Δεν φτάνει να είσαι απλά βελτιωμένος

Όταν παίζει για την Ελλάδα, δεν μπορείς να είσαι ευχαριστημένος με την... ήττα. Ακόμα και αν πάλεψες. Ο Σωτήρης Γεωργίου αναλύει τι έκαναν σωστά και τι λάθος οι παίκτες του Κώστα Μίσσα με αποτέλεσμα να χάσουν μέσα από τα χέρια τους την νίκη κόντρα στην Σλοβενία που θα ήταν πολύτιμη.

Η Εθνική ομάδα επανήλθε στις καλές εμφανίσεις, αλλά ήταν άτυχη. Έτσι χάθηκε η ευκαιρία για μια καλή νίκη απέναντι στη Σλοβενία και τώρα... τρέχουμε, καθώς θα πρέπει την Τρίτη να νικήσουμε την οικοδέσποινα του γκρουπ Φινλανδία για να αποφύγουμε πιθανή διασταύρωση με τη Λιθουανία, αν και τίποτα δεν είναι 100% σίγουρο.

Όπως και να 'χει όμως κρατάμε την ήττα μεν, γιατί η ήττα είναι ήττα, αλλά και την καλή σχετικά εμφάνιση. Όταν είσαι Ελλάδα και θες μια καλή πορεία, δεν μπορείς να μένεις και να λες "καλή εμφάνιση" αλλά θες μόνο το ροζ φύλλο.

ΚΛΑΣΙΚΟ 70ΑΡΙ ΚΑΙ ΑΤΥΧΙΑ

Το παιχνίδι με τους Σλοβένους πήγε στους 70 πόντους κλασικά. Εξαιρώντας το τελευταίο λεπτό κατεβάσαμε την Σλοβενία σε αυτό το επίπεδο, όπως θέλαμε, παρότι δεν περιορίσαμε συνολικά την "καυτή" περιφέρεια (με εξαίρεση το πρώτο μέρος με την άμυνα στον Ντράγκιτς).

Πληρώσαμε το πρόβλημα στο σκορ, καθώς με πολύ κόπο φτάσαμε στους 70 πόντους και στο τέλος ήμασταν άτυχοι με το χαμένο σουτ του Πρίντεζη από πλάγια (στο 73-70 στο 39') και το χαμένο αμυντικό ριμπάουντ στο καπάκι. Στο τέλος μίλησε η κλάση του Γκόραν Ντράγκιτς, με τις ατομικές προσπάθειες, τις βολές και τα μεγάλα καλάθια όταν η μπάλα "έκαιγε".

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΙΠΕΙ

Απλά τα πράματα. Η ομάδα μας δεν έχει ένα σταρ, έναν ηγέτη. Βασικά έχει, αλλά δεν είναι εδώ. Αναφέρομαι στον Γιάννη Αντετονκούμπο. Ασφαλώς και θα είχαμε κερδίσει "καθαρά" με αυτόν, καθώς η Σλοβενία έχει Γκόραν Ντράγκιτς, Ντόντσιτς, λίγο Ράντολφ και τέλος. Στους άλλους 9 είμαστε καλύτεροι. Αλλά δεν έχουμε παίκτη ηγέτη να βάλει την μπάλα μέσα. Εμείς παλεύαμε με τον Πρίντεζη να βάλει κανένα από μακριά και οι άλλοι είχαν τον Ντράγκιτς που έπαιρνε την μπάλα στα χέρια και έλεγες "στη χειρότερη θα πάρει τις βολές".

Επίσης, οι εποχές άλλαξαν. Δεν έχουμε έναν αμυντικό καλό ατομικά και ειδικά περιφερειακά. Γι' αυτό, αν και περιορίσαμε συνολικά τον Ντράγκιτς, μας διάβασαν καλύτερα και δεν είχαμε ένα παλιό Διαμαντίδη να τον κλειδώσουμε. Ασφαλώς δεν έχουμε διάρκεια. Πάλι "νεκρά" διαστήματα που κοστίζουν και για το σουτ μην λέμε πάλι. Η ομάδα είχε 3/20 τρίποντα πάλι και έτσι δεν μπορείς να πάρεις ένα μεγάλο παιχνίδι.

ΤΑ ΝΕΚΡΑ ΔΙΑΣΤΗΜΑΤΑ

Η έλλειψη του ηγέτη να σε ξελασπώσει στα μπλακ άουτ είναι εμφανής. Η ομάδα ξεκίνησε άσχημα, καθώς περιορίσαμε τον Ντράγκιτς με συνολική άμυνα κόβοντάς του την αριστερή ντρίμπλα, αλλά μας έκανε ζημιά ο Ντόντσιτς με μακρινά σουτ και ο Ράντολφ στην άμυνα. Έτσι βρεθήκαμε πίσω με 12 πόντους με 25-13 στο δεκάλεπτο που ήμασταν κακοί όπως με τη Γαλλία (και την Ισλανδία) για ένα επτάλεπτο. Η ομάδα έχασε 11 αμυντικά ριμπάουντ στο πρώτο μέρος και είχε 1/9 τρίποντα, αλλά με την καλή ομαδική άμυνα ροκανίσαμε στο 32-30 και 35-30. Το εξαιρετικό ξεκίνημα στο β' μέρος έφερε ένα 9-0 στο πρώτο τετράλεπτο με καλή δουλειά στην άμυνα και τους Μάντζαρη-Σλούκα και Παπαγιάννη να κάνουν σωστά πράματα.

Πήραμε καλές διαφορές (38-45 και 48-56 στο 29'), αλλά εκεί αρχίζουν τα δύσκολα. Σκοράραμε 28 πόντους στο 3ο τρομερό μας δεκάλεπτο με ένα επιμέρους 3-15 και συνολικό 23-43 από το 11' στο 29' (δηλαδή δεχθήκαμε 20 πόντους σε σχεδόν 20 λεπτά). Η ομάδα (πήρε τα ριμπάουντ με 40-35 και έχασε μόλις 4 αμυντικά στο β' μέρος) "κόλλησε" και επιθετικά στο τέλος (6 πόντους στο τελευταίο πεντάλεπτο με το ένα καλάθι όταν όλα είχαν κριθεί) και κυρίως αμυντικά με το κλασικό πρόβλημα στο πικ εν ρολ που κρύψαμε για ένα 20λεπτο πάντως.

ΤΙ ΚΡΑΤΑΜΕ

Σαφώς τα θετικά σημεία ήταν αρκετά. Η Εθνική ήταν ομάδα, έδειξε ενωμένη και σκληρή, με πάθος και θέληση. Οι Παπαγιάννης - Αγραβάνης που είχαν μικρή συμμετοχή από τον Μίσσα πήραν από νωρίς χρόνο και επανήλθαν άμεσα. Ο Παπαγιάννης μάλιστα ήταν αρκετά καλός κι έδειξε ότι μπορεί να βοηθήσει άμεσα. Κρατάμε την εξαιρετική άμυνα για ένα 20λεπτο, την επιστροφή από -12 και τον παλμό και πάθος. Αλλά λείπουν πάλι πράματα.

Ο ΕΛΕΓΧΟΣ

Ο Μίσσας σε μεγάλο μέρος του αγώνα δούλεψε καλά το παιχνίδι. Ο Καλάθης έπαιξε σχετικά λίγο αλλά ορθώς. Συμπαθητικός. Ο Μπουρούσης για πρώτη φορά καλός και μαχητικός γι' αυτά που μπορεί. Ο Σλούκας πολύ καλός. Ο Παππάς θετικός. Άστοχος ο Πρίντεζης που πρέπει να καταλάβουμε ότι δεν είναι σουτέρ όμως (4/15σ και 0/5τρ αλλά και 10ριμπ με καλές τοποθετήσεις). Ο Παπαγιάννης από τις αποκαλύψεις.

Ο Παπαπέτρου αυτή τη φορά έδωσε μάχες στην άμυνα, αλλά στάσιμος μπροστά. Ο Θανάσης Αντετοκούνμπο έπαιξε κακώς μόλις 4'. Ο Αγραβάνης πάλεψε στα 7', ο Μπόγρης δικαιολογημένα ούτε λεπτό, κλασικά μέτριος ο Παπανικολάου και καλός όπως στον Ολυμπιακό στην κυκλοφορία της μπάλας και την ομαδική άμυνα ο Μάντζαρης.

Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ

Προχωράμε. Η ομάδα δεν έχει μεγάλες δυνατότητες, αλλά πλην Ισπανίας δεν τρομάζει κανείς αντίπαλος. Συνεπώς ελπίζουμε σε ένα μεγάλο παιχνίδι. Την Τρίτη θέλουμε μια καλή νίκη με την οικοδέσποινα Φινλανδία για την 3η θέση για να φτιάξει η ψυχολογία, ειδάλλως κερδίζεις την Πολωνία, περνάς και περιμένεις ένα μεγάλο χιαστί. Το θετικό είναι ότι δείξαμε πάθος και θέληση, αλλά τα αγωνιστικά προβλήματα υπάρχουν πάντα.