Σας βαρέθηκε η ψυχή μας!

Πλέον, δεν πάει άλλο! Στην Ελλάδα δεν υπάρχει αντικειμενική ποδοσφαιρική πραγματικότητα, υπάρχουν πολλές διαφορετικές πραγματικότητες που συλλαμβάνονται στα μυαλά των συνωμοσιολόγων στα social media και όχι μόνο. Ακόμα όμως και η Ψωροκώσταινα αξίζει κάτι καλύτερο. Γράφει ο Νίκος Γιαννόπουλος.

Είναι πραγματικά πολύ δύσκολο πλέον να κάνεις αυτή τη δουλειά. Χαραμίζει κανείς όλα τα σαββατοκύριακά του, στερείται οικογένεια και φίλους, μία καλή ταινία στο σινεμά, μία βόλτα στη θάλασσα για να τα περνάει πίσω από έναν υπολογιστή στο γραφείο ή στο γήπεδο ερχόμενος σε επαφή με μία εντελώς ΑΡΡΩΣΤΗΜΕΝΗ ατμόσφαιρα!

Το έχετε αντιληφθεί, να φανταστούμε, ότι διανύσαμε ένα ακόμη σαββατοκύριακο κατά το οποίο αναρωτηθήκαμε ότι μάλλον έχουμε σοβαρό πρόβλημα με τα μάτια μας και το βαθμό αντίληψής. Αλλα βλέπαμε, άλλα διαβάζαμε στα social media, αλλά μαθαίναμε από αυτούς που θέλουν να χαράξουν την επικοινωνιακή γραμμή των ΠΑΕ, επίσημα ή ανεπίσημα.

Τι είδαν τα μάτια μας στη Νέα Σμύρνη (και να μας συμπαθάτε); Εναν διαιτητή που προσπάθησε να παίξει 50-50 και να μοιράζει το καρπούζι στη μέση σφυρίζοντας ότι έβλεπε. Πριν βιαστείτε να κατακεραυνώσετε και να εκτοξεύσετε ... κατάρες, να σας πούμε ότι ο Ευαγγέλου, πράγματι, έκανε λάθος στη φάση του Χατζισαφί, έπρεπε να δείξει άσπρη βούλα. Είχε όμως υποδείξει ήδη δύο πέναλτι, απολύτως σωστά, τα οποία ήλθαν μάλιστα και σε πολύ δύσκολες φάσεις.

Τι είδαν τα μάτια μας στα Πηγάδια (και να μας συμπαθάτε); Εναν διαιτητή ο οποίος επίσης σφύριξε ακριβοδίκαια. Μήπως δεν ήταν σωστές αποβολές των παικτών της Ξάνθης; Μήπως δεν απέδωσε δικαιοσύνη στη φάση του φάουλ του Λιβάγια (που τελικά δεν ήταν πέναλτι); Είναι δυνατόν να μιλάμε για οφ-σάιντ στη φάση του γκολ του Βράνιες όταν στο γραφείο χρειαστήκαμε τρία ριπλέι και άφθονα print-screen για να διαπιστώσουμε ότι ΙΣΩΣ εξέχει για πολύ λίγο το πόδι του σκόρερ;

Ολη αυτή η θλιβερή οπερέτα που παρακολουθήσαμε/παρακολουθήσατε (και) αυτό το Σαββατοκύριακο έχει να κάνει απλώς με την επικοινωνιακή προπαγάνδα των μεγάλων μονομάχων, εν προκειμένω του Ολυμπιακού και της ΑΕΚ, που πολύ φυσιολογικά θέλουν, δια της πλαγίας οδού, να καλύψουν τις δικές τους- καθαρά ποδοσφαιρικές - αδυναμίες που αποκαλύπτονται με... συνέπεια και χειρουργική ακρίβεια στο χορτάρι.

ΟΛΟΙ ΤΑ ΙΔΙΑ ΚΑΝΟΥΝ (ΟΤΑΝ ΜΠΟΡΟΥΝ)

Ο Ολυμπιακός; Εμεινε για μία ακόμη φορά πίσω στο σκορ, δεν κατάφερε να διαφυλάξει το 1-3 παρουσιάζοντας μία τραγική αμυντική λειτουργία, σώθηκε με το πέναλτι του Φορτούνη αλλά... όχι, κυρίες και κύριοι, το γκολ του ... Βράνιες ήταν οφ-σάιντ.

Η ΑΕΚ; Παρουσιάζεται, προσώρας, ανίκανη να νικήσει μακριά από την Αθήνα, δέχεται επίσης συνεχώς πρώτη γκολ, αδυνατεί να μετουσιώσει σε τέρμα τις ευκαιρίες αλλά... όχι, κυρίες και κύριοι, ο Παπαδόπουλος έκανε πολλά λάθη στον πειθαρχικό έλεγχο και είναι έξαλλοι οι Λυμπερόπουλος και Δημητριάδης.

Δεν έχουμε φυσικά αυταπάτες τα ίδια έχουν κάνει στο παρελθόν ο Παναθηναϊκός και ο ΠΑΟΚ και πολλές φορές και οι μικροί. Δεν έχουν όλοι βέβαια την ίδια ευθύνη για τη διαμόρφωση αυτής της νοσηρής ποδοσφαιρικής πραγματικότητας, οι μεγάλοι προφανώς και φταίνε περισσότερο. Επίσης, η αλαζονική συμπεριφορά του Ολυμπιακού τα τελευταία χρόνια δημιούργησε έριδες και μεγάλες εντάσεις αλλά, ρε παιδιά, νισάφι!

Πάθαμε overdose πια από την εκνευριστική ανάλυση της κάθε φάσης, από τις θεωρίες συνωμοσίας που ξεδιπλώνονται με περισσή άνεση ένθεν και ένθεν και τα βιτριολικά σχόλια όπου τέλος πάντων μπορεί να σχολιάσει κανείς (δηλαδή...παντού στις ημέρες μας).

Εμάς, λοιπόν, που κάνουμε τη συγκεκριμένη δουλειά να μας αγαπάτε λίγο παραπάνω. Εχουμε φυσικά τις δικές μας τεράστιες ευθύνες τις οποίες δεν δικαιούμαστε, ως κλάδος, να αποποιηθούμε. Αυτό, δα, θα έλειπε. Φανταστείτε όμως πόσο δύσκολο είναι μέσα σ' αυτή τη επικοινωνιακή δυστοπία να μείνει κανείς ανεπηρέαστος και νηφάλιος. Σχεδόν ακατόρθωτο...αλλά το παλεύουμε. Οσοι, εν τέλει, θέλουν να το παλέψουν!