Οταν έχεις γκίνια, δεν ρισκάρεις

Ο Κώστας Καίσαρης αναλύει κατ αρχήν το λαθος του Στιλ στο γκολ-φάουλ του Άγιαξ. Στη συνέχεια διαπιστώνει για ποιους λόγους ο εφετινός Παναθηναϊκός του Αντρέα Στραματσόνι είναι μία ομάδα χωρίς ταυτότητα και χωρίς συνοχή και καταλήγει στο ότι οι οργανωμένοι θα ζητήσουν το κεφάλι του Ιταλού.

Οταν έχεις γκίνια, δεν ρισκάρεις

Ο ΝΟΜΟΣ λέει οτι στο φάουλ ο γκολκήπερ κοιτάει και φυλάει τη γωνία του. Αν είναι μάγκας αυτός που σουτάρει, περάσει την μπάλα πάνω από το τείχος και τη στείλει στην άλλη γωνία, χαλάλι του.Το γκολ είναι μαγκιά αυτού που το βάζει. Οχι ευθύνη του τερματοφύλακα. Και όρθιος να το φάει δεν μπορείς να του πεις τίποτα. Οι γκολκήπερς συνηθίζουν καποιες φορές να επιχειρούν το παραπάνω. Εκτιμώντας οτι αυτός που σουτάρει, θα περάσει την μπάλα πάνω απο το τείχος, κάνουν κίνηση στην άλλη γωνία. Κι επειδή αλλιώς δεν προλαβαίνουν, κάνουν το πρώτο βήμα πριν το σουτ. Είναι κάτι, σαν κορώνα-γράμματα.Σαν το μαύρο-κόκκινο στη ρουλέτα. Κι ακόμα χειρότερο. Αν σ' αυτό το πενήντα-πενήντα ο γκολκήπερ πέσει εξω, όχι μόνο τρώει το γκολ αλλά έχει και την ευθύνη εκατό τοις εκατό.

Οπως ο Στιλ στο πρώτο γκολ του Άγιαξ. Ενας γκολκήπερ που κοιτάει την πάρτη του, δεν παίρνει ποτέ τέτοιο ρίσκο.Ο Στιλ τελευταία δεν είναι στα καλά του. Στη συγκεκριμένη φάση θέλησε να κάνει το παραπάνω. Ισως να είχε την ανάγκη να κάνει το παραπάνω. Να βγάλει ένα δύσκολο. Να εισπράξει το χειροκρότημα που του έχει λείψει.Που έχει ανάγκη. Δεν του έκατσε. Προφανώς, δεν ήξερε τι λέει ο άγραφος νόμος του τζόγου. Οταν έχεις γκίνια, δεν ρισκάρεις. Πας πάσο.Ο Στιλ ρίσκαρε απάνω στη γκίνια του κι έχασε.

Πέρα όμως από τον γκολκήπερ, πέρα από το 0-2 στο Άμστερνταμ από τα δεύτερα του Άγιαξ, υπάρχει κι η ομάδα. Ο Παναθηναϊκός. Τρίτη σερί ήττα με το συνολικό συντελεστή τερμάτων στο 0-8.Αν μπορεί να ειπωθεί κάτι γι' αυτόν τον Παναθηναϊκό, είναι οτι πρόκειται γιά μία ομάδα χωρίς ταυτότητα. Ανεξάρτητα από τα αποτελέσματα κι απ' την εικόνα πού βγάζει κάθε φορά. Πέρα από τις αδυναμίες του ρόστερ και πέρα από τις όποιες δυνατότητες των ποδοσφαιριστών.Αν σ' ένα χρόνο αλλάζεις είκοσι και πλέον παίκτες, χάνεις το χαρακτήρα σου. Χάνεις τη φυσιογνωμία σου.

Κι όταν μάλιστα δεν πρόκειται για ποδοσφαιριστες πρώτης γραμμής. Μια ομάδα μπορεί να είναι μέτρια. Οι δυνατότητές της να ειναι συγκεκριμένες και περιορισμένες. Αλλά να είναι ομάδα. Να έχει ταυτότητα.Αυτό που βγάζει ο Παναθηναϊκός είναι άχρωμο και άγευστο. Δεν βλέπεις ένα συντεταγμένο σύνολο. Ποδοσφαιριστές βλέπεις. Που πέρα από τις εμφανείς αδυναμίες που βγάζουν κάποιοι απ' αυτούς, δεν λειτουργούν σαν ενιαίο σύνολο. Δεν έχουν τη συνοχή της ομάδας. Ποιές είναι οι "σταθερές" που πατάει ο Παναθηναικός; Ποιός είναι ο δεύτερος μετά τον Μπεργκ στην επίθεση; Ποιός είναι ο δεύτερος μετά τον Μολέδο στην άμυνα; Που βρήκαν να πατήσουν οι είκοσι καινούργιοι ποδοσφαιριστές; Μάλλον πουθενά. Αν κάποιος οπαδός του Παναθηναϊκού έλειπε γιά ενα χρόνο στην Αυστραλία, γυρίζοντας πίσω,θα είχε την εντύπωση οτι την Πέμπτη το βράδυ έβλεπε λάθος παιχνίδι.

ΕΠΙ ΠΙΝΑΚΙ Η ΚΕΦΑΛΗ ΤΟΥ ΣΤΡΑΜΑ

Η σεζόν έχει δρόμο ακόμα. Κι ανάλογα με τα αποτελέσματα, αυτό για τον Παναθηναϊκό θα είναι είτε γιά καλό είτε για κακό. Αν καταφέρει σιγά-σιγά να το γυρίσει, η χρονιά θα τσουλήσει. Δεν θα είναι εύκολο καθώς μάλιστα θα είναι συνεχώς με την πλάτη στο τοίχο. Σε αντίθετη περίπτωση, η Θύρα 13 που είναι με το όπλο παρά πόδα, θα απαιτήσει το κεφάλι του Στραματσόνι στο πιάτο. Κι όπως έχει αποδειχθεί με τον Αναστασίου, η επιθυμία της θα γίνει δεκτή.

Στο μεταξυ ο Στραματσόνι που αν χάσει τη Κυριακή θα πρέπει να φύγει απο τη Νέα Σμύρνη με ταξί προς άγνωστη κατεύθυνση κάνει (όπως είναι υποχρεωμένος άλλωστε) το μεταγραφικό σχεδιασμό για τον Ιανουάριο. Είναι εμφανές οτι ο Παναθηναϊκός βρίσκεται στην κόψη του ξυραφιού. Η συνταγή "αλλάζουμε όλη την ομάδα" δεν φαίνεται να βγαίνει. Αν εξαιρεθεί ο Μολέδο, ποιος άλλος από τους νέους ποδοσφαιριστές έχει ουσιαστική προσφορά;

Αν τελικά ο Στραματσόνι δεν καταφέρει να το γυρίσει και να επιβιώσει, ο Παναθηναϊκός δεν μπαίνει απλά σε διαδικασία αλλαγής προπονητή. Συμβαίνει άλλωστε αυτό στο ποδόσφαιρο. Ο Ολυμπιακός έχει αλλάξει τρεις. Αν φύγει ο Στραματσόνι, στον Παναθηναϊκό τινάζεται στον αέρα ολόκληρο το προτζεκτ. Πέρυσι το Νοέμβριο δεν έφυγε μόνο ο Αναστασίου. Πέρα απο τον προπονητή γκρεμίστηκε όλο το πράσινο οικοδόμημα των προηγούμενων δυόμιση χρόνων.Ο Αλαφούζος εμπιστεύθηκε με κλειστά τα μάτια τον Ιταλό. Καταργώντας  τεχνικούς διευθυντές κλπ.

Αν αύριο φύγει ο Στραματσόνι και καθώς δεν υπάρχει τίποτα πίσω απ' αυτόν, ο Παναθηναϊκός θα είναι σαν να ξεκινάει πάλι απο το μηδέν. Ο όποιος νέος προπονητής θα πρέπει να δώσει ταυτότητα σε μιά ομάδα από ποδοσφαιριστες που ούτε αυτός που τους  είχε διαλέξει δεν μπόρεσε να τα καταφέρει.

Στο τραγούδι της ημέρας Τζoρτζ Χάρισον και λοιπά θηρία στο "While My Guitar Gently Weeps"

 

Σχόλια

 

Πρώτη Σελίδα