Τα χρυσά βατόμουρα της Super League

Οι "Απάτσι" του Δημήτρη Μελισσανίδη, το σόλο κάσα, σόλο καπίκια του Αντρέα Στραματσόνι, ο Στέφανος Αθανασιάδης και τα γενέθλια του Χάρη Σιανίδη, ο Τάσος Μπακασέτας κι ο Τρωϊκός πόλεμος. Ο Κώστας Καίσαρης γράφει για τους (μέχρι τώρα) χειρότερους της σεζόν.

Οι ανασκοπήσεις είθισται να γίνονται είτε στο τέλος, είτε στη μέση της σεζόν με τη λήξη  του πρώτου γύρου.

Εν πάσει περίπτωσει, η ιδέα για το top five με τους χειρότερους της σεζόν, προέκυψε  στη 17η αγωνιστική. Να τη πετάξουμε στα σκουπίδια; Κατά κανόνα  η κουβέντα αυτή έχει να κάνει με τους καλύτερους.

Αυτή τη φορά θα το πάμε ανάποδα. Τροφή για σκέψη λοιπόν και για συζήτηση σχετικά με τους πλέον αποτυχημένους: Παράγοντες, προπονητές, ποδοσφαιριστές.

ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ

Α) Γιάννης Αλαφούζος: Το γεγονός ότι έχει αποστασιοποιηθεί, από την καθημερινότητα του Παναθηναϊκού, δεν κάνει δηλώσεις και για ένα διάστημα μάλιστα δεν πήγαινε στο γήπεδο, δείχνει πόσο του έχει στοιχίσει, το κάζο-Στραματσόνι.

Β) Δημήτρης Μελισσανίδης: Εντελώς διαφορετικός χαρακτήρας. Έβαλε στη άκρη τις λάθος επιλογές σε προπονητές και ποδοσφαιριστές, πήγε στα Σπάτα και ζήτησε από τους παίκτες  να γίνουν Απάτσι. Η Οριτζινάλ πάντως, δεν ψήθηκε.

Γ) Γιάννης Κομπότης: Ο Λεβαδειακός (προτελευταίος με παιχνίδι περισσότερο), πληρώνει την απόφαση του Ανακριτή, να επιβάλλει στον μεγαλύτερο παράγοντα που έχει αναδείξει το ποδόσφαιρο της Βοιωτίας, τον περιοριστικό όρο, της απαγόρευσης να ασχολείται με το ποδόσφαιρο. Η ιστορική του δήλωση πάντως ,"πρώτα θα πέσει η Ακρόπολη κι ύστερα ο Λεβαδειακός", βρίσκεται εν ισχύ.

ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ

Α) Τιμούρ Κετσπάγια: Μόλις πέντε παιχνίδια πρωταθλήματος στο πάγκο της ΑΕΚ, δεν πρόλαβε να κάνει παρέλαση, αφού απολύθηκε δέκα μέρες πριν την 28η Οκτωβρίου. Εκτοτε έπαθε Αλέφαντο:"Ήμουνα δεύτερος και με διώξανε. Δεν μου δίνουνε τα λεφτά μου", γιατί δεν βγαίνει στο τηλέφωνο ο Μελισσανίδης.

Β) Το ότι ο Αντρέα Στραματσόνι έμεινε στο πάγκο του Παναθηναϊκού, για 387 μέρες, δείχνει το μέγεθος της υπομονής και της αυτοσυγκράτησης που διακρίνει τον Γιάννη Αλαφούζο.

Γ) Ο Ζοσέ Μοράις όπως έχουμε πει, είναι μία καλή περίπτωση, να βγεις έξω μαζί του για ποτό και να σου λέει ιστορίες για τη Τυνησία και τη Σενεγάλη. Γιά προπονητης το παλεύει, αλλά ούτε στην ΑΕΚ τα κατάφερε.

ΣΤΟΠΕΡ

Α) Τζόλεον Λέσκοτ: Τζαμπα οι βενζίνες που κάψανε τα μηχανάκια, όταν πήγανε στο αεροδρόμιο να τον υποδεχτούνε. Οι Ιταλοί που του δίνανε ταβάνι 150 χιλιάρικα για ετήσιο συμβόλαιο, κάτι ξέρανε παραπάνω.

Β) Μπρούνο Βιάνα: Γκολ από αράουτ σαν κι αυτό που (του ) έβαλε ο Γιακουμάκης, δεν μπαίνει ούτε στο τοπικό ντέρμπι, Μύκονος-Άνω Μερά.

Γ) Ιβάν Ιβάνοφ: Οταν παίρνεις παίκτη με δυο επεμβάσεις στους χιαστούς και περιμένεις να σου βγει, είναι σα να ελπίζεις οτι θα βγει η Ελλάδα από το Μνημόνιο.

ΣΕΝΤΕΡ ΦΟΡ

Α) Όσκαρ Καρντόσο: Με δύο εκατομμυρια συμβόλαιο, συν μπόνους και κάτι ψιλά στη Τράνζοσπόρ, τα δυο γκολ που έχει βάλει μέχρι τώρα, είναι τα πιό ακριβοπληρωμένα στο ελληνικό ποδόσφαιρο.

Β) Ούγκο Αλμέιδα: Πότε ο Ούγκο δεν μπορεί, πότε η μέση του πονεί. Οι γιατροί, πάντως, όταν υπάρχει πρόβλημα στη μέση,το πρώτο που λένε στον ασθενή είναι ότι πρέπει να χάσει κιλά.

Γ) Στέφανος Αθανασιάδης: Φωτογραφία στα γενέθλια του Χάρη Σιανίδη έχει βγάλει. Φωτογραφία να πανηγυρίζει γκολ στο πρωτάθλημα, δεν έχει βγάλει ακόμα.

ΜΕΤΑΓΡΑΦΗ

Α) Τάσος Μπακασέτας: Η  Ελένη για την οποία έγινε ο Τρωϊκός πόλεμος, ήταν ωραία. Ο Μπακασέτας τον "πόλεμο" που έγινε το καλοκαίρι δεν έχει καταφέρει να τον δικαιολογήσει.

Β) Λαουτάρο Ρινάνλτι: Επιλογή του Ζιλμπέρτο Σίλβα που επιβεβαιώνει, ότι άλλο είναι να παίζεις ποδόσφαιρο κι άλλο είναι να παίρνεις αποφάσεις.

Γ) Μάρκο Μαρίν: Είτε τον πάει, είτε δεν τον πάει ο Μπέντο, αυτό που μετράει είναι το αποτέλεσμα: Ενα εκατομμύριο η Τσέλσι, ένα εκατομμύριο ο ίδιος, για έξι συμμετοχές κι ένα γκολ είναι πολλά λεφτά.

END the winners

Σχετικά με τους παράγοντες, ο Γ. Αλαφούζος άργησε, αλλά η κίνηση με τον Μαρίνο Ουζουνίδη έχει συμμαζέψει κάπως τη κατάσταση. Ο Κομπότης μπορεί κατά την αρβανίτικη διάλεκτο, να τα έχει κάνει μούτι, αλλά είναι κωλοπετσωμένος και (μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου) εφτάψυχος .Το χρυσό βατόμουρο κατά συνέπεια, στον Δημήτρη  Μελισαανίδη:

Σε ότι επιλογές έγιναν (προπονητές-μεταγραφές) η ΑΕΚ ψώνισε από σβέρκο. Οψόμεθα, για το τι θα μπορέσει να αλλάξει ο Χιμένεθ. Στα περί "Απάτσι", τον Αλμέιδα τον κόβεις ότι μπορεί να γίνει στις Απόκριες. Στο γήπεδο, κομματάκι δύσκολο. Στους προπονητές, ούτε ο Κετσπάγια, ούτε ο  Μοράις είχαν τις προδιαγραφές γα να αντέξουν στο πάγκο της ΑΕΚ.

Ο Στραματσόνι ήταν για τον Παναθηναϊκό μία απόλυτα καταστροφική περίπτωση. Σόλο κάσα, σόλο καπίκια, σχετικά με τις αγωνιστικές, αλλά και τις οικονομικές (από τις μεταγραφές) συνέπειες. Στα στόπερ ο Βιάνα είναι νεαρός και υπάρχει η προοπτική προσαρμογής και βελτίωσης.

Ο Ιβάνοφ (σε ότι έχει να κάνει το κόστος μεταγραφής και συμβολαίου) τι ήταν ο κάβουρας, τι ήταν το ζουμί του. Το φιάσκο με τον Λέσκοτ, που ύστερα από τέσσερις συμμετοχές, τα παράτησε καθώς αργούσε να αποθεραπευτεί και σηκώθηκε κι έφυγε, δεν έχει προηγούμενο.

Στους σέντερ φορ ο Καρντόσο πάει να βγει μια δεύτερη περίπτωση Μπερμπάτοφ. Ο Αλμέιδα έχοντας αλλάξει τις δύο προηγούμενες σεζόν, τέσσερις ομάδες, με μόλις πέντε γκολ, με τρία γκολ μέχρι τώρα και χωρίς να έχει τεθεί θέμα να λυθεί το συμβόλαιό του, τα πάει μία χαρά. Συμβαίνει στους σέντερ φορ στο τέλος της καριέρας τους (Καρντοζο στα 34 Αλμέιδα στα 33 και υπέρβαρος). Ο Αθανασιάδης στα 29 του (όχι μόνο να μην σκοράρει αλλά και) να μην βλέπεται, δεν έχει καμιά δικαιολογία.

Σχετικά  με τις μεταγραφές, θα πρέπει να πούμε ότι η αποτυχία είναι ευθέως ανάλογη με τα χρήματα που δαπανήθηκαν. Των Λαουτάρι και Μπακασέτα δεν είναι λίγα, αλλά δεν είναι και πολλά. Ο Μαρίν σίγουρα έχει προσφέρει ελάχιστα σε σχέση με αυτά που κοστίζει, αλλά στη κορυφή της πλέον αρνητικής σχέσης, κόστους-προσφοράς, είναι ο Όσκαρ Καρντόζο. Τον μεταφέρουμε λοιπόν από τους φορ στη κορυφή των αποτυχημένων μεταγραφών.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Περόνε και Μάντζιος για Παναθηναϊκό
Η ΑΕΚ έμπλεξε το ποδόσφαιρο με το... μπαρμπούτι