Την περίοδο 1953-54 οι «μαυραετοί» απέκλεισαν στα προημιτελικά τον Αρη και στα ημιτελικά τον Πανιώνιο και έγιναν η πρώτη ομάδα από την περιφέρεια που φτάνει στον τελικό. Εκεί, ηττήθηκε στο γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας με 2-0 από τον Ολυμπιακό.
Οι Δραμινοί δεν το έβαλαν κάτω και τέσσερα χρόνια αργότερα (1957-58) επέστρεψαν στον τελικό. Αυτή τη φορά είχαν θέσει εκτός συνέχειας του θεσμού τον Φωστήρα στα προημιτελικά (3-1) και τον Ηρακλή στα ημιτελικά (1-1 και 1-0 στον επαναληπτικό). Ο τελικός εκείνης της χρονιάς είχε διεξαχθεί στο στάδιο «Γ. Καραϊσκάκης» με τον Ολυμπιακό να επικρατεί με 5-1.
Οι δύο αυτές ομάδες συνέθεσαν το ζευγάρι του τελικού και την αμέσως επόμενη σεζόν (1958-59). «Θύμα» της Δόξας στα προημιτελικά έπεσε ο ΠΑΟΚ (1-0) και στα ημιτελικά ο Πανιώνιος (2-1). Το αποτέλεσμα του τελικού ήταν το ίδιο με τις δύο προηγούμενες…απόπειρες της Δόξας να στεφθεί Κυπελλούχος Ελλάδας (ήττα με 2-1 στο γήπεδο της «Λεωφόρου»).
Τη σκυτάλη από τη Δόξα Δράμας πήρε την περίοδο 1962-63 ο Πιερικός. Η ομάδα της Κατερίνης αφού ξεπέρασε το εμπόδιο της Νίκης Βόλου στα προημιτελικά (0-0 στον πρώτο αγώνα, 3-2 στη ρεβάνς), πήρε το πολυπόθητο εισιτήριο για τον τελικό αποκλείοντας στα ημιτελικά τον ΠΑΣ Αβέρωφ Γιάννινα (4-0). Ο Ολυμπιακός ανέκοψε την πορεία του Πιερικού επικρατώντας με 3-0 στον τελικό που διεξήχθη και πάλι στο γήπεδο της «Λεωφόρου».
Πέρασαν 16 ολόκληρα χρόνια (1979-80) για να ξαναδούμε ομάδα της περιφέρειας στον τελικό, μόνο που αυτή τη φορά η Καστοριά δεν έφτασε μονάχα στην πηγή, αλλά ήπιε και νερό. Στα προημιτελικά οι «γουναράδες» νίκησαν 1-0 τη Λάρισα και απέσπασαν ισοπαλία 1-1 στο Αλκαζάρ. Στα ημιτελικά η παρέα του Τσιρώνη σημείωσε δύο νίκες επί του Μακεδονικού (2-0, 2-1) και πέρασε στον τελικό που έλαβε χώρα στο γήπεδο της Νέας Φιλαδέλφειας. Η Καστοριά έγινε η πρώτη επαρχιακή ομάδα που κατακτά το τρόπαιο επικρατώντας με 5-2 του Ηρακλή.
Τις δικές της ημέρες δόξας στο θεσμό έζησε τα πρώτα πέντε χρόνια της δεκαετίας του ’80 η Λάρισα. Την περίοδο 1981-82 οι Θεσσαλοί απέκλεισαν τον Διαγόρα στα προημιτελικά (1-0, 0-0) και την Κόρινθο στα ημιτελικά (0-1, 3-1) και βρέθηκαν στον τελικό της 19ης Ιουνίου 1982 με αντίπαλο τον Παναθηναϊκό στη Νέα Φιλαδέλφεια. Η πρώτη παρουσία της ΑΕΛ σε τελικό δεν συνοδεύτηκε με τίτλο (1-0 ο Παναθηναϊκός).
Το ίδιο σενάριο «παίχτηκε» και δύο χρόνια αργότερα (1983-84). Η Καβάλα (3-0, 0-0) και ο Ηρακλής (1-0, 0-0) ήταν τα δύο τελευταία εμπόδια που ξεπέρασε η ομάδα του Βάλτερ Σκότσικ πριν παίξει σε έναν ακόμη τελικό με τον Παναθηναϊκό. Αυτή τη φορά οι «πράσινοι» επικράτησαν με 2-0 στο ΟΑΚΑ.
Η Λάρισα κατέκτησε τον πρώτο τίτλο της ιστορίας της την επόμενη σεζόν (1984-85). Στην τελική οκτάδα απέκλεισε την Κόρινθο (6-1, 1-2), στα ημιτελικά τον Λεβαδειακό (2-0, 5-0) και στον τελικό της 26ης Ιουνίου 1985 στο ΟΑΚΑ συνέτριψε με 4-1 τον ΠΑΟΚ.
Λάρισα – ΠΑΟΚ 4-1
Στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’80 μπήκε στον χάρτη του Κυπέλλου Ελλάδας η Κρήτη, χάρη στον ΟΦΗ. Την περίοδο 1986-87 οι Ηρακλειώτες μιμήθηκαν την Καστοριά καθώς στην παρθενική τους εμφάνιση σε τελικό κατέκτησαν το τρόπαιο. Δύο νίκες με την Καλλιθέα στα προημιτελικά (0-2, 4-0) και άλλες δύο με τον Διαγόρα Ρόδου στα ημιτελικά (0-2, 3-1) έφεραν τον ΟΦΗ στον τελικό όπου επικράτησε με 3-1 του Ηρακλή στα πέναλτι (1-1 ο κανονικός αγώνας) με ήρωα τον Μύρωνα Σηφάκη.
ΟΦΗ – Ηρακλης 3-1 (πεν.)
Τη σεζόν 1989-90 ο ΟΦΗ προσπάθησε να επαναλάβει τον θρίαμβο. Στα προημιτελικά απέκλεισε με μεγάλη ανατροπή τον Αθηναϊκό (0-3, 5-0) και στα ημιτελικά σημείωσε «χρυσή» εκτός έδρας νίκη επί του Απόλλωνα Αθηνών (0-0, 0-1). Όμως, στον τελικό ηττήθηκε στο ΟΑΚΑ από τον Ολυμπιακό με 4-2.
Ετσι, φτάσαμε στην περίοδο 2006-07 όπου η Λάρισα επανεμφανίζεται σε τελικό μετά από 22 χρόνια και κατακτά το δεύτερο κύπελλο της ιστορίας της. Οι «βυσσινί» απέκλεισαν την Κέρκυρα στους «8» (0-0, 2-0) και τον ΠΑΣ Γιάννινα στους «4» (2-0, 0-2) πριν θριαμβεύσουν με 2-1 και επί του Παναθηναϊκού στον τελικό που διεξήχθη στο Πανθεσσαλικό στάδιο του Βόλου.
Λάρισα – Παναθηναϊκός 2-1
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ: