Ο Έλληνας Ερνέστο και τα 7 μυστικά!

O Σταύρος Γεωργακόπουλος με αφορμή την υποδοχή του Βαλβέρδε στους ανθρώπους του Ολυμπιακού θυμάται το πέρασμά του από την Ελλάδα, τις αγαπημένες του συνήθειες κι αποκαλύπτει τα μικρά και μεγάλα μυστικά του Βάσκου τεχνικού που θα βρεθεί απόψε στο δρόμο της παλιάς του αγάπης.

Όσοι –τυχεροί- ζήσαμε από κοντά τον Ερνέστο Βαλβέρδε στα τρία χρόνια της παραμονής του στον πάγκο του Ολυμπιακού, δεν είχαμε αμφιβολίες για το πώς θα υποδεχόταν τα μέλη της «ερυθρόλευκης» αποστολής στο διήμερο της παραμονής στο "Καμπ" για την αποψινή αναμέτρηση με τη Μπαρτσελόνα. Ο Βάσκος τεχνικός δεν έκρυψε ποτέ την αγάπη του για την Ελλάδα και τον Πειραιά, την ομάδα και τον κόσμο της. Μέχρι και με τους ρεπόρτερ που βρέθηκαν στη Βαρκελώνη για το μεγάλο παιχνίδι ήταν πολύ εγκάρδιος, φωτογραφήθηκε μαζί τους, ενώ έλαβε με ευχαρίστηση και το βιβλίο με την ιστορία του Ολυμπιακού που του προσέφερε ο συνάδελφος Νίκος Γαβαλάς.

Για όσους δεν το γνωρίζουν ο κόουτς της Μπάρτσα ουδέποτε έκοψε τους δεσμούς με την Ελλάδα κι ας είναι πλέον αρκετά τα χρόνια που άφησε το μεγάλο λιμάνι για να επιστρέψει στην πατρίδα. Είναι σε συχνή και διαρκή επικοινωνία με τον τιμ μάνατζερ Κυριάκο Δουρέκα, ενώ αρκετές φορές σε αυτό το διάστημα έχει μιλήσει και με τον πρόεδρο της ΠΑΕ Βαγγέλη Μαρινάκη, όπως και με τον στενό του συνεργάτη Γιάννη Βρέντζο. Η γνώμη του Ερνέστο είναι πάντα πολύτιμη και οι αρμόδιοι της Πλατείας Αλεξάνδρας τη ζητούν όταν χρειάζεται, με τον ίδιο να μην έχει αρνηθεί ποτέ κάθε είδους βοήθεια σχετική με το αντικείμενό του.

Στον λιγοστό ελεύθερο χρόνο του επισκέπτεται τη χώρα μας την οποία θεωρεί πλέον δεύτερο «σπίτι» του, ενώ σχεδόν κάθε καλοκαίρι έρχεται για ολιγοήμερες διακοπές, επιλέγοντας συνήθως τις Κυκλάδες και τη Μήλο, φροντίζοντας να περνά όσο γίνεται περισσότερο απαρατήρητος. Αγαπημένο του αξεσουάρ σε αυτές τις μικρές αποδράσεις η φωτογραφική του μηχανή για να γεμίζει όλο και περισσότερο την προσωπική του συλλογή από εικόνες.

Ευκαιρίας δοθείσης, ωστόσο, ας θυμηθούμε το πώς λειτουργούσε ως προπονητής του Ολυμπιακού, καθώς αρκετές από αυτές του τις συνήθειες έχει μεταφέρει πλέον και στη Βαρκελώνη, παρότι τα δεδομένα είναι εντελώς διαφορετικά και οι απαιτήσεις πολύ μεγαλύτερες. Όπως παραδέχεται, ωστόσο, η παρουσία του στον Πειραιά τον έκανε να «ψηθεί» στον πρωταθλητισμό και να μάθει καλά το τι σημαίνει κυνηγάω τη νίκη παντού και πάντα:

1. Τις πρώτες ημέρες της παρουσίας του στον Ολυμπιακό ο Ερνέστο Βαλβέρδε ζήτησε από τους παίκτες του να πιέζουν ψηλά, από την πρώτη πάσα του αντιπάλου, κάτι που δεν είχε ξανασυμβεί στο παρελθόν από άλλο τεχνικό. Η εντολή να ανεβαίνει η γραμμή της άμυνας στη σέντρα και να πιέζει όλη η ομάδα στο μισό του αντιπάλου είχε προκαλέσει εσωτερικές αντιδράσεις. Παίκτες του έλεγαν τότε, μέχρι να καταλάβουν και να εφαρμόσουν σωστά, την εντολή ότι “είναι τρελός ο άνθρωπος”, ενώ ο ίδιος ο Ντάρκο Κοβάσεβιτς με τον οποίο είχε εξαιρετική σχέση του είπε πει ευθέως “κόουτς, δεν μπορούμε να κάνουμε αυτό που μας ζητάς”. Ο Βάσκος, ωστόσο, επέμεινε, η ομάδα το πλήρωσε με έναν άδοξο αποκλεισμό (σ.σ. από την Ανόρθωση για το Champions League), αλλά όταν οι “ερυθρόλευκοι” έπιασαν το νόημα έπαιξαν πολύ ωραίο και σύγχρονο ποδόσφαιρο.

2. Οι κοντινές αποστάσεις μεταξύ των γραμμών και η άμεση ανάκτηση της μπάλας ήταν άλλες δύο από τις πρώτες εντολές του53χρονου σήμερα προπονητή, ο οποίος κάθισε για πρώτη φορά στον “κόκκινο” πάγκο δέκα χρόνια πριν αναλάβει την τεχνική ηγεσία της “Μπάρτσα” (το καλοκαίρι του 2007). Ζητούσε η απόσταση μεταξύ της αμυντικής τετράδας και του φορ να μην είναι μεγαλύτερη των 30-40 μέτρων, ώστε να μην είναι εύκολο για τους αντιπάλους να βρουν διαδρόμους για να επιτεθούν. “Όσο πιο μακριά κρατάς τον αντίπαλο από την περιοχή σου τόσο καλύτερα...”, έλεγε τότε ο “Τσιγκούρι” και στην πορεία δικαιώθηκε, καθώς ο Ολυμπιακός, επί των ημερών του έγινε μια ομάδα που ήξερε να πιέζει σωστά και συντονισμένα σε μικρό χώρο με τρεις και τέσσερις ποδοσφαιριστές.

3. Ελάχιστες ήταν οι φορές που έχασε την ψυχραιμία του στα 3 χρόνια που έμεινε συνολικά στο τιμόνι της ομάδας (σ.σ. έναν χρόνο επί Κόκκαλη και δύο επί Μαρινάκη). Είχε θέσει από την αρχή τους κανόνες και όταν ένας παίκτης έκανε παράπτωμα, η συνήθης αντίδραση ήταν να σηκώνει το δεξί χέρι και να δείχνει με τα δάκτυλα το ύψος του προστίμου. Χωρίς να πει λέξη και πάντα με χαμόγελο! Ένα υψωμένο δάκτυλο, ένα χιλιάρικο (σε ευρώ) πρόστιμο. Όσο μεγαλύτερο το παράπτωμα, τόσο περισσότερα τα υψωμένα δάκτυλα και ο λογαριασμός στο επόμενο γεύμα της ομάδας πληρωμένος από τον “παραβάτη”. Εκείνος που ξεπέρασε τα όρια ήταν ο Λέτο, ο οποίος είχε έρθει δανεικός με εισήγηση Βαλβέρδε από τη Λίβερπουλ. Είχε εκνευριστεί σε μία προπόνηση και κλοτσούσε μπάλες, η μία πήγε προς το μέρος του Βάσκου και κάπου εκεί “τελείωσε” τον Αργεντινό μεσοεπιθετικό...

4. Πάντα ευγενικός και προσηνής με τους εκπροσώπους των ΜΜΕ, αλλά δεν του έπαιρνες κουβέντα εκτός προγράμματος. Ό,τι ήθελε να πει το έλεγε μόνο στις εβδομαδιαίες συνεντεύξεις ή σε καθιερωμένες δηλώσεις. Όπως είχε εκμυστηρευθεί σε φίλους και συνεργάτες, στο διάστημα που βρισκόταν στην Ελλάδα και εργαζόταν στον Ολυμπιακό δεν ήθελε να διαβάζει εφημερίδες, ώστε να μην επηρεάζεται στη δουλειά του. Η αλήθεια, ωστόσο, είναι πως ό,τι έπρεπε να μάθει το μάθαινε, καθώς τον ενημέρωνε ο στενός του συνεργάτης, Γιον Ασπιάθου.

5. Λόγω ενός οικογενειακού προβλήματος, το μεγαλύτερο διάστημα της περιόδου ζούσε μόνος στην Ελλάδα. Αυτός ήταν ο λόγος που δεν έμεινε και περισσότερο στην πατρίδα μας μετά τη διετία 2010-2012. Προτιμούσε ήσυχα ταβερνάκια ή κουτούκια για φαγητό, με το πλέον αγαπημένο εκείνο του τότε μάγειρα της ομάδας, Σπύρου Σταματόπουλου στην περιοχή της Δραπετσώνας. Γενικά ήθελε να περνά απαρατήρητος και είχε πάντα χαμηλό προφίλ.

6. Στη διάρκεια των προπονήσεων συνήθως παρακολουθούσε κι άφησε τους δύο συνεργάτες του Ασπιάθου (βοηθός) και Ποθάνκο (γυμναστής) να κάνουν παιχνίδι. Όταν έκρινε ότι έπρεπε να παρέμβει, ωστόσο, έμπαινε στο γήπεδο, συμμετείχε ενεργά, έδινε εντολές, έπιανε ακόμη και από το χέρι παίκτες του για να τους εξηγήσει σωστά τις εντολές, μέχρι και στο αυτί για να μη χαθεί ούτε λέξη.

7. Μετά από το τέλος της καθημερινής δουλειάς κι όταν οι παίκτες είχαν αποχωρήσει επέστρεφε στο γήπεδο κι έκανε τζόκινγκ, αγαπημένη καθημερινή συνήθεια. Πως πιστεύετε ότι διατηρεί τη φόρμα του και τόσα χρόνια δεν έχει προσθέσει ούτε γραμμάριο;