Η επικότερη μάχη Παναθηναϊκού - Άρη που έγινε ποτέ

Ουδέτερο έδαφος και μάχη μέχρι τελικής πτώσεως. Οι 39 πόντοι του Νίκου Γκάλη και οι μπασκετικοί ήρωες μιας άλλης εποχής, σ' ένα ματς χωρίς αύριο. Το έξτρα τάιμ άουτ του Κυρίτση και το δίσεκτο έτος του Ιωαννίδη. Το Contra.gr θυμίζει τι είχε συμβεί πριν από 33 χρόνια μεταξύ Παναθηναϊκού και Άρη.

Ακόμη δεν είχε καθιερωθεί η Α1, ούτε τα πλέι οφ με την όποια μορφή τους, με συνέπεια ο τίτλος μεταξύ δύο ομάδων που τερμάτισαν το πρωτάθλημα με το ίδιο ακριβώς ρεκόρ να κρίνεται σ' έναν έξτρα αγώνα.

Στο φινάλε της σεζόν 1983-84 Παναθηναϊκός και Άρης είχαν ισοβαθμήσει στην κορυφή με 24-2. Ο καθένας είχε χάσει μία φορά από τον άλλο ως φιλοξενούμενος και αμφότεροι είχαν ηττηθεί από τον τρίτο ΠΑΟΚ εκτός έδρας. Το μεγάλο ραντεβού των δύο κανονίστηκε για το Νησί των Φαιάκων, στο δρόμο για την... Ιθάκη τους.

Η επιλογή του τόπου είχε προκαλέσει αντιδράσεις, αφού ο Βόλος έμοιαζε πιο προσιτή λύση λόγω απόστασης και προσβασιμότητας. Δεν ήταν όμως κάτι που άλλαξε και οι δυο μονομάχοι ήταν παρόντες για ένα παιχνίδι που κατεγράφη ως ιστορικό. Διότι ήταν το τελευταίο που κρίθηκε τοιουτοτρόπως και αυτό που άνοιξε την πόρτα του Άρη στον Παναγιώτη Γιαννάκη (για 40 εκατομμύρια και... ένα βίντεο).

 

Ο Παναθηναϊκός του Μιχάλη Κυρίτση και ο Άρης του Γιάννη Ιωαννίδη ήταν χωρίς αμφιβολία οι δυο κορυφαίες ομάδες της σεζόν. Με καλούς προπονητές και ποιοτικά -για την εποχή- ρόστερ. Χωρίς ξένους, αλλά με ομογενείς, πέραν φυσικά του Νίκου Γκάλη. Εξ ου και η νίκη (80-76) του "τριφυλλιού" ήρθε μετά από αδιάκοπη μάχη στο τάραφλεξ του κλειστού γυμναστηρίου των 1.200 θέσεων με ταυτόχρονη παρουσία φιλάθλων και των δύο ομάδων. Κι αν το σκορ φαντάζει χαμηλό, είναι γιατί τρίποντο ακόμη δεν υπήρχε.

Η διεξαγωγή του σαββατιάτικου Τελικού στο Παλέ ήταν η αφορμή (που ψάχναμε) για να δούμε όλο το ματς από την αρχή. Φάση - φάση, επίθεση - επίθεση, πόντο - πόντο. Από το 1' μέχρι το 40', σε εικόνα από την ΕΡΤ και μετάδοση του Φίλιππου Συρίγου. Για να μην μείνουμε στην απλή καταγραφή του ποιος έβαλε τι και και ν' απομονώσουμε συγκεκριμένα στοιχεία που λειτούργησαν υπέρ της μιας ή της άλλης ομάδας. Πώς δηλαδή ο Παναθηναϊκός κέρδισε το 19ο πρωτάθλημά του (τελευταίο πριν από το 1998) και ο Άρης πληγωνόταν ξανά χάνοντας δεύτερο τίτλο μέσα σε λίγες ημέρες (είχε ηττηθεί στον τελικό Κυπέλλου από τον ΠΑΟΚ).

Ο ΑΓΩΝΑΣ

Κλειστό ματς από την αρχή μέχρι το τέλος. Ο Παναθηναϊκός προηγήθηκε 13-7 με σκορ από τους ημίψηλους Κάππο - Ανδρίτσο, αλλά τα τρία φάουλ του Ιωάννου και η επαφή που βρήκε ο Γκάλης με το καλάθι έφεραν τον Άρη για πρώτη φορά μπροστά (32-31, 17'30''). Μάλιστα μετά το δικό τους 36-34, οι "κίτρινοι", που προτιμούσαν γρήγορο τέμπο έναντι του κοντρόλ του "τριφυλλιού", πήγαν στο +4 (40-36, 46-42στο 24') με τον Ρωμανίδη να προσφέρει επιθετικά. Απ' όταν όμως στο 28' οι "πράσινοι" πήγαν στο 54-50 δεν βρέθηκαν ποτέ πίσω άλλη φορά. Στο εις βάρος του 67-61 (33') η ομάδα του Ιωαννίδη αντέδρασε με 6-0, προσωρινά όμως, με αποτέλεσμα στο 72-67 και κυρίως στο 77-70 ο Παναθηναϊκός να αισθανθεί νικητής. Ανεξαρτήτως αν στα 5'' πριν από τη λήξη έγινε το 78-76.

 

Ο ΠΟΛΥΤΙΜΟΤΕΡΟΣ

Λιβέρης Ανδρίτσος στο νήμα. Διότι εκτός από τους 20 πόντους, όσους είχε και ο Τομ Κάππος, δεν είχε μεγάλα κενά διαστήματα στην απόδοσή του. Είχε διάρκεια και δεν χάθηκε όπως ο Κάππος, ο οποίος έκανε ένα εξαιρετικό πρώτο ημίχρονο (12 πόντοι), αλλά μετά σκόραρε σποραδικά. Ο Ανδρίτσος βοήθησε πάρα πολύ στο διάστημα που ο Άρης προσπέρασε, σκοράροντας συνεχώς από το 44-40 του Άρη στο 56-52 του Παναθηναϊκού, βοηθώντας παράλληλα σε άμυνα και ριμπάουντ.

Ο ΑΦΑΝΗΣ ΗΡΩΑΣ

Ο Κυριάκος Βίδας κλήθηκε να παίξει το ρόλο του εφεδρικού γκαρντ (μαζί με τον Σκροπολίθα) καλύπτοντας τον φορτωμένο με φάουλ Μέμο Ιωάννου. Συνολικά είχε 6 πόντους με 3 εύστοχα σουτ. Οι τέσσερις εξ αυτών μετά το 34'30'' πετυχαίνοντας δύο εξόχως σημαντικά καλάθια για το 69-67 (γκολ-φάουλ/χαμένη βολή) και κυρίως το 74-68!

Η ΔΙΠΛΗ ΑΠΟΒΟΛΗ

Σε διαδοχικές φάσεις πριν από το τελευταίο 5λεπτο ο Άρης έχασε τον βασικό "άσο" του και το βασικό "τριάρι". Νικήτας (είχε 12 πόντους) και Ρωμανίδης αποβλήθηκαν με πέντε φάουλ και ο Γιάννης Ιωαννίδης αναγκάστηκε να τελειώσει το ματς με τον Δοξάκη και τους Τσαχτάνη (αρχικά)-Παραμανίδη (μετά). Για το φάουλ του διεθνούς φόργουορντ οι διαμαρτυρίες ήταν δικαιολογημένες.

ΤΙ ΕΚΑΝΕ Ο ΝΙΚ

Τον μάρκαρε επί 40 λεπτά ο Τάκης Κορωναίος, ακόμη κι όταν ο υπόλοιπος Παναθηναϊκός έπαιζε ζώνη (4-1). Άρχισε με 0/3 σουτ, προτού κάνει σεφτέ με μία βολή. Το πρώτο καλάθι του ήρθε στο 13-11, πέτυχε 13 σερί για τον Άρη και έως το 34-34 είχε άλλα 6/6. Τελείωσε το πρώτο μισό με 21 πόντους (7/10), ξανασκόραρε για το 42-38 των "κίτρινων" και στο 50-50 (26'45'') είχε όσους πόντους όλοι οι συμπαίκτες του! Ξεπέρασε το φράγμα 30 μειώνοντας σε 67-63 και 74-70 είχε ξανά τους μισούς του Άρη (35). Έχασε όμως δύο κρίσιμα σουτ, εκβιάζοντας δυο προσπάθειες, και ολοκλήρωσε το παιχνίδι με 39 πόντους, μ' ένα πόντο ανά λεπτό.

 

Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΓΙΓΑΝΤΩΝ

Λίγους μήνες πριν ήταν συμπαίκτες, βρέθηκαν όμως απέναντι. Ο Ιωαννίδης "έκλεψε" τον Κοκολάκη από τον Παναθηναϊκό, με τον αστικό μύθο να λέει για τα χρήματα που του άπλωσε στο κρεβάτι ο "Ξανθός", και ο Άρης χώρισε το δίδυμο με τον Ντέιβιντ Στεργάκο. Ψηλότερος ο Κρητικός σέντερ, νεότερος, πιο ευέλικτος και περισσότερο μπασκετικός ο Αμερικανοθρεμμένος ψηλός, αποδείχθηκε πιο χρήσιμος. Είχε 17 πόντους, τους 6 μετά το 32', ενώ καθάρισε και 2 κρίσιμα αμυντικά ριμπάουντ! Ο ίδιος δήλωσε κάποια χρόνια μετά ότι η νίκη τότε ήταν θέμα χημείας συνόλου.

ΟΙ ΠΑΓΚΟΙ

Μόνο και μόνο που ο Μιχάλης Κυρίτσης κατάφερε να πάρει τάιμ άουτ που δεν δικαιούταν έπιασε... κότσο τον Γιάννη Ιωαννίδη. Ο οποίος κόπιαρε σιγά-σιγά τέτοιες μεθόδους για να τις εξελίξει αργότερα. Ο "Ξανθός" χρησιμοποίησε εννέα παίκτες και πήρε σκορ μόνο από τους 5, τη στιγμή που ο Κυρίτσης είχε 7 ετοιμοπόλεμους, παίρνοντας από τον καθένα έστω και κάτι μικρό. Η άμυνα του Κορωναίου δεν αφόπλισε τον Γκάλη, η ζώνη ωστόσο των υπολοίπων αποδείχθηκε αποτελεσματική για να μην έχουν πεδίο δράσης οι ημίψηλοι.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Το δίκαιο της νίκης του Παναθηναϊκού δεν αμφισβητήθηκε ούτε από τον ίδιο τον... γκρινιάρη Γ.Ιωαννίδη, ο οποίος σε τηλεοπτική συνέντευξή του μετά το τέλος της σεζόν ανέφερε πως "καλύτερη διαιτησία δεν έχω συναντήσει" και επέρριψε την ευθύνη "στο έτος που ήταν δίσεκτο". Το... ξόρκι ήταν ο Γιαννάκης!

 

* Οι φωτογραφίες είναι αρχείου