Δεν είχε τέρμα, δεν είχε και Φορτούνη!

Ο Σταύρος Γεωργακόπουλος γράφει για τον Νίκολα Λεάλι που φέρει ευθύνη σε τρία από τα πέντε γκολ που δέχθηκε σε δύο παιχνίδια, τον σκασμένο από την υπερχρήση του Μπέντο, Φορτούνη που ήθελε αλλά δεν μπορούσε κι έναν Ολυμπιακό που δεν έπαιξε στην Πόλη με τη μαχητικότητα του "Καραϊσκάκης".

Ήταν αουτσάιντερ από την κλήρωση και δυστυχώς συμβιβάστηκε με αυτό το ρόλο, παρότι η Μπεσίκτας του ακριβού ρόστερ και των πανάκριβων "αστέρων" αποδείχθηκε τρωτή. Πάλεψε με λύσσα στο πρώτο παιχνίδι, δεν το έκανε στην Πόλη. Του δόθηκε η ευκαιρία να κάνει την υπέρβαση και να "τρελάνει" την Ευρώπη, αλλά την πέταξε στα σκουπίδια. Κάπως έτσι μπορεί κανείς να περιγράψει την παρουσία του Ολυμπιακού κόντρα στους πρωταθλητές Τουρκίας και στα δύο ματς.

Ο Νικόλα Λεάλι ήταν ασφαλώς ο πιο αδύναμος κρίκος. Όταν φέρεις ευθύνη στα 3 από τα 5 γκολ που έχεις δεχθεί σε δύο παιχνίδια (σ.σ. στο Φάληρο έκανε δώρο το 1-1 στον Αμπουμπακάρ, στη ρεβάνς ήταν ανεπαρκής τουλάχιστον στα δύο γκολ του Μπάμπελ), αυτομάτως είσαι ο πρώτος που θα καθίσει στο εδώλιο του κατηγορουμένου να απολογηθείς για τον αποκλεισμό. Ο Ιταλός πορτιέρε απέδειξε για μία ακόμη φορά ότι είναι ή του ύψους ή του βάθους, γεγονός που αυτομάτως τον θέτει εκτός από ομάδες με υψηλούς στόχους...

ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΜΟΝΟ Ο ΛΕΑΛΙ...

Αν επιχειρήσουμε, ωστόσο, να δούμε το δάσος κι όχι το δέντρο, δεν ήταν μόνο οι τεράστιες γκάφες του Λεάλι που στέρησαν από τον Ολυμπιακό το δικαίωμα να πάει ακόμη πιο μακριά το ευρωπαϊκό του ταξίδι. Όσο καλός, μαχητικός και μυαλωμένος ήταν στο πρώτο παιχνίδι ο πρωταθλητές Ελλάδας τόσο νωθρός, ασύνδετος και γκαφατζής αποδείχθηκε χθες.

Πολλά λειτούργησαν λάθος, ελάχιστα "βγήκαν" απ' όσα είχε σχεδιάσει στο μπλοκάκι του ο υπηρεσιακός κόουτς Βασίλης Βούζας. Το πρώτο γκολ προέρχεται από φθηνό λάθος του Κώστα Φορτούνη έξω από την περιοχή του Ολυμπιακού. Ο ηγέτης των Ερυθρολεύκων έχασε τσάμπα τη μπάλα από τα πόδια τη στιγμή που οι συμπαίκτες του επιχειρούσαν να βγουν από την περιοχή τους και με μία γλυκιά σέντρα του Ταλίσκα, ο Αμπουμπακάρ σκόραρε σαν σε προπόνηση ανάμεσα από τους δύο στόπερ.

ΔΥΟ ΓΚΟΛ ΜΕ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΠΑΣΕΣ...

Αυτό το γκολ προήλθε από ένα κλέψιμο κι ένα γλυκό σερβίρισμα στο διάστημα της έντονης πίεσης των γηπεδούχων, ενώ δέκα λεπτά αργότερα ήρθε και το 2-0 από δύο πάσες! Ο Χάτσινσον μπαίνει στη διεκδίκηση στο χώρο του κέντρου και με μία επαφή βγάζει στην πτέρυγα τον Κουαρέσμα, ο οποίος έχει αφήσει πίσω του... αιώνες τον Σισοκό. Μια σέντρα απέναντι από τον χαρισματικό Πορτογάλο, ένα δυνατό σουτ του Μπάμπελ ανάμεσα σε τρία ερυθρόλευκα πόδια, ο Λεάλι ακόμα... πέφτει και 2-0!

Το ενθαρρυντικό, σε αυτό το εφιαλτικό ξεκίνημα για τους φιλοξενούμενους, είναι ότι το 2-0 δεν τους έκοψε τα πόδια. Δεν τα παράτησαν! Συνέχισαν να προσπαθούν και λίγο αργότερα ξαναμπήκαν στο παιχνίδι με τη γκολάρα του Ελιουνούσι, έστω κι αν ο Νορβηγός είχε και τη βοήθεια της τύχης με τη μπάλα να βρίσκει στο δρόμο της προς την εστία στο πόδι του Αντριάνο.

Επέστρεψαν στη διεκδίκηση της πρόκρισης, φόρτωσαν με άγχος τους αντιπάλους τους, ενώ λίγο αργότερα έμειναν και περισσότεροι στο γήπεδο από την ανοησία του Αμπουμπακάρ να κουτουλήσει εκτός φάσης τον Ρέτσο! Ο Ολυμπιακός έδειχνε έτοιμος να κάνει σε χρόνο ρεκόρ τη διαδρομή από την κόλαση στον παράδεισο, αλλά πάνω που πήγε να ανέβει στο άλογο, όχι μόνο δεν κατάφερε να σταθεί, αλλά τελικά ξανάπεσε με κρότο.

Προσπάθεια έγινε και μάλιστα μεγάλη, αλλά όχι με τον σωστό τρόπο. Τα ποσοστά κατοχής μπάλας έγειραν προς την πλευρά των παικτών του Βούζα (66%), αλλά σε όλο το διάστημα που ήταν περισσότεροι στο γήπεδο, μια φορά απείλησαν στη διπλή ευκαιρία του Ελιουνούσι στο 48', άντε και στο φαουλ του Φορτούνη στο 60'. Με τον Κώστα "πεθαμένο" από την κούραση, χωρίς ίχνος φρεσκάδας, με το πνεύμα πρόθυμο, αλλά τη σάρκα ανήμπορη, δεν υπήρχε ο ηγέτης για να κάνει τη διαφορά όταν όλη η ομάδα τον χρειάστηκε.

ΔΕΝ ΒΓΗΚΑΝ ΟΙ ΑΛΛΑΓΕΣ

Είναι αλήθεια ότι ο Βασίλης Βούζας βλέποντας τον "Φορτού" στα... κόκκινα από την υπερχρήση του... Μπέντο, σκέφτηκε να τον αφήσει στον πάγκο και να τον ρίξει ξεκούραστο στο β' μέρος όπως έγινε στον επαναληπτικό του Περιστερίου, αλλά δεν το τόλμησε. Ο Ολυμπιακός πάλεψε, προσπάθησε για την ισοφάριση, αλλά του έλειψαν η ποιότητα, το καθαρό μυαλό και η σωστή επιθετική προσέγγιση, κατάλοιπο της εποχής του Πορτογάλου τεχνικού με τον μονοδιάστατο τρόπο παιχνιδιού.

Το ακόμη χειρότερο είναι ότι ο πάγκος δεν δικαιώθηκε ούτε για τις τρεις αλλαγές. Ο Μανθάτης από τους κορυφαίους του πρώτου μέρους (σ.σ. από δικό του κλέψιμο με τάκλιν ξεκίνησε η φάση του 2-1), βγήκε μόλις στο 56' για να δώσει τη θέση του στον Σεμπά, ο οποίος ήταν, λόγω του τραυματισμού, πολύ μακριά από τον καλό του εαυτό. Στα... ρηχά κινήθηκε και ο Μάριν, ενώ από τη στιγμή που αποχώρησε από το κέντρο αρχικά ο -εξαντλημένος- Καμπιάσο και στη συνέχεια ο Ρομαό για να δώσει τη θέση του στον Μάρτινς, ο Ολυμπιακός έμεινε από... άξονα.

Η Μπεσίκτας παρότι οι παίκτες της βρέθηκαν στα σκοινιά για μεγάλο διάστημα κι έδιωχναν τη μπάλα στην εξέδρα, με συμπεριφορά μικρής ομάδας στα σημεία που πίεσαν οι παίκτες του Ολυμπιακού, είχαν και την κλάση και την ψυχραιμία να βρουν το κενό στην άμυνα και να φτάσουν στο 3-1. Με σκόρερ πάλι τον Μπάμπελ που έπιασε για δεύτερη φορά στον ύπνο και τον Λεάλι, αλλά και το κέντρο άμυνας...

Κάπου εκεί γράφτηκε ο επίλογος σε ό,τι αφορά τη μάχη της πρόκρισης, αλλά ο επίλογος στο σκόρ φέρει το όνομα του Τοσούν, ο οποίος λίγα λεπτά μετά την είσοδό του στο τερέν πρόλαβε να βάλει υπογραφή στο πικρό 4-1. Όσο απίστευτο κι αν ακούγεται ο Ολυμπιακός δέχθηκε τέσσερα γκολ στο "Vodafone Arena", όλα από... αντεπιθέσεις της Μπεσίκτας και ερασιτεχνικά λάθη, σε ένα επίπεδο που παίζεις με τις λεπτομέρειες!

Αν δούμε ψύχραιμα το τι έγινε και στα δύο παιχνίδια  μπορούμε να πούμε ότι "η καλύτερη και πιο πλήρης ομάδα νίκησε". Αν μετρήσουμε, ωστόσο, τα λάθη που έγιναν εκατέρωθεν θα φτάσουμε στο συμπέρασμα ότι ο Ολυμπιακός έφτασε στην πηγή και δεν ήπιε νερό, επειδή πολύ απλά προδόθηκε από τις δικές του αδυναμίες. Αν οι πρωταθλητές Ελλάδας το πίστευαν, θα μπορούσαν να πετύχουν το κάτι παραπάνω και να προκριθούν στους "8" της Ευρώπης, έστω και με λίγη τύχη! Τόσο απλά...