Τελευταία ευκαιρία για Γιάνκοβιτς, "χάνεται" ο Χαραλαμπόπουλος

Τα "αιώνια" ταλέντα, οι χτυπητές αδυναμίες, οι ενδεδειγμένες λύσεις και αυτά που πρέπει να περιμένουμε. Ο Σωτήρης Γεωργίου καταγράφει τα δεδομένα των περιπτώσεων του Γιάνκοβιτς και του Χαραλαμπόπουλου. Η έσχατη ευκαιρία του πρώτου και το αβέβαιο μέλλον του δεύτερου.

Τελευταία ευκαιρία για Γιάνκοβιτς, "χάνεται" ο Χαραλαμπόπουλος

Στην Ελλάδα που ως γνωστόν συνηθίζουμε να αποκαλούμε παικταράδες και σταρ τα νεαρά παιδιά, πριν καν αυτά παίξουν μπάσκετ (και αυτό γίνεται γιατί πρέπει να υποστηρίξουμε την μεταγραφή της ομάδας, να αβαντάρουμε τα φιλαράκια μας και τα σχετικά για να έχουμε και το ρεπορτάζ και επειδή πρέπει κάπου να στρέφουμε τον κόσμο-πολλές φορές και όχι στην αλήθεια), η προσγείωση είναι απότομη. Επιμένω χρόνια ότι το ελληνικό μπάσκετ δεν βγάζει μεγάλα ταλέντα, αλλά καλούς ρολίστες.

Δεν βγάζει παίκτες που να βάζουν την μπάλα στο καλάθι και αν αυτό συμβεί, θα τους κόψει τα φτερά το πρόγραμμα που θα ακολουθήσουν ή η μεγαλομανία τους για μια καλή μεταγραφή για να έχουν ακριβό αμάξι και γκόμενες στα 20...

Αφορμή για το άρθρο γιατί τα προηγούμενα τα έχουμε γράψει πολλές φορές, δεν είναι άλλο από τις εξελίξεις με τους Γιάνκοβιτς και Χαραλαμπόπουλο.

Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΓΙΑΝΚΟΒΙΤΣ

Ο Βλάντιμιρ Γιάνκοβιτς έδειξε από τον Πανιώνιο ότι είναι ένα καλό ταλέντο, έδειξε μαζί με τον Παππά ότι φτιάχνουν κάτι καλό στη Νέα Σμύρνη, αλλά η θητεία του στον Παναθηναϊκό δεν ήταν ανάλογη. Στους "πράσινους" πήρε μάλιστα πολλές ευκαιρίες, ακόμη και θέση βασικού, αλλά ποτέ δεν τις αξιοποίησε. Ακόμα δεν ξέρουμε αν είναι καλό 2αρι ή 3αρι. Κανονικά 3αρι είναι αλλά χωρίς να δουλέψει την θέση αφού παίζει πάντα σε μπλαζέ στιλάκι... Ακόμα δεν έχει το καλό σουτ που δεν το δούλεψε εδώ και χρόνια για το υψηλό επίπεδο.

Ακόμα δεν έφτιαξε το σώμα του για να αλλάξει επίπεδο. Και δεν μπήκε ποτέ στη νοοτροπία της μεγάλης ομάδας. Από την θητεία του στον ΠΑΟ έλεγα ότι όταν ένας αθλητής πριν καν παίξει μπάσκετ καλά καλά σε υψηλό επίπεδο, δεν επιτρέπεται να ασχολείται στο παρκέ με το λουκ του, με το ποιος τον βλέπει, με τους διαιτητές και με την γκρίνια πόσο παίζει και τι έκανε για τα νούμερά του. Και φυσικά δεν αγάπησε ποτέ την άμυνα. Από τότε ήμουν σίγουρος και το είχα πει και γράψει, ότι δεν θα έχει την εξέλιξη που πρέπει να έχει και ασφαλώς στην Ελλάδα ταλέντο δεν είσαι στα 23 και 24 εκτός αν είσαι ο Διαμαντίδης, δηλαδή αν είσαι θαύμα!

ΔΕΝ ΤΟΝ ΗΘΕΛΕ

Το καλοκαίρι ο ΠΑΟ δεν τον ήθελε και φάνηκε. Ο παίκτης έπρεπε να κάνει ένα νέο ξεκίνημα. Να πάει σε ομάδα που θα δουλέψει ατομικά και θα γίνει πρωταγωνιστής. Δηλαδή να πάει στην ΑΕΚ, τον Άρη, τον ΠΑΟΚ έστω. Προτίμησε τη Βαλένθια, μια σκληρή λίγκα, καλό συμβόλαιο (300.000 ευρώ λένε), αλλά όπως είπα και τότε το πολύ 10-12' με 5-6 πόντους και 2-3 ριμπάουντ θα έχει, κάτι που σημαίνει οπισθοδρόμηση.

Και με το καλημέρα οι Ισπανοί άδειασαν τη θέση του. Έκλεισε στον Άρη με ένα καλό προπονητή και είναι η ευκαιρία του. Αν πιστέψει ότι πάει σαν σταρ στην Θεσσαλονίκη αντίο... Αν δεν δουλέψει, αν δεν παίξει άμυνα, δεν θα παίξει ούτε στον Άρη και μετά για να βρει 200 και 300 χιλιάδες ευρώ θα πρέπει να πηγαίνει άγονη γραμμή και αν..... Ή θα περιμένει επιστροφή του Πανιωνίου στα μεγάλα σαλόνια για να γυρίσει και αυτός σαν αρχηγός, αν και δεν είμαι βέβαιος ότι τον περιμένουν με ανοιχτές αγκάλες. Και μην λησμονούμε ότι τον Μάρτη γίνεται 27 και όχι 25!

Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΠΟΥΛΟΥ

Πάμε στον Χαραλαμπόπουλο. Τα έχουμε πει και παλαιότερα. Ο νεαρός γίνεται 20 στις 6/1 και όχι 18. Και στην Γιουγκοσλαβία έλεγαν ότι στα 20 πρέπει να είσαι ολοκληρωμένος παίκτης. Εδώ λέμε ακόμα η μεγάλη ταλεντάρα που βλέπαμε στην Εθνική και που κάποτε θα παίξει μπάσκετ... Κάπου, κάποτε; Ο Χαραλαμπόπουλος δεν έχει πάρει ακριβώς την ευκαιρία που έπρεπε στον ΠΑΟ αλλά δεν τον άφησαν και εκτός είναι η αλήθεια. Από εκεί και πέρα είναι τι κάνει και ο ίδιος. Εγώ τον βλέπω καλό και ήσυχο παιδί που δουλεύει.

Άρα τι πάει λάθος; Μήπως ο τρόπος που τον δουλεύουν οι προπονητές του; Μήπως έπρεπε να κάνει το αγροτικό του όπως για παράδειγμα ο Πρίντεζης; Και αν ναι, πρέπει να περιμένει τα 24; Μήπως του λείπει το απαραίτητο θράσος; Όπως και να έχει και με τον Πεδουλάκη και με τον Πασκουάλ ο Χαραλαμπόπουλος πήρε 20-25' στο ΟΑΚΑ, σε γνώριμο δηλαδή περιβάλλον και δεν έκανε τίποτα. Ακούω το απίστευτο "μα κινείται καλά στο γήπεδο, διαβάζει καλά το ματς"! Οκ. Δηλαδή ο καλός παίκτης είναι αυτός που βάζει την μπάλα στο καλαθάκι ή αυτός που περπατά καλά το παρκέ; Ο Χαραλαμπόπουλος έκανε δύο(!) σουτ με τον Κόροιβο και άλλα τόσα με την Κύμη. Που όσα παίρνει αυτός σαν ταλέντο, παίρνει η μισή συνολικά αντίπαλος ομάδα! Και ο Έλληνας παίκτης που θεωρείται και είναι μεγάλο ταλέντο, έτρεμε σαν ψάρι... Σαν να μπήκε πρώτη φορά στο παρκέ. Και δεν έπαιρνε σουτ. Και δεν έπαιρνε προσπάθειες.

Ο Πασκουάλ θα του δώσει χρόνο στην Ελλάδα. Τζάμπα χρόνος θα είναι όμως. Ο Χαραλαμπόπουλος πρέπει... χτες να αποφασίσει την βασική του θέση. Στο 3 ή στο 4; Και μετά να βάλει ταχύτητα και έκρηξη. Στην Ευρωλίγκα ήδη δείχνει να παίζει ένα κλικ πίσω. Και στην συνέχεια θράσος. Εδώ έχει μις ματς και "ντρέπεται" να πάρει την μπάλα... Το μπασκετικό θράσος ειδικά όταν είσαι ταλέντο είναι απαραίτητο.

Είναι δυνατόν τέτοιο ταλέντο να μην λέει δώσε μου 10 μπάλες ή όταν τις πάρει να κάνει air ball; Οχι, δεν είναι δυνατόν εκτός αν δεν έχει, που δεν έχει, ψυχολογία. Θα πρέπει όλοι που είναι κοντά στον παίκτη να τον κάνουν να πιστέψει στον εαυτό του, να δουλέψει συγκεκριμένες αδυναμίες, καθώς αλλάζει επίπεδο και να αρπάξει την ευκαιρία από τα μαλλιά ειδάλλως σε 1-2 χρόνια θα λέμε πάλι τα ίδια και η μοναδική του βελτίωση θα είναι να βάζει 10 πόντους στον Κόροιβο και την Κύμη!

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ:

Φαβορί, Ολυμπιακός, Παναθηναϊκός και άλλοι

Σχόλια

 

Πρώτη Σελίδα