Μέχρι η υποχρέωση να γίνει καθήκον

Ο Δημήτρης Κριτής γράφει για τον Παναθηναϊκό κόντρα στον Πλατανιά, τις γκρίνιες, αλλά και τις δηλώσεις του Γιάννη Αναστασίου για την απουσία ηγέτη.

Μπορεί να κυκλοφορούν ως περίπου συνώνυμα, αλλά ασφαλώς και δεν είναι. Είναι εξόφθαλμα διαφορετική η υποχρέωση από το καθήκον. Η υποχρέωση περικλείει από μόνη της μία δράση χωρίς ιδιαίτερη ευχαρίστηση, εξ ου και λέμε "ανειλημμένες υποχρεώσεις" όταν αναβάλλουμε κάτι που προφανώς προτιμούσαμε, "έβγαλα την υποχρέωση" όταν ανταποδίδουμε μία προσφορά, "δεν έχω καμία υποχρέωση να..." όταν θέλουμε να υπερτονίσουμε κάτι που θα κάναμε με... μισή καρδιά.

Δεν ήταν λοιπόν "υποχρέωση", αλλά "καθήκον" του Παναθηναϊκού να ολοκληρώσει με ανεκτό τρόπο και 2/2 τις αλλεπάλληλες εντός έδρας αναμετρήσεις με Λεβαδειακό και Πλατανιά. Στο παιχνίδι της Τετάρτης το εκπλήρωσε 50-50. Στο πρώτο ημίχρονο έκανε το καθήκον του, στο δεύτερο έβγαλε την υποχρέωση.

Το απόγευμα της Κυριακής όμως, καίτοι νίκησε με 1-0, μπορεί κάλλιστα να κατηγορηθεί για παράβαση καθήκοντος! Ίσως και γιατί αυτοί που θα έπρεπε να εμφυσήσουν στο ποδοσφαιρικό τμήμα την επιβαλλόμενη νοοτροπία, απλώς επιδίδονται  σε μία συνεχή -και κατά συνέπεια κουραστική- αναφορά στην υποχρέωση που έχει να εκπληρώνει το καθήκον του... Υποχρέωση!

Το μηδέν παθητικό

Εξ ου και ανακαλύπτουν θετικά, όπως το ότι ο Παναθηναϊκός δεν δέχθηκε γκολ! Μπορεί να γινόταν σέντερ μπακ ο Κουτρουμπής, κάθε φορά που η φάση έβγαζε κάποιον από τους Ταυλαρίδη, Τελάντερ να πατούν τη γραμμή του κέντρου, μην τυχόν και μείνει ορφανό το κεντρικό αμυντικό δίδυμο, μπορεί να μπήκε στο παιχνίδι ο Τριανταφυλλόπουλος και να έγινε τριάδα το δίδυμο για να διατηρηθεί αυτό το μηδέν, αλλά προφανώς τέλος καλό, όλα καλά...

Δεν αναγνωρίζουν όμως θέμα διάθεσης. Κάθε άλλο. Πιστεύουν ότι η διάθεση περισσεύει, απλώς την υπερκαλύπτει η ψυχολογική πίεση. Και καθίσταται πλέον σαφές ότι το πρώτο 45λεπτο με τον Λεβαδειακό ήταν απλά ένα ευχάριστο μουσικό διάλειμμα, που δύσκολα θα επαναληφθεί.

Γιατί την Τετάρτη έβλεπες κίνηση, έβλεπες παίκτες να ζητούν τη μπάλα. Με τον Πλατανιά είδαμε πάλι χέρια στη μέση και τον κάτοχο της μπάλας να την επιστρέφει στον Ταυλαρίδη, που την έδινε στον Τελάντερ, που την έδινε στον Μαρινάκη, που την ξανάδινε στον Τελάντερ, για να την επιστρέψει -με τις ευλογίες και τις προτροπές του Ζέκα- στον Στιλ...

Μ'΄αυτά και μ' αυτά, σηκώνει τα χέρια ψηλά και ο Κώστας Γαλάνης, που σύντομα θα πρέπει να παρουσιάσει τον Δανό με δύο συμμετοχές στη Superleague να ηγείται στον πίνακα με τις περισσότερες επιτυχημένες πάσες.

Η συνέντευξη Τύπου

"Δεν έχουμε αυτή τη στιγμή τους παίκτες με την προσωπικότητα, που θα μπορούν να καθαρίζουν τα παιχνίδια και να επαναφέρουν την ηρεμία και τα πράγματα που πρέπει να έχει η ομάδα" υποστήριξε ο Γιάννης Αναστασίου στη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου. Και αυτό έρχεται μετά από μία μεταγραφική περίοδο, που πρόσθεσε στο μπάτζετ λειτουργίας του ποδοσφαιρικού τμήματος, ένα ποσό της τάξης των 2-2,5 εκατ. ευρώ σε καθαρές ετήσιες απολαβές.

Κι επειδή οι Εσιέν και Σάντσεθ δεν πρόκειται, γιατί δεν έχουν τον τρόπο, να καθαρίζουν τα παιχνίδια, προφανώς είναι αυτοί που λείπουν "για να επαναφέρουν την ηρεμία και να δίνουν αυτά που πρέπει να έχει η ομάδα".

Και ποιός τους επέλεξε αναλαμβάνοντας και το ρίσκο αυτής της μεταγραφής; Ήταν ή δεν ήταν εκτός παιχνιδιού από τον περασμένο Μάρτιο ο Εσιέν; Ήρθε ή δεν ήρθε με το πρόβλημα που τον οδήγησε τελικά στο χειρουργείο; Έχει ή δεν έχει συγκεκριμένη ευπάθεια στον δικέφαλο ο Ισπανός; Τέσσερις φορές έχει πάθει θλάση στον ίδιο δικέφαλο. Δεν το γνώριζαν; Οι εξετάσεις τι έδειξαν; Και τι έκαναν για την διαχείρισή του;

Αν θέλουμε να μιλάμε για την απουσία παικτών με προσωπικότητα, θα πρέπει να εξηγήσουμε γιατί δεν υπάρχουν παρ' ότι δαπανήθηκαν τα χρήματα για την απόκτησή τους. Γιατί δεν λείπουν απλά οι παίκτες-προσωπικότητες. Λείπουν 2 εκατομμύρια ευρώ που θα έπρεπε όντως να έχουν αλλάξει επίπεδο την ομάδα.

Να την έχουν εντός Ευρώπης και πρωταγωνίστρια στις εγχώριες υποχρεώσεις, αλλά όχι και να την ξελασπώνουν στο εντός έδρας παιχνίδι με τον Πλατανιά. Εκεί ήταν ούτως ή άλλως αρκετό το υπάρχον έμψυχο υλικό, φτάνει μα αποδίδει βάσει των δυνατοτήτων του.

Και δύο μήνες μετά την αφετηρία εξακολουθεί να κινείται χαμηλότερα και από τον μέσο όρο του...