Γιάννη, βγάλ' το από μέσα σου και βρες τη λύση!

Η μέχρι στιγμής σχέση του Παναθηναϊκού με τον Γιάννη Μπουρούση στο παρκέ δεν είναι αυτή που θα ήθελαν οι δύο πλευρές. Ομως οι πράσινοι τον Ελληνα σέντερ τον χρειάζονται όσο ποτέ. Ο Πασκουάλ, άρα, οφείλει να βρει τη λύση. Ο Νίκος Γιαννόπουλος γράφει για τον παίκτη που χρωστά μόνο στον εαυτό του.

Στη ζωή συχνά οι εξηγήσεις είναι πολύ πιο απλές από ότι φαντάζεται κανείς. Υπάρχουν στιγμές που η υπερανάλυση δεν βοηθάει αφού απομακρύνει από τις πραγματικές αιτίες ενός φαινομένου και οδηγεί σε άλλες, περιττές σκέψεις.

Κάτι τέτοιο συνέβη και με το παιχνίδι του Παναθηναϊκού με την Φενέρμπαχσε στην Κωνσταντινούπολη. Οι πράσινοι είχαν να αντιμετωπίσουν μία ομάδα που στοιχίζει τα τριπλάσια χρήματα σε σχέση με τους ίδιους, σε μία έδρα που διψούσε για ρεβάνς και μετά την τεράστια χαρά της εκτός έδρας νίκης επί του Ολυμπιακού. Εχασε με κάτω τα χέρια, σχεδόν χωρίς μάχη, τελείωσε και πήγε παρακάτω.

Τόσο απλό, όσο ακούγεται. Σαφώς και υπάρχουν ευθύνες, καμία ήττα άλλωστε δεν είναι ορφανή, ο Πασκουάλ προφανώς ως ο τεχνικός καθοδηγητής του συνόλου θα επωμιστεί και τις περισσότερες. Ετσι συμβαίνει με τους προπονητές. Κάνουν στην άκρη για τους παίκτες τους στις νίκες, καρφώνονται στο σταυρό του μαρτυρίου στις ήττες. Λογικό και συνηθισμένο.

Η ΑΤΟΜΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ

Ωστόσο, ακόμα και σε βραδιές όπως αυτή, που η αιτία της ήττας είναι ξεκάθαρη, οι ατομικές ευθύνες δεν θα πρέπει να παραγνωρίζονται, αυτές των παικτών που πάντα διεκδικούν για τους εαυτούς τους το ρόλο του φυσικού και κύριου πρωταγωνιστή, συγκαταλέγονται στην κατηγορία. Τι έκαναν, τέλος πάντων, οι έμπειροι παίκτες του Παναθηναϊκού για να μην χάσουν, τουλάχιστον όχι τόσο εύκολα.

Σε μία τέτοια κουβέντα, οι περισσότερες λέξεις δεν γίνεται να μην αφιερωθούν στον Γιάννη Μπουρούση. Αν μην τι άλλο, η διάθεση δεν του λείπει. Το βλέπει κανείς στο βλέμμα του ότι γουστάρει να προσφέρει, να θυσιάσει το κορμί του, να πάρει μπάλες, να τελειώσει φάσεις. Να αφήσει το σημάδι του, κοντολογίς. Οπως πάντα έκανε ένας αθλητής της δικής του αξίας αλλά και των δικών του "αυγών".

Το ίδιο φανερό όμως είναι ότι προσώρας ο Γιάννης δεν μπορεί, δεν του βγαίνουν τα πράγματα στο παρκέ όπως τα θέλει, η σάρκα δεν ακολουθεί το πνεύμα ή και το αντίθετο. Το πνεύμα μπορεί να θέλει, η σάρκα δεν δείχνει να ανταποκρίνεται.

Δεν είναι εύκολο βέβαια για έναν αθλητή μετά από μία ονειρεμένη σεζόν, όπως αυτή που είχε ο Μπουρούσης πέρυσι με την Μπασκόνια, να βάλει και πάλι τον πήχη των απαιτήσεων τόσο μα τόσο ψηλά. Θα έλεγε κανείς ότι το προηγούμενο καλοκαίρι ο Παναθηναϊκός ήξερε ότι ο παίκτης που αγόραζε δύσκολα θα έφτανε και πάλι στο πικ.

Πολύ σωστά πάντως έκανε και τον αγόρασε. Ενας Ελληνας παίκτης με τις δικές του παραστάσεις, τη δική του επιρροή και τα δικά του μπασκετικά προσόντα σίγουρα χρειαζόταν στη μετά-Διαμαντίδη εποχή και όχι μόνο για τα δρώμενα μέσα στις τέσσερις γραμμές του παρκέ. Κατανοητό από τον καθέναν αυτό.

Ομως η σχέση που θα ήθελε να χτίσει ο Παναθηναϊκός μ' αυτή τη μεταγραφή μέσα και έξω από το γήπεδο δεν δείχνει να προχωρά. Θα έλεγε κανείς ότι κάνει και βήματα πίσω ή στην καλύτερη περίπτωση μένει στάσιμη, δεν εξελίσσεται. Ο ίδιος ο παίκτης δείχνει να αισθάνεται άβολα και αμήχανα στα παιχνίδια, ειδικά όταν αυτά που έχει στο μυαλό του δεν μπορεί να τα ξεδιπλώσει στο γήπεδο.

Χωρίς όμως αναφορά από τη θέση 5 από τον άνθρωπο που αποκτήθηκε για να γίνει η κολόνα του νέου Παναθηναϊκού, από την εφετινή ομάδα πάντα κάτι θα λείπει όσο καλά και αν παίξει ο Σίγκλετον. Ειδικά τώρα που ο Γκιστ έχει αράξει στα πιτς λόγω του τραυματισμού και δεν μπορεί να βοηθήσει, ο Παναθηναϊκός χρειαζόταν επιτακτικά τον καλό Μπουρούση. Τον έστω καλό, όχι το σούπερ της Μπασκόνια.

Η ΩΡΑ ΤΟΥ ΠΑΣΚΟΥΑΛ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ

Κάπου εδώ θα πρέπει να αναλάβει δράση ο Πασκουάλ και το επιτελείο του. Δεκτόν, τα παιχνίδια είναι πολλά, χρόνος αρκετός δεν υπάρχει για σωστή και σε βάθος προετοιμασία αλλά μία κουβέντα που να πάρει η ευχή, για ένα τέταρτο μπορεί να γίνει. Να εξηγηθούν οι δυο τους πως μπορεί ο ένας να βοηθήσει τον άλλο. Ο Μπουρούσης να μπει στα σοβαρά στην εξίσωση της ομάδας όπως αρμόζει στο όνομα και στην εμπειρία του χωρίς να γίνεται έρμαιο του κάθε αμούστακου Ντουβερίογλου. Ο Πασκουάλ να αποκτήσει μία ακόμα λύση αιχμής έτσι ώστε να μην περιμένει τα πάντα στους ψηλούς από τον-κακά τα ψέματα- ξεζουμισμένο Σίγκλετον.

Ο Παναθηναϊκός μεσούσης της σεζόν έτσι και αλλιώς δεν μπορεί να πορευτεί με επτά παίκτες και να στηριχθεί στον οίστρο των Αμερικανών του μέχρι το τέλος. Θα χρειαστεί βοήθειες από όλους και κυρίως τους Ελληνες, που γνωρίζουν και πέντε πράγματα παραπάνω για την ελληνική πραγματικότητα.

Ο ίδιος ο Μπουρούσης το χρωστά στον εαυτό του. Σε κανέναν άλλο. Δεν έχει κάτι να αποδείξει ο Καρδιτσιώτης μετά από μία 15ετία σχεδόν στο υψηλό επίπεδο. Και τίτλους πήρε, και λεφτά και δόξα. Μέσα του όμως βράζει, το βλέπεις κανείς χωρίς κόπο κοιτάζοντάς τον. Πρέπει ο ίδιος πρώτα απ' όλα να βρει τη λύση. Και επειδή είναι ξεροκέφαλος στο τέλος θα την βρει βγάζοντας την κακή ενέργεια από μέσα του. Εχει τον εγωισμό και τα αρχ..α να το κάνει!

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Ανώμαλη προσγείωση στην Πόλη
O Πασκουάλ κοιτάζει την κερκίδα