Οι τρεις προϋποθέσεις για να είναι του χρόνου αλλιώς ο Παναθηναϊκός

Η λογική της αισιόδοξης νότας του Ουζουνίδη παρά τον (νέο) ευρώ-αποκλεισμό, η αλήθεια πίσω από τα λόγια του μετά τη ρεβάνς και οι προϋποθέσεις που πρέπει να υπάρξουν για να είναι όντως σε 10 μήνες, εντελώς διαφορετικά τα πράγματα για τον Παναθηναϊκό στην Ευρώπη. Ο Κώστας Γουλής αναλύει τα "must" της επόμενης μέρας στο "τριφύλλι".

Τα διαβατήρια μπήκαν ξανά στο συρτάρι, ο ευρώ-αποκλεισμός απ' την Αθλέτικ Μπιλμπάο "σφραγίστηκε" με τρόπο κυνικό και το "πράσινο" μενού για τους επόμενους δέκα μήνες περιλαμβάνει μόνο Ελλάδα.

Σαφώς κι αφήνει πίκρα στο στόμα κάθε φίλου του Παναθηναϊκού η ιδέα ενός ακόμη αυγουστιάτικου, ευρωπαϊκού νοκ-άουτ. Εντούτοις, στην προκειμένη περίπτωση το μεγάλο κακό δεν έγινε τώρα, αλλ' αρχίζει απ' τις εκτός συνόρων "αμαρτίες" που κουβαλάει η σημερινή ομάδα απ' το 2011 και μετά. Όταν οι αποκλεισμοί από ελάχιστα -μπροστά στους "πράσινους"- μεγέθη, άρχισαν να μπαίνουν στην... ετήσια διάταξη.

Η Αθλέτικ (ομάδα πολύ μακριά απ' τα κυβικά κάθε ελληνικού κλαμπ) έγινε απλώς το αναπόφευκτο, απ' τη στιγμή που το σακούλι των βαθμών και των προκρίσεων είχε αρχίσει να... τρυπάει εδώ και χρόνια, από τις Οντένσε, τις Μακάμπι, τις Μάριμπορ, τις Εστορίλ, τις Γκαμπάλες και τις άνευ όρων παραδόσεις στη Λεωφόρο κόντρα σε ομάδες τύπου Σταντάρ Λιέγης.

Οι Βάσκοι ήταν εκ των προτέρων το πιο υψηλό εμπόδιο που θα μπορούσε να μπει στην κλήρωση της 4ης Αυγούστου, αφού πρώτα η τύχη γύρισε με επιδεικτικό τρόπο την πλάτη της στο "τριφύλλι", στα γκολ των Μπράγκα και Μίντιλαντ στις καθυστερήσεις, στέλνοντάς το οριστικά στο γκρουπ των "ανίσχυρων". Όμως ακόμη κι έτσι, ο Παναθηναϊκός αισθάνεται το επόμενο πρωί, πως -διάολε- δεν πήρε ούτε κατ' ελάχιστο, αυτό το... λίγο παραπάνω που άξιζε με βάση τη συνολική εικόνα του στα 180 λεπτά του "ζευγαριού". Εστω αυτόν τον ένα βαθμό, για το λειψό ευρώ-σακούλι του.

Κι αν η φανταστική "αλήθεια κρύβεται στους Sex Pistols", όπως είχε ειπωθεί το 1983, στην πιο cult ατάκα της ταινίας "Χούλιγκανς", η ποδοσφαιρική αλήθεια για τη διαφορά επιπέδου του Παναθηναϊκού και της Αθλέτικ, κρύβεται σε μεγάλο βαθμό στην τελευταία ατάκα του Μαρίνου Ουζουνίδη στη συνέντευξη Τύπου του "Σαν Μαμές".

"Η πρόκριση κρίθηκε στα έξι λεπτά της Λεωφόρου. Εκεί όπου δεχτήκαμε τρία γκολ χωρίς να κινδυνέψουμε από τον αντίπαλο. Η διαφορά των δυο ομάδων είναι και σε άλλα επίπεδα. Είναι μια ομάδα με συνοχή, που παίζει πολλά χρόνια μαζί, ενώ εμείς δημιουργούμε μια ομάδα. Δεν είμαι απογοητευμένος. Παρότι δεν έχουμε το γκρουπ που θέλουμε θα μπορούσαμε και στα δυο ματς να πάρουμε περισσότερα πράγματα. Πρέπει να κάνουμε ένα καλό γκρουπ και του χρόνου τέτοια εποχή τα πράγματα θα είναι εντελώς διαφορετικά για εμάς".

Ναι, έχει λόγους ο 48χρονος τεχνικός να βγάζει μία αρκετά πιο αισιόδοξη νότα στα λόγια του για το μέλλον, μολονότι το βράδυ είχε μόλις γράψει ακόμη έναν ευρώ-αποκλεισμό. Διότι πλέον αυτό που χτίζεται, αν και με μικρότερα οικονομικά εφόδια (σε σχέση με τα μπάτζετ που είχαν στα χέρια τους οι Φύσσας-Βόκολος και Στραματσόνι), διαθέτει πολύ μεγαλύτερη ποδοσφαιρική λογική και δείχνει να έχει πατήσει σε πιο στέρεες βάσεις.

Η λογική με την οποία "τρέχει" το σημερινό πλάνο απ' το τεχνικό τιμ και τους συνεργάτες του Ουζουνίδη, εμπεριέχει ίσως για πρώτη φορά σε τόσο υψηλό βαθμό, πραγματικό ορίζοντα της τριετίας (δεν ήταν τυχαία η στόχευση σ’ όλα τα νέα συμβόλαια) και δεν "πατάει" πάνω σ’ ένα αρπακολατζίδικον "...βλέποντας και κάνοντας".

Ναι, το μισογεμάτο ποτήρι του Ουζουνίδη έχει λογική. Ναι, του χρόνου, τέτοια εποχή, μπορεί όντως τα πράγματα να είναι εντελώς διαφορετικά για τον Παναθηναϊκό, όμως όλα αυτά συνοδεύονται κι από ορισμένα "αν".

- Αν η προσπάθεια αυτή, όντως στηριχθεί μέχρι τέλους απ' τη διοίκηση κι εν προκειμένω τον ίδιο τον Γιάννη Αλαφούζο, όπως έκανε την πρώτη διετία (2013-15) επί Αναστασίου. Και δεν "τορπιλιστεί" εκ των έσω, επειδή π.χ. τον Οκτώβρη ή τον Νοέμβρη αρχίσουν καθυστερήσεις στις πληρωμές όπως έγινε πέρσι.

- Αν ο Ουζουνίδης στηριχθεί με τις (μία-δύο-τρεις) επιπλέον "ενέσεις" που θεωρεί πως χρειάζονται στο ρόστερ της ομάδας, για να καταστεί ακόμη πιο ανταγωνιστική εντός των συνόρων. Χωρίς τις τεράστιες "υπερβάσεις" τύπου Ιμπάρμπο ή Λεντέσμα ή Ρινάλντι. Έως τώρα ο τεχνικός των "πράσινων" ούτε… παπάδες έχει ζητήσει ούτε έχει δείξει να... ζει στον κόσμο του. Αλλά κινείται, με απόλυτη επίγνωση της οικονομικής πραγματικότητας του κλαμπ κι έχει συμβάλει στο να πέσει το μπάτζετ, προσπαθώντας παράλληλα, να μην "πληγωθεί" η ποιότητα του υλικού. Και μέχρι στιγμής ουδείς μπορεί να ισχυριστεί πως οι (βασικές) προσθήκες που έγιναν, δεν ήταν "στοχευμένες" και ποδοσφαιρικές…

- Αν ο Ζέκα και ο κάθε "Ζέκα" του ρόστερ που είναι υποψήφιος προς πώληση, φύγει (αν φύγει) αντί του σωστού τιμήματος κι όχι με λογικές "…ότι αρπάξουμε και γλιτώσουμε μαζί με το συμβόλαιό του". Και βεβαίως, αντικατασταθεί επαρκώς ή και με ακόμη καλύτερο παίκτη, εντός των οικονομικών ορίων του κλαμπ (παίκτες βρίσκεις και στην τιμή που πρέπει, εάν ψάξεις σωστά). Τα δύο πρώτα "όχι" προς την Κοπεγχάγη, παρά τις ασφυκτικές πιέσεις του ατζέντη του "κάπτεν", δείχνουν σωστή αντιμετώπιση του ζητήματος. Κι ευτυχώς επί του παρόντος στην υπόθεση του "Καρλίτο" επικρατεί μέχρι στιγμής η λογική της "ομάδας Ουζουνίδη" κι όχι άλλων προσώπων. Ας περιμένουμε βεβαίως να το δούμε όλο αυτό μέχρι τέλους, διότι οι Δανοί θα επιστρέψουν…

Εφόσον τα παραπάνω "αν" ισχύσουν και στην πράξη, τότε -ναι- του χρόνου μπορεί και να είναι όντως αλλιώς τα πράγματα για τον Παναθηναϊκό (και) στην Ευρώπη. Ειδάλλως θα ξαναδούμε το "…μια απ’ τα ίδια". Συνυπολογίζοντας και τον ακόμη πιο υψηλό συντελεστή δυσκολίας των κληρώσεων, αφού η "τρύπα" στο σακούλι των βαθμών δεν έκλεισε ούτε φέτος…