Καγκελάριος Rosberg!

Ο Πάνος Σεϊτανίδης σχολιάζει τον θρίαμβο του Γερμανού στο Grand Prix Κίνας.

Η ρήση είναι απλή και τόσο ταιριαστή στη συγκεκριμένη περίπτωση: Σύμπτωση επαναλαμβανόμενη, παύει να είναι σύμπτωση. Κι αν οι τρεις νίκες του Nico Rosberg στην τελική ευθεία του παγκοσμίου πρωταθλήματος του 2015 ήταν ανούσιες, αφού αυτή η ευθεία διέσχιζε τη Γη της αδιαφορίας, οι ισάριθμες επιτυχίες του στην «εκκίνηση» του 2015 ίσως αποδειχθούν καθοριστικές.

Ξεκινάμε με το «ίσως» αφού μη τρελαθούμε – έχουν γίνει μόνο 3 σε αγώνες σε σύνολο 21. Όλα μπορούν να αλλάξουν ξανά και ξανά και ξανά. Όμως μέχρι τώρα, όλα γίνονται με τον ίδιο τρόπο, σαν βελόνα πικάπ που κολλούσε στο δίσκο (σημ: ξέρω, κάποιοι από εσάς δεν έχετε προλάβει καν να ζήσετε μία τέτοια σκηνή, πράγμα που σημαίνει πως γερνάω και απελπίζομαι). Ο Rosberg είναι εκεί την κρίσιμη στιγμή, δεν κάνει λάθη και εκμεταλλεύεται το διαστημόπλοιο που ακούει στο όνομα W07 Hybrid. Από την άλλη, ο Lewis Hamilton μετράει αναποδιές, μαζί και τα κουκιά που προς το παρόν τουλάχιστον, δεν του βγαίνουν. Είναι στο -36 και παρότι αυτή η διαφορά μπορεί να ανατραπεί μέσα σε μόλις δύο Grand Prix, δεν παύει να είναι σημαντική.

Δίνει στον Γερμανό αυτοπεποίθηση, ψυχολογία, πείθει τους «ψηφοφόρους» του πως αξίζει να βρεθεί σε κυρίαρχη θέση. Πως αξίζει να γίνει επιτέλους ο Γερμανός πρωταθλητής με ένα γερμανικό μονοθέσιο. Ομολογώ πως ακόμα δεν έχω πειστεί, δεν αλλάζω άποψη για το που φτάνει το ταλέντο του κι αν είναι ένα κλικ κάτω από οδηγούς όπως ο Hamilton, o Fernando Alonso, o Sebastian Vettel, o Kimi Raikkonen. Όμως στο τέλος της ημέρας, όλοι κρινόμαστε από τα λεγόμενα και τις πράξεις μας. Αν οι δικές του πράξεις με αναγκάσουν να αλλάξω λόγια, θα είναι μαγκιά του και θα του βγάλω το καπέλο.

 

Πάντως οι αριθμοί και τα στατιστικά είναι μαζί του. Κανένας οδηγός που κέρδισε και τους τρεις πρώτους αγώνες μίας σεζόν, δεν έχασε τον τίτλο. Έφτασε τις 17 νίκες στην καριέρα του και όπως είπαμε τις 6 συνεχόμενες, πράγμα που έχουν πετύχει μόνο οι θρυλικοί Alberto Ascari και Michael Schumacher. Ακόμα πιο πέρα, στις 9 είναι ο Vettel. Πρέπει μάλιστα να σημειώσω πως κανένας οδηγός στην ιστορία του σπορ, δεν έχει φτάσει σε αυτό τον αριθμό νικών, χωρίς να έχει στο ενεργητικό του και ένα παγκόσμιο πρωτάθλημα. Ίσως να ήρθε η ώρα. Αλλά επειδή κάθε φορά που παίζω στοίχημα, πάω κουβά από μεγαλοπρεπείς ανατροπές, ακόμα δεν γράφω με ορίζοντα… Νοέμβρη.

Όσο για τον Hamilton, ήταν πάλι άτυχος που είχε συμβάν στην έναρξη του αγώνα, αυτό του στέρησε την ευκαιρία να βρεθεί ή έστω να φλερτάρει με το βάθρο. Πολλοί είπαν πως ίσως να έπρεπε να εκκινήσει από το pit lane, ώστε να αποφύγει το χάος της πρώτης στροφής. Αλλά από την άλλη, κέρδισε τέσσερις θέσεις στην εκκίνηση! Αν δεν είχε την επαφή με τον Felipe Nasr, θα είχε πολύ καλύτερη μοίρα. Μάλιστα, σύμφωνα με τη Mercedes έκανε 18 από τις συνολικά 128 προσπεράσεις που έγιναν στον αγώνα της Κίνας.

Σε αυτό τον αριθμό βοήθησε και το χάος της πρώτης στροφής, μαζί με το αυτοκίνητο ασφαλείας που ακολούθησε ως συνέπεια – αν και με μεγάλη καθυστέρηση. Πάμε λοιπόν σε όσα έγιναν σε αυτή τη περιβόητη πρώτη στροφή. Η πρώτη της κορυφή είναι 380 μέτρα μακριά από την pole αλλά πρόκειται για μία ατελείωτη καμπή 270 μοιρών. Ουσιαστικά λοιπόν, οι οδηγοί φτάνουν στην πρώτη κορυφή και μετά στρίβουν ασταμάτητα. Δεν είναι μία κλειστή δεξιά όπως για παράδειγμα στο Βέλγιο, όπου όλοι πέφτουν στα φρένα, «να στριμωχτούμε κι όπως πέσουμε» που λένε. Άρα δεν μπορώ να δεχθώ τη λυρική στάση του Vettel έναντι του Daniil Kvyat. Ούτε σαν τρελός όρμηξε, ούτε τορπίλη θύμισε ο Ρώσος. Ναι, πήρε κάποιο ρίσκο, ναι χώθηκε στην εσωτερική αλλά δεν έκανε τίποτα παράλογο.

Παρακολουθώντας τα σχετικά video που τα κατέβασε ήδη η FOM από το YouTube άρα δεν μπορούμε να τα μοιραστούμε μαζί σας, είναι ξεκάθαρο πως ο οδηγός της Red Bull Racing ουσιαστικά πατάει και τα εσωτερικά kerb και δεν αλλάζει καθόλου τροχιά. Αντίθετα οι δύο Ferrari κάνουν κίνηση προς τα δεξιά, αναζητώντας ουσιαστικά την επόμενη εκ των πολλαπλών κορυφών αυτής της ατέρμονης καμπής.

Αμφότερες έχουν ανοιχτεί λίγο προς τα αριστερά μετά το μπλοκάρισμα των τροχών του Raikkonen που δεν ήθελε πολύ να πέσει πάνω στον Rosberg. Ενώ λοιπόν τα κόκκινα μονοθέσια κινούνται προς τα δεξιά ή κάποιος από τους τρεις θα πρέπει να πατήσει φρένο ή δεν θα στρίψουν και οι τρεις. Έγινε το δεύτερο.. Είναι τόσο απλή η ανάγνωση της φάσης και συνάμα τόσο αγωνιστική. Όπως είπε και ο Maurizio Arrivabene, οι αγώνες δεν είναι Monopoly.

Η δήλωση αυτή του Ιταλού ανέβασε σημαντικά τον ήδη υψηλό σεβασμό μου προς το πρόσωπό του. Μετά από ατελείωτη γκρίνια του Vettel για το συμβάν, αντί να συνεχίσει το μοιρολόι, ο επικεφαλής της Gestiona Sportiva πήρε αποστάσεις και είπε ότι είδε! Ότι είδα κι εγώ. Τώρα αν κάποιοι από εσάς διαφωνούν, αυτό είναι άλλο θέμα.

Κι αν στη λήψη από το ελικόπτερο φαίνεται πως ο Kvyat στην πορεία αδυνατεί να κρατήσει τροχιά… δορυφόρου αλλά συνεχίζει ευθεία, συνυπολογίστε πως αυτό συμβαίνει μετά από τη σύγκρουση με τον Raikkonen. Να τα βάλει ο Hamilton με τον Nasr που πιο πίσω πέφτει πάνω του, να το δεχτώ. Όχι όμως ο Vettel. Ειδικά από την κάμερα που on board στη Ferrari, είναι σαφές πως δεν περίμενε καν να δει δεξιά του τον οδηγό της Red Bull. Κάνει μία μικρή διόρθωση, δεν υπάρχει πια χώρος και τη συνέχεια τη γνωρίζουμε όλοι. Για να το κλείσουμε το θέμα, από τη στιγμή που οι αγωνοδίκες δεν ασχολήθηκαν καν με το συμβάν, ίσως να επιβεβαιώνει πως… δεν υπήρχε συμβάν. Απλά δεδομένου πως η σύγκρουση δύο μονοθεσίων της ίδιας ομάδας δεν είναι και ότι καλύτερο, ειδικά αν είναι στην πίστα ο πρόεδρός της (Sergio Marchionne), ο Seb προσπάθησε να κερδίσει με κάποιο τρόπο τις εντυπώσεις. Μάταια.

 

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει και το τι έγινε ανάμεσα στη Sauber του Marcus Ericsson και τη Haas του Romain Grosjean. Το συμβάν που πυροδότησε την έκρηξη του Γάλλου! Από τους χαρακτηρισμούς «βλάκας» και «ηλίθιος» που χρησιμοποίησε και μπροστά στις κάμερες αναφερόμενος στον Σουηδό, μέχρι και τις πιο ακραίες εκφράσεις τις οποίες αποκάλυψε ο προπηλακιζόμενος και μπορείτε να τις διαβάσετε εδώ. Να τα πει αυτά Να τα πει αυτά οποιοσδήποτε άλλος, να του δώσω ένα δίκιο. Αλλά ο Grosjean; Που ναι μεν έχει ωριμάσει, εντυπωσίασε στους δύο προηγούμενους αγώνες, ίσως όντως να αξίζει μία θέση στη Ferrari το 2017 αλλά που μέχρι πριν από μερικά χρόνια ήταν ο Ευρωπαίος Maldonado; Που κάποτε είχε χαρακτηριστεί από τον Mark Webber όπως «ο τρελός των εκκινήσεων»;. Θα πέσει φωτιά και θα του κάψει το video…

Πάντως τόσο ο τρόπος με τον οποίο ο Ericsson απάντησε στις προκλήσεις όσο και η στάση του Kvyat στο χώρο αναμονής για το βάθρο, όπου απάντησε στον Vettel με χαμόγελο, σταθερή άποψη και δίχως ψήγμα πρόθεσης για περαιτέρω εντάσεις, πρέπει να σημειωθούν.

Αφήνοντας στην άκρη κοκορομαχίες και λόγια για τις κάμερες και τις εντυπώσεις, πάμε λίγο στην αγωνιστική ουσία του πράγματος. Στην κορυφή ο Rosberg είχε βάλει αυτόματο πιλότο και τώρα που έχουν περιοριστεί και τα Team Radio, άκουγε το best of Milli Vanilli. Την ίδια ώρα, ο υπεύθυνος στρατηγικής της Mercedes, James Vowles, είχε πάρει ξανά ρεπό. Όπως και στο Μπαχρέιν, ο Rosberg απλά έμπαινε στα pit μετά από τον οδηγό που τον ακολουθούσε στην κατάταξη, ακολουθώντας παρόμοια στρατηγική, επιδιώκοντας να μην ταράξει την απόλυτη αρμονία του πράγματος

 

Πίσω του βέβαια έγινε χαμός και το παραπάνω lap chart το επιβεβαιώνει. Ενώ στη δική του περίπτωση η όποια μάχη για νίκη έχει πεθάνει από νωρίς με αποτέλεσμα την ευθεία γραμμή στο καρδιογράφημα, πίσω του οι… συμπάθειες έκαναν και τον ΛΕ-ΠΑ να ζηλεύει. Η Ferrari έδειξαν πως αν κάποια στιγμή δεήσει ο Ποντίφικας και έχουν έναν καθαρό αγώνα, μπορούν να ασκήσουν έστω κάποια πραγματική πίεση στις Mercedes. Παρά τα όσα έγιναν, ο Vettel σκαρφάλωσε γοργά από την όγδοη θέση στην οποία είχε πέσει και τερμάτισε δεύτερος. Όσο για τον Raikkonen, έπεσε 21ος μετά την αλλαγή εμπρός πτέρυγας στον πρώτο γύρο αλλά κατάφερε να ανέβει πέμπτος! Μπορεί να μην έχει κάνει ακόμα το «μπαμ», μπορεί το λάθος στη στροφή 14 να του στέρησε ενδεχομένως την πρώτη pole position μετά από 8 χρόνια, όμως νιώθω πως ο «Iceman» είναι «ζεστός» φέτος. Αλλά πρέπει να του χαμογελάσει και λίγο η ριμάδα η τύχη.

Όπως χαμογελάει ακόμα κι όταν κοιμάται ο Daniel Ricciardo! Δεν υπάρχει αυτό το παλικάρι, ακόμα και το διαλυμένο ελαστικό στον τρίτο γύρο, θα πρέπει να βρήκε τρόπο να το αντιμετωπίσει με αισιοδοξία. Κι ας του χάλασε τον αγώνα. Ήταν τυχερός που η άτυχη στιγμή ήρθε σε σημείο που δεν έχασε πολύ χρόνο για να μπει στα pit αλλά χωρίς αυτή, θα μπορούσε να έχει τη δεύτερη θέση. Αντίθετα έμεινε τέταρτος, για τρίτο σερί αγώνα και είτε το πιστεύετε είτε όχι, αυτό είναι το καλύτερο ξεκίνημα που έχει κάνει σε σεζόν!

 

Όσο για τον teammate του, παλεύει με νύχια και με δόντια να αποδείξει στη Red Bull πως δεν πρέπει να δώσουν από τώρα τη θέση του στον Max Verstappen για το 2017. Μιλώντας για τους ταύρους, τώρα που αποδείχθηκε (βάσει ρεπορτάζ του έγκυρου Sky Sports) πως η RB12 είναι το ταχύτερο μονοθέσιο στις αργές στροφές, καταλαβαίνετε πόσο δίκιο είχε η Ferrari που δεν τολμούσε να δώσει στη Red Bull κινητήρες προδιαγραφών 2016. Θα μιλάγαμε για άλλο πρωτάθλημα τώρα…

Από εκεί και πέρα, η Williams έχει επιτέλους φτιάξει τα pit stop της καθώς έκαναν ξανά το ταχύτερο του αγώνα, ωστόσο έχει χάσει την ταχύτητά της. Απέχει μακράν από τα επίπεδα ανταγωνιστικότητας του 2014, ίσως να έχει χάσει έδαφος ακόμα και σε σχέση με πέρυσι!

Αντίθετα, η Toro Rosso αποδεικνύεται σταθερά ανταγωνιστική, παρότι συμμετέχει με μονάδα ισχύος προδιαγραφών 2015. Αν δηλαδή είχε φετινή, πόσο καλύτερα θα τα πήγαιναν τα πιτσιρίκια; Έχει επίσης ενδιαφέρον πως σταθερά η ιταλική ομάδα επιλέγει στρατηγική «επίθεσης» στο φινάλε. Με καταιγιστικό ρυθμό στην Κίνα, Verstappen και Carlos Sainz κέρδιζαν έδαφος στους τελευταίους γύρους και τελικά κέρδισαν και βαθμούς.

 

Χωρίς καμία εγκατάλειψη, μόλις για ένατη φορά στην ιστορία της F1, έκπληξη στις βαθμολογούμενες θέσεις δεν είδαμε. Αντίθετα, επιβεβαιώθηκε πως η McLaren μπορεί πλέον να μάχεται σταθερά για βαθμούς αλλά ως εκεί, πως η Force India αποτελεί έως τώρα σκιά του περυσινού εαυτού της, πως η Manor στα χέρια του Pascal Wehrlein αργά ή γρήγορα θα βαθμολογηθεί και πως αν η Sauber δεν πάρει σύντομα το φιλί της ζωής από τη Ferrari/Alfa Romeo, οδεύει στο γκρεμό.

Εμείς, οδεύουμε προς το Grand Prix Ρωσίας που διεξάγεται την Κυριακή του Πάσχα. Στο μυαλό μου είναι μόνο μία σκέψη: πως γίνεται να δεις μονοθέσια να γυρίζουν γύρω γύρω σε μία πίστα, σε μία ημέρα που το μόνο πράγμα που θα έπρεπε να γυρίζει, είναι το αρνί στη σούβλα;

Σχόλια

 

Πρώτη Σελίδα