Η οικογενειακή θαλπωρή που έγινε ποτάμι

Ο Δημήτρης Κριτής σχολιάζει την παρουσία του Παναθηναϊκού στο παιχνίδι με τη Καμπάλα και τα λεγόμενα του Αναστασίου που μοιάζουν περισσότερο με λεκτικές ακροβασίες για τη διατήρηση εσωτερικών ισορροπιών.

Η οικογενειακή θαλπωρή που έγινε ποτάμι

Ο Γιάννης Αναστασίου δεν είχε κανένα ιδιαίτερο δέσιμο με τον κόσμο του Παναθηναϊκού. Δεν υπήρξε κάτι στο παρελθόν που να τον έφερε κοντά ή να τον έβαλε απέναντι στην πράσινη οικογένεια. Ήταν ένας μάλλον αδιάφορος ουδέτερος, που ούτε χάιδεψε, ούτε ενόχλησε ποτέ. Ως παίκτης.

Γιατί ως προπονητής, δεν ήταν καν προπονητής, όταν πέρασε για δεύτερη φορά την πύλη της Παιανίας. Ή μάλλον πιο σωστά, δεν είχε εμπειρία, παραστάσεις, τριβή -αν θέλετε- πρώτου προπονητή, όταν ανακοινώθηκε ως νέος τεχνικός του Παναθηναϊκού, που πάλευε να ανασυγκροτηθεί από την τέφρα που οδήγησαν την πολυμετοχικότητα.

Και η πρώτη του θητεία, ως βοηθός του Χενκ Τεν Κάτε, δεν στέφθηκε από επιτυχία, ακόμη και γι αυτούς που εκτιμούν ότι με διαχειριστική λογική της δουλειάς των προκατόχων του, στέφθηκε νταμπλούχος ο Νίκος Νιόπλιας. Ο Παναθηναϊκός δεν απέδωσε το ποδόσφαιρο που υποσχόταν το πλουσιοπάροχο ρόστερ του και αυτό το χρεώθηκε η "ολλανδική" τεχνική ηγεσία.

Παρ' όλα αυτά, κάτι ο ηρωισμός των στιγμών για να αποφύγει το καράβι την ξέρα, κάτι η εικόνα της σχολικής πενταήμερης από την πρώτη καλοκαιρινή προετοιμασία στο Όστερμπεκ της Ολλανδίας, τον "όπλισαν" με τη συμπάθεια, που δεν άργησε να γίνει έμπρακτη στήριξη στο πρόσωπο του Έλληνα τεχνικού.

Μπαίνοντας στον τρίτο χρόνο της συνεργασίας του με το "τριφύλλι", έχει απολαύσει μια ζεστή αγκαλιά που δεν περιορίστηκε στη σχέση του με τη διοίκηση. Ακόμη και σε δύσκολες καμπές στο διάστημα αυτό, η στάση του κόσμου είχε περισσότερο στοιχεία νουθεσίας και συμμετοχικής δράσης και λιγότερο άμεσης ή έμμεσης κριτικής στις επιλογές του.

Την πρώτη χρονιά να περιορίσει τους πειραματισμούς και να καταλήξει στις ασφαλέστερες δυνατές αγωνιστικές επιλογές και τη δεύτερη να μην αρκείται σε εσωτερικές αναζητήσεις αλλά να απαιτήσει την ενίσχυση του έργου του με μεταγραφές. Τότε μάλιστα η προσπάθειά του να στηρίξει το οικονομικό πλάνο με την περίφημη δήλωση "είμαστε πλήρεις", κατάφερε το πρώτο πλήγμα στη σχέση του με την εξέδρα.

Και για να είμαστε απόλυτα ειλικρινείς, το έλλειμμα ποιότητας στο πράσινο ρόστερ δεν επέτρεπε λεονταρισμούς, εύκολη και σκληρή κριτική. Όλοι όμως γνώριζαν ότι ο τρίτος χρόνος και βάσει πλάνου, θα ήταν ο καθοριστικός για όλους. Και για τη διοίκηση και για την τεχνική ηγεσία και για το ποδοσφαιρικό τμήμα. Με τις προσδοκίες να γίνονται ξανά απαιτήσεις και τον πήχη να τοποθετείται και πάλι σε επίπεδα Παναθηναϊκού.

Είναι πισωγύρισμα

Δυστυχώς, η εικόνα του Παναθηναϊκού σε αυτές τις πρώτες επίσημες αγωνιστικές υποχρεώσεις, δεν είναι εικόνα ομάδας που ατσαλώθηκε στα δύσκολα, ομάδας που "μεγάλωσε", που "ωρίμασε" κατά τα συνήθη λεγόμενα του Γιάννη Αναστασίου και αυτό το αντιλαμβάνεται πρώτος απ' όλους ο Έλληνας τεχνικός.

Αντίθετα είναι μια εικόνα πισωγυρίσματος, ψυχανεμίσματος και εσωτερικών αναζητήσεων που δεν δικαιολογούνται. Και το ακόμη χειρότερο είναι ότι η επιχειρηματολογία που χρησιμοποιείται, δεν πείθει ότι έχουν άπαντες ενστερνιστεί τα νέα δεδομένα.

Αλλιώς πώς να εξηγήσει κάποιος τις δηλώσεις περί θετικής εξέλιξης για το γεγονός ότι ο Παναθηναϊκός δεν δέχθηκε γκολ από την Καμπάλα στο Μπακού, ακόμη κι αν δεν μπει στη διαδικασία να σχολιάσει την αντικατάσταση του Καλτσά από τον Λαγό για να "κλειδώσει" αυτό το 0-0 με την Καμπάλα στο Μπακού...

Αλλιώς πώς να εξηγήσει κάποιος το γεγονός ότι αυτή τη φορά προφανώς δεν αδικήσαμε τους εαυτούς μας, αφού "δείξαμε διάθεση μέχρι το τελευταίο λεπτό και κυνηγήσαμε τη νίκη"...

Και υπάρχει κάτι ακόμη χειρότερο. Και αυτό είναι η βεβαιότητα πως αποκλείεται να πιστεύει κάποιος, εν προκειμένω ο προπονητής, ότι με τα συγκεκριμένα λόγια μπορεί να πείσει τον οποιονδήποτε να επανεξετάσει όσα αντικρίζει στο χορτάρι. Αναπόφευκτα λοιπόν οδηγούμαστε στο συμπέρασμα, ότι όλα αυτά έχουν να κάνουν με εσωτερική κατανάλωση, εντός των τειχών του "Γεώργιος Καλαφάτης" στο Κορωπί.

Μοιάζουν δηλαδή περισσότερο με λεκτικές ακροβασίες και διατήρηση εσωτερικών ισορροπιών. Δεν θα πω, ότι ο προπονητής έχει χάσει την εμπιστοσύνη των αποδυτηρίων. Είναι πολύ βαρύ και δεν στοιχειοθετείται απ' όσα προσωπικά εισπράττω, παρ' ότι δεν διαπιστώνω τη δεδομένη στιγμή ποδοσφαιριστές που "σκίζονται" και υπερβάλλουν εαυτούς για την πάρτη του. Και θα έπρεπε να υπάρχουν τέτοιοι.

Δεν είναι καλά

Θα ξαναπώ όμως, αυτό που είπα και μετά τα παιχνίδια με τη Μπριζ και στην Αθήνα και στο Βέλγιο. Η ομάδα δεν είναι καλά. Και αυτό δεν είναι ένα συμπέρασμα που εξάγεται αποκλειστικά και μόνο από το γεγονός ότι αποδίδει ποδόσφαιρο πολύ υποδεέστερο των δυνατοτήτων της.

Αυτό έχει να κάνει και με την εικόνα του καθενός ποδοσφαιριστή ξεχωριστά. Αυτό που με (ευχάριστη;) έκπληξη διαπίστωνε ο Ντάνιελ Πράνιτς ανεβάζοντας φωτογραφίες της πρησμένης γάμπας του στο Instagram, μετά από δεκαέξι χρόνια προετοιμασιών ακόμη και σε κορυφαία κλαμπ, το βλέπεις και στον κατ' εξοχήν ταχυδυναμικό Καρέλη που αγωνίζεται στο 50% των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών του.

Το βλέπεις και στον Μπεργκ, το βλέπεις και στον Βέμερ που αποκλείεται με τη συγκεκριμένη εικόνα να σταδιοδρόμησε σε οποιαδήποτε ομάδα, όχι στη Β' Γερμανίας, αλλά ούτε και σε τοπική Ρετζιοναλίγκα.

Δεν το βλέπεις στον Νάνο και στον Κλωναρίδη (δεν βλέπεις ούτε τους ίδιους άλλωστε), γιατί αυτοί "γονάτισαν" νωρίς με ενοχλήσεις στους κοιλιακούς προσαγωγούς, όπως και ο Εσιέν δηλαδή, αν και ο Γκανέζος αποτελεί από μόνος του ένα ξεχωριστό κεφάλαιο μιας και στην περίπτωσή του, μάλλον δεν θα αποφεύγονταν τα δυσάρεστα.

Ναι, πιθανότατα η ομάδα και αυτή την περίοδο θα "φυσάει" από τον Οκτώβρη-Νοέμβρη και μετά. Ας εξηγήσει όμως κάποιος, αν αυτό αποτελεί συνειδητή επιλογή ή αυτή τη φορά θα είναι προϊόν αστοχίας στον προγραμματισμό. Γιατί η ομάδα εμφανίστηκε ανέτοιμη στα πρώτα κρίσιμα ματς, μετράει ήδη μία οικονομική απώλεια της τάξης των 3 εκατ. ευρώ, ενώ έχει μπροστά της μία πρόκριση που -με το συμπάθειο, αλλά- παραμένει ανοικτή (και με καταστροφικές συνέπειες αν δεν επιτευχθεί) και μία δύσκολη πρεμιέρα Superleague στο Αγρίνιο.

Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία θα θυμούνται και το παράδειγμα εκείνου του Άγγλου γυμναστή του Φερνάντο Σάντος. Ο Ρότζερ Σπράι, με το ραδιοκασετόφωνο στη διαπασών και τις προπονήσεις με Καποέιρα (συνδυασμός πολεμικής τέχνης και χορού), είχε δοκιμάσει τις αντοχές των ποδοσφαιριστών στα όριά τους, με αποτέλεσμα να... σέρνονται τους πρώτους δύο μήνες.

Όπως παραδέχονται πολλοί (και μεταξύ τους, τότε ποδοσφαιριστές) ο Παναθηναϊκός έβγαλε όλη τη χρονιά με την καλοκαιρινή προετοιμασία, αφού επί των ημερών του Σέρχιο Μαρκαριάν έγινε πολύ απλή διαχείριση της φυσικής κατάστασης. Ωστόσο, ο Σάντος αποτέλεσε παρελθόν από τις πρώτες κιόλας αγωνιστικές...

Θα ήταν διαφορετικά

Δεν ήταν στόχος μου να στενοχωρήσω όσους θα επιθυμούσαν μια περισσότερο τακτική προσέγγιση της κατάστασης και ανάλυση λαθών ή αντιπαράθεση συστημάτων και προσώπων στις μέχρι σήμερα προπονητικές επιλογές.

Ειλικρινά θεωρώ μείζον θέμα την κατάσταση στο κομμάτι της ετοιμότητας και είμαι βέβαιος ότι αν τα πράγματα ήταν διαφορετικά, τότε και η συνολική εικόνα θα ήταν σαφώς καλύτερη, με τους ποδοσφαιριστές να εμπιστεύονται περισσότερο τους εαυτούς τους και σε ατομικό επίπεδο και σε συνολική λειτουργία.

Λάθη γίνονται και θα γίνονται σε επίπεδο διαχείρισης υλικού. Ακόμη και ενοχλητικά, όταν υπερβαίνουν "κόκκινες γραμμές" σε θέματα νοοτροπίας και φιλοσοφίας με την οποία θα πρέπει να παρουσιάζεται στο χορτάρι ο Παναθηναϊκός.

Πέρσι το ανάθεμα εισέπραξε ο Γιάννης Αλαφούζος και απόλυτα δικαιολογημένα, λόγω της μεταγραφικής ανομβρίας. Φέτος, η ομάδα έχασε μόλις ένα βασικό στέλεχος (Σίλντενφελντ), πρόσθεσε 8 (με τον Αμπέντ) νέα πρόσωπα, αύξησε σε μεγάλο βαθμό το κόστος λειτουργίας του ποδοσφαιρικού τμήματος και πλέον λάθη και ευθύνες έχουν διαφορετικό ονοματεπώνυμο. Αυτό οφείλουν να το καταλάβουν όλοι. Όσο συντομότερα, τόσο το καλύτερο και για τους ίδιους και για όλους.

Υ.Γ.: Ο τίτλος αναφέρεται σε "οικογενειακή θαλπωρή που έγινε ποτάμι". Και θα γίνει και τσουνάμι, αν δεν υπάρξει πολύ άμεσα βελτίωση.

Διαβάστε ακόμη:

Καμπάλα - Παναθηναϊκός 0-0

Αναστασίου: "Θετικό ότι δεν δεχθήκαμε γκολ σε ευρωπαϊκό ματς"

Έμεινε στο Μπακού ο τραυματίας Λουντ

Δημοψήφισμα Ιταλία ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΣΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ

Τρομάζει τους πάντες η πολιτική ήττα Ρέντσι

Ο Ιταλός καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης Franco Panvocelli εξηγεί στο NEWS 247 τι πρέπει να περιμένει η Ευρώπη από την Ιταλία την επομένη του δημοψηφίσματος, γιατί ο Ματέο Ρέντσι ρίσκαρε το πολιτικό του μέλλον και πως μπορεί να επηρεαστεί η Ελλάδα από τη νίκη του "Όχι" (Pics)

Σχόλια

 

Πρώτη Σελίδα