Εθνική made in USA γύρω από τον Giannis

Από 16 παίκτες αποτελείται η προεπιλογή της Εθνικής ομάδας μπάσκετ ενόψει του Ευρωμπάσκετ και ο Γιάννης Ψαράκης αξιολογεί τις κλήσεις. Εξηγεί γιατί πρέπει να ξεχάσουμε την παλιά εποχή, βγάζει την τελική 9άδα και αφήνει εκτός πρωτοκλασάτο παίκτη για το... καλό του.

Με μόλις πέντε παίκτες κάτω από τα δύο μέτρα και οκτώ παίκτες με "αμερικανική" επιρροή η (προ)Εθνική ομάδα δείχνει η πιο γρήγορη, η πιο αλτική, αλλά συνάμα και η πιο απρόβλεπτη των τελευταίων χρόνων.

Η εποχή των γκαρντ-ηγετών τύπου Παπαλουκά, Διαμαντίδη, Σπανούλη ακόμη και Ζήση έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί και πλέον το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα καλείται να προσαρμοστεί πάνω στο "πυρηνικό όπλο" που λέγεται Γιάννης Αντετοκούνμπο.

Θα πει κάποιος και πέρυσι τον είχαμε στο Προολυμπιακό, αλλά "πνίγηκε" στη γενική μετριότητα της ομάδας. Όμως εκείνo το σύνολο, ακριβώς ένα χρόνο πριν στο Τορίνο δεν έχει και μεγάλη σχέση με αυτό που θα προετοιμαστεί για το Ευρωμπάσκετ, αφού πέρυσι δεν υπήρχαν Πρίντεζης, Σλούκας, ούτε -αν θέλετε- Παππάς, Παπαγιάννης, Ντόρσεϊ και Όγκαστ.

ΟΠΟΙΟΣ ΓΟΥΣΤΑΡΕΙ

Την απουσία του Κώστα Κουφού, ο οποίος προφανώς και δήλωσε ότι δεν επιθυμεί να συμμετάσχει σε αυτή τη νέα προσπάθεια την προσπερνάω γιατί είμαι εδώ και χρόνια είμαι της άποψης ότι στην Εθνική παίζει όποιος γουστάρει και όχι όποιος τον καλούν.

Το ζητούμενο για την εφετινή Εθνική λοιπόν είναι να προσαρμοστεί στο παιχνίδι του Αντετοκούνμπο ή αν θέλετε σε αυτό που δεν είχε πέρυσι για να αναδείξει το παιχνίδι του Αντετοκούνμπο. Και αυτό που της έλειψε ήταν το περιφερειακό σουτ. Η παρουσία του Σλούκα μαζί με την προσθήκη των Παππά και Ντόρσεϊ (τους οποίους θα έπαιρνα με κλειστά μάτια αμφότερους στη 12αδα) δίνουν επιπλέον επιλογές προκειμένου ακόμη και σε καταστάσεις 5 εναντίον 5 να ανοίγουν χώροι για τον Giannis όταν οι αντίπαλες άμυνες θα προσαρμόζονται επάνω του.

ΟΙ ΣΙΓΟΥΡΟΙ ΚΑΙ Ο ΜΑΝΤΖΑΡΗΣ

Έτσι, θεωρώ ότι οι άλλες 9 από τις 12 θέσεις είναι "κλειδωμένες", αν και εφόσον και οι 16 που κλήθηκαν μπορέσουν να δώσουν το παρόν πέρα από τη δεδομένη θέλησή τους. Και αναφέρομαι στα "αμερικανάκια" Ντόρσεϊ, Όγκαστ και Παπαγιάννη (κάθε ένα ξεχωριστά αλλά και τους τρεις μαζί) που αυτές τις μέρες δοκιμάζουν δυνάμεις στο Summer League και είναι ακόμη ανοιχτό το ενδεχόμενο σε κάποιον εξ αυτών να μπουν εμπόδια από Ατλάντα, Μαϊάμι και Σακραμέντο αντίστοιχα.

Οι παλιοί Μπουρούσης, Καλάθης, Πρίντεζης, Σλούκας, Παπανικολάου μαζί με τους Παπαπέτρου, Θανάση (τι κι αν του λείπει το σουτ, η ενέργεια που βγάζει στο παρκέ και οι αμυντικές ικανότητες τον καθιστούν απαραίτητο εστω ως 12ο παίκτη) μαζί με τους Παππά και Ντόρσεϊ είναι οι 9 εκλεκτοί μου. Από εκεί και πέρα θα χρειαστεί τουλάχιστον ένα πεντάρι (Παπαγιάννης ή Μπόγρης), ένα stretch four (προβάδισμα Όγκαστ αντί των Αγραβάνη, Μήτογλου επειδή μπορεί να βοηθήσει και στο 5) και μένει μία θέση. Όπου ή θα προτιμηθεί για 3ος point ο Μάντζαρης ή ένας επιπλέον ψηλός για βάθος στη ρακέτα. Προσωπικά "κλίνω" προς την 2η επιλογή.

Μην ξεχνάτε, άλλωστε, ότι σε μία Εθνική και δη σε μία διοργάνωση σαν το Ευρωμπάσκετ το ροτέισον σπανίως ανοίγει πάνω από τους 8-9 παίκτες στα σημαντικά ματς, οπότε είμαι της άποψης να υπάρχουν περισσότεροι ρολίστες τύπου Θανάση ή Αγραβάνη που θα μπουν να βγάλουν δύο άμυνες, να κάνουν τρία φάουλ για να κόψουν τον ρυθμό του αντιπάλου παρά κάποιος που θα έχει διακοσμητικό χαρακτήρα και θα του κάνει κακό να μένει καρφωμενος στον πάγκο, παρόλο που έχει συνηθίσει ρόλο βασικού στην ομάδα του.