Και το... 1-2άρι της Κύπρου πήγε στην Ελλάδα

Σε ένα γήπεδο που όλοι στις εξέδρες φώναζαν πως η Κύπρος είναι ελληνική, λογικό ήταν και η εικόνα στον αγωνιστικό χώρο να... πάει ασορτί. Πόσο μάλλον από την στιγμή που είχε προηγηθεί και το... δώρο του Βελγίου, το ματσάκι μετατράπηκε σε... Eurovision. Γράφει ο Ευάγγελος Μίχος.

Λένε πως την Εθνική Ελλάδας να μην τη φοβάσαι όταν θα πρέπει να παίξει άμυνα, στα ματς δηλαδή που μπαίνει για να μην χάσει. Λένε, επίσης, πως για την Εθνική Ελλάδας το "παίζω για την νίκη" δεν είναι ταυτόσημο με το "κερδίζω" (για την ακρίβεια αποτελούν διαφορετικές... έννοιες).

Συμφωνώ και με τους μεν και τους δε, αφού η επίσημη αγαπημένη Νο 2 δοξάστηκε από το 2004 και μετά με συγκεκριμένη... στρατηγική: επιδιώκοντας σχεδόν πάντα να αποφεύγει την ήττα έμαθε συχνά να κερδίζει κιόλας.

Βέβαια για να είμαστε και ακριβείς, παρότι ο Μίχαελ Σκίμπε επανέφερε εν μέρει την "γαλανόλευκη" στην παραπάνω πετυχημένη συνταγή των Ρεχάγκελ και Σάντος και παρότι έχει "κληρονομήσει" και μέρος της τύχης τους, η Εθνική Ελλάδας κάπου ξέχασε πως να κάνει την συγκεκριμένη "δουλειά". Με αποτέλεσμα να μείνουμε για πέντε παιχνίδια χωρίς "τρίποντο", αλλά ακόμη και έτσι ήταν... θέλημα της Παναγιάς (όπως θα έλεγε και ο Άγγελος Αναστασιάδης) να παραμείνουμε μέσα στο... κόλπο της πρόκρισης και το ματς - κλειδί να το δίνουμε με τα... αδέρφια μας, τους Κύπριους.

Με το ιδανικό μάλιστα σενάριο να γράφεται λίγο πριν από την σέντρα στο "ΓΣΠ", όπου εκτός από τους αδιάφορους γηπεδούχους κατέστησαν ουσιαστικά αδιάφοροι και οι Βόσνιοι! Αυτοί δηλαδή που κανονικά θα έπρεπε να έχουν... βαθμολογικό συμφέρον από την αναμέτρηση και το ηθικό δικαίωμα να θέλουν - απαιτούν οι Κύπριοι να...τρώνε σίδερα, όπως έκαναν και εναντίον τους, μετατρέποντας το 0-2 σε 3-2. Τους... καθάρισαν όμως, μέσα στο Σαράγεβο οι Βέλγοι οπότε δεν έχουν δικαίωμα για να γκρινιάζουν.

Παρεμπιπτόντως δικαιώθηκε και σε κάτι ο Σκίμπε, αφού ήταν κατηγορηματικός εδώ και καιρό - σε αντίθεση με πολλούς άλλους στην ομάδα μας - πως οι "Κόκκινοι Διάβολοι" θα το έπαιζαν στα ίσια το ματς και δεν θα έχαναν. Όπως και έγινε δηλαδή...

Όσον αφορά στην αναμέτρηση Κύπρου – Ελλάδας, σε κάποια στιγμές παραήταν φιλική, σε βαθμό που να κινδυνεύουν ακόμη και τα δόλια τα... προσχήματα. Όπως στο τρίλεπτο του ημιχρόνου, όταν το 0-1 έγινε 1-2: πρώτα με ασίστ του Λαΐφη στον Μάνταλο, απ' όπου άρχισε η ισοφάριση του Μήτρογλου, για να ακολουθήσει το νικητήριο γκολ με κεφαλιά του Τζιόλη κι αφού προηγήθηκε... άλμα του σκόρερ πάνω από εφημερίδα.

Ή όπως στο πρώτο 15λεπτο της επανάληψης, όταν οι αμυντικοί της Κύπρου έκαναν εμφανώς τα πάντα (μάρκαραν με τα μάτια, δεν πηδούσαν σε κόρνερ, άφησαν τον Μήτρογλου να κάνει μόνος του σπριντ από την σέντρα, μέχρι και πάσα πάρε βάλε γκολ έδωσε προκλητικά ο... λίμπερο Αντωνιάδης για να χειροκροτηθεί λίγο μετά στην αλλαγή του!) προκειμένου να γίνει το 1-3 και να κλειδώσει το ελληνικό "διπλό" αλλά η... πόρνη μπάλα μάλλον... προσβλήθηκε, μουλάρωσε και έκανε τα δικά της. Όπως στο άψογο πλασέ του Μάνταλου που βρήκε στο εσωτερικό του κάθετου δοκαριού και βγήκε, ακολουθώντας πορεία παράλληλη με την γραμμή της εστίας, σαδιστικά έξω...

Στο δια ταύτα το ματς δεν αντέχει σε σοβαρή κριτική. Ήταν επίσημο με τα χαρακτηριστικά φιλικού. Ειδικά στο β' ημίχρονο και παρά τη... συγκινητική προσπάθεια που κατέβαλε στο 89' ο Τζαβέλας να το χαλάσει, κάνοντας τσαμπουκά από το πουθενά με τον Πιέρο Σωτηρίου. Ευτυχώς που μπήκε στη μέση και καθάρισε ο αρχηγός Σωκράτης Παπασταθόπουλος, ζητώντας... συγνώμη από τον σπουδαίο φορ της Κοπεγχάγης.

Αν πρέπει να σταθούμε σε πρόσωπα, ο Κώστας Μήτρογλου ήταν το... κορυφαίο. Αν και πεσμένος αγωνιστικά και κάπως βαρύς, απέδειξε για πολλοστή φορά πως με τα γκολ του κάνει τη διαφορά στην Εθνική. Η σεντερφορισια κίνηση και το άπιαστο πλασέ αποτέλεσαν... σεμινάριο στράικερ του υψηλότατου επιπέδου. Από τους Κύπριους, ο πιτσιρικάς Κάστανος, της Γιουβέντους που παίζει δανεικός στη Ζούλτε Βάρεγκεμ, είναι τεράστιο ταλέντο. Ένα σύγχρονο "δεκάρι" και όλα τα λεφτά η κάθετη που βγάζει τετ-α-τετ τον Σωτηρίου με τον Καρνέζη στο 1-0.

ΥΓ1. Ο Σκίμπε δεν μπορεί να είναι περήφανος χθες ούτε για την εμφάνιση, ούτε για τις επιλογές του. Κι αυτό γιατί έβαλε ξανά το εγώ του πάνω από την ομάδα, βγάζοντας κόμπλεξ με την διαχείριση του πιο φορμαρισμένου ακραίου επιθετικού του πρωταθλήματος , του Λάζαρου Χριστοδουλόπουλου.

ΥΓ2. Θεωρητικά η Ελλάδα ήθελε μόνο την νίκη στην Κύπρο και γκολ και έπαιξε με αριστερό εξτρέμ τον Σταφυλίδη, όταν μάλιστα ο Τζαβέλας ως αριστερός μπακ ήταν για... κλάματα.

ΥΓ3. Ασφαλώς και η Εθνική Ελλάδας άξιζε και με το παραπάνω την δεύτερη θέση στον Ομιλό της απο την Βοσνία. Αν αξίζει να πάει στο Μουντιάλ σηκώνει μεγάλη κουβέντα. Τουλάχιστον να της δοθεί η ευκαιρία να το διεκδικήσει  στα μπαράζ...