάδων, λόγω της καταγωγής τους. Ο Ουαλός Γκιγκς δεν μπορούσε να παραστεί σε Euro ή Μουντιάλ, όπως συνέβη στο παρελθόν για παράδειγμα με τον Βορειοϊρλανδό Τζορτζ Μπεστ.
Σε συνδυασμό με τις συστηματικές απουσίες του από φιλικά προετοιμασίας (μία περίοδο έλειψε από 18 συνεχή παιχνίδια λόγω... τραυματισμών, αλλά στην ουσία ο Φέργκιουσον δεν του επέτρεπε να πάει) η σχέση με την εθνική Ουαλίας ήταν περίεργη. Οπως και να έχει αποχώρησε με 64 εμφανίσεις και 12 γκολ από το 1991 μέχρι το 2007 κι έχοντας φορέσει το περιβραχιόνιο του αρχηγού.
Η ανανέωση του συμβολαίου του που έγινε τη φετινή σεζόν έρχεται κόντρα στην τακτική των «κόκκινων διαβόλων», μιας και ο Φέργκιουσον δεν επιτρέπει να έρχονται ή να παραμένουν ποδοσφαιριστές άνω των 30 ετών. Ο Ντέιβιντ Μπέκαμ ανήκει σε αυτήν την περίπτωση, ο Ρουντ φαν Νίστελροϊ δεν ξέφυγε από τον κανόνα, ακόμα και ο Ρόι Κιν αποχώρησε από την ομάδα πριν ολοκληρώσει την καριέρα του.
Οι περιπτώσεις που ο Σκοτσέζος κράτησε στο "Ολντ Τράφορντ" είναι μετρημένες στα... δύο δάχτυλα. ΡάιανΓκιγκς και Πολ Σκόουλς είναι οι εκλεκτοί που θα μεταλαμπαδεύσουν στη "φουρνιά" του Ρονάλντο, του Ρούνεϊ, του Κάρικ, του Νάνι εμπειρίες και βιώματα τίτλων, εγχώριων κι ευρωπαϊκών.
Ηδη, εν έτει 2008, η συνεισφορά του Ουαλού είχε προφανής. Η διαφορά του ταλέντου με την εμπειρία επίσης. Φέρτε στο νου σας το πέναλτι του κορυφαίου ποδοσφαιριστή της χρονιάς, Κριστιάνο Ρονάλντο, και το πέναλτι του 34χρονου μεσοεπιθετικού. Παρότι το καλοκαίρι του 2009 ο Γκιγκς μένει ελεύθερος, ο Φέργκιουσον πιστεύει ότι θα συνεχίσει στον σύλλογο. Είτε ως ποδοσφαιριστής, είτε ως προπονητής...