Οι 10 εντολές του Μόουζες: Η παρακαταθήκη του Μαλόουν

Σαν σήμερα ο Μόουζες Μαλόουν θα γινόταν 61 ετών και το Contra.gr θυμάται τον σέντερ που άφησε πίσω του το δικό του κώδικα μπασκετικού μοντέλου.

Οι 10 εντολές του Μόουζες: Η παρακαταθήκη του Μαλόουν

Στη μνήμη του Μόουζες Μαλόουν, που έφυγε πολύ πρόωρα από τη ζωή πριν από έξι μήνες, ο Τάσος Μαγουλάς είχε κάνει μια υπερανάλυση του σέντερ που "άνοιξε δρόμους εκτός κι εντός παρκέ είτε με τις συνήθειες του είτε με το παιχνίδι του" και ο Δημήτρης Καρύδας είχε γράψει για την ξεχασμένη συμφωνία του με τον Ολυμπιακό.

Με αφορμή τη γενέθλια ημέρα του ψηλού από το Πίτσμπεργκ, επανερχόμαστε στο φαινόμενο "Μαλόουν" και τον μνημονεύουμε σαν τον... Μωυσή του μπάσκετ. Τον παίκτη που άφησε τη δική του παρακαταθήκη στις επόμενες γενιές, τον παίκτη που αποτέλεσε παράδειγμα προς μίμηση. Που κόπιασε, που μόχθησε, που ανέβηκε στο δικό του... Σινά και παρέδωσε ιδιοχείρως τις "10 εντολές" στην μπασκετική ανθρωπότητα.

1. Να εκμεταλλεύεσαι τις ευκαιρίες

Σε μια εποχή που το κολέγιο αποτελούσε τον απαραίτητο προθάλαμο των επαγγελματιών παικτών, ο Μόουζες Μαλόουν δεν δίστασε να αυτοχριστεί επαγγελματίας φεύγοντας το 1974 απευθείας από το λύκειο για το ABA (την ανταγωνιστική λίγκα του ΝΒΑ) και ν' ανοίξει το δρόμο σε όλους τους άλλους. Οι Γιούτα Σταρς τού προσέφεραν εγγυημένο συμβόλαιο πενταετούς διάρκειας με περισσότερα από ένα εκατομμύρια δολάρια (με βάση τα 200.000 το χρόνο), ποσό απίθανο για ένα φτωχόπαιδο που η μητέρα του αμειβόταν με λιγότερα από 100 δολάρια την εβδομάδα, και ο τότε 19άρης σέντερ έγινε ένας από τους πρώτους που τόλμησαν και πέτυχαν να καθιερωθούν άμεσα στο υψηλότερο επίπεδο χωρίς να έχουν... πανεπιστημιακή μόρφωση.

Απόκομμα από την εφημερίδα "The Ledger"  

2. Να κάνεις τη διαφορά

Ο Μόουζες Μαλόουν ήταν ο σέντερ που ήθελαν όλες οι ομάδες απ' όταν το 1978 δόθηκε ανταλλαγή από τους Μπάφαλο Μπρέιβς στους Χιούστον Ρόκετς. Οι Τεξανοί δεν κατέκτησαν το δαχτυλίδι του 1981 χάνοντας στους τελικούς από τους Σέλτικς, ο ίδιος πάντως αναδείχθηκε δύο φορές πολυτιμότερος παίκτης του πρωταθλήματος (1979, 1982) προτού το καλοκαίρι του 1983 βρεθεί στους Σίξερς. Στην ομάδα της Φιλαντέλφια έγινε το κομμάτι που έλειπε από το υπόλοιπο παζλ και στο φινάλε μαζί με τον τρίτο προσωπικό τίτλο του MVP (24.5 πόντοι, 15.3 ριμπάουντ) πανηγυρίσει το μοναδικό τίτλο της καριέρας του. Στα πλέι οφ είχε 26 πόντους και 15.8 ριμπάουντ παίρνοντας επίσης το βραβείο του πολυτιμότερου παίκτη των τελικών στο 4-0 επί των Λέικερς.

3. Να είσαι ξεχωριστός

Πολύ πριν η Nike επενδύσει τα πάντα πάνω στη φιγούρα του Μάικλ Τζόρνταν και "απογειωθεί" επιχειρηματικά μετά το 1984, όταν ο Μάτζικ, ο Μπερντ και ο Έρβινγκ φορούσαν ακόμη Converse, ήταν ο Μόουζες Μαλόουν εκείνος που λάνσαρε τα Air Force 1. Ένα παπούτσι που έγινε must και πλέον η αξία του είναι διαχρονική, αφού κυκλοφορεί μέχρι τις μέρες σε διάφορους χρωματισμούς και σχέδια. Ο Μαλόουν ήταν ο πρώτος που τα φόρεσε.

4. Να έχεις αυτογνωσία

Ο Μαλόουν δεν έπαιρνε τα γράμματα και είχε χαμηλούς βαθμούς στο σχολείο. Δεν πίεσε τον εαυτό του, αποφασίζοντας πως το μπάσκετ είναι η ζωή του. Γρήγορα αντιλήφθηκε δε πως έχει ένα ξεχωριστό χάρισμα στο επιθετικό ριμπάουντ. Οξυδέρκεια, αντίληψη του χώρου και σωματικά προσόντα τον βοηθούσαν να είναι πάντα στο σωστό σημείο μετά από ένα άστοχο σουτ, ιδίως συμπαικτών του. Εκεί πόνταρε, εκεί δούλεψε. Παρατηρούσε από την προπόνηση πώς σούταραν οι συμπαίκτες του, ποια τροχιά παίρνει η μπάλα, που θα καταλήξει. Ήξερε ότι κάθε σουτ μπορούσε να χαθεί και ήταν σε θέση να το διεκδικήσει.

5. Να μην μένεις στάσιμος, να προοδεύεις

Ο Μόουζες Μάλοουν έλεγε πως "δεν ήμουν ποτέ ο καλύτερος σέντερ, αλλά σίγουρα ένας από τους πιο δουλευταράδες". Πάνω σε αυτό το μότο έχτισε όλη την καριέρα του. Δεν διέθετε το μπασκετικό ταλέντο του Τσαρμπερλέιν, του Γουόλτον ή του Τζαμπάρ, ποτέ του όμως δεν έπαψε να γυμνάζεται επί καθημερινής βάσης, να προπονείται εντατικά τα καλοκαίρι, να βελτιώνει τις αδυναμίες τους, να εξελίσσεται από χρόνο σε χρόνο. Αν έμενε στη σωματική δύναμή του που του επέτρεπε να πηδάει για τα ριμπάουντ, θα ήταν ακόμη ένας ψηλός του ΝΒΑ, όχι ένας από τους κορυφαίους σέντερ στην ιστορία του αθλήματος.

6. Να είσαι ειλικρινής με τους άλλους

Το παράδειγμα με τον Τσαρλς Μπάρκλεϊ είναι πλέον χαρακτηριστικό. Όταν το καλοκαίρι του 1984 ο "Sir" έγινε ντραφτ από τους Σίξερς και βρέθηκε δίπλα στους θρυλικούς Έρβινγκ και Μαλόουν, δεν έπαιζε πολύ. Θρασύς όπως ήταν πάντα παραμέρισε τον Μαλόουν και του ζήτησε να του εξηγήσει τι συνέβαινε. Και αυτός του απάντησε: "Είσαι παχύς και τεμπέλης. Αυτός είναι ο λόγος. Δεν μπορείς να παίξεις μπάσκετ, αν δεν βρίσκεσαι σε φόρμα". Ο Μπάρκλεϊ δεν ξέχασε ποτέ εκείνα τα λόγια, τη σκληρή αλήθεια του Μαλόουν, και στον επικήδειο που εκφώνησε σχεδόν δάκρυσε για τον μέντορά του, αυτόν που τον έκανε παρά τα 1μ96 έναν από τους καλύτερους πάουερ φόργουορντ όλων των εποχών.

 

7. Να μετατρέπεις το μειονέκτημα σε πλεονέκτημα

Ο Μόουζες Μαλόουν ήταν ένας σέντερ 2μ08. Για το ύψος και τα μακριά πάνω και κάτω άκρα του πάντως είχε μικρές παλάμες, σωματικό μειονέκτημα που θα μπορούσε να εξελιχθεί σε πρόβλημα. Κάθε άλλο πάντως τον εμπόδισε στην καριέρα του. Έχοντας αποδεχθεί αυτό του το μειονέκτημα, το κάλυψε όσο καλύτερα μπορούσε. Πήγαινε πάντα με τα δύο χέρια και με αρκετή δύναμη στην μπάλα ώστε να έχει τον έλεγχο της και να μην του γλιστράει, ενώ ως επί το πλείστον απέφευγε τα καρφώματα με το ένα χέρι.

8. Να γίνεσαι πρότυπο

Ο Μόουζες Μαλόουν δεν ήταν ακόμη ένας ψηλός του πρωταθλήματος. Ήταν ο ψηλός που οι νέοι ήθελαν να του μοιάσουν, να γίνουν σαν κι αυτόν ή καλύτεροι. Ο Χακίμ Ολάζουον έχει παραδεχθεί πως δεν θα ήταν ποτέ ο παίκτης που αν έγινε, αν δεν δούλευε με τον Μαλόουν εκείνο το καλοκαίρι του 1982 στο Φόντε. "Ήξερα τους κανόνες και τα βασικά του αθλήματος, αλλά δεν ήξερα πως να το το κάνω. Αυτός ήταν ο πρώτος που με δίδαξε", έχει πει ο Νιγηριανός. Ούτε ο Μπάρκλεϊ θα έφτανε στο επίπεδο του αν δεν είχε για δάσκαλο τον Μπιγκ Μο. "Τον φώναζα πατέρα γιατί ήταν αυτός που επηρέασε περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο την καριέρα μου", λέει ακόμα και σήμερα ο Σερ. 

9. Να μην είσαι αλαζόνας

Ο εσωστρεφής "Big Mo" δεν μιλούσε πολύ ούτε συχνά στους δημοσιογράφους. Απέφευγε τη δημοσιότητα, όχι γιατί αποστρεφόταν τον Τύπο ή γιατί ως χαρακτήρας ήταν σνομπ, κάθε άλλο, αφού πήγαινε για chicken wings σε παραδοσιακά στέκια του Χιούστον. Περισσότερο ήταν μια επιλογή που είχε κάνει πιστεύοντας πως δεν ήταν ο καλύτερος συνομιλητής, είχε βαριά μπάσα φωνή και μια ακατανόητη πολλές φορές προφορά με λέξεις της αργκό. Παρέμενε πάντως ευγενικός και απαντούσε στο τηλέφωνο ακόμη κι αν κάποιος ρεπόρτερ από τη Φιλαντέλφια, ο Μπιλ Λίβινγκστον για την ακρίβεια, τον καλούσε στις τέσσερις το πρωί για να έχει την πρώτη μίνι συνέντευξή του μετά τη μετακίνησή του στους Σίξερς.

Μα πάνω απ' όλα...

10. Να αγαπάς αυτό που κάνεις

Τα 21 χρόνια που έπαιξε επαγγελματικό μπάσκετ αντανακλούν μονάχα ένα ποσοστό της αμφίδρομης σχέσης του με το μπάσκετ. Ο Μαλόουν παθιάστηκε τόσο πολύ με το σπορ απ' όταν ήταν έφηβος που δεν ήθελε να κάνει οτιδήποτε άλλο στη ζωή του. Έβαλε στόχους, τους πέτυχε, έγινε ένας εκ των κορυφαίων του σπορ και έφυγε έχοντας κλείσει τον κύκλο του. Έφυγε από το επάγγελμα, όχι από το γήπεδο. Συνέχισε να προπονείται, να γυμνάζεται, να παίζει. Τα καλοκαίρια και τους χειμώνες. Μέχρι την τελευταία στιγμή, λίγες ημέρες μόνο πριν από το θάνατό του ήταν στο γυμναστήριο. Υγιής και ακμαίος.

 

Ρεπορτάζ ΖΜΑΚ

Η ποπ κουλτούρα επιστρέφει στα ελληνικά ρινγκ

Χάρη στο ΖΜΑΚ, το pro-wrestling δεν είναι πια ένα μακρινό όνειρο που οι Έλληνες φίλαθλοι μπορούν να παρακολουθήσουν μόνο από τις οθόνες της τηλεόρασης. Το NEWS247 βρέθηκε στο AthensCon και γνώρισε τους Έλληνες παλαιστές-performers του ZMAK, από τον θρυλικό Γιώργο Τρομάρα μέχρι τους νεότερους στο χώρο του κατς. ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ: Ευγενία Χορού

 

Πρώτη Σελίδα