Ανταγωνισμός και... Τζανετόπουλος

Ο Άκης Γεωργίου γράφει για τον ανταγωνισμό στο ρόστερ που ανεβάζει επίπεδο την ΑΕΚ και για τον Άνταμ Τζανετόπουλο που δείχνει να βρίσκεται πιο μπροστά από τον Θέσαρ Άρθο στις επιλογές του Δέλλα.

Ανταγωνισμός και... Τζανετόπουλος

Ο ανταγωνισμός σε μία ομάδα είναι το απόλυτο κίνητρο προκειμένου να είναι σε εγρήγορση οι ποδοσφαιριστές. Στον πρόσφατο φιλικό αγώνα της ΑΕΚ με την Ίντερ αρκετοί ήταν εκείνοι που εντυπωσιάστηκαν από το πολύ καλό ματς του Άρη Σοϊλέδη. Ο Σοϊλέδης ο οποίος έχει πλέον μπροστά του τον Ντίντακ Βιλά (ενώ μέχρι πέρσι είχε πίσω του μόνο τον Πεταυράκη) μπήκε στο ματς με την Ίντερ και "έβγαζε" με την αγωνιστική του παρουσία ότι ήθελε να πείσει ότι δικαιούται χρόνο συμμετοχής μέσα στη σεζόν.

Κάτι παρόμοιο με την περίπτωση του Σοϊλέδη στον οποίο έκανε καλό ο ανταγωνισμός, συμβαίνει και με τους τερματοφύλακες. Άλεν Μπαρόχα και Γιάννης Ανέστης επιδίδονται στα τελευταία ματς σε ένα μπρα ντε φερ ετοιμότητας και παίρνουν και οι δύο καλό βαθμό. Ο πρώτος είναι εξαιρετικός με την μπάλα στα πόδια και συνεπής τη μοναδική φορά που απειλήθηκε από τους παίκτες της Ίντερ, ενώ ο τελευταίος ήταν ιδιαίτερα εντυπωσιακός με τις επεμβάσεις του που κράτησαν το μηδέν.

Θετική στο ματς με την Ίντερ ήταν και η εικόνα του Δημήτρη Ανάκογλου ο οποίος όπως όλα δείχνουν θα αποτελεί φέτος μία εναλλακτική λύση για τον Δέλλα. Τόσο η παρουσία του Σερραίου μέσου, όσο και εκείνη του Μιγκέλ Κορδέρο -όταν επιστρέψει από τον τραυματισμό- δίνουν βάθος στο ρόστερ και καλύπτουν με ασφάλεια το βασικό δίδυμο Γιόχανσον-Σιμόες.

Το ίδιο συμβαίνει και στο δεξί άκρο της άμυνας. Αν σκεφτεί κανείς ότι υπάρχουν Γκάλο, Μπακάκης και σαν τρίτη λύση ο Βασιλαντωνόπουλος, τότε είναι σε θέση να αντιληφθεί ότι το βάθος είναι όντως σοβαρό και οι πρώτες λύσεις άκρως ανταγωνιστικές.

Γενικότερα η ΑΕΚ με την απόκτηση αρκετών ποιοτικών ποδοσφαιριστών ανέβηκε επίπεδο και έβαλε και τους υπάρχοντες παίκτες σε διαδικασία βελτίωσης και ανόδου προκειμένου να αντέξουν στον ανταγωνισμό. Από εκεί και πέρα τα πάντα είναι θέμα διαχείρισης ενός… ετοιμοπόλεμου ρόστερ σε μία χρονιά με δύο μόνο θεσμούς, αφού δεν υπάρχει -ακόμα- Ευρώπη.

Ο Τζανετόπουλος… τρώει τον Άρθο

 

Ο Δημήτρης Κολοβέτσιος τη Δευτέρα επέστρεψε στον κανονικό ρυθμό προπονήσεων και συμμετείχε στο πρόγραμμα του γκρουπ των ποδοσφαιριστών που δεν αγωνίστηκαν στο ματς της Ανκόνας, μαζί με τον Ντιέγκο Μπουονανότε. Ο Έλληνας κεντρικός αμυντικός ξεπέρασε το πρόβλημα που τον ταλαιπώρησε στον τετρακέφαλο το οποίο δεν ήταν κάτι σοβαρό αφού ούτως ή άλλως ο αποκλεισμός του από την αποστολή της Ιταλίας είχε να κάνει μόνο με προληπτικούς λόγους.

Έτσι, με δεδομένο ότι δεν υπάρχει πλέον κάποιο πρόβλημα τραυματισμού το δίδυμο Κολοβέτσιου Τζανετόπουλου συγκεντρώνει αρκετές πιθανότητες προκειμένου να είναι το πρώτο αμυντικό δίδυμο της φετινής ΑΕΚ κατά την επιστροφή της στη Σούπερ Λιγκ στον αγώνα με τον Πλατανιά στο Ολυμπιακό Στάδιο.

Ο "Τζάνε" βρίσκεται πιο ψηλά στην εκτίμηση του Δέλλα από τον Θέσαρ Άρθο που αποκτήθηκε για να στελεχώσει τον Δημήτρη Κολοβέτσιο και το πιθανότερο είναι πως προορίζεται για βασικός σε μεγάλο μέρος της σεζόν. Το αγωνιστικό θράσος του Τζανετόπουλου στα μαρκαρίσματα και η ικανότητά του στις μεταβιβάσεις φαίνεται πως θα αποτελέσει το εισιτήριο του νεαρού κεντρικού αμυντικού για την ενδεκάδα της ΑΕΚ.

Το θετικό για την ΑΕΚ είναι πως σε περίπτωση που της βγει με μεγάλες αντοχές ένα δίδυμο Κολοβέτσιου-Τζανετόπουλου τα κέρδη είναι πολλαπλά. Δεν είναι μικρό πράγμα να βγάζουν εμπιστοσύνη ποδοσφαιριστές που πορεύτηκαν με την ομάδα στις μικρές κατηγορίες. Τόσο ο Κολοβέτσιος που αποκτήθηκε στη Football League όσο και ο Τζανετόπουλος που περίμενε την ευκαιρία του από τη Γ’ Εθνική και όταν ήρθε την άρπαξε από τα μαλλιά.

 

Όλοι από κάπου ξεκινάνε. Ο Κώστας Μανωλάς ξεκίνησε από σπόντα σε ένα ΑΕΚ-Καβάλα τον Μάρτη του 2010, όταν ο Μπάγεβιτς ξέμεινε από σέντερ μπακ και έψαχνε παρτενέρ του Γιάχιτς. Δύο μήνες πριν (τον Γενάρη του 2010 δηλαδή), οι περισσότεροι ΑΕΚτζήδες δεν θυμούνταν καν ότι υπήρχε στο ρόστερ ποδοσφαιριστής με το όνομα Μανωλάς ή αν είχε δοθεί πίσω στον Θρασύβουλο.

Και όσοι τον θυμούνταν, τον είχαν περισσότερο επειδή ήταν ανιψιός του Στέλιου και πολύ λιγότερο έως καθόλου επειδή είχαν εντυπωσιαστεί από κάποιο ποδοσφαιρικό του στοιχείο. Υπενθυμίζω ότι πριν από εκείνο το ματς με την Καβάλα τον Μάρτη, ο Μανωλάς ήταν κανονικά στο ρόστερ αλλά δεν απασχολούσε κανέναν. Μετά το ματς με την Καβάλα έκανε 10 συμμετοχές αλλά όλα ξεκίνησαν από εκείνο το παιχνίδι που έπεσε απότομα στα βαθιά. Την επόμενη χρονιά έκανε άλλες 27 και τη μεθεπόμενη άλλες 29, μέχρι που αποχαιρέτισε την ΑΕΚ για να πάει στον Ολυμπιακό. Στη συνέχεια η καριέρα του Μανωλά ανέβηκε με την ΑΕΚ που τον έβαλε στον ποδοσφαιρικό χάρτη να παρακολουθεί σαν φτωχός συγγενής και με πικρό τρόπο την εξέλιξή του, τη στιγμή που η ίδια έπαιρνε την κάτω βόλτα κυρίως λόγω των απίθανων διοικήσεων που πέρασαν.

 

Η ουσία είναι ότι αν ο Νασούτι, ο Ζεράλντο, ο Αλεξόπουλος και τα άλλα παιδιά δεν είχαν τραυματιστεί εκείνη τη μέρα με την Καβάλα, η ΑΕΚ δε θα μάθαινε ότι εκείνη τη στιγμή είχε έναν έτοιμο κεντρικό αμυντικό στο ρόστερ από τον οποίο μπορεί να κερδίσει πολλά (που τελικά δεν κέρδισε, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία).

Ποτέ δεν ξέρεις, για τον Τζανετόπουλο τώρα μπορεί να είναι μια αντίστοιχη στιγμή. Αυτή τη φορά βέβαια θα είναι θέμα επιλογής και όχι ανάγκης. Βέβαια το πιο ορθόδοξο θα ήταν να αποκτηθεί ένας έμπειρος στόπερ προκειμένου να ψηθούν στο πλάι του τόσο ο Τζανετόπουλος όσο και ο Κολοβέτσιος. Αλλά ακόμα και έτσι, το να πέσουν στα βαθιά οι δύο Έλληνες κεντρικοί αμυντικοί μπορεί να έχει μεγάλα -μακροπρόθεσμα- οφέλη.

Σχόλια

 

Πρώτη Σελίδα