Γιατί όχι στο Final 4 οι "αιώνιοι";

Ο Σωτήρης Γεωργίου γράφει για τις δυνατότητες των "αιωνίων" να προκριθούν στο Final 4 της Ευρωλίγκας.

Γιατί όχι στο Final 4 οι "αιώνιοι";

Στην τελική ευθεία για τα χιαστί της Ευρωλίγκας και όλα είναι ανοιχτά σε όλα τα επίπεδα. Για πρώτη φορά ίσως δεν υπάρχουν μεγάλα φαβορί και καμία ομάδα δεν τρομάζει. Γι' αυτό οι ελληνικές ομάδες είναι ικανές για όλα κι ας έχουν μικρότερα μπάτζετ από πολλούς αντιπάλους τους. Είναι ικανές γιατί έχουν τη φανέλα, την τεχνογνωσία, το μέταλλο, την εμπειρία. Έτσι δικαιούνται να ελπίζουν, παρά τα προβλήματά τους.

Ο Παναθηναϊκός έχει εξασφαλίσει την πρόκριση, αν και είχε ξεκινήσει πολύ άσχημα, ενώ ο -εντυπωσιακός στην αρχή- Ολυμπιακός έχει ένα κακό δίμηνο, όμως και πάλι μπορεί να περάσει.

Πρώτο φαβορί η Φενέρ, με πολλά προβλήματα

Ας δούμε ένα σενάριο: έστω ότι ο μέτριος -τελευταία- Ολυμπιακός, με τα προβλήματά του, παίρνει το εισιτήριο για τα χιαστί και βρίσκει απέναντι του την πανάκριβη Φενέρ. Είναι τελειωμένος με την Φενέρ του Ζοτς και του Σλούκα με μειονέκτημα; Η απάντηση είναι "όχι". Λέμε όχι, γιατί είναι Ολυμπιακός και πάντα μπορεί να κάνει ένα μεγάλο ματς, σπάζοντας ακόμα και τη δυσκολότερη έδρα. Πόσο μάλλον από τη στιγμή που δεν τρομάζει καμία ομάδα. Η Φενέρ μπορεί να είναι η ακριβότερη ομάδα, μπορεί να έχει τον Ομπράντοβιτς στον πάγκο, μπορεί να πήρε τις προκρίσεις πρώτη πρώτη με περίπατο, όμως δεν έχει δείξει ότι είναι αχτύπητη. Ήταν σε εύκολους ομίλους, δεν έχει τη διάρκεια μέσα στο παιχνίδι, όπως θα έπρεπε να έχει μια ομάδα που αποτελεί πρώτο φαβορί για τον τίτλο. Άλλωστε, μάλλον δεν θα έχει και τον Βέσελι στα χιαστί.

Γενικά, η Φενέρ είναι το πρώτο φαβορί με βάση το ρόστερ και με γνώμονα τον προπονητή και την εικόνα των άλλων ομάδων. Από την άλλη, δεν βάζεις όλα τα λεφτά σου ότι θα πάει καν στο Final 4, αφού σε άλλα ματς δεν παίζει άμυνα, σε άλλα "κολλάει" στην επίθεση. Για τέτοιο ρόστερ, δεν έχει την καλύτερη διάρκεια ή ισορροπία, δεν διαθέτει τα καλύτερα πόιντ γκαρντ σε δημιουργία, ούτε παίκτες με πλάτη στην επίθεση στη ρακέτα. Από την άλλη, είναι μια πολύ ψηλή ομάδα με κορυφαίο προπονητή, με τρομερό σουτ από όλες τις θέσεις και με πολλά ακόμα καλά, αν και της λείπει η "φανέλα" και η εμπειρία σε αυτό το επίπεδο.

Τεόντοσιτς, ο καλύτερος του αντιπάλου στα κρίσιμα

Αν πάμε στις άλλες ομάδες, θα δούμε τα προβλήματά τους επίσης σε σχέση με ό,τι λέγαμε στην αρχή της σεζόν. Η παραδοσιακά πολύ σκληρή ΤΣΣΚΑ έχει αλλάξει φιλοσοφία και στιλ με τον Ιτούδη. Να προσέξουμε εδώ ότι έχει μειώσει το μπάτζετ της σε αντίθεση με ό,τι ακούμε, καθώς ήρθαν ρολίστες στις θέσεις των Ουίμς και Κιριλένκο με τα συμβόλαια των 3.000.000 ευρώ έκαστος.

Η ΤΣΣΚΑ έχει μια τρομερή επίθεση με το δίδυμο Τεόντοσιτς - Ντε Κολό και μερικά ακόμα καλά γκαρντ, αλλά δεν παίζει άμυνα και για την ακρίβεια είναι πολύ κακή στο επίπεδο αυτό. Όταν η μπάλα "καίει", ο ηγέτης της Τεόντοσιτς παραμένει ο κορυφαίος παίκτης του αντιπάλου (!) και στο 3-4 έχει παίκτες μέτριους, ρολίστες, για να λες ότι θα πάρει την Ευρωλίγκα. Στα σέντερ, οι πολλοί τραυματισμοί του Φρίλαντ δημιουργούν κενό και σε αυτήν τη θέση. Φυσικά υπάρχει και η πίεση, με τον Ιτούδη, άπειρο ακόμα σε τέτοιο επίπεδο, να έχει θετικά και αρνητικά σημεία στο ζύγι του πάγκο.

Η γηρασμένη Ρεάλ

Οι Ισπανοί είναι οι πλέον προβληματικοί. Καταρχάς, με μετριότατους έως κακούς προπονητές όπως πάντα και οι δύο. Η Ρεάλ έχει αποτύχει, καθώς δεν της βγήκαν καλές μεταγραφές όπως των Τέιλορ από το ΝΒΑ και Τόμπκινς. Είναι γηρασμένη στην περιφέρεια, με τον Ρούντι να αντιμετωπίζει σοβαρούς τραυματισμούς ενώ στο "4" είναι πολύ αργή σε πόδια με τους γερόλυκους Νοτσιόνι και Ρέγες.

Γι' αυτό βρέθηκε να φέρνει πίσω τον Ρίβερς που είχε αφήσει το καλοκαίρι, για να περάσει -αν περάσει- στα χιαστί. Όλη η σεζόν είναι προβληματική, καθώς έχει πολλά άσχημα ματς και πρόβλημα στην άμυνα. Σαφώς, όμως, έχει τεράστια προσωπικότητα και παίκτες παγκόσμιας κλάσης.

Πού πας με Βεζένκοφ;

Η Μπαρτσελόνα στα ίδια, με πολλές κακές ήττες και μπερδεμένη, με κλειδί το τρίποντο, όπως είπαμε από την αρχή. Κακοσχεδιασμένη, καθώς δεν έχει καμία σχέση με το κλασικό μοντέλο της. Πλέον, παίζει αργό μπάσκετ. Με τον Ναβάρο στα 35 πια με τραυματισμούς, με πλέι μέικερ που πιο πολύ ψάχνουν το σουτ. Στο "3", ο Περπέρογλου για 20 λεπτά αποτελεί εγγύηση και κάνει καλό δίδυμο με τον Ντόλμαν στο "4", αλλά πίσω από αυτούς δεν υπάρχει τίποτα. Βασικά, δεν υπάρχει έκρηξη και ταχύτητα, αφού δεν έχει Αμερικανούς εκεί. Έτσι, ο Πασκουάλ πάει σε χαμηλά σχήματα με τον Αρμπίνες στο "3" και με δίδυμο σέντερ με τον Σάμουελς πχ. στο "4".

Η απόκτηση του Ντόρσεϊ ήταν καλή, καθώς σχηματίζει τρομερό δίδυμο με τον ντεφορμέ Τόμιτς φέτος και έδωσε έκρηξη. Αλλά με πρώτη αλλαγή τον άπειρο, άγουρο και αργό ακόμα και για Ελλάδα Βεζένκοφ στο "4", πού πας; Η Μπάρτσα παίρνει ματς με την κλάση, την προσωπικότητα και τους αυτοματισμούς, αλλά μιλάμε για πολλά ανοιχτά "μέτωπα" φέτος, περισσότερα από κάθε άλλη φορά. Γι' αυτό δεν έχει εξασφαλίσει ακόμα την πρόκριση και έχει πολλές κακές ήττες και μπλακ άουτ (πχ. με τη Ρεάλ από 31-6 βρέθηκε και με 6 πόντους πίσω, δείγμα κάκιστης διαχείρισης, όταν την ...διαβάζουν).

Οι εκπλήξεις από Μπαρτζώκα - Μπουρούση

Συνεπώς, ΤΣΣΚΑ, Μπάρτσα, Ρεάλ ήταν και είναι στα φαβορί, μαζί με τις δικές μας ομάδες. Λίγο πιο μπροστά η Φενέρ. Οι άλλοι δεν έπεισαν ποτέ. Το μεγάλο όνομα, η Μακάμπι, παραπαίει φέτος, αφού έμεινε εκτός από την πρώτη φάση και καπάκι απέτυχε και στο Eurocup. Η ακριβή Εφές του Ίβκοβιτς παίζει άναρχο μπάσκετ χωρίς έφεση στην άμυνα και ήταν υπερβολικά σοφτ, οπότε δικαίως μένει -μάλλον- εκτός.

Έτσι έχουμε ομάδες εκπλήξεις, όπως η πολύ σοβαρή και δουλεμένη Κούμπαν του Μπαρτζώκα, που παρότι δεν έχει τραυματισμούς ακόμα, όμως δεν διαθέτει βάθος για να αντέξει και θα είναι ένα μικρό θαύμα αν πάει μέχρι τέλους, όπως αξίζει βάσει εικόνας (αλλά πώς με τόσα ταξίδια κάθε εβδομάδα);

Η Λαμποράλ, με τρομερό Μπουρούση, κάνει απίστευτα πράματα με 3/3 κόντρα σε Ρεάλ και Μπάρτσα μέχρι τώρα και 2/2 εκτός! Αλλά κι αυτή ακόμα δεν έχει εξασφαλίσει την πρόκριση (!) και δεν μπορώ να πιστέψω ότι  με μειωμένο μπάτζετ και τους Άνταμς και Τζέιμς πχ. στην περιφέρεια από τον Κολοσσό να πάει Final 4, έστω κι αν αξίζει μέχρι τώρα!

Φυσικά, γι' αυτό βλέπουμε και τον τρομερό Αστέρα με την μαγκιά του και την κορυφαία έδρα στην Ευρώπη, την πολύ δουλεμένη Μπάμπεργκ να έχει κάνει τόσα "μπαμ" (δύο με Ολυμπιακό και έχει κερδίσει μέσα Μπάρτσα, Χίμκι και ΤΣΣΚΑ) με ένα φτηνό ρόστερ με άγνωστους παίκτες. Έχουμε και τη Χίμκι με τους πανάκριβους σκόρερ. Με όλα αυτά, είναι φανερό ότι κανείς δεν τρομάζει.

Ικανές για όλα

Ο Παναθηναϊκός, για να επιστρέψουμε στους δικούς μας όπως ξεκινήσαμε, ελπίζει βάσιμα, ο Ολυμπιακός έχει τις δικές του ελπίδες. Γιατί να μην περάσει και με μειονέκτημα με τη Λαμποράλ, αφού έχει καλύτερο ροστερ, μετά από τη σοβαρή τριπλή αμερικάνικη ενίσχυσή του; Μπορεί πχ. με την ΤΣΣΚΑ να είναι αουτσάιντερ, αλλά και πάλι δεν θα είναι ζευγάρι με... προκαθορισμένο νικητή, όπως άλλες σεζόν. Και φυσικά μπορεί να σπάσει την έδρα των Ισπανών.

Από την άλλη, βέβαια, και οι δύο ομάδες μας άλλο τόσο εύκολα μπορούν να χάσουν και αυτές στην έδρα τους. Αλλά γιατί να μην ελπίζουμε, όταν δεν τρομάζει κανείς και όταν οι δικοί μας έχουν μάθει να δείχνουν τα... αυγά τους στα δύσκολα και στην πίεση με τη φανέλα και την εμπειρία;

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Με τη μαγκιά του και τη φανέλα του!

Τυχερός αλλά με... λαβράκι και αύρα

Σχόλια

 

Πρώτη Σελίδα