Ελληνες, άμυνα, ριμπάουντ και... 2-0

Ο Ολυμπιακός που διαθέτει το know how για τέτοιους είδους παιχνίδια, ο ελληνικός κορμός που κάνει τη διαφορά, το αψεγάδιαστο κοουτσάρισμα του Γιάννη Σφαιρόπουλου και η βελτίωση του Σπανούλη που είναι αναγκαία για να έρθει μία ακόμη νίκη. Αναλύει τους "ερυθρόλευκους" ο Μάκης Δρόσος.

Αν ισχύει ότι η αρχή είναι το ήμισυ του παντός τότε το ήμισυ το έχει πετύχει και με το παραπάνω ο Ολυμπιακός. Δεν μιλάμε μόνο για το κομμάτι της νίκης, φυσικά και πρωτίστως είναι το σημαντικότερο, αλλά κυρίως εξαιτίας της εμφάνισης που έκανε στο πρώτο παιχνίδι με την Εφές. Μία εμφάνιση που σαφώς μπορείς να την χαρακτηρίσεις αποτελεσματική, αν όχι επιβλητική.

Στα πλέι οφ είτε είσαι νικητής είτε ηττημένος, το πιο σοφό που έχεις να κάνεις είναι να επικεντρωθείς στο επόμενο ματς, κρατώντας φυσικά τα θετικά και εντοπίζοντας τα αρνητικά, ειδικά αν είσαι ο ηττημένος. Αυτό που μετράει πρωτίστως σε αυτή την φάση όπως είπαμε είναι η νίκη, αλλά όχι πάντα. Στην προκειμένη περίπτωση ο Ολυμπιακός πρέπει να σταθεί και στην εμφάνιση του.

Δεν μπορώ να γνωρίζω αν όλα όσα είδαμε ήταν απόλυτα σχεδιασμένα. Αλλά όταν είσαι τόσο καλά διαβασμένος είναι λογικό ότι μετά από ένα σημείο όλα θα λειτουργούν υπέρ σου.

ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΚΑΝΑΝ ΤΗ ΔΙΑΦΟΡΑ

Οι ερυθρόλευκοι κέρδισαν άνετα το πρώτο ματς χάρις στους Έλληνες. Αυτοί έκαναν την διαφορά τόσο στην άμυνα όσο και στην επίθεση τους. Ο Σφαιρόπουλος τους εμπιστεύτηκε περισσότερο και από τους Αμερικάνους του και δικαιώθηκε στο ακέραιο. Μόνο ο Γκριν και ο Μιλουτίνοφ είχαν μεγαλύτερο χρόνο συμμετοχής από τους Έλληνες παίκτες, πλην του Τουλιόπουλου. Ειρήσθω εν παρόδω ακόμα και το γεγονός ότι μπήκε ο Τολιόπουλος να παίξει στα τελευταία δευτερόλεπτα για να φορτωθεί τα φάουλ προκειμένου να καταστρέψει τις επιθέσεις της Έφες, είναι δείγμα της ψυχραιμίας του Σφαιρόπουλου και της αυτοπεποίθησης που είχε για το πλάνο που είχε καταστρώσει.

Μιλώντας και για Σφαιρόπουλο έκανε ίσως ένα από τα καλύτερα κοουτσαρίσματα του στη θητεία του στον πάγκο του Ολυμπιακού. Μπορεί να φάνηκε ότι δεν χρειάστηκε να κάνει και πολύ σπουδαία πράγματα και να επέμβει, αλλά ο ίδιος φρόντισε να φανεί έτσι.

Ο Ολυμπιακός δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι αγωνίστηκε με τον Λοτζέσκι να είναι στα πιτς και φυσικά εδώ και καιρό έχει εκτός και τον Χάκετ. Ο Ουότερς μπορεί να έχει αποκτηθεί στη θέση του τελευταίου, αλλά σίγουρα δεν είναι ισάξιος αντικαταστάτης του. Όσο ο Γκάμπριελ στον Παναθηναϊκό κάλυπτε το κενό του Γκιστ, άλλο τόσο και ο Ουότερς καλύπτει το κενό του Χάκετ στον Ολυμπιακό.

Επανερχόμαστε στον Λοτζέσκι, που δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι είναι ο τρίτος σκόρερ του Ολυμπιακού και τεράστια απουσία. Παρόλα αυτά κανείς δεν τον μνημόνευσε στο παιχνίδι της Τετάρτης. Είπαμε ότι η παρουσία των Ελλήνων ήταν εντυπωσιακή, όχι μόνο σε ποιοτικά λεπτά μέσα στο παιχνίδι, αλλά και στο σκοράρισμα. Οι Έλληνες του Ολυμπιακού σκόραραν σχεδόν το 70% των πόντων της ομάδας.

ΝΙΩΘΕΙ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΜΥΝΑ ΚΑΙ ΤΗ ΣΚΛΗΡΑΔΑ

Ο Ολυμπιακός ως γνωστό είναι μία ομάδα που αισθάνεται ασφάλεια μέσα από την άμυνα του. Η άμυνα του λειτούργησε και πάλι υποδειγματικά. Όχι τυχαία φυσικά. Για τον Παναθηναϊκό στο πρώτο παιχνίδι της δικής του σειράς με την Φενέρ είχαμε γράψει ότι ένας από τους βασικούς λόγους της ήττας ήταν ότι δεν παρουσιάστηκε «tough» που λέμε στο παρκέ. Και δεν ήταν και ψυχικά έτοιμος για τέτοιας κρισιμότητας παιχνίδι. Ο Ολυμπιακός είχε και τα δυο παραπάνω. Φάνηκε αυτό. Έσπρωξε περισσότερο από την Εφές, ήταν πρώτος στις μπάλες. Και φυσικά η άμυνα του λειτούργησε εξαιρετικά στις περιστροφές και έπαιξε σημαντικό ρόλο σε αυτό η εμφάνιση του Μιλουτίνοφ.

Ο Σέρβος σέντερ γέμισε τη ρακέτα και δημιούργησε ασφάλεια και στο ριμπάουντ. Με 47 ριμπάουντ πώς να μην ελέγξεις το ρυθμό; Αλλά με την εμφάνιση του «ξαλάφρωσε» και τους περιφερειακούς συμπαίκτες του οι οποίοι επικεντρώθηκαν αποκλειστικά στο πως να απομονώσουν τον Ερτέλ, τον Γκρέιντζερ και πως να μην αφήσουν τους Τούρκους να παίξουν παιχνίδι απομόνωσης στην μία πλευρά του γηπέδου. Αλλά ούτε να βρουν και την άμεση πάσα στις γωνίες τους τρίποντού που πάντα είχαν ακροβολισμένο τον καλύτερο τους σουτέρ. Έβλεπες πάντα χέρια των παικτών του Ολυμπιακού να παρεμβάλλονται και να κάνουν την ζωή του Περάσοβιτς όλο και πιο δύσκολη.

ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ ΤΑΚΤΙΚΑ

Το παιχνίδι της Παρασκευής για τον Ολυμπιακό δεν πρέπει να είναι διαφορετικό σε ότι έχει να κάνει με την τακτική του. Τουναντίον. Πρωταρχικός στόχος του πρέπει να είναι να μην αφήσει τους Τούρκους να περάσουν τους 70 πόντους στην επίθεση. Όπως και να τους σπάσει τον «τσαμπουκά» που λέμε από το πρώτο κιόλας λεπτό. Κάτι που έκανε και την Τετάρτη. Οι ερυθρόλευκοι είναι σημαντικό ότι έχουν το know how από αυτά τα παιχνίδια και από αυτό το επίπεδο. Οι Έλληνες του για την ακρίβεια το έχουν και ο Σφαιρόπουλος το ξέρει, το αναγνωρίζει και φυσικά το εκμεταλλεύεται.

Η Εφές δεν είναι ομάδα που μπορεί να αποκλείσει τον Ολυμπιακό. Δεν έχει το μέταλλο να τα καταφέρει. Δεν μπορείς να το αποκλείσεις, αλλά δεν μπορείς και να το πιθανολογήσεις με μεγάλο ποσοστό, ειδικά μετά και από την εικόνα της πρώτης αναμέτρησης.

Στο παιχνίδι της Παρασκευής ωστόσο ο Ολυμπιακός πρέπει να είναι προετοιμασμένος και για κάποια πράγματα. Πρώτον θα πρέπει να περιμένει ότι πιθανότατα δεν θα πάρει εξίσου καλό παιχνίδι επιθετικά από τον Μάντζαρη. Για την ακρίβεια δεν θα πάρει, κατά πάσα πιθανότητα λέμε και πάλι, τα 3-4 μεγάλα σουτ (τρίποντα) που πήρε από τον βασικό του πόιντ γκαρντ. Χρειάζεται να έχει και πάλι την εξαιρετική του άμυνα στην περιφέρεια και να τον έχει με καθαρό μυαλό στο οργανωτικό κομμάτι.

ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΤΟΝ ΣΠΑΝΟΥΛΗ

Είναι επίσης σημαντικό για τον Ολυμπιακό να έχει έναν καλύτερο Σπανούλη. Πιο αποτελεσματικό και ίσως πιο παραγωγικό. Όχι ότι ο αρχηγός του Ολυμπιακού δεν ήταν καλός στο πρώτο παιχνίδι, αλλά δεν ήταν ο περσινός Σπανούλης στην αντίστοιχη σειρά με την Μπαρτσελόνα και γενικά αυτό που περιμένεις για Σπανούλη. Έχουμε πει και πριν από την έναρξη της σειράς ότι ο Ολυμπιακός έχει μάθει να κερδίζει με τον καλό Σπανούλη, χωρίς τον Σπανούλη στην αποστολή, αλλά όχι με κακό Σπανούλη. Για τον Ολυμπιακό θα είναι δύσκολο να σκοράρει και πάλι 87 πόντους όπως στο προχθεσινό ματς. Του αρκούν και οι 75 π. για να κερδίσει, αλλά δίχως καλό Σπανούλη θα έχει δυσκολίες να φτάσει σε αυτό το όριο.

Η Εφές θαρρώ ότι δεν θα είναι καλύτερη αγωνιστικά από αυτό που είδαμε στο πρώτο παιχνίδι. Το πλάνο της δεν θα διαφοροποιηθεί άλλωστε, πέρα από κάποια τρικ που θα δοκιμάσει δεδομένα ο Περάσοβιτς για να βάλει στην εξίσωση και άλλους παίκτες του στην επίθεση. Οι Τούρκοι θα προσπαθήσουν να μην κυνηγούν συνεχώς στο σκορ. Είναι ψυχοφθόρο σε εκτός έδρας ματς και σε τέτοιο επίπεδο να βλέπεις συνεχώς την πλάτη του αντιπάλου σου στο σκορ. Από το πρώτο λεπτό μέχρι και την 4η περίοδο. Ελάχιστες ομάδες μπορεί να το διαχειριστούν αυτό και η Εφές δεν είναι μία από αυτές.

Ο Ολυμπιακός και πάλι θα πρέπει να έχει τον ελληνικό του κορμό στις επάλξεις, συν τον Μιλουτίνοφ. Όλοι οι υπόλοιποι συμπεριλαμβανομένου και του Γκριν έχουν συμπληρωματικό ρόλο και δεν μπορούν να βγουν ένα βήμα μπροστά στα δύσκολα εάν δεν έχει δώσει το έναυσμα το ελληνικό στοιχείο.

Με το 2-0 στις βαλίτσες του ο Ολυμπιακός έχει την δυνατότητα να κερδίσει και ένα από τα δυο παιχνίδια στην Πόλη και να καθαρίσει την υπόθεση πρόκριση χωρίς να χρειαστεί να επιστρέψει στο ΣΕΦ. Το πιο σημαντικό από όλα είναι ότι και η υπόθεση νίκη σήμερα και η υπόθεση πρόκριση από την σειρά είναι σχεδόν αποκλειστικά στο χέρι του. Το τρίπτυχο ΕΛΛΗΝΕΣ – ΑΜΥΝΑ – ΡΙΜΠΑΟΥΝΤ θα είναι και πάλι αυτό που θα κρίνει το αποτέλεσμα της αναμέτρησης. Είτε προς την θετική έκβαση είτε προς την αρνητική.