Οι "εξαφανισμένοι" έκαναν τη διαφορά

Ο Δημήτρης Καρύδας γράφει για την ίδια συνταγή που ακολουθήθηκε στα δύο ματς των τελικών, τις περιορισμένες λύσεις του Παναθηναϊκού έναντι του Ολυμπιακού, την καταλυτική παρουσία των Ελλήνων γκαρντ των "ερυθρολεύκων", αλλά και για τις μηδαμινές πιθανότητες να γίνει η ολική ανατροπή.

Οι "εξαφανισμένοι" έκαναν τη διαφορά

Συνήθως, όταν έχεις τα ίδια υλικά μαγειρεύεις το ίδιο φαγητό. Δύσκολα να αλλάξει η συνταγή αλλά και το αποτέλεσμα. Κάπως έτσι φτάσαμε στο 2-0 των τελικών με τον δεύτερο αγώνα να μοιάζει σε πολλά με τον πρώτο. Κυρίως, στη λογική με την οποία αντιμετώπισαν οι δύο ομάδες τον αγώνα.

Περισσότερες λύσεις

Φτάνοντας στο τέλος της σεζόν είναι λίγα αυτά που μπορούν να αλλάξουν οι δύο προπονητές. Πριν τους τελικούς πρόσθεσαν ή βελτίωσαν κάποια συστήματα στο playbook των ομάδων. Με διαφορά 72 ωρών ανάμεσα στον πρώτο και τον δεύτερο αγώνα οι προσαρμογές ήταν ακόμη μικρότερες.

Ο Ολυμπιακός έδειξε πάλι ότι διαθέτει περισσότερες λύσεις και την ικανότητα να παρουσιάζει διαφορετικούς πρωταγωνιστές, ειδικά στην επίθεση. Αυτή τη φορά ανέλαβε δράση στα δύσκολα ο Τρεμέλ Ντάρντεν και ήταν ο καταλύτης την ώρα που ο Ολυμπιακός έμοιαζε να κολλάει απέναντι στις δύο διαφορετικές μορφές ζώνης που δοκίμασε, όπως και στον πρώτο αγώνα, ο Μανωλόπουλος.

Από την άλλη πλευρά ο Παναθηναϊκός βάσισε τα πάντα στην παρουσία του Λουκά Μαυροκεφαλίδη που έκανε ένα από τα καλύτερα παιχνίδια της καριέρας του. Τελείωσε σχεδόν όλες τις φάσεις που πήρε μπάλα στα χέρια του αλλά ήταν απελπιστικά μόνος. Έχω την αίσθηση βλέποντας την επιμονή του Σφαιρόπουλου να τον παίζει με μονή κάλυψη ότι το πλάνο του Ολυμπιακού ήταν πολύ ξεκάθαρο: Δεν πίστεψε ότι μπορούσε να χάσει από ένα παίκτη και μπήκε στη λογική: "Ας βάλει όσα μπορεί αλλά να μην βάλουν οι άλλοι". Ο Παναθηναϊκός πήρε λίγα από όλους τους υπόλοιπους παίκτες του και ειδικά από την περιφερειακή γραμμή. Οι λύσεις του περιορίστηκαν απελπιστικά για να μπορέσει να μείνει μέχρι τέλους στη διεκδίκηση της νίκης.

"Βαρόμετρο" οι τρεις Έλληνες γκαρντ

Από την άλλη πλευρά και πέρα από την παρουσία των Ντάρντεν, Πρίντεζη ο Ολυμπιακός όπως και στον αντίστοιχο αγώνα του δεύτερου γύρου είχε σε καλή βραδιά και τους τρεις Έλληνες γκαρντ του. Κανείς δεν έκανε μεγάλο παιχνίδι αλλά κανείς δεν είχε αρνητικό πρόσημο. Παρότι δύο ματς στη σειρά δεν αποτελούν ακριβές δείγμα νομίζω ότι οι Σπανούλης, Μάντζαρης, Σλούκας άλλαξαν τη ροή των πραγμάτων που τους ήθελε για μια ολόκληρη διετία, πλην μετρημένων εξαιρέσεων, να είναι εξαφανισμένοι μέσα στο ΟΑΚΑ.

Η δική τους παρουσία επέτρεψε στον Ολυμπιακό να σκοράρει 77 πόντους στον αγώνα του δεύτερου γύρου και άλλους 76 χθες, νούμερα που στοιχειοθετούν απολογισμό νίκης. Ειδικά από τη στιγμή που λειτουργεί θετικά και η άμυνα του. Σε κανένα από τους δύο αγώνες δεν δέχτηκε πάνω από 70 πόντους κρατώντας το παιχνίδι αυστηρά στη λογική του "πέντε εναντίον πέντε" και στις επιθέσεις μισού γηπέδου. Ο Παναθηναϊκός δεν είχε ούτε την ενέργεια, αλλά ούτε την απαιτούμενη αμυντική πίεση για να αλλάξει αυτό τον ρυθμό. Χωρίς τη δυνατότητα να τρέξει υποχρεώθηκε για σχεδόν σαράντα λεπτά να αντιμετωπίζει οργανωμένη άμυνα. Επιστροφή στα… προηγούμενα. Σε αυτό τον ρυθμό και σε αυτή τη λογική δεν μπορούσε να φτάσει η μεγάλη βραδιά του Μαυροκεφαλίδη.

Μια μικρή σύγκριση στους αριθμούς των τριών γκαρντ του Ολυμπιακού στις ήττες των ερυθρόλευκων στο ΟΑΚΑ την προηγούμενη διετία και στις δύο σερί νίκες δείχνει την πραγματικότητα. Στις ήττες έχουν εξαιρετικά χαμηλά ποσοστά ευστοχίας (ακόμη και στις βολές), σε κανένα από αυτά τα παιχνίδια δεν έδωσαν και οι τρεις μαζί πάνω από 9 ασίστ και συνήθως ανά αγώνα τα λάθη τους ήταν πολύ κοντά με τους αριθμούς των τελικών πασών. Χθες είχαν και οι τρεις μαζί 24 πόντους, 11 ασίστ και μόλις 4 λάθη. Στον αντίστοιχο αγώνα του δεύτερου γύρου είχαν 22 πόντους, 15 ασίστ και 9 λάθη. Γίνεται αντιληπτό ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση οι αριθμοί δεν λένε ψέματα αλλά εξηγούν σχεδόν τα πάντα.

Μόνο μία φορά στην ιστορία

Για την αξία και τη σημασία του 2-0 σε μια σειρά πέντε αγώνων δεν χρειάζεται να γραφτούν πολλά. Στους τελικούς του ελληνικού πρωταθλήματος μόνο μια φορά στην ιστορία έχει ανατραπεί αυτό το πλεονέκτημα, από την ΑΕΚ κόντρα στον Ολυμπιακό. Από τότε έχουν περάσει 13 χρόνια. Τις υπόλοιπες έξι φορές που οι σειρές των τελικών ξεκίνησαν από τη βάση του 2-0 η ιστορία τους δεν άλλαξε. Τέσσερις από αυτές τελείωσαν στο 3-0 και άλλες δύο στο 3-1. Και στις έξι αυτές περιπτώσεις η ομάδα που ξεκίνησε με δύο νίκες ήταν η ίδια: Ο Παναθηναϊκός. Αυτή τη φορά είναι στην άλλη πλευρά του λόφου.

Ακόμη και στο πολύ πιο προσιτό, σε ανατροπές, ΝΒΑ, ακόμη και σε σειρές best of seven όπου οι ευκαιρίες είναι περισσότερες  το 0-2 έχει ανατραπεί μόλις 16 φορές από το 1969. Τα ποσοστά λένε ότι σε ποσοστό 85% οι ομάδες που έχουν το προβάδισμα του 2-0 θα κερδίσουν τη σειρά στο ΝΒΑ.

Διαβάστε ακόμα:

Σχόλιο Τσάρλυ: Ο Σπανούλης που χρειάστηκε και ο "Ράτζα" Λουκάς

Σχόλιο Τάσος Μαγουλάς: Ο Ολυμπιακός δεν χάνει από τους ψηλούς του Παναθηναϊκού

Τελικοί 2015: Παναθηναϊκός - Ολυμπιακός 69-76

Δημοψήφισμα Ιταλία ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΣΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ

Τρομάζει τους πάντες η πολιτική ήττα Ρέντσι

Ο Ιταλός καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης Franco Panvocelli εξηγεί στο NEWS 247 τι πρέπει να περιμένει η Ευρώπη από την Ιταλία την επομένη του δημοψηφίσματος, γιατί ο Ματέο Ρέντσι ρίσκαρε το πολιτικό του μέλλον και πως μπορεί να επηρεαστεί η Ελλάδα από τη νίκη του "Όχι" (Pics)

Σχόλια

 

Πρώτη Σελίδα