Γράμμα από τη Ρωσία: Η απογοήτευση στα αποδυτήρια της ΤΣΣΚΑ και ο απολογισμός

Ο Ζούκοφ μας αφηγείται: «Χωρίς αμφιβολία όλοι στην ΤΣΣΚΑ ήταν πολύ αναστατωμένοι μετά το τέλος του αγώνα. Στα αποδυτήρια υπήρχε νεκρική σιγή. Οι παίκτες κάθισαν στους πάγκους και κοιτούσαν το πάτωμα. Αλλοι, όπως ο Τέρενς Μόρις, είχε τα χέρια του στο πρόσωπο. Μετά από αρκετά λεπτά άρχισαν να μιλούν με τους δημοσιογράφους σε αντίθεση με ότι είχε συμβεί στην Αθήνα το 2007 όπου κανείς τους δεν μίλησε σε εκπρόσωπο ρωσικών ΜΜΕ.

Πλησιάζω τον Ραμούνας Σισκάουσκας ο οποίος μου λέει: «Δεν ξέρω τι μας συνέβη στο πρώτο ημίχρονο. Είναι ανεξήγητο. Αρχίσαμε καλά, μετά κάτι....έγινε. Δεν κάναμε αυτά που έπρεπε να κάνουμε, παίξαμε άσχημα σε άμυνα και επίθεση. Αλλά είμαι χαρούμενος που επιστρέψαμε στο παιχνίδι και είχαμε την ευκαιρία μας».

Για το τελευταίο σουτ μου είπε: «Δεν το σκέφτηκα στιγμή. Στην αρχή είπα να πάω μέσα στο καλάθι για το δίποντο. Οι αντίπαλοι έκλεισαν το δρόμο και έπρεπε να αλλάξω απόφαση. Επρεπε να πάρω το σουτ και ήταν ένα σουτ νομίζω καλό. Κρίμα βέβαια που δεν μπήκε. Αλλά αυτά τα πράγματα συμβαίνουν. Θα προτιμούσα να γιορτάζουμε τώρα αλλά πρέπει να κοιτάξουμε μπροστά».

O Mατίας Σμόντις κινήθηκε στο ίδιο μήκος κύματος: «Δεν μπορούμε να αλλάξουμε την τελευταία φάση. Τα χάσαμε όλα στο πρώτο ημίχρονο όταν δεν είχαμε την τύχη με το μέρος μας. Και όμως φέραμε το παιχνίδι στο ένα σουτ. Υπέγραψα το συμβόλαιό μου με την ΤΣΣΚΑ πριν τέσσερα χρόνια. Αν κάποιος μου έλεγε ότι θα παίξω τέσσερις τελικούς και θα κατακτήσω δύο τρόπαια θα πετούσα από τη χαρά μου. Πάντως είναι σκληρό να χάνεις με δύο πόντους».

Η αισιόδοξη αντιμετώπιση της κατάστασης ήταν χαρακτηριστικό και των δηλώσεων του γενικού διευθυντή της ομάδας Αντρέι Βατούνιν ο οποίος, όταν τον πλησίασα, μου είπε: «Δεν ντρεπόμαστε που χάσαμε. Παίξαμε τέσσερις τελικούς σε τέσσερα χρόνια και αυτό είναι ένα καλό αποτέλεσμα. Ηρθαμε στο Βερολίνο για να παλέψουμε και να νικήσουμε. Και κανείς δεν μπορεί να μας κατηγορήσει ότι δεν παλέψαμε».