Η Τούμπα απένειμε... τίτλο απ’ τον Οκτώβρη!

Ο Σταύρος Γεωργακόπουλος καταγράφει τις αδυναμίες Παναθηναϊκού, ΑΕΚ και ΠΑΟΚ κι εξηγεί γιατί μετά το αποτέλεσμα στο ντέρμπι της Τούμπας, όλα δείχνουν τίτλο για τον Ολυμπιακό, πριν και από την παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου.

Τίτλος για τον Ολυμπιακό πριν από την… παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου; Το είδαμε κι αυτό! Εντάξει ίσως είναι πρόωρο το συμπέρασμα, αλλά όταν οι ίδιοι οι ανταγωνιστές του Ολυμπιακού το παραδέχονται όπως συνέβη –για παράδειγμα- με τον Αλέξανδρο Τζιώλη αμέσως μετά από τη νίκη του ΠΑΟΚ σε βάρος του ΠΑΟ τα λόγια είναι μάλλον περιττά…

Μια σειρά από λόγοι δείχνουν τίτλο

Ασφαλώς και δεν είναι η διαφορά των 6 βαθμών εκείνη που προκαλεί τη στέψη, καθώς έχουμε διανύσει μόλις την 8η αγωνιστική δηλαδή δεν είμαστε ακόμη ούτε στο 1/3 της σεζόν. Υπάρχουν, ωστόσο, μια σειρά από πολύ συγκεκριμένους λόγους που οδηγούν με ασφάλεια στο συμπέρασμα ότι αυτός ο Ολυμπιακός μάλλον δεν έχει σοβαρό αντίπαλο στη φετινή κούρσα, όχι επειδή οι άλλοι διεκδικητές δεν ενισχύθηκαν ή δεν προσπαθούν, αλλά επειδή ο ίδιος φρόντισε να ανεβάσει το δικό του ταβάνι.

Για να μην πάμε πολύ μακριά, οι "ερυθρόλευκοι" ήταν εκείνοι που μετέτρεψαν σε υγιεινό περίπατο την επικίνδυνη αποστολή στην Τούμπα πριν από μερικές ημέρες κι ενώ είχε προηγηθεί η νίκη τους στο Λονδίνο σε βάρος της Άρσεναλ. Εκεί όπου ο Ιντέγε επέλεξε μια πολύ πρωτότυπη φιγούρα για να πανηγυρίσει το γκολ που άνοιξε το δρόμο για μια άνετη επικράτηση, δεν κατάφεραν να "σώσουν" ούτε το βαθμό της ισοπαλίας τόσο οι "πράσινοι", όσο και η ΑΕΚ. Τυχαίο; Δε νομίζω.

Άλλοθι από Αρετόπουλο

Θεωρώ, μάλιστα, ότι η παρουσία του Αρετόπουλου έδωσε ένα πρώτης τάξεως άλλοθι στη διοίκηση Αλαφούζου, η οποία άρχισε να το εκμεταλλεύεται πριν από τη σέντρα του χθεσινού αγώνα. Και για να τα λέμε όλα, ασφαλώς και δεν υπήρξε πέναλτι στη φάση του Ροντρίγκες, καθώς ό,τι έγινε συνέβη έξω από την περιοχή. Όσοι σταθούν εδώ, όμως, μάλλον θα ρίξουν στάχτη στα μάτια τους ή στων… υπολοίπων, καθώς μια ομάδα που δέχεται τρία γκολ σε διάστημα 15 λεπτών έχει (σοβαρά) θέματα να λύσει. Πολύ πιο σοβαρά από το πεντικιούρ του Μπούρμπου…

Ίσως θα έπρεπε να ασχοληθούν εκεί στον ΠΑΟ περισσότερο με τους καλοκαιρινούς πανηγυρισμούς μεταγραφών που εξελίχθηκαν σε αναθέματα. Δεν αναφέρομαι μόνο στο φιάσκο Εσιέν, για τον οποίο εδώ και πολύ καιρό έχω εκτιμήσει και στον "Sport24 radio 103,3" πως θα φύγει πριν παίξει σε επίσημο ματς. Εδώ θα είμαστε και θα δούμε την εξέλιξη…

Πού είναι ο Σάντσεθ των 800 χιλιάδων ευρώ το χρόνο; Πού είναι ο Βέμερ, το "μηχανάκι" που στο πρωτάθλημα δεν έχει αγωνιστεί ούτε ένα λεπτό; Με τον σχεδόν απαρατήρητο Μαρινάκη παλεύει να βρει λύση ο Αναστασίου για το δεξί άκρο της άμυνας. Πού είναι ο Λουντ, το "θωρηκτό" από τη Φινλανδία που έχει συνολική παρουσία γύρω στα 110’ σε όλες τις διοργανώσεις; Πού είναι ο Καλτσάς, ο οποίος πέρυσι με τη Βέροια πέτυχε 12 γκολ, αλλά στη φετινή σεζόν είναι συνήθως εκτός 18άδας; Μόνο ο Τελάντερ παίζει τελευταία, άγνωστο για πόσο ακόμη. Όλο και κάποια "στραβή" θα φορτωθεί προσεχώς ο Δανός στόπερ για να μη φτάσουν τα… σκάγια ψηλότερα.

Οι αρρυθμίες του ΠΑΟΚ

Την ώρα που ο φιλόδοξος και δομημένος σε σωστές βάσεις ΠΑΟΚ έχει παρουσιάσει αγωνιστικές αρρυθμίες, κάτι λογικό με τις τόσες αλλαγές που υπήρξαν στο ρόστερ του, η ΑΕΚ προσπαθεί με έναν κορμό που δημιουργήθηκε τα δύο προηγούμενα χρόνια να βγάλει την τάξη με καλό βαθμό πριν κοιτάξει ψηλότερα, ενώ ο Ολυμπιακός δείχνει καλύτερος και πιο ισχυρός από ποτέ. Γιατί;

Η εξήγηση είναι πολύ απλή και η λύση εντοπίζεται σε μια σειρά σωστών και ρεαλιστικών κινήσεων που έγινε στη διάρκεια του καλοκαιριού. Ποιες είναι αυτές; Πρώτα απ’ όλα διατηρήθηκε ο βασικός κορμός της ομάδας. Οι φετινές επιδόσεις που τα "σπάνε" δεν ήρθαν μόνο λόγω Ιντέγε, Καμπιάσο, Πάρντο, Σεμπά και των άλλων μεταγραφών. Κυρίως προέκυψαν από τους παλιούς που πλέον ξέρουν καλά ο ένας τον άλλο, συνειδητοποίησαν το βάρος της φανέλας και την ευθύνη που τους αναλογεί, σε συνδυασμό με την ατομική αξία.

Κορμός με περσινούς και προσθήκες ποιότητας

Για όσους δεν το πρόσεξαν ο φετινός Ολυμπιακός στηρίζεται στον Ρομπέρτο, τον Ομάρ, τους Μποτία, Σιόβα, τον Μαζουακού, τους Μίλι, Κασάμι, τον Φορτούνη που εκτοξεύθηκε, τον Ντουρμάζ που προσαρμόστηκε, τον Τσόρι, έστω κι αν δεν είναι φέτος στα καλύτερά του. Παράλληλα, η ομάδα γέμισε εκεί που έπρεπε και με ποιότητα και με ποσότητα. Ένα γκολ έβαλε ο "Φίνμπο" με την Άρσεναλ κι έβγαλε το κόστος του ετήσιου δανεισμού του!

Όλα αυτά δεν θα είχαν συμβεί αν ο Μαρινάκης δεν έβαζε το χέρι στην τσέπη κι αν προηγουμένως δεν είχε βρει τον κατάλληλο προπονητή. Την ώρα που οι περισσότεροι αναρωτιούνταν –κι εγώ μαζί- τι θέλει πάλι και φέρνει προπονητή από την Πορτογαλία μετά τις αποτυχημένες απόπειρες με Ζαρντίμ και Περέιρα, ο πρόεδρος της ΠΑΕ έμαθε από τα λάθη του και πέτυχε τον Μάρκο Σίλβα.

Ο νεαρός Πορτογάλος που συνδυάζει καλή δουλειά στο κοουτσάρισμα και την προπόνηση, δικαιοσύνη στα αποδυτήρια και ξέρει πώς να κρατήσει την ψυχολογία, αλλά και τις ισορροπίες στα σωστά επίπεδα, πήρε τα σωστά υλικά στα χέρια του κι έφτιαξε ένα απίθανο γλυκό. Μια ομάδα που ξέρει και να παίζει και να νικά και να δείχνει χαρακτήρα και να μην "χαλάει" όταν υπάρχουν αλλαγές στην ενδεκάδα ή στην 18άδα της. Μια ομάδα που ξέρει ακόμη και καθυστερήσεις να κάνει όταν αυτό επιβάλλεται. Δεν μπορείς να φτάσεις στο στόχο όταν δεν παίζεις και με σκοπιμότητα. Όπως χθες που Τσόρι και Φίνμπο άλλαζαν πάσες στο κόρνερ για να κερδίσουν ένα από τα τέσσερα λεπτά των καθυστερήσεων στο Περιστέρι…

Ο σκόρερ Μποτία

Αυτό ίσως να μην το θυμάται κανείς στο φινάλε της σεζόν. Ίσως να μη θυμάται καν τα δύο γκολ του "ξεχασμένου" μέχρι πριν λίγο καιρό Μποτία που μετράει ήδη 4 από το ξεκίνημα της σεζόν. Ίσως πολλοί να μη θυμούνται ότι περίπου τα μισά φετινά γκολ του Ολυμπιακού σε όλες τις διοργανώσεις έχουν προέλθει από στατικές φάσεις. Ίσως, επίσης, να μη θυμάται ότι στη φετινή ομάδα παίζουν ελάχιστοι Έλληνες (χθες ήταν οι Σιόβας, Φορτούνης στο αρχικό σχήμα) και δεν έχουν πάρει ως τώρα την ευκαιρία παιδιά όπως οι Πουλίδο, Τσανδάρης, Γιάννιώτας που ακριβοπληρώθηκαν για να πιάσουν λιμάνι.

Εκείνο που όλοι θα θυμούνται είναι ότι αυτός ο Ολυμπιακός έχει ανέβει επίπεδο. Είναι μια ομάδα που πάνω απ’ όλα κέρδισε ξανά τον κόσμο της. Είναι μια ομάδα που αφού έγιναν τα αυτονόητα δεν έχει ούτε ταβάνι. Μια ομάδα που στέρεψε και τις δικαιολογίες των "απέναντι" εκείνων που πάντα περιμένουν στη γωνία για να μειώσουν, να απαξιώσουν, να αμφισβητήσουν. Αυτή η ομάδα έκλεισε τις δικές της πληγές κι άνοιξε ακόμη περισσότερο των υπολοίπων. Έριξε τις μάσκες και έβαλε τον καθένα στον πάγκο που του αξίζει…

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ:

Διονύσης Βερβελές: Με άλλον... αέρα ο Ολυμπιακός, αλλά και "μηνύματα"

Σίλβα: "Τα ρεκόρ δεν είναι ο στόχος μας"

Ατρόμητος-Ολυμπιακός 1-2

Σχόλια

 

Πρώτη Σελίδα