Ένα παλάτι που δεν χτίζεται στην άμμο

Ο Νίκος Γιαννόπουλος γράφει για τον ΠΑΟΚ που κατακτά μικρές κορυφές παιχνίδι με το παιχνίδι, τονίζοντας πως ο Τούντορ γεμίζει με μαεστρία τον καμβά που έχει στα χέρια του.

Αν θεωρήσουμε ότι ο εφετινός ΠΑΟΚ φιλοδοξεί να γίνει ένα έργο ζωγραφικής, θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι ο Ιγκόρ Τούντορ γεμίζει με μαεστρία τον καμβά που έχει στα χέρια του.

Επιλέγει συνήθως με ακρίβεια τα χρώματα, προσέχει τις σκιάσεις, έχει δημιουργήσει ήδη το περίγραμμα και περιμένει ότι η έμπνευση, μαζί με το υλικό, θα τον βοηθήσουν να προχωρήσει και να παράξει το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Ένα ζηλευτό πίνακα.

Ακόμη... χτίζεται

Για να μιλήσουμε καθαρά ποδοσφαιρικά, ο ΠΑΟΚ βρίσκεται ακόμη στη φάση της δημιουργίας. Θα ήταν όμως τυφλός κάποιος αν δεν έβλεπε ότι παιχνίδι με παιχνίδι ο Δικέφαλος του Βορρά κατακτά μικρές κορυφές βάζοντας νέα πράγματα στο ρεπερτόριό του. Το 69% κατοχής της μπάλας που "έγραψε" στα πρώτα 20 λεπτά του αγώνα στο Περιστέρι δεν είναι ένα εύκολο νούμερο. Ο Ατρόμητος, ομάδα συμπαγής και περήφανη στο γήπεδό της, συνήθως δεν αφήνει περιθώρια, ακόμα και σε μεγάλους αντιπάλους, να τον στριμώξουν στα σχοινιά.

Και όμως, ο ταχύτατος και με ποικιλία στον τρόπο ανάπτυξής του, ΠΑΟΚ τα κατάφερε μέχρι το 30' και έπαιξε τους Περιστεριώτες σαν τη γάτα με το ποντίκι αναγκάζοντάς τους την ίδια ώρα τους να κυνηγούν και να σπαταλούν πολύτιμες δυνάμεις. Χρειάστηκε να φτάσουμε στο 40' για να δούμε τελική προσπάθεια από τον Ατρόμητο, και αυτή με σουτ έξω από την περιοχή.

Στο διάστημα που οι γηπεδούχοι είχαν αναλάβει τα ηνία του αγώνα, ο ΠΑΟΚ θα έχει να λέει ότι δεν απειλήθηκε ουσιαστικά πέρα από τη φάση του γκολ το οποίο και αυτό ήρθε με σουτ εκτός περιοχής. Άρα, και ανασταλτικά, οι παίκτες του Τούντορ πήραν καλό βαθμό, έστω και αν χρειάστηκε για μεγάλα διαστήματα του αγώνα να αμυνθούν κόντρα σε μία ομάδα που δεν συμβιβάζεται σε ρόλο κομπάρσου.

Με πολεμική διάθεση

Αυτό όμως, που κατά την ταπεινή μας άποψη, πρέπει να διαφυλάξει ως κόρη οφθαλμού ο Τούντορ είναι η πολεμική διάθεση της ομάδας του, ακόμα και όταν τα πράγματα δεν εξελίσσονται με τον ιδεατό τρόπο. Το γκολ του Ούμπιδες έβαλε τον ΠΑΟΚ πίσω στο σκορ, η κλασική ευκαιρία του Ουσέρο τον τρόμαξε για τα καλά, αλλά οι παίκτες δεν σταμάτησαν να αναζητούν την αντίπαλη εστία, όπως ακριβώς έκαναν και κόντρα στην ΑΕΚ.

Ακόμα και αν το δεύτερο γκολ δεν ερχόταν και το αποτέλεσμα ήταν η ισοπαλία, το σχόλιο δεν θα άλλαζε. Ο ΠΑΟΚ συγκροτείται από ένα σύνολο μαχητών το οποίο, και αυτή είναι η ποιοτική διαφορά σε σχέση με πέρυσι, ως σύγχρονο στράτευμα, χρησιμοποιεί μοντέρνες μεθόδους πολέμου και άρτια εκπαιδευμένους στρατιώτες. Ο δε στρατηγός του, παρά το γεγονός ότι ακόμα είναι άγουρος στις μεγάλες μάχες, αποδεικνύει ότι και ταλέντο έχει και εμπνεύσεις. Δεν δίστασε για παράδειγμα να αποσύρει τον Κλάους για να δώσει μεγαλύτερο περιθώριο στον Μπερμπάτοφ ο οποίος, σημειωτέον, παίζει ακόμα "σβηστός", ούτε καν στο 50% της πραγματικής του κλάσης.

Το αν όλα τα παραπάνω θα φτάσουν για να κερδηθεί και ο μεγάλος πόλεμος, εκτός από επιμέρους μάχες, θα το δείξει το μέλλον. Ο ΠΑΟΚ όμως, για πρώτη φορά επί ημερών Σαββίδη, δείχνει ότι χτίζει το οικοδόμημά του σε θεμέλια που φαίνονται γερά και στέρεα.

Του λείπει ένας χαφ

Για να βρούμε τη σεζόν που ο Ατρόμητος έκανε τρεις συνεχείς ήττες στο πρωτάθλημα (και με ενεργητικό μόλις ένα γκολ) θα πρέπει να γυρίσουμε αρκετά χρόνια πριν, ίσως και τέσσερα. Στο Περιστέρι ειδικά ο Ατρόμητος δεν χάριζε ούτε τα κουκούτσια τις περισσότερες φορές. Δεν είναι άλλωστε πολύ μακρινές εποχές που νικούσε εύκολα ομάδες όπως ο Αστέρας αγωνιζόμενος στη μεγαλύτερη διάρκεια του ματς με 10 παίκτες!

Από την εφετινή ομάδα φαίνεται ότι λείπει ένας ποιοτικός και δημιουργικός παίκτης στον άξονα. Ο Στόιτσεφ μέχρι στιγμής δεν έχει πείσει αν και βέβαια ο χρόνος παρουσίας του είναι ακόμη πολύ περιορισμένος και το δείγμα όχι ασφαλές. Είναι όμως γεγονός ότι με τον Ναπολεόνι μόνο του μπροστά και τους Ούμπιδες, Μπρίτο (ή Μαρσελίνιο) να κινούνται περισσότερο πλάγια παρά κοντά στον άξονα, ίσως θα ήταν χρήσιμος ένας ακόμη κεντρικός χαφ με δημιουργικές ικανότητες.

Το αναφέρουμε διότι ένα από τα σημάδια που χαρακτηρίζουν τον Ατρόμητο στα τελευταία τρία παιχνίδια θεωρείται, όχι άδικα, εξόχως ανησυχητικό για τη συνέχεια. Η ομάδα δεν πατάει περιοχή, δεν απειλεί άμεσα τον αντίπαλο, δεν ταλαιπωρεί την αντίπαλη άμυνα. Κόντρα στον ΠΑΟΚ, οι τελικές εντός περιοχής ήταν...η εξής μία, η κραυγαλέα ευκαιρία του Ουσέρο, που όμως προέκυψε από την άτσαλη απόκρουση του Ολσεν. Αλλοτε, στο όχι μακρινό παρελθόν, ο Ατρόμητος βομβάρδιζε τις αντίπαλες εστίες, ειδικά στο γήπεδό του. Τώρα δείχνει να έχει ξεμείνει από πυρομαχικά. Ανεφοδιασμό χρειάζεται και γρήγορα.

Διαβάστε ακόμη:

Αντώνης Τσακαλέας: Έτσι "σκοτώνει" τον περσινό ΠΑΟΚ

Ατρόμητος - ΠΑΟΚ 1-2

Τούντορ: "Ο Μπερμπάτοφ θα είναι βασικός με Ντόρτμουντ"

Το πρώτο γκολ του Μπερμπάτοφ με τη φανέλα του ΠΑΟΚ

Σχόλια

 

Πρώτη Σελίδα