Μάικλ Τζόρνταν: Καλύτερος όλων των εποχών; Όχι, ακόμα

Ο Τάσος Μαγουλάς γράφει για τον Μάικλ Τζόρνταν και προσπαθεί να απαντήσει στο "αιώνιο" ερώτημα αν είναι ο καλύτερος όλων των εποχών.

Μάικλ Τζόρνταν: Καλύτερος όλων των εποχών; Όχι, ακόμα

Ο καλύτερος όλων των εποχών δεν υπάρχει, καταρχάς, διότι δεν τελείωσαν οι ...εποχές. Το μπάσκετ, το ΝΒΑ πιο συγκεκριμένα, είναι πολύ ζωντανό  και προχωρά σε ένα μέλλον όπου υπάρχουν μόνο αχαρτογράφητα νερά. Είδαμε άνθρωπο να καρφώνει με βαθύ κάθισμα στον αέρα. Έχουμε αθλητή που παίζει πέντε θέσεις σε άμυνα –επίθεση τέλεια. Ποιος ξέρει τί έρχεται;

Αυτό που μπορεί να κριθεί είναι αν ο Τζόρνταν, επί παραδείγματι, ως τώρα στα 70 χρόνια του πρωταθλήματος, αποτελεί την κορυφαία φυσιογνωμία του σπορ.

Οκ, είναι; Ας πιάσουμε το νήμα από το τέλος της διαδρομής του το 2003. Τί προσέφερε ο Τζόρνταν στο μπάσκετ.

Κλείνοντας την καριέρα του, είχε έξι πρωταθλήματα σε έξι τελικούς από το 1991 ως το 1998. Έπαιξε 15 σεζόν, κατέκτησε συνολικά στην καριέρα του δύο χρυσά ολυμπιακά μετάλλια, ένα πρωτάθλημα κολλεγιακού και μάζεψε όλες τις πιθανές ατομικές διακρίσεις.

Μεσσίας

Ο Ερ, υπήρξε για το ΝΒΑ ο ορισμός της έλευσης του Μεσσία, καθώς στα χρόνια του, ιδιαίτερα στα χρόνια των επιτυχιών του, επέβαλε σε όλο τον πλανήτη το μπάσκετ ως το πιο θεαματικό σπορ διαλύοντας για πάντα την εσωστρέφεια και οδηγώντας το αμέσως πίσω από το μακράν πιο δημοφιλές ποδόσφαιρο. Σε τέτοιο σημείο, ώστε το ΝΒΑ, ταυτίστηκε με τον Τζόρνταν και η αποχώρησή του το 1998, σε σημείο που η σημασία του να αποδεινύεται από την μερική κατάρρευση της δημοτικότητά του για τρία, τέσσερα χρόνια.

Αγωνιστικά, η επίδραση ήταν τέτοια ώστε δημιούργησε μία στρατιά διαδόχων εκ των οποίων μόνο ένας κατάφερε να δημιουργήσει την δική του δυναστεία. Αν σκεφτούμε πόσοι...μετά-Τζόρνταν πέρασαν από το ΝΒΑ, πόσες χιλιάδες(κυριολεκτικός ο αριθμός) προσπάθησαν  να του μοιάσουν στο κολλέγιο και δεν βγήκαν ποτέ στην επιφάνεια, γίνεται αντιληπτό πως από πλευράς παρεμβατικότητας, ναι ΕΙΝΑΙ Ο ΚΟΡΥΦΑΙΟΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ.

Πήρε σκυτάλη

Στο παρκέ δεν ήταν...παρθενογέννεση ή ευφυία ή το μεγαλύτερο μπασκετικό ταλέντο. Οι λέξεις επιλέγονται με προσοχή και λογικά αντιλαμβανόμαστε όλοι τί σημαίνει μπασκετικό ταλέντο. Ο Μάτζικ για παράδειγμα, υπήρξε η απόλυτη μπασκετική ευφυία. Ο Μπερντ ήταν ένα αυθεντικό μπασκετικό ταλέντο, παλαιότεροι μιλάνε για τον Όσκαρ Ρόμπερτσον, τον άνθρωπο τριπλ νταμπλ. Ο Τζόρνταν,  πήρε την ιδιαιτερότητα δύο παικτών που ίσως να υπήρξαν μοναδικοί στην ιστορία και άνοιξε το σπορ σε εκατομμύρια αθλητές. Πάλι κυριολεκτικός ο αριθμός.

Να το εξηγήσουμε λίγο περισσότερο.  Ο Ντόκτορ Τζέι ήταν σαφώς ο πρώτος αθλητής του ΝΒΑ. Δεν είναι τυχαίο πως το κάρφωμα Ερ Τζόρνταν, από την γραμμή του φάοθλ, ουσιαστικά αποτελεί μία βελτιωμένη έκδοση του περίφημου καρφώματος του σταρ των Σίξερς.

Και αυτή είναι η ιστορία του Ερ. Αθλητές, αλτικοί παίκτες, υπήρξαν πολλοί και πριν από αυτόν ή σε παράλληλη εποχή όπως ο Ντρέξλερ,  ο Λάρι Νανς, ο Τζέιμς Γουόρθι και βέβαια ο Ντομινίκ. Ουδείς όμως κατάφερε να τελειοποιήσει το παιχνίδι του συνδυάζοντας στο 100% τα αθλητικά προσόντα με τα μπασκετικά.  Το δίδυμο Μάτζικ-Μπερντ αφού κατάφερε να βγάλει το ΝΒΑ από την αφάνεια στις ΗΠΑ, του έδωσε την πρώτη παγκόσμια διάσταση. Αλλά...

Ο Μάτζικ άλλαξε το μπάσκετ δημιουργώντας το σόου τάιμ αλλά δεν βρέθηκε ούτε θα βρεθεί διάδοχος. Ο Μπερντ το ίδιο, ένα μοναδικό μπασκετικό καλούπι που το εγγύτερο είναι ο Ντιρκ Νοβίτσκι αλλά σε σαφή απόσταση.  Αθλητής; Ε, ούτε ο Μάτζικ ούτε ο Μπερντ υπήρξαν πρότυπα κι εδώ μπήκε ο...αέρας. Ακόμα και τώρα, με όσα κάνει ο Λεμπρόν και όσα θα πετύχει, δύσκολο να βρεθεί κάτι παρόμοιο, κάποιος να του μοιάζει. Είναι ένα δικό του καλούπι.

Τριπλούν, 50αρες και σφαλιάρες

Ο Τζόρνταν όμως, ο παίκτης κοντά στα δύο  μέτρα που μπορεί να καρφώσει, να σουτάρει να πασάρει, να παίξει άμυνα, να είναι παράλληλα αθλητής και παίκτης. Θα μπορούσε να είναι από τους κορυφαίους στο τριπλούν και να βάζει 50 πόντους με εκατομμύρια τρόπους.

Εκατομμύρια πλην του σουτ ως το 1991. Πάμε στα περί ταλέντου. Όταν μπήκε στο ΝΒΑ αυτό που έκανε ήταν να περνάει πάνω από τους αντιπάλους του. Οι 63 πόντοι απέναντι στις...κοιλιές των Σέλτικς με σουτ από τα τέσσερα μέτρα, καρφώματα, λέι απ αποτέλεσαν το ορόσημο της αλλαγής. Πλέι οφ του 1986, δεύτερο παιχνίδι, 63 πόντοι, και σκούπα από την Βοστόνη.΄

Παράλληλα έπαιζε και άμυνα. Την καλύτερη που είχε δει ποτέ το ΝΒΑ από κοντό. Πήγε το πρωτάθλημα σε μία ταχύτητα παραπάνω, έφερε την καινούργια εποχή η οποία δύσκολα θα τελειώσει κάποτε. Να το ξαναπούμε: έβαλε τον...υπεραθλητή στον μπασκετμπολίστα.  Άνοιξε τον δρόμο για τους χιλιάδες, εκατομμύρια οι οποίοι σωματικά μοιάζουν.

Τελειότητα

Απέδειξε πως το παρόν και το μέλλον απαιτούν τελειότητα και στα δύο. Αυτό το πέτυχε δουλεύοντας όσο κανείς άλλος πριν από αυτόν. Κάποιοι υποστηρίζουν πως δύο τρεις τα επόμενα χρόνια, κατάφεραν να ακολουθήσουν τον ρυθμό δουλειάς ώστε να βελτιώσουν τις αδυναμίες τους τόσο εμφατικά. Δεν έμαθε μόνο να σουτάρει τρίποντα, αποφάσισε να πασάρει και αφού διδάχτηκε, δίδαξε πώς ο ορισμός το ουάν μαν σόου, λειτουργεί μέσα σε μία ομάδα για να πάρει τίτλους.

Ίσως η μοναδική αδυναμία του, εξελίσσεται στο κορυφαίο επιχείρημα για την υποψηφιότητά του ως GOAT: Όσο έπαιζε μόνος του, όσο οι προπονητές δεν τολμούσαν να τον βάλουν μέσα σε ομάδα, ήταν απλά ένας μεγάλος εγωϊστής. Πρώτος σκόρερ που με το ζόρι έμπαινε πλέι οφ. Αποκλειόταν από τον πρώτο γύρο με σκούπες. Μετά από τον δεύτερο, μετά από τον τρίτο, τρία χρόνια έχανε από το Ντιτρόιτ, κάθε χρόνο ήταν καλύτερος όμως. Μετά...ήθελε έξι δάκτυλα να χωρέσουν τα δακτυλίδια.

Η ωριμότητα

Όσο ωρίμαζε ως παίκτης, τόσο πιο κοντά βρισκόταν στον στόχο του. Στην απόλυτη ωριμότητα, υπήρξε ο τέλειος μπασκετμπολίστας. Ο μεγαλύτερος νικητής. Αυτός που έκανε το μπάσκετ παγκόσμιο σπορ, δημιούργησε μέσα από τα επιτεύγματα στο παρκέ, την μεγαλύτερη διαφημιστική φιγούρα ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ.

Με αυτή την προίκα, ανεβαίνει στο πόντιουμ και περιμένει. Αναμένει το τέλος των...εποχών για να μάθει αν αυτός θα είναι ο κορυφαίος. Ως τις 17 Φεβρουαρίου του 2016, έχει προβάδισμα.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ:

Η γέννηση και τα παιδικά χρόνια

Το κολλέγιο και το σουτ-πεπρωμένο

Το πρώτο αίμα και το deal με τη Nike

Η ιστορική πτήση και η "εξωγήινη" σεζόν

The Shot

Δάκρυα για το πρώτο δαχτυλίδι

Three-peat, θάνατος του πατέρα και αντίο

Διάλειμμα για baseball και "I'm back"

Σκάνδαλα, back-to-back και Dream Team

Το δεύτερο three-peat, το τέλειο αντίο

Τελευταία επιστροφή, τελευταίο αντίο

 

Πρώτη Σελίδα