Το σύστημα αλά Μαλεζάνι και τα κέρδη

Ο Δημήτρης Κριτής γράφει για το νέο σύστημα του Αντρέα Στραματσόνι κόντρα στη Φενέρμπαχτσε και το κέρδη που έχει για τον Παναθηναϊκό.

Οι απεσταλμένοι των ελληνικών ΜΜΕ στο Τέχελεν της Ολλανδίας δεν κατέγραψαν κάποια σχετική προεργασία ή αφιερωμένη προπονητική ενότητα, παρά μόνο την υποψία ότι υπάρχει στο πίσω μέρος του μυαλού του Αντρέα Στραματσόνι και ένα σύστημα με τρεις κεντρικούς αμυντικούς σε παιχνίδια ειδικών συνθηκών και υψηλής επικινδυνότητας, κυρίως στην Ευρώπη, απέναντι σε αντιπάλους που αγωνίζονται με επιθετικό δίδυμο.

Ώσπου το είδαμε, σχεδόν από το πουθενά, με δεδομένο ότι όλοι περίμεναν μία διάταξη 4-2-3-1, στην οποία ο Ιταλός εστίασε επί ολλανδικού εδάφους και στην κουβέντα με τους δημοσιογράφους παρουσίασε ως την πιο ασφαλή ευρωπαϊκή εκδοχή του Παναθηναϊκού αυτή τη στιγμή.

Και το είδαμε με καθυστέρηση 10 χρόνων αυτό το 3-4-3. Από τον Αλμπέρτο Μαλεζάνι το περιμέναμε, από τον συμπατριώτη του Αντρέα Στραματσόνι θα το δούμε να υλοποιείται, στον βαθμό που χθες είδε τα θετικά να υπερτερούν στη ζυγαριά των εντυπώσεων από τα αρνητικά.

Περισσότερα τα κέρδη

Και δεν είναι κακή ιδέα, εφ' όσον εξασφαλίσει καλύτερη αμυντική συνοχή, χωρίς ταυτόχρονα να περιορίζει τις επιθετικές επιλογές. Και αυτή ήταν η γενική εικόνα χθες, απέναντι σ' έναν αντίπαλο επιπέδου Champions League.

Μπορεί να παρουσίασε κάποιες αναμενόμενες αρρυθμίες της πρώτης φοράς, ωστόσο άφησε περισσότερες υποσχέσεις και λιγότερους προβληματισμούς σε ό,τι αφορά στη συνέχεια.

Προϋποθέτει ασφαλώς καλύτερη φυσική κατάσταση και αγωνιστικό ρυθμό από τους συμμετέχοντες και υψηλότερο βαθμό γνωριμίας και προσαρμογής στο χορτάρι, σε επίπεδο συνεργασιών, αλληλοκαλύψεων κ.λ.π.

Πρόδωσε για παράδειγμα τις αδυναμίες σε επίπεδο ταχύτητας όταν το κεντρικό αμυντικό τρίο ανεβαίνει ψηλά στον αγωνιστικό χώρο, αλλά αυτό είναι κάτι που επιδέχεται βελτιώσεων και με καλύτερες τοποθετήσεις, αλλά και με καλύτερη συνεργασια με τους ακραίους αμυντικούς.

Και δεν είναι τυχαίο ότι τα προβλήματα εντοπίστηκαν κυρίως στην αριστερή πλευρά όπως αμυνόταν ο Παναθηναϊκός, όπου υπήρχε ο ταχύτατος Εμενίκε, αλλά και οι Ιβάνοφ, Χουλτ που δεν έχουν αλλάξει περισσότερα από πέντε “καλημέρα”, “καλησπέρα”.

ΣΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ

Κεντρικό ρόλο στο χτίσιμο των επιθέσεων των “πρασίνων” αναλαμβάνει ο Λεντέσμα, που είτε σπάει τη μπάλα στα άκρα ανεβάζοντας την πρώτη σειρά ακραίων (Μέστο και Χουλτ), είτε ψάχνει με κάθετες μπαλιές τον φορ στην κορυφή της επίθεσης. Η υψηλή κλάση του Αργεντινού δεν κρύβεται παρά την υστέρηση αγωνιστικού ρυθμού που εύλογα εμφανίζει και όσο αυξάνεται η αρμονία στη συνύπαρξη με τον Ζέκα, τόσο θα κερδίζει σε βοήθειες από τον Πορτογάλο στα συγκεκριμένα καθήκοντα.

Σημαντικό κέρδος για το “τριφύλλι” που παρουσιάζει χρόνιο πρόβλημα στον αριθμό των παικτών που πατούν την αντίπαλη μεγάλη περιοχή, είναι το γεγονός ότι τα ανεβάσματα των Μέστο και Χουλτ σπρώχνουν τη δεύτερη σειρά ακραίων (Ιμπάρμπο και Λουντ χθες) πιο κοντά στον φορ κορυφής, αυγατίζοντας τις επιλογές στην τελική πάσα και πολλαπλασιάζοντας τις απειλές για τον αντίπαλο τερματοφύλακα.

Χθες φάνηκε ότι ο Μέστο έχει καλύτερη γνώση και αντίληψη των πλεονεκτημάτων και μεονεκτημάτων των συμπαικτών που γνωρίζει από πέρσι, αλλά και ο Χουλτ έδειξε ότι την “έχει” όλη την πτέρυγα και ο χρόνος θα δουλέψει υπέρ της γνωριμίας και προσφοράς.

Θετικά τα μηνύματα και από τον Ιμπάρμπο που ασφαλώς θα χρειαστεί πλούσιο χρόνο συμμετοχής για να βρει τα πατήματά του και να ενισχύσει εκείνα τα χαρακτηριστικά που βοηθούν το παιχνίδι του, ωστόσο οι πλαγιοκοπήσεις του θα αποτελέσουν όπλο, ιδιαίτερα εκείνες που τον αναδεικνύουν νικητή στο “ένας εναντίον ενός” και δίνουν αριθμητικό πλεονέκτημα στη φάση και προκαλούν ανακατωσούρα στην αμυντική διάταξη των αντιπάλων.

ΛΟΥΝΤ ΚΑΙ ΒΙΓΙΑΦΑΝΙΕΣ

Υπήρξαν και αντιφατικές πληροφορίες, όπως για παράδειγμα η πολύ καλή εμφάνιση του Λουντ που είναι όμως ο πρώτος που κινδυνεύει να χάσει τη θέση του με την είσοδο του Γουακάσο (!) ή η καλύτερη παρουσία του Ιβάνοφ (σε μια κακή πάντως βραδιά) σε ρόλο κεντρικού στόπερ στο αμυντικό τρίο, ενώ βέβαια αποκτήθηκε ως αριστεροπόδαρος στόπερ (επιμένουμε πάντως ότι αυτό είναι ΚΑΙ θέμα προσαρμογής και ετοιμότητας).

Στο ερωτηματικό ως προς το δημιουργικό κομμάτι, όταν ο Λεντέσμα κουραστεί ή περιοριστεί όπως για παράδειγμα συνδυαστικά συνέβη χθες με την είσοδο του Σόουζα για την ομάδα του Περέιρα στο δεύτερο σαρανταπεντάλεπτο, η προφανής απάντηση του Στραματσόνι θα είναι ο Βιγιαφάνιες και αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι ο Ιταλός δεν δοκίμασε το 4-2-3-1 με τον “Βίγια” στην κορυφή του τριγώνου του άξονα παρά μόνο για 3-4 λεπτά, αφού στη συνέχεια αντικατέστησε τον Λεντέσμα και γύρισε τον Αργεντινό σε “οκτάρι”.

Συμπερασματικά, το δείγμα ήταν θετικό και αυξανομένων προσαρμογής και ετοιμότητας θα αποδώσει πολύ περισσότερα. Το εάν θα αποδειχθεί και άμεσα αποδοτικό θα εξαρτηθεί και από τον βαθμό προόδου στον εναπομείναντα χρόνο ως την έναρξη των αγωνιστικών υποχρεώσεων αλλά και από το αποτέλεσμα της κλήρωσης των προκριματικών φάσεων, δηλαδή το στιλ του αντιπάλου που θα στείλει στον δρόμο των “πρασίνων”.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Φενέρμπαχτσε - Παναθηναϊκός 2-1
Παραδοχές και προσαρμογές

Σχόλια

 

Πρώτη Σελίδα