Γιατί έχει εκπλήξεις η φετινή Ευρωλίγκα

Ο Σωτήρης Γεωργίου εξηγεί γιατί η φετινή Ευρωλίγκα είναι η καλύτερη όλων των εποχών. Τα μεγαθήρια που μικραίνουν στις "καυτές" έδρες, οι Αμερικάνοι που κάνουν τη διαφορά και οι ποιοτικοί Ευρωπαίοι που είναι πλέον ελάχιστοι.

Στην τελική ευθεία μπήκαμε πλέον στην Ευρωλίγκα που δείχνει για όλους, με τις όποιες διαφορές τους έστω, να είναι η καλύτερη όλων των εποχών. Και με πολλές εκπλήξεις. Πόσοι περίμεναν (σ.σ εμείς πάντως έχουμε επισημάνει από νωρίς ότι η ΤΣΣΚΑ δεν είναι αχτύπητη και θα πάθει ζημιές πολλές) ότι η "αρκούδα" λοιπόν θα είναι 2η στην τελική ευθεία και θα χάνει από την Ζαλγκίρις και τον Ερυθρό Αστέρα; Ελάχιστοι. Πόσοι περίμεναν τις βόμβες της Ζαλγκίρις και την τρομερή πορεία του Ερυθρού Αστέρα, αλλά και την... ανάσταση των ουραγών Μιλάνο και Γαλατά; Ή την απογοητευτική πορεία της ενισχυμένης και ακριβής Μακάμπι; Ή την αποκλεισμένη Ουνίξ να κερδίζει από -14 τον ΠΑΟ μέσα και την πανάκριβη Φενέρ στην Τουρκία. 'Η να έχει αποκλειστεί και μάλιστα να θυμίζει ομάδα για λύπηση η Μπαρτσελόνα.

ΓΙΑΤΙ ΕΧΕΙ ΤΟΣΕΣ "ΒΟΜΒΕΣ"

Για όλα όμως υπάρχει εξήγηση. Καταρχήν δεν υπάρχει εύκολη ομάδα και η διαφορά δυναμικότητας δεν είναι τόσο μεγάλη. Μπορεί να υπάρχουν ακριβές, πολύ ακριβές ομάδες, αλλά δεν έχουν τόσο μεγάλη διαφορά ακόμα και σε μπάτζετ με όλους. Με πολλές είναι κοντά μάλιστα οι περισσότερες. Πάμε στον δεύτερο παράγοντα. Όταν θεωρείται μικρή ομάδα της διοργάνωσης η Ζαλγκίρις με την τρομερή παράδοση, η Καζάν που πάντα κάνει ζημιές, το ιστορικό Μιλάνο και η Γαλατά με τον κόσμο της ή ο Αστέρας με την καλύτερη έδρα στην Ευρώπη και η Μπάμπεργκ που είναι ο ορισμός της ομάδας, πως να μην γίνονται εκπλήξεις; Πάμε στο 3ο σημείο. Η έδρα. Υπάρχει εύκολη έδρα; Όλες οι ομάδες που συμμετέχουν έχουν δυνατές έδρες με κόσμο και παράδοση. Πάμε στο πρόγραμμα. Με συνεχόμενα παιχνίδια και δράση ακόμα και με διπλές αγωνιστικές φέτος μέσα στην σεζόν, είναι λογικό να έχουμε μεταπτώσεις και διακυμάνσεις στις ομάδες. Μάλιστα και να ήθελαν δεν μπορούσαν να διαλέξουν εποχή που να κάνουν την "κοιλιά" τους και να μην έχουν υποχρεώσεις.

Συνεπώς όταν λογικά η κάθε ομάδα θα κάνει την περίοδο που ντεφορμάρεται ή έχει τραυματισμούς, τα θεωρητικά εύκολα ματς της φετινής διοργάνωσης μόνο εύκολα δεν είναι. Πάμε και στους τελευταίους παράγοντες. Αμερικανοί. Το μπάσκετ και η Ευρωλίγκα θέλει ούτως ή άλλως να μοιάσει στο ΝΒΑ και σε μεγάλο βαθμό έχει Αμερικανοποιηθεί. Μαζί και πολλές ομάδες που έχουν ρίξει το βάρος στο ρόστερ σε Αμερικανούς και τους έχουν δώσει τα κλειδιά. Πως λοιπόν να υπάρχει εύκολη ομάδα αν π.χ. έχει 3-4 καλούς Αμερικανούς που στην μέρα τους μπορεί να βάλουν 80-90π και γι αυτό άλλωστε έχουμε και υψηλό σκορ;  Συνεπώς όπως και στο ΝΒΑ έχουμε μεγάλες διακυμάνσεις και ανατροπές μέσα στο παιχνίδι, κάτι που ενισχύεται από τα 24" που έφεραν τις μεγάλες ανατροπές. Πλέον με το 24αρι και τους Αμερικανούς, αλλά και το τρίποντο, δύο λάθη της μιας ομάδα, μια καλή άμυνα της άλλης και 2-3 σουτ του εντός, τουμπάρουν διαφορές 10π σε ένα δίλεπτο.

ΟΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΣ ΕΚΠΛΗΞΕΙΣ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ

Ποιες είναι οι ομάδες έκπληξη λοιπόν. Ο Ερυθρός Αστέρας βάσει ρόστερ και μπάτζετ με 1-2 Αμερικανούς ρολίστες μάλιστα και αξίας 2,5εκάτ. θεωρήθηκε ο εύκολος της διοργάνωσης. Και είναι φαβορί για πλέι οφ έχοντας κερδίσει όλους τους μεγάλους στο Βελιγράδι, καθώς έχει την καλύτερη έδρα βάσει κόσμου στην Ευρωλίγκα, έχει την καλύτερη άμυνα και είναι ομάδα με την σημασία της λέξεως. Μαζί με την Ζαλγκίρις μάλιστα είναι οι ομάδες που έχουν εξαιρετική πορεία και χωρίς Αμερικανούς. Τρομερή δουλειά από τον Ράντονιτς στους Σέρβους και τον Σάρας στην Ζαλγκίρις που δεν έχει κανέναν Αμερικανό και είναι μια φτηνή ομάδα με τρομερή παράδοση, με 15.000 κόσμο και εξαιρετική δουλειά από τον Γιασικεβίτσιους, καθώς η ομάδα του παίζει τρομερή άμυνα. Και έχουμε και την Μπάμπεργκ του Ζήση με την εξαιρετική δουλειά του Τρινκέρι, που από πρόπερσι είναι ο ορισμός της έννοιας ομάδα. Μάλιστα κερδίζει εκτός και έχει χάσει πολλά ματς στον πόντο από την απειρία της. Μάλιστα αν δούμε και τις άλλες ομάδες που κάνουν εκπλήξεις κατά περιόδους, αλλά δεν ελπίζουν σε πρόκριση, πως να μην κάνουν όταν π.χ. η Ουνίξ Καζάν έχει τον αρχισκόρερ Λάνγκφορντ της διοργάνωσης, το Μιλάνο είναι μακράν η καλύτερη Ιταλική ομάδα και η Γαλατά ένα μεγάλο όνομα στην Τουρκία με 8.000 κόσμο.

ΓΙΑΤΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΖΟΥΝ ΟΙ  ΜΕΓΑΛΟΙ

Γιατί μας προβληματίζουν όμως πολλοί μεγάλοι. Η πρωταθλήτρια και μεγάλο φαβορί ΤΣΣΚΑ αποδείχθηκε ότι δεν είναι αχτύπητη, καθώς όταν λείπει ένας από το τρομερό δίδυμο της περιφέρειας (Τεόντοσιτς - Ντε Κολό), έχει θέμα και στην επίθεση. Και δεν παίζει την παλιά της άμυνα, δεν έχει καλούς ψηλούς (Ο Φρίλαντ είναι σαν ..φάντασμα με τραυματισμούς ερχόμενος από το ΝΒΑ και ο Χάινς ποτέ δεν έκανε την διαφορά και είναι υπερτιμημένος για μένα για μεγάλη ομάδα) και 3αρια. Γι' αυτό έχασε από +10 καθαρά στο Κάουνας, έχασε στην Νταρουσάφακα που ήταν   στο -20 και άνετα στο Βελιγράδι. Νίκησε με την διαιτησία στο μηδέν την Μπάμπεργκ στην Γερμανία. Η Φενέρ είναι μια ομάδα πανάκριβη με Ομπράντοβιτς στον πάγκο, αλλά πολλές φορές με άναρχο μπάσκετ. Με τον Ντίξον πλέι μέικερ δεν έχεις καλή δημιουργία και έφτασε να παίζει με 2,5 ψηλούς (Βέσελι που δεν βάζει βολές, τον εξαιρετικό αθλητικό Ούντοχ και τον γερόλυκο πλέον Άντιτς). Έτσι έχασε από την Καζάν και την Νταρουσάφακα μέσα, έφαγε 35π στην Μπασκόνια και κατάφερε να χάσει με 10 (ήταν και στους 20!) στην τραγική φέτος Μακάμπι. Έχασε δίκαια και στο Βελιγράδι από τον Αστέρα. Ο Ολυμπιακός, αν και αγκαλιά με το πλεονέκτημα έδρας, έχει χάσει από τους ουραγούς Μιλάνο(16π), Γαλατά(από +14), Μακάμπι μέσα μάλιστα και έφαγε 20π στο Μπάμπεργκ!

Αποτελέσματα απίστευτα βάσει της πορείας του. Καθώς και αυτός δεν έχει την τρομερή ποιότητα και διαφορά κλάσης για να κερδίζει αν δεν παίζει καλά. Έχουμε τις Μπάρτσα και Μακάμπι που είναι σαν φαντάσματα φέτος. Η Μπαρτσελόνα του Μπαρτζώκα έχει ρεκόρ τραυματισμών(11!), αλλά δεν έκανε και ο Έλληνας τεχνικός καλές αλλαγές στο μέσο της σεζόν και βρήκε μια ομάδα που δεν του κολλάει, αφού παίζει... συρτό και αργό μπάσκετ χωρίς Αμερικανούς ουσιαστικά με έκρηξη και ταχύτητα και ενέργεια ειδικά στο 3-5. Η Μακάμπι άλλαξε 3 προπονητές(!), καθώς αύξησε το μπάτζετ, έφερε τους σκόρερ Γκούντελοκ και Ουίμς, αλλά ήθελε ο καθένας μια μπάλα! Ο προπονητής Εντελστάιν δεν είχε ειδικό βάρος να επιβληθεί, κανείς δεν έπαιζε άμυνα και η ομάδα έπαιζε μπάσκετ αλάνας και με τις ήττες χάλασε και η ψυχολογία και τέλος κάνοντας την χειρότερη σεζόν της πρόσφατης ιστορίας της, όταν μόνο αυτοί οι δύο Αμερικανοί κοστίζουν 5.000.000!