"Κόουτς, αλλαγή"

Όσοι ανακαλύπτουν τώρα έναν σπουδαίο όσο και σεμνό κόουτς αξίζει να του αφιερώσουν πολλά λόγια. Από την άλλη θα πάρουμε πάσα από τον κόουτς ο οποίος στην μεγαλύτερη νίκη της καριέρας του, ευχαρίστησε και τους βοηθούς του.

Έχει δίκιο όπως δικαιώνεται ο Άρης Βωβός ο οποίος σε τρία χρόνια άλλαξε μεν τρεις πρώτους προπονητές, κράτησε όμως το δίδυμο Λινάρδου-Μανωλόπουλου ως συνεργάτες. Δεν είναι τυχαία η καλή χρονιά προ διετίας (με την αλλαγή του Ρούσο και την πρόσληψη του Μαρκόπουλου), ο περυσινός θρίαμβος (με χεντ κόουτς τον Σούλη Μαρκόπουλο) και η φετινή αποθέωση.

Κοινός παρανομαστής δύο προπονητές άριστοι γνώστες του αντικειμένου κυρίως όμως εργάτες της ομάδας, που δουλεύουν για όποιον προπονητή διαλέξει η διοίκηση. Αυτή είναι και η μαγκιά είτε του Μαρκόπουλου είτε του Μπαρτζώκα να μην φοβούνται να συνεργαστούν με έμπειρους προπονητές χωρίς καμία ανασφάλεια. Αυτό είναι το Μαρούσι, αυτή είναι η διαφορά του ακόμα και τώρα που μετά την γιορτή της Πέμπτης, την Παρασκευή οι λογαριασμοί παραμένουν μισοάδειοι.

Η διαχείριση του παιχνιδιού από τον Μπαρτζώκα και τους συνεργάτες του, η παρουσία του Καλάθη και η εντολή για φουλ επίθεση στην τέταρτη περίοδο (και μερικό χαλάρωμα στην άμυνα) έδειξαν πόσο αρμονικά γίνεται να συνεργαστούν τρία μυαλά και την απόφαση να παίρνει ένας ήρεμος και διορατικός πρώτος προπονητής.

Πάμε στον Παναθηναϊκό που αποτελεί την κουβέντα της ημέρας. Είναι απλοϊκό να πούμε: «ο Ομπράντοβιτς ξέχασε τον Πέκοβιτς», «ο Ομπράντοβιτς μπορούσε να δοκιμάσει τον Γιασικεβίτσιους» «ο Ομπράντοβιτς δεν έριξε στη μάχη τον Χέισλιπ». Δεν είναι εύκολο κι εν πολλοίς είναι άδικο να πιάσουμε κουβέντα για τον Ζοτς. Βεβαίως έγιναν λάθη κόντρα στο Μαρούσι, ας τα δούμε όμως λίγο από την πλευρά του προπονητή.

Ο Σέρβος έχει τον Πέκοβιτς στην μάχη του δίνει συνέχεια την μπάλα και μετά από τέσσερα πάνω κάτω, ο Μαυροβούνιος σέντερ ζητάει επίμονα αλλαγή λόγω κούρασης. Πάλι το ίδιο στο τέλος του α μέρους. Μπαίνει λίγο στην τρίτη περίοδο, χάνει τα αμυντικά ριμπάουντ. Γιατί, λοιπόν, να παίξει περισσότερο;

Ο Χέισλιπ όντως θα μπορούσε να παίξει περισσότερο ιδιαίτερα στο ξεκίνημα της τέταρτης περιόδου όταν το παιχνίδι έγινε ο ...έχων την μπάλα σουτάρει. Αυτό και η μη χρησιμοποίηση του Σάρας πιθανώς να αποτελούν τα μοναδικά πλην για τον προπονητή του Παναθηναϊκού.

Παράλληλα όμως, εδώ και χρόνια γνωρίζουμε πως ο Ομπράντοβιτς έγινε μεγάλος έχοντας σταθερή λογική στο παιχνίδι και την αξιοποίηση των παικτών του. Έχει αποφασίσει ότι για 10-15 ημέρες ο Σάρας θα είναι εκτός ομάδας, δεν θα αλλάξει την σκέψη του ότι κι αν συμβεί. Μετά από τόσους τίτλους έχει δικαίωμα να επικαλείται την συλλογιστική του και να μην υπάρχει βιαστική αμφισβήτηση.

Από εκεί και πέρα σε έναν αγώνα όπου ο Παναθηναϊκός δεν έπαιξε άσχημα, έχασε εκεί που υπερτερούσε: στα άτομα. Τα τρίποντα του Κιζ δεν μπαίνουν και ήταν μαγκιά για το Μαρούσι η είσοδος του ελάχιστα χρησιμοποιημένου Καλάθη. Ακόμα κι έτσι, παρά τους 80 πόντους στο παθητικό, ο Παναθηναϊκός έχασε τον αγώνα από την επίθεση.

Πόσο καλύτερη άμυνα να παίξει ο Διαμαντίδης ή ο Νίκολας στα τέσσερα τρίποντα του Κιζ που είτε είναι εκτός ισορροπίας είτε από τα επτά μέτρα; Στο παρκέ πέντε πολύ ικανοί παίκτες και δεν πέτυχαν να εκδηλώσουν την τελευταία επίθεση, παρά το γεγονός ότι πήραν δύο φορές οδηγίες από τον προπονητή τους.

Σε αντίθεση με την Παρτιζάν, οι πρωταθλητές Ευρώπης αγωνίστηκαν καλύτερα, πιο συγκεντρωμένα πλήρωσαν όμως τα προβλήματά τους. Ο Ομπράντοβιτς που συνηθίζει να ετοιμάζει την ομάδα από την προπόνηση δεν έχει καταφέρει, πλην μίας εβδομάδας, να έχει όλους τους παίκτες του μαζί οπότε ακόμα και ο καλύτερος δεν γίνεται πάντα να κατεβάζει ιδέες οι οποίες να πιάνουν.

Τί γίνεται από εδώ και πέρα; Ο Παναθηναϊκός βάζει τα καλά του πηγαίνει στην Βαρκελώνη και νικάει. Έτσι όλα μπαίνουν στην θέση τους. Διαφορετικά οφείλει να στοχοποιήσει αγώνες περιμένοντας παράλληλα πως το Μαρούσι (είμαστε λίγο κυνικοί ) θα νικήσει και την Παρτιζάν εντός έδρας.

Σε διαφορετική περίπτωση, αν δηλαδή οι Σέρβοι πάρουν δύο νίκες επί του Αμαρουσίου και ηττηθεί ο Παναθηναϊκός στη Βαρκελώνη, με λογική τη νίκη της Μπάρτσα κόντρα στους κιτρινόμαυρους, οι «πράσινοι» μένουν εκτός ότι κι αν κάνουν διότι δεν φτάνουν τις τέσσερις νίκες.

Ο δε Ολυμπιακός εμφανίζεται, μεστός σοβαρός και στα καλύτερά του. Πάνω από όλα κερδίζει τον κόσμο του με το εντυπωσιακό μπάσκετ και του αξίζει το χειροκρότημα. Μόνο που το μπάσκετ είναι τόσο...άτιμο, ώστε αρκούν τα 80 λεπτά του τελικού του κυπέλλου στις 20 Φεβρουαρίου και του αγώνα για το πρωτάθλημα με τον Παναθηναϊκό στο ΟΑΚΑ στις 27 του ιδίου μήνα να έρθουν τα πάνω κάτω.

Δεν είναι δίκαιο, μεν, αλλά οι μεγάλες ομάδες αυτό οφείλουν να κάνουν, οι "ερυθρόλευκοι" του Γιαννάκη θα κριθούν πρόωρα σε δύο αναμετρήσεις από τις οποίες είτε θα πάρουν την οριστική ώθηση είτε θα επιστρέψουν στην αβεβαιότητα για ένα διάστημα. Αυτή είναι η κατάρα-αδικία, για ένα σύνολο που δουλεύει, παλεύει καλείται όμως να κριθεί από τους τίτλους και τις νίκες σε συγκεκριμένες αναμετρήσεις.

Ο τελικός σε πλωτή εξέδρα

Όσους τίτλους και αν έχει πάρει ο Παναθηναϊκός ότι κι αν πετύχει ο Ολυμπιακός, δεν αναιρείται μία τεράστια ήττα τους σε διοικητικό επίπεδο: Η οικογένεια Γιαννακοπούλου και η οικογένεια Αγγελοπούλου, αποδέχθηκε την ύπαρξη σκαιώδους άρχοντα στο ελληνικό μπάσκετ ο οποίος κινεί τα νήματα στο παρασκήνια. Το γεγονός ότι πριν από λίγο καιρό κάθισαν στο ίδιο τραπέζι με το μέλος της ομοσπονδίας μπάσκετ Γιώργο Βασιλακόπουλο και τον άφησαν να επιβάλει την θέλησή του χωρίς να υπάρχει πουθενά ο νόμιμα εκλεγμένος πρόεδρος της ομοσπονδίας, αποδεικνύει ότι το επαγγελματικό μπάσκετ δέχθηκε μία ισχυρή μπάτσα.

Εννοείται πως όλοι γνωρίζουμε ότι ο πρόεδρος της Φίμπα γιούροπ κάνει κουμάντο σε μία ομοσπονδία γεμάτη....καρέκλες. Περιμέναμε όμως πως επιτέλους οι μεγάλοι θα αποφασίσουν να πάνε μπροστά και να ξεπεράσουν παρωχυμένους παράγοντες, καταστάσεις και ιδέες.

Πολύ ωραία τώρα τους παιδεύει με τον τελικό του κυπέλλου. Μαζί του είμαστε να τους ....γλεντήσει όσο γουστάρει από την στιγμή που τον δέχονται όχι ως απλό συνομιλητή τους αλλά ως το μεγάλο αφεντικό. Μακάρι να διοργανώσει τον τελικό σε πλωτή εξέδρα με θεατές τις τσιπούρες και τα χελιδονόψαρα.