Συνέντευξη Εντσο Μαρέσκα στο contra.gr (vid)

Γεννήθηκε στο Σαλέρνο, έξω από τη Νάπολι. Έπαιζε μπάλα στις αλάνες και ενδιάμεσα ακολουθούσε τον πατέρα του και τα αδέρφια του με το καΐκι για να βγάλουν τα προς το ζην. Σε ηλικία έντεκα ετών άφησε τον τόπο του και την οικογένειά του για να χαράξει τη δική του διαδρομή μακριά από την ψαραγορά του Σαλέρνο και την οικογενειακή παράδοση.

Ξεκίνησε από τις ακαδημίες της Μίλαν και της Γιουβέντους και κατέληξε στο πάνθεον των ηρώων της Σεβίλλης, με την κούπα του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ 2006 να έχει την «φωτογραφία» του. Κλασικός Ιταλός, ερωτευμένος με τη χώρα του και τη… βέσπα που συντηρεί από τα εφηβικά του χρόνια - κάτι σαν υπόμνηση του παρελθόντος του. Το παρόν του είναι συνδεδεμένο με μια απαστράπτουσα Φεράρι.

Η Σεβίλλη έμοιαζε το ποδοσφαιρικό λιμάνι του, αλλά δεν ήταν. Εφτασε στο λιμάνι του Πειραιά κουβαλώντας τις «ελληνικές» σελίδες από το τελευταίο βιβλίο της αγαπημένης του Οριάνας Φαλάτσι «Συνέντευξη με την Ιστορία».

- Δεν περίμενα ότι θα ξεκινούσε έτσι μια συνέντευξη με τον Εντσο Μαρέσκα…

Γιατί όχι; Μου αρέσει να διαβάζω πράγματα που με εξελίσσουν και μου προσθέτουν γνώση. Το βιβλίο της Οριάνας Φαλάτσι με βοήθησε να καταλάβω πράγματα για τους Ελληνες και την πρόσφατη ιστορία σας. Εμαθα για τη χούντα και το σύντροφό της συγγραφέως, τον Αλέκο Παναγούλη, που υπέφερε τα πάνδεινα εκείνη τη σκοτεινή εποχή.

- «Δεν υπάρχει ήττα στην καρδιά αυτού που μάχεται», είναι μια φράση βγαλμένη από τη λογοτεχνία, γραμμένη στη μπλούζα που φοράς συχνά μετά τους αγώνες. Τι συμβολίζει;

Την πρωτοφόρεσα πριν από δέκα χρόνια, σε ένα ματς με τη Μπρέσια που ήταν ο «θάνατός σου η ζωή μου». Την φοράω πάντα σε κρίσιμα παιχνίδια, είναι κάτι σαν γούρι. Είναι μια φράση που σου δίνει δύναμη -ακόμη κι αν δεν την έχεις- να δίνεις τα πάντα για να πετύχεις κάτι. Από τότε την φοράω συνήθως όταν θέλω να γιορτάσω κάποιον τίτλο, όταν μου συμβαίνει κάτι σημαντικό.

- Και ο στίχος «ti voglio benne Assai» τι σου λέει; Είχα διαβάσει παλιότερα ότι είναι από τα αγαπημένα σου ιταλικά τραγούδια.

Μου αρέσει πολύ, ειδικά όταν το τραγουδάει ο Πίνο Ντανιέλε, γιατί είναι ένα τραγούδι που μιλά για την αγάπη. Μου δημιουργεί πολλά συναισθήματα, με ταξιδεύει.

- Σε ταξιδεύει πίσω στη χώρα σου;

Είμαι ένας Ιταλός που είχα την ατυχία ή την τύχη να ζήσω πολλά χρόνια μακριά από την πατρίδα και αυτό κάνει τον έρωτά μου γι’ αυτήν μεγαλύτερο. Δεν θα άλλαζα την Ιταλία με καμία άλλη χώρα στον κόσμο.

- Ούτε την κουζίνα της, φαντάζομαι…

Το υπέροχο ιταλικό φαγητό, ναι. Ξέρεις, ζώντας τόσα χρόνια στο εξωτερικό, έμαθα πολύ γρήγορα να μαγειρεύω μόνος μου και έχω καλύψει αυτό το κενό. Είμαι πολύ καλός μάγειρας. Αυτό που μου λείπει είναι η νοοτροπία της χώρας μου, που δεν ξέρω αν είναι καλύτερη ή χειρότερη, όμως είναι σίγουρα διαφορετική.

- Από τα ποδοσφαιρικά σου ταξίδια τι θα μετέφερες ευχαρίστως στην Ελλάδα;

Από την Αγγλία θα έφερνα τον τρόπο που βλέπουν οι Αγγλοι το ποδόσφαιρο. Εκεί όταν τελειώνει ένα παιχνίδι, τελειώνουν όλα. Από την Ισπανία θα έφερνα το σεβασμό και την οργάνωση. Εδώ δεν είναι έτσι, στη δε Ιταλία είναι περίπου όπως εδώ. Αυτό που χρειάζεται το ελληνικό ποδόσφαιρο, παρά το γεγονός ότι αυτή η εποχή δεν είναι κατάλληλη λόγω της ευρύτερης οικονομικής κρίσης, είναι να αναπτυχθεί σε ένα γενικότερο πλαίσιο.

- Στην περίπτωσή σου υπάρχει ένα ποδοσφαιρικό παράδοξο. Ενώ έμαθες μπάλα στη Μίλαν και τη Γιουβέντους, πρωτόπαιξες επαγγελματικά στην Αγγλία.

Όντως, είναι λίγο παράδοξο. Στα 18 μου είχα την ευκαιρία να παίξω στο εξωτερικό, στην Αγγλία. Μου άρεσε η περιπέτεια και η ιδέα να φύγω στο εξωτερικό σε αυτή την ηλικία με εξίταρε. Επιπλέον, μου δόθηκε η ευκαιρία να πάω σε μια χώρα που σέβεται το ποδόσφαιρο, να μάθω τη γλώσσα, να προσαρμοστώ στα εκεί ποδοσφαιρικά δεδομένα. Προσαρμόστηκα πολύ γρήγορα, αν και ήταν πολύ διαφορετική κουλτούρα από αυτή της Ιταλίας.

- Πόσω μάλλον από την ελληνική ποδοσφαιρική νοοτροπία…

Αυτό που την κάνει διαφορετική εδώ είναι η απουσία οργάνωσης και προγραμματισμού. Είμαι άνθρωπος που του αρέσει πάρα πολύ η οργάνωση και το πρόγραμμα. Θέλω να αποτελώ μέρος ενός συστήματος, ενός προγράμματος και όχι μιας ανοργάνωτης «χύμα», απρόβλεπτης κατάστασης. Ο Ολυμπιακός, πάντως, είναι μια πολύ οργανωμένη ομάδα. Αν όλες οι ομάδες ήταν έτσι, το ελληνικό ποδόσφαιρο θα ήταν τελείως διαφορετικό.

- Είχες επιφυλάξεις όταν σε πλησίασε ο Ολυμπιακός; Για το σύλλογο, για το πρωτάθλημά μας.

Πάντα έχει κανείς αμφιβολίες πριν από ένα καινούργιο ξεκίνημα και είναι λογικό. Ποτέ δεν ξέρεις πως θα πάει και σίγουρα προβληματίζεσαι. Για την ομάδα μου δεν είχα καμία αμφιβολία, διότι ήξερα ότι είναι μία πάρα πολύ καλή ομάδα, εξίσου οργανωμένη με αυτές που έχω δουλέψει στο παρελθόν. Ίσως προβληματιζόμουν στο θέμα της προσαρμογής και για το επίπεδο του ελληνικού πρωταθλήματος, που είναι πολύ διαφορετικό από αυτά που έχω συναντήσει.

- Και τι ήταν αυτό που σε έκανε να ξεπεράσεις τις όποιες επιφυλάξεις και να δεχτείς την πρόταση;

Το γεγονός ότι ο Ολυμπιακός είναι μια ομάδα που θέλει να κερδίζει, είναι πρωταθλητής και επιδιώκει να κάνει μια καλύτερη πορεία στην Ευρώπη. Το θέμα της Ευρώπης υπήρξε το βασικό μου κίνητρο και θέλω πάρα πολύ να μπορέσει ο Ολυμπιακός να προχωρήσει περισσότερο στην Ευρώπη.

- Οταν ο ατζέντης σου σού μετέφερε το ενδιαφέρον του Ολυμπιακού, δεν μπορεί να μη θυμήθηκες το γκολ που είχες σκοράρει εναντίον του  με την φανέλα της Γιουβέντους.

Το θυμάμαι γενικώς, διότι για μένα αυτό το γκολ ήταν πάρα πολύ σημαντικό. Ημουν πολύ νέος, μόλις 21 ετών, και ήταν το πρώτο μου γκολ στο Champions League.

- Mε βάση την προέλευσή σου και τις επιδόσεις σου στη Σεβίλλη, θεωρείσαι ο επιφανέστερος ποδοσφαιριστής του Ολυμπιακού. Αισθάνεσαι τέτοιος, έχεις συμπεριφερθεί ποτέ ως τέτοιος είτε στα αποδυτήρια είτε στο γήπεδο;

Σε μια ομάδα όπως ο Ολυμπιακός δεν φτάνει μόνο ένας καλός και έμπειρος παίκτης, πρέπει να υπάρχουν πολλοί έμπειροι και σπουδαίοι ποδοσφαιριστές.

- Σε φωνάζουν «κάπο» (σ.σ. αρχηγός), πώς προέκυψε αυτός ο χαρακτηρισμός;

Προέκυψε από την προσωπικότητά μου και τον τρόπο που παίζω, που κινούμαι στο γήπεδο. Επίσης, από τον τρόπο που βοηθώ και παροτρύνω τους συμπαίκτες μου.

- Αισθάνεσαι «κάπο» στον Ολυμπιακό;

Αυτό που με ενδιαφέρει δεν είναι να έχω τον τίτλο του αρχηγού, αλλά να είμαι ένας σημαντικός παίκτης για τον Ολυμπιακό, να δίνω το 100% στον αγώνα.

- Συμβαίνει συχνά φέτος στον Ολυμπιακό να δυσφορείτε οι ποδοσφαιριστές όταν γίνεστε αλλαγή. Το έκανες κι εσύ ο ίδιος στον αγώνα με τον Πανιώνιο στη Νέα Σμύρνη. Έλλειψη σεβασμού σε έναν υπηρεσιακό προπονητή είναι αυτό ή αντίδραση της στιγμής;

Είναι αλήθεια ότι κανένας ποδοσφαιριστής που γίνεται αλλαγή ή βγαίνει απ’ την ομάδα δεν είναι ευχαριστημένος. Γι’ αυτό και εγώ τότε προτίμησα να πάω μέσα και να μη μείνω στον πάγκο, επειδή ήμουν δυσαρεστημένος και εκνευρισμένος. Το θέμα μετά συζητήθηκε και λύθηκε χωρίς κανένα πρόβλημα με τον προπονητή μου. Είναι κάτι που συμβαίνει πολύ συχνά στο ποδόσφαιρο, απλά εδώ δίνετε πολύ μεγάλη διάσταση, όπως και το να μαλώσεις λίγο με κάποιον συμπαίκτη σου - την άλλη μέρα γράφουν όλες οι εφημερίδες γι’ αυτό. Εδώ απλά αρέσει στους δημοσιογράφους να γίνονται λίγο υπερβολικοί. Σε καμία περίπτωση όμως δεν έγινε κάτι από έλλειψη σεβασμού στον προπονητή μου.

- Ξεκίνησες με τον Κετσπάγια και συνέχισες με τον Ζίκο, δύο προπονητές που έφυγαν κακήν κακώς από τον Ολυμπιακό. Τους άξιζε αυτό το τέλος;

Αυτό εννοούσα νωρίτερα όταν είπα ότι λείπει από την Ελλάδα ο προγραμματισμός και πως θέλω να είμαι μέρος μιας οργανωμένης ομάδας. Όλοι εδώ λένε ότι δεν ήμουν καθόλου ευχαριστημένος όταν έφυγε ο Ζίκο, αλλά δεν ήμουν επίσης καθόλου ευχαριστημένος όταν έφυγε ο Κετσπάγια. Κανένας ποδοσφαιριστής δεν χαίρεται όταν φεύγει ένας προπονητής. Είναι αλήθεια, με πείραξε πολύ όταν έφυγε ο Ζίκο, το ίδιο με πείραξε όταν έφυγε ο Κετσπάγια και το ίδιο θα αντιδρούσα αν έφευγε τώρα ο Μπάντοβιτς. Δεν είχαν να κάνουν με την φυγή του Ζίκο τα νεύρα που είχα εκείνη την περίοδο. Είμαι ένας ποδοσφαιριστής που θέλω να κάνω το καλύτερο για την ομάδα μου. Όσο για το αν τους άξιζε αυτό το τέλος, δεν μπορώ να απαντήσω. Δεν τους έδιωξα εγώ. Η άποψή μου γι’ αυτούς παραμένει: ήταν δύο καλοί προπονητές και πάνω από όλα καλοί άνθρωποι. Εγώ ήμουν στη διάθεση και των δύο για να δώσω το 100% των δυνατοτήτων μου.

Ο Μαρέσκα στο contra.gr

Ανέβηκε από Contragr. - Περισσότερα επαγγελματικά, αθλητικά και εκπαιδευτικά βίντεο.

- Μπορείς να περιγράψεις με ποδοσφαιρικούς όρους τη θέση και το ρόλο σου στο γήπεδο; Σου ζήτησε ποτέ κάποιος από τους προπονητές σου στον Ολυμπιακό να κάνεις κάτι παραπάνω ή διαφορετικό από αυτό που ορίζει η θέση σου;

Σε σχήμα 4-4-2 μου αρέσει να παίζω στο κέντρο. Στο 4-3-3 μου αρέσει να παίζω πιο μπροστά, ως κεντρικό χαφ μπροστά από την αντίπαλη άμυνα. Ναι, μου έχει συμβεί και στον Ολυμπιακό να μου ζητήσει ο προπονητής μου να παίξω σε άλλη θέση. Παρά το γεγονός ότι παίζουμε 4-3-3, εγώ παίζω λίγο αριστερά ή λίγο δεξιά, αναλόγως. Προσπαθώ να προσαρμοστώ στις ανάγκες τις ομάδας χωρίς να δημιουργώ πρόβλημα, να κάνω το καλύτερο δυνατό σε σχέση με αυτό που μου ζητάει ο προπονητής. Πάντως, δεν είναι το ίδιο όταν δεν παίζεις στη θέση σου. Πρέπει να προσπαθήσεις ακόμα περισσότερο. Στη Σεβίλλη είχα την τύχη να παίζω πάντα στη θέση μου, γι’ αυτό και έκανα από τις καλύτερες χρονιές μου.

- Αλήθεια, τον Μαρέσκα του τελικού Σεβίλλη-Μίντλεσμπρο πότε θα τον ξαναδούμε;

Εγώ ανησυχώ με την απόδοσή μου περισσότερο από σας και τον κόσμο. Ο Μαρέσκα που θα ήθελα εγώ να ξαναδώ είναι αυτός με την καλή φυσική κατάσταση. Τη μια μέρα ήμουν στο σκάφος σε διακοπές και την επομένη βρέθηκα να παίζω στην Ολλανδία. Είναι η πρώτη φορά στην καριέρα μου που παίζω χωρίς να έχω κάνει προετοιμασία. Αυτό, σε συνδυασμό με το ότι έχω αλλάξει τρεις προπονητές σε τόσο μικρό διάστημα, επηρεάζει πάρα πολύ την απόδοσή μου και την προσαρμογή μου στην ομάδα.

- Αισθάνεσαι ότι σε αυτή την φάση της καριέρας σου, οι στόχοι του Ολυμπιακού συμβαδίζουν με τους προσωπικούς σου στόχους;

Απόλυτα. Το να κερδίσουμε το πρωτάθλημα είναι πολύ σημαντικό για μένα, όμως ακόμα πιο σημαντικό να μπορέσω μαζί με τον Ολυμπιακό να κάνουμε κάτι καλύτερο στην Ευρώπη.

- Αν κάποια στιγμή οι προσωπικοί σου στόχοι υπερβούν αυτούς της ομάδας, τι γίνεται;

Αυτή τη στιγμή δεν συμβαίνει αυτό και δεν θα ήθελα να σκέφτομαι τι μπορεί να συμβεί στο μέλλον. Προς το παρόν προχωράμε μαζί.

- Για ποιο λόγο θα έφευγες από τον Ολυμπιακό;

Θα σου πω ένα πράγμα. Τον Ιανουάριο όλες οι εφημερίδες έγραφαν ότι θέλω να φύγω επειδή έφυγε ο Ζίκο. Αυτό που δεν ξέρει ο κόσμος είναι ότι αν ήθελα να φύγω θα είχα φύγει. Εκείνη την εποχή είχα δύο προσφορές από ομάδες της Ιταλίας. Η διοίκηση το ξέρει. Εγώ όμως προτίμησα να μείνω και να τελειώσω αυτό που άρχισα σε αυτή την ομάδα. Όλα όσα γράφτηκαν τότε ήταν ψέματα. Δεν ήθελα να φύγω, δεν ήθελα να αφήσω τον Ολυμπιακό, παρά το γεγονός ότι δεν είναι κι ό,τι καλύτερο να παίζεις σε μια ομάδα χωρίς να έχεις κάνει προετοιμασία, να σε βάζουν στο παιχνίδι κατευθείαν από τις διακοπές και να αλλάζεις τρεις προπονητές σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα. Αυτά είναι πράγματα που τα ξεχνάει ο κόσμος ή δεν τα ξέρει. Δεν ξέρω τι θα γίνει στο μέλλον, αλλά αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει άλλη ομάδα για μένα.

- Εξαιτίας όλων αυτών που μόλις περιέγραψες ήσουν τόσο νευρικός εκείνη την περίοδο;

Ναι, και για το γεγονός ότι δεν είναι σωστό να την πληρώνει μόνο ο προπονητής όταν η ευθύνη είναι ολόκληρης της ομάδας. Όταν εμείς οι παίκτες δεν κάνουμε αυτό που μπορούμε σύμφωνα με τις δυνατότητές μας.

- Όταν η διαφορά από τον Παναθηναϊκό ήταν μεγάλη, εσύ και οι συμπαίκτες σου δηλώνατε ότι ο Ολυμπιακός μπορεί να διεκδικήσει και να πάρει το πρωτάθλημα. Το πιστεύατε πραγματικά ή το λέγατε έτσι για να συντηρείτε το ενδιαφέρον των οπαδών και του Τύπου;

Η ελπίδα για να κατακτήσουμε τον τίτλο είναι η ίδια, δεν έχει αλλάξει τίποτα. Ενας ποδοσφαιριστής έμπειρος ξέρει πολύ καλά πως αλλάζουν το πράγματα από τη μια Κυριακή στην άλλη, αυτό που χρειάζεται είναι να το πιστεύεις και να προσπαθείς μέχρι το τέλος γι’ αυτό.

- Ερχόμενος στην Ελλάδα σου εξήγησαν τις συνθήκες ανταγωνισμού που επικρατούν εδώ; Το πολεμικό κλίμα σε σχέση με τον Παναθηναϊκό και τι σημαίνει για τον Ολυμπιακό να παίρνει το πρωτάθλημα ή να το χάνει από τον «αιώνιο» αντίπαλο;

Ναι, τα ήξερα αυτά. Το έζησα στο Καραισκάκη, όπου ο αγώνας άρχισε με μία ώρα καθυστέρηση, αφού το πούλμαν του Παναθηναϊκού έμεινε ακινητοποιημένο για πολλή ώρα. Πήρα μια ιδέα από το πολεμικό κλίμα και την ταλαιπωρία του κόσμου έξω.

- Πλησιάζει το ντέρμπι στο ΟΑΚΑ, όπου θα συναντήσετε την ατμόσφαιρα που συνάντησε ο Παναθηναϊκός στο Καραϊσκάκη. Μέσα και έξω από το γήπεδο. Εγώ θα το σκεφτόμουν από τώρα αυτό το ματς…

Δεν έχει κανένα νόημα να σκέφτεσαι πώς θα κερδίσεις ένα ντέρμπι αν χάσεις κάποιο από τα προηγούμενα παιχνίδια. Αυτή τη στιγμή σκέφτομαι μόνο το παιχνίδι με τον Ηρακλή, είναι πολύ σημαντικό και δύσκολο. Δεν πρέπει να χάσουμε βαθμούς σε καμία περίπτωση.

- Η προσθήκη του ΠΑΟΚ στους διεκδικητές του τίτλου είναι μια επιπλέον πίεση για σας;

Με τον ΠΑΟΚ έχουμε τις ίδιες πιθανότητες αυτή τη στιγμή. Οι δυο βαθμοί διαφορά που έχουμε από τον Παναθηναϊκό μπορεί να φαίνεται μικρή, αλλά μπορεί να αποδειχτεί και πολύ μεγάλη τελικά.

- Σε ποια από τι ομάδες στις οποίες έχεις αγωνιστεί αισθάνθηκες περισσότερο αυτό που λέμε «πίεση για το αποτέλεσμα»;

Στη Γιουβέντους, αναμφισβήτητα. Η νοοτροπία αυτής της ομάδας, σε επίπεδο δουλειάς, είναι ασύλληπτη.

- Στις δύσκολες στιγμές που πέρασε φέτος ο Ολυμπιακός πώς αντιδρούσες; Π.χ. όταν χάσατε από τον ΠΑΟΚ και είχαν μπλοκάρει οι οπαδοί το προπονητικό κέντρο, σκέφτηκες «πω, πω, πού ήρθα ρε γαμώτο» ή τα έχεις περάσει και αλλού αυτά;

Όχι, δεν σκέφτηκα ποτέ έτσι, δεν έχω κανένα πρόβλημα με τέτοιες αντιδράσεις, στο βαθμό φυσικά που δεν βλάπτεται κάποιος. Είναι σκηνές που θα δεις και στην Ιταλία και σε κάποιες άλλες χώρες. Σίγουρα δεν είναι σωστό να συμβαίνουν αυτά, αλλά, όπως σας είπα, το σημαντικό είναι να μη γίνεται κάτι χειρότερο.

- Αυτό ήταν το χειρότερο που σου συνέβη στον Ολυμπιακό;

Ήταν μια πολύ άσχημη μέρα αυτή, αλλά ακόμα πιο άσχημη ήταν η μέρα που έφυγαν ο Κετσπάγια και ο Ζίκο. Τώρα είμαι αρκετά καλύτερα, ελπίζω βέβαια να μην ξανασυμβεί κάτι ανάλογο.

- Υπήρξε κάτι άλλο που προκάλεσε την έκπληξή σου ή την αποστροφή σου όσο παίζεις στην Ελλάδα;

Αυτά που έγιναν στο ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό με εξέπληξαν. Κάποιες φορές σε παιχνίδια εκτός έδρας με εξέπληξαν οι συνθήκες και οι εγκαταστάσεις στις οποίες αγωνιστήκαμε. Η μεγαλύτερη έκπληξή μου όμως ήταν στο παιχνίδι με την Καβάλα. Το αποκορύφωμα ήταν όταν δέκα λεπτά πριν τελειώσει ο αγώνας και το αποτέλεσμα ήταν ισόπαλο, είχαν εξαφανιστεί όλες οι μπάλες από το γήπεδο και ζήτησα από τον διαιτητή (σ.σ. Κάκος) μία μπάλα για να παίξουμε. Μου απάντησε αφοπλιστικά: «φίλε μου, this is Greece». Για μένα αυτό ήταν μια καινούργια εμπειρία.

- Και πώς αντέδρασες;

Εβαλα τα γέλια, τι άλλο να κάνω;

- Ένας ποδοσφαιριστής που έχει πάρει τίτλους ως στέλεχος μεγάλης ιταλικής ομάδας ή ισπανικής, τι άλλο ζητάει από την καριέρα του;

Αυτό που ζητάω είναι να συνεχίσω να κερδίζω. Οταν κερδίζεις νιώθεις πάντα πολύ ωραία. Θέλω να επανέλθω στην πολύ καλή κατάσταση που ήμουν στο παρελθόν και να κατακτήσω έναν ακόμα τίτλο, αυτή τη φορά με τον Ολυμπιακό.

- Υπάρχει ποδοσφαιριστής του Ολυμπιακού που θα έπαιζε στη Σεβίλλη των ημερών σου;

Ο Ολυμπιακός έχει πολλούς καλούς παίκτες, ένας από αυτούς είναι ο Μήτρογλου. Δεν φτάνει όμως να είσαι καλός παίκτης, πρέπει να έχεις ποιότητα στο παιχνίδι και μυαλό. Αυτά τα δύο στοιχεία τα έχει ο Αβραάμ Παπαδόπουλος. Εξαιρετικός παίκτης, με μυαλό και πολύ καλός επαγγελματίας.

- Υπάρχει ποδοσφαιριστής του Παναθηναϊκού που θα ήθελες συμπαίκτη;

Είμαι πολύ ευτυχισμένος με τους συμπαίκτες μου στον Ολυμπιακό, δεν θα ήθελα κανέναν για συμπαίκτη μου από τον Παναθηναϊκό.

- Τι απαντάς σε αυτούς που σε θεωρούν απόμακρο, έως και σνομπ;

Δεν είμαι σε καμία περίπτωση σνομπ, δεν θα μπορούσα άλλωστε. Απλά έχω μάθει, μετά από τόσα χρόνια και τόσες εμπειρίες, να μπορώ να διαφοροποιούμαι. Όποιος λέει ότι είμαι απόμακρος, προφανώς δεν με ξέρει. Είμαι πάντως λίγο περίεργος σαν άνθρωπος, είμαι ένας παρατηρητής. Παρατηρώ και βλέπω πράγματα που δεν μπορούν να δουν οι άλλοι.

- Φαντάζομαι ότι θα έχεις παρατηρήσει στην Ελλάδα πράγματα που ενοχλούν χωρίς, φυσικά, να είσαι ο μόνος που τα παρατηρεί…

Μου αρέσουν πολλά και λίγα με ενοχλούν. Ξέρω ότι η Ελλάδα αυτή τη στιγμή περνάει μια πολύ μεγάλη κρίση. Το να πρέπει να πληρώσει κάποιος για ένα πάρκινγκ 8 ευρώ την ώρα ή το να πρέπει να πληρώσεις για έναν καφέ 5 ευρώ, το θεωρώ αδιανόητο. Σίγουρα εγώ θα πληρώσω άνετα τον καφέ και το πάρκινγκ όσο κάνει, αλλά πολύς κόσμος δεν μπορεί. Θα έπρεπε να είναι όλα προσαρμοσμένα με τους μισθούς. Δεν το βλέπω σωστό, για μια χώρα που έχει τόσα προβλήματα, να παρατηρούνται τέτοια φαινόμενα.

- Σαν να οδηγείς την Φεράρι σου μέσα από τις λακκούβες του Ρέντη…

Κι όμως, την οδηγώ στου Ρέντη. Απλώς το πρόβλημα είναι ότι πρέπει να την πλένω συχνά. Δεν επιδιώκω να αποδείξω κάτι με την Φεράρι, για μένα το αυτοκίνητο δεν σημαίνει κάτι. Πριν από την Φεράρι είχα ένα απλό αυτοκίνητο, απλώς έτυχε να αποκτήσω χρήματα και μπόρεσα να την αγοράσω.