Οι επιλογές του Μανωλά για τον Τελικό

Οι δύο επιλογές του τεχνικού της ΑΕΚ ενόψει του μεγάλου Τελικού κόντρα στον Ολυμπιακό και η δυνατότητα της ομάδας να αντεπεξέλθει -πια- σε δύο διατάξεις και προσεγγίσεις μέσα στο ματς.

Αμέσως μετά την ανάληψη της τεχνικής ηγεσίας της AEK έπειτα από την απομάκρυνση του Γκουστάβο Πογέτ, ο υπηρεσιακός προπονητής της ομάδας, Στέλιος Μανωλάς, προχώρησε σε ορισμένες αλλαγές σε ό,τι αφορά τη διαχείριση του υλικού που έχει στα χέρια του. Η πιο εμφανής από τις παραπάνω αλλαγές ήταν η διαφοροποίηση του συστήματος, αφού πάρθηκε απόφαση να εγκαταλειφθεί το 4-3-3 και να επιστρέψει η ΑΕΚ στο 4-2-3-1 με το οποίο ξεκίνησε τη φετινή σεζόν.

ΤΟ 4-2-3-1

Πρόκειται για μία διάταξη την οποία οι ποδοσφαιριστές γνωρίζουν αφού ήταν η διάταξη με την οποία πορεύτηκε η "Ένωση" για περίπου ενάμιση χρόνο σε Β’ και Α’ εθνική, δουλεύοντας -κατά κύριο λόγο- πάνω σε αυτή από το βασικό στάδιο της προετοιμασίας το περασμένο καλοκαίρι. Ο Μανωλάς θεωρεί ότι τα θετικά του 4-2-3-1 ως προς τη συμβατότητα του υπάρχοντος ρόστερ, είναι περισσότερα από αυτά του 4-3-3 και το επανέφερε με συνοπτικές διαδικασίες, από την πρώτη μέρα που πήρε θέση μπροστά από τον πάγκο της ΑΕΚ.

Η διαφοροποίηση σε σχέση με την ΑΕΚ των τελευταίων μηνών

Ο ΠΙΟ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΜΑΝΤΑΛΟΥ

Αυτό που αλλάζει κατά κύριο λόγο τόσο στη διάταξη όσο και ως προς την εικόνα της ΑΕΚ στο γήπεδο, είναι η θέση του Πέτρου Μάνταλου. Ο Έλληνας μέσος στο διάστημα που βρίσκεται ο Στέλιος Μανωλάς στον πάγκο της ομάδας έχει έναν πιο ελεύθερο ρόλο κοντά στον σέντερ φόρ οποίος του δίνει την δυνατότητα να πατάει την περιοχή του αντιπάλου και συνεπώς να γίνεται πιο απειλητικός, δεδομένης της ικανότητάς του να παίξει συνδυαστικά σε μικρούς χώρους. Επί Γκουστάβο Πογέτ ο Μάνταλος είχε έναν πιο ανασταλτικό ρόλο στην τότε -ούτως ή άλλως πιο ανασταλτική- λειτουργία της ομάδας, αφού αρκετά συχνά γινόταν το χαφ που έπαιρνε εντολή να μείνει πιο πίσω για να πατήσει περιοχή ο Γιόχανσον. Διαφορετικοί ρόλοι, διαφορετικός προσανατολισμός, διαφορετική λειτουργία, γεγονός απολύτως λογικό αλλά ενδεχομένως και ντεζαβαντάζ, τότε, ως προς την ανάπτυξη της ομάδας η οποία κατά γενική ομολογία δε βρισκόταν στην καλύτερη φάση της.

Η ΜΕΤΑΤΟΠΙΣΗ ΤΟΥ ΣΙΜΟΕΣ

Η δεύτερη ουσιαστική διαφοροποίηση έχει να κάνει με την μετατόπιση του Αντρέ Σιμόες, ο οποίος εξακολουθεί να δίνει τη βοήθεια του με τα -πολλά- χιλιόμετρα στον στον άξονα της μεσαίας γραμμής, αυτή τη φορά όμως με εντολή να μένει πιο κοντά στον Γιόχανσον. Κατά τα άλλα, ως προς τις θέσεις δεν υπάρχει κάποια άλλη ουσιαστική διαφορά ανάμεσα στα δύο συστήματα τα οποία έχουν αφομοιωθεί και τα δύο, αλλά έχει μεγάλο ενδιαφέρον να φανεί τι θα επιλέξει τελικά να κάνει ο Μανωλάς στον Τελικό.

ΤΟ 4-3-3 ΤΗΣ ΤΟΥΜΠΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΓΕΝΑΡΗ

Από την άλλη, το 4-3-3 είναι η διάταξη με την οποία παρέταξε για μία φορά στη σεζόν με αρνητικότατες συνέπειες ο Δέλλας η οποία κατέληξε σε ένα εφιαλτικό πρώτο ημίχρονο με τον ΠΑΟΚ στην Τούμπα, με τους γηπεδούχους να κάνουν πάρτι στο μισό γήπεδο της ΑΕΚ και με τον Μπαρόχα να τους βλέπει να… έρχονται από παντού.

Ο Πογέτ ερχόμενος στην ομάδα επανέφερε το 4-3-3 παίζοντάς το με διαφορετικό προσανατολισμό και με το βάρος να πέφτει στο πώς δε θα δεχτεί η ομάδα γκολ. Δούλεψε αρκετά πάνω σε αυτό με όλους ανεξαιρέτως τους ποδοσφαιριστές του ρόστερ. Τερματοφύλακες, αμυντικοί, μέσοι, εξτρέμ, επιθετικοί δούλεψαν στο πώς δε θα δεχτούν γκολ, γεγονός που απέδωσε σε μεγάλο βαθμό και εξασφάλισε μία καλή βαθμολογική συγκομιδή για την "Ένωση". Βέβαια υπήρξε και κόστος αφού στο κομμάτι από τη μέση και μπροστά υπήρχε θέμα, γεγονός που δεν επέτρεψε στην ΑΕΚ να γίνει απειλητική ακόμα και απέναντι σε ομάδες όπως η Καλλονή και ο Παναιτωλικός.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ:

Πογέτ: "Μην πάτε να δουλέψετε στην Ελλάδα"
Πάει για Φιλίπ Μοντανιέ η ΑΕΚ

Σχόλια

 

Πρώτη Σελίδα