Ο Καπετάνιος θα πήγαινε στο Κορωπί;

Οι εξελίξεις στον Παναθηναϊκό τρέχουν. Ο Κώστας Καισαρης επανέρχεται και διερωτάται: Ο Γιώργος Βαρδινογιάννης θα έτρεχε στη Παιανία μέχρι τις δύο μετά τα μεσάνυχτα να απολογηθεί στους οργανωμένους, όπως έκανε ο Γιάννης Αλαφούζος; Αυτά, ούτε ο Χριστοβασίλης στον ΠΑΣ...

OΙ τριακόσιοι του Λεωνίδα που κατατρόπωσαν τον Ξέρξη στις Θερμοπύλες και οι 300 της Θύρας 13 που στρίμωξαν τον Αλαφούζο, στο Κορωπί και τον υπέβαλλαν σε ανάκριση τρίτου βαθμού. Η σκηνή, όπως περιγράφεται τα μεσάνυχτα της Κυριακής, τα λέει όλα: Οι οργανωμένοι έχουν μαζευτεί για μανούρα. Οι ποδοσφαιριστές του Παναθηναϊκού, όμως, την έχουνε κοπανήσει. Φύγανε από το Καραϊσκάκης και πήγανε στα σπίτια τους με ταξί. Κάποιος, όμως, πρέπει να πάει να απολογηθεί στον κόσμο. Ξεκινάει ο ίδιος ο Αλαφούζος. Κι οι αρχηγοί της ομάδας. Για να δώσουνε λόγο των πράξεών τους. Μαζί κι ο Μπεργκ. Να μην είναι ο πρόεδρος, μόνος του. Ο Σουηδός, έτσι ή αλλιώς δεν έπαιξε. Δεν φταίει. Ο κόσμος ζητάει το κεφάλι του Ιταλού: Go home. Κάποιοι την πέφτουνε στον πρόεδρο, κι οι διάλογοι είναι η αποθέωση του σουρεαλισμού:

- Άμα δεν μπορείς, να σηκωθείς να φύγεις. Να διώξεις τον προπονητή αύριο. Να κάνεις μεταγραφές. Έχεις μικρύνει την ομαδα. Δεν το βλέπεις; Όπως βρήκες την άκρη με τον Σκάι, να δώσεις άλλα τόσα, για να κάνεις την ομάδα πρωταθλήτρια.

- Η ομάδα και το παιδιά προσπάθησαν. Δεν μπορώ να κάνω πολλά πράγματα... Μην με πιέζετε. Έχω βάλει όλη την περιουσία μου στον Παναθηναϊκό.

- Δεν μας ενδιαφέρει. Να βρεις άκρη όπως βρήκες με τον Σκάι. Δεν ξέρεις σε ποια ομάδα είσαι.

- Αν νομίζετε οτι είμαι εγώ το πρόβλημα, τότε να φύγω και να αναλάβει άλλος.

ΑΥΤΕΣ  οι 14 τελευταίες λέξεις, τα λένε όλα. Είναι όμως, το πρόβλημα ο Αλαφούζος; Ρωτάει,ο ίδιος, για να πάρει απάντηση από ποιον; Από τον "πράσινο Κομάντσι" της Θύρας 13; Κι αν είναι να φύγει, θα το πει, ποιος; Θα το συναποφασίσει μαζί με τους οργανωμένους; Κι αν τελικά φύγει, ποιος θα είναι αυτός που θα αναλάβει; Ο Κανένας; Ίσως αυτό να ήθελε να (τους) πει ο προεδρος: "Μην το παρατραβάτε, γιατί αν τα βροντήξω και φύγω, θα τρέχετε στο Πρωτοδικείο για να ορίσει διοίκηση".

ΥΠΟΘΕΣΗ εργασίας: Αν ήτανε στον Παναθηναϊκό, οι Βαρδινογιάννηδες Θα έτρεχε ύστερα απο το τρίμπαλο στο Καραϊσκάκης, ο Καπετάνιος στην Παιανία για να απολογηθεί στη Θυρα 13, μέχρι τις δύο μετά τα μεσάνυχτα και βάλε; Να τους πει "δεν μπόρω να κάνω πολλά πράγματα"; Ούτε στο σινεμά, δεν γίνονται αυτά. Θα έπαιρνε ο Τζιγγερ μαζί τον Ζαρμακούπη (όπως ο Αλαφούζος τον Παναγόπουλο) να τρέχουνε μέσα στη νύχτα, να κάνουνε ζάφτι τους οργανωμένους; Για να πάνε στα μπουζούκια, ισως. Στο Κορωπί, ποτέ. Θα έβγαινε ποτέ, απο το στόμα ενός Βαρδινογιάννη, "αν είμαι το πρόβλημα εγώ να φύγω"; Σοβαροί να είμαστε. Αυτά, είναι για να τα λέει ο Χριστοβασίλης στα Γιάννενα. Όταν του την πέφτουνε, οι "Blue Vayeros". Ο πρόεδρος του Παναθηναϊκού ποτέ. Μικρός πρόεδρος, μικρή ομαδα.

Κι αυτό δεν έχει να κάνει με τους τίτλους. Ο Καπετάνιος, δεν δίνει λόγο στους μούτσους και στους καμαρώτους. Ο Καπετάνιος τραβάει τη ρότα και δεν έχει να δώσει λογαριασμό πουθενά. Πρόεδρος του Παναθηναϊκού να θέτει ο ίδιος σε αμφισβήτηση τον εαυτό του δεν μπορεί να γίνει ποτέ. Κι έγινε. Πρόεδρος του Παναθηναϊκού, να λέει, "μη φωνάζετε γιατί αν φύγω εγώ, δεν υπάρχει άλλος", δεν γίνεται. Κι έγινε. Ο Κομπότης στη Λιβαδειά μπορει να τα λεει αυτά. Στις 2 το μεσημέρι όμως. Όχι στις 2 μετά τα μεσάνυχτα. Ο πρόεδρος του Παναθηναϊκού ποτέ. Ούτε σε διαπραγμάτευση, ούτε καν σε συζήτηση δεν μπαίνει το μέγεθος του προέδρου του Παναθηναϊκού. Ο πρόεδρος, το αφεντικό, ο ηγέτης είναι για να εμπνέει. Είναι για να αποφασίζει. Αν, το επιχείρημα του ηγέτη είναι "αν φύγω εγώ δεν υπάρχει άλλος", χαίρεται.

ΕΦΑΓΑΝ ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ

ΗΤΤΕΣ και συντριβές, έχει υποστεί και στο παρελθόν ο Παναθηναϊκός. Όπως εκείνο το 0-4 , πριν οκτώ χρόνια στο Καραϊσκακης. Που ήταν η σπίθα, για να φουντώσει απο τον Ανδρέα Βγενόπουλο, η φωτιά της επανάστασης κατά των Βαρδινογιάννηδων. Ο κόσμος, που ήταν ήδη έτοιμος, βγήκε στους δρόμους. Έγινε το συλλαλητήριο. Όπως οι Έλληνες πίστεψαν το παραμύθι του Τσίπρα ότι θα αποτινάξει τον ζυγό των Γερμανών και θα σκίσει τα μνημόνια, έτσι κι ο κόσμος του Παναθηναϊκού, έφαγε το παραμυθι των πράσινων Αμπράμοβιτς. Το όνειρο της Θύρας 13, για να απελευθερωθεί ο Παναθηναϊκός από τον ζυγό της οικογένειας Βαρδινογιάννη έγινε πραγματικότητα. Επί Αλαφούζου, μάλιστα, φτάσανε στο υψηλό επίπεδο, της συνδιοίκησης. Στο 50-50. Με τις αρμοδιοτητες να ειναι 100%  διακριτές και ξεκάθαρες: Ο πρόεδρος προσλαμβάνει τον προπονητή, η Θυρα 13 τον απολύει. Όπως ο κόσμος (καθ' ομολογία του Αλαφουζου) έδιωξε τον Αναστασίου, ετσι θα διώξει και τον Στραματσόνι, αν δεν κερδίσει την άλλη Κυριακή την ΑΕΚ.

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ του Ανδρέα Βγενοπούλου ξανάφερε στην επικαιρότητα την περιπέτεια της πολυμετοχικότητας. Αντί για τα καλύτερα (πέρα από το νταμπλ) ήρθαν για τον Παναθηναϊκό τα (πολύ) χειρότερα: Έφτασε ένα βήμα πριν τη διάλυση, δεν πήρε άδεια για να παίξει στην Ευρώπη και πληρώνει τα χρέη του, σε πολλές περισσότερες από τις εκατό δόσεις της Εφορίας. Ο Καραγκούνης που εφυγε το 2012, θα εξοφληθεί, αν οι δόσεις πληρωθούν κανονικά, το 2019.Και φτάνουμε στο δια ταύτα: Ποια ειναι η διαφορά του 0-4 του 2008, με το 0-3 του 2016; Τότε υπήρχε ελπίδα. Ψεύτικη, όπως αποδείχθηκε εκ των υστέρων, αλλά υπήρχε: Η δήθεν ισχύς εν τη ενώσει. Τα επιχειρηματικά μεγαθήρια Βαρδινογιάννης, Γιαννακοπουλος, Βγενοπουλος.

Σήμερα, το 2016, υπάρχει ο Αλαφούζος. Και μόνο. Τίποτα άλλο. Και σήμερα ο Αλαφούζος και αύριο ο Αλαφούζος και μεθαύριο ο Αλαφουζος. Και για όσους δεν το έχουν καταλάβει, φρόντισε να τους το πει, ο ίδιος. Είτε σας αρέσω, είτε όχι εγώ είμαι. Αυτός είμαι κι αλλός για τον Παναθηναϊκό δεν υπάρχει. Κι έλεγε μαλιστα την αλήθεια. Στον πόντο.

Πράγματι. Γράψτε λάθος.Αυτή είναι η Μισιρλού απο τους Wilde Bohemians.

 

Σχόλια

 

Πρώτη Σελίδα