Όταν τρως δύο γκολ από τον Μαλεζά...

Ο Ολυμπιακός που δεν δείχνει να μαθαίνει από τα λάθη του, η κατοχή της μπάλας που όμως δεν είχε ουσία, ο γάμος που σχόλασε μετά το 2-0, η απειρία των πιτσιρικάδων που παραμένει δεδομένη και ο Μπέντο που δεν πρόκειται να αλλάξει. Τα συμπεράσματα του Στ. Γεωργακόπουλου από τη μάχη της Τούμπας.

Το ποδόσφαιρο είναι ένα παιχνίδι λαθών. Ιδιαίτερα σε έναν αγώνα με τα χαρακτηριστικά του ντέρμπι, κάθε μεγάλη ομάδα οφείλει να μαθαίνει από τα λάθη της και να τα διορθώνει. Στα δύο φετινά παιχνίδια με τον ΠΑΟΚ, πάντως, ο πρωταθλητής Ολυμπιακός έχει δεχθεί δύο φορές το ίδιο γκολ! Στον αγώνα του Φαλήρου κόρνερ από δεξιά, κεφαλιά του ανενόχλητου Μαλεζά στο πρώτο δοκάρι ασταθής απόκρουση του Καπίνο και ριμπάουντ-γκολ από τον Βαρέλα.

Στο ματς της Τούμπας το 1-0 προέρχεται από μία φάση... καρμπόν. Πάλι κόρνερ από δεξιά, πάλι ο Μαλεζάς ανενόχλητος στο πρώτο δοκάρι, πάλι ασταθής απόκρουση από τον Λεάλι και γκολ με κοντινή προβολή από τον Σάκχοφ, ανάμεσα σε Ρέτσο και Μποτία. "Το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού" που λέει και η παροιμία.

Δεν υπάρχει δικαιολογία, σε ένα παιχνίδι που ο Ολυμπιακός έχει ως εφικτό στόχο την αποφυγή της ήττας, να δέχεται τόσο αστείο γκολ και να βρίσκεται να κυνηγά το σκορ από το πουθενά. Ακόμη πιο ανεπίτρεπτο, είναι το γεγονός ότι οι "ερυθρόλευκοι" με τον τρόπο που μπήκαν στο γήπεδο άγγιξαν τον απόλυτο αιφνιδιασμό.

Με ασφυκτική πίεση στη μπάλα από την πρώτη πάσα του Γλύκου, κατάφεραν να αποδιοργανώσουν πλήρως τους γηπεδούχους και άγγιξαν το γκολ σε τουλάχιστον δύο περιπτώσεις. Στο γύρισμα του Ανσαριφάρντ στο 3' λεπτό που βρίσκει τον Σισοκό να σουτάρει και την μπάλα να σταματά στο απλωμένο χέρι του οριζοντιωμένου στο χορτάρι Σάκχοφ, αλλά και στο ανεπανάληπτο τετ α τετ του Καρίμ (7') από το κλέψιμο του Φορτούνη σε πάσα του αντίπαλου τερματοφύλακα.

Όταν σου δίνεται -δύο φορές μάλιστα- η ευκαιρία να κάνεις την Τούμπα να σιγήσει και τους αντιπάλους να χάσουν τη γη κάτω από τα πόδια τους, αυτομάτως τους κρατάς ζωντανούς στο παιχνίδι. Κι όταν συμβιβάζεσαι με την ισοπαλία, αποτέλεσμα που σε συμφέρει, ενώ μπορείς να διεκδικήσεις τη νίκη, κάποια στιγμή θα το πληρώσεις. Ο ΠΑΟΚ έμεινε στεγνός στις φάσεις που η άμυνά του ήπιε θάλασσα, ο Ολυμπιακός όχι. Έτσι είναι η μπάλα...

ΟΙ ΑΡΙΘΜΟΙ ΔΕΝ ΛΕΝΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Αν ρίξει κανείς μια ματιά στη στατιστική εικόνα του παιχνιδιού, θα διαπιστώσει ότι οι δύο ομάδες δημιούργησαν από 12 τελικές. Με τη διαφορά ότι ο ΠΑΟΚ είχε 7 στο στόχο, ενώ ο Ολυμπιακός μόλις μία. Αυτή του Ανσαριφάρντ. Από την άλλη πλευρά, η κατοχή μπάλας στο πρώτο μέρος ήταν στο 51%-49% υπέρ των "ερυθρολεύκων", ενώ στο τέλος του ματς βρέθηκαν να έχουν 61% συνολικά!

Με άλλα λόγια, η ομάδα που κράτησε περισσότερη ώρα την μπάλα στα πόδια της ήταν οι φιλοξενούμενοι και όχι οι γηπεδούχοι. Με το "γύρω-γύρω όλοι", όμως, δεν νίκησε κανείς. Κι όταν αυτό έχει συμβεί σε τρία σερί παιχνίδια, το να μην έχει σκοράρει ο Ολυμπιακός, αλλά να χάνει κιόλας, υπάρχει πρόβλημα που πρέπει επιτέλους να λυθεί. Δεν μπορεί να παραγνωρίσει κανείς ότι στον αγώνα που έγινε μεσοβδόμαδα για το Κύπελλο, οι πρωταθλητές παρότι βρέθηκαν πίσω στο σκορ από ένα γκολ που δεν έπρεπε να μετρήσει λόγω οφσάιντ, είχαν τα ψυχικά αποθέματα να αντιδράσουν. Στην Τούμπα είχαν τη διάθεση, αλλά δεν είχαν τον τρόπο...

ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ... ΕΣΒΗΣΕ

Ο ΠΑΟΚ βγήκε διαφορετικός από τα αποδυτήρια μετά την ανάπαυλα. Δεν είχε την εικόνα της φοβικής ομάδας που λίγο έλειψε να "δαγκώσει" ο Ολυμπιακός στο ξεκίνημα. Ανέβασε πιο ψηλά τις γραμμές του, οι παίκτες του μπήκαν πιο δυνατά στις μονομαχίες, έβγαλαν αλληλοκαλύψεις. Με λίγα λόγια δεν άφησαν τους αντιπάλους να βρουν εύκολα την κόντρα, σε αντίθεση με το πρώτο ημίχρονο. Σε αυτή τη βελτίωση του ΠΑΟΚ που ήταν λογικό να βρει ρυθμό από ένα σημείο και μετά μπροστά στον κόσμο του και με αυξημένο το κίνητρο για νίκη, ο Ολυμπιακός δεν είχε τις ανάλογες απαντήσεις.

Το παιχνίδι των παικτών του έγινε προβλέψιμο, οι δυνάμεις άρχισαν να τους εγκαταλείπουν, ο συγκινητικός Φορτούνης έμοιαζε σαν την καλαμιά στον κάμπο και κάπως έτσι το παιχνίδι έσβησε σε ό,τι αφορά τον τελικό νικητή. Είχε προηγηθεί, βέβαια, η φάση του 2-0 στην οποία ο ΠΑΟΚ έβγαλε με τρεις επαφές όλες τις επιθετικές του αρετές και ο Ολυμπιακός όλες τις αμυντικές του αδυναμίες.

Τρεις ημέρες μετά την πρόκριση στα ημιτελικά του Κυπέλλου, οι "ερυθρόλευκοι" μπαίνουν και πάλι σε φάση προβληματισμού, όχι μόνο επειδή μετρούν τρεις σερί ήττες στο πρωτάθλημα κάτι που έχει να συμβεί εδώ και 21 χρόνια. Ο προβληματισμός εστιάζεται κυρίως στο γεγονός ότι αν δεν βγει το κλασικό πλάνο του παιχνιδιού, δεν υπάρχει εναλλακτικό. Παίζουν ασφαλώς ρόλο και οι απουσίες βασικών παικτών, καθώς οι πιτσιρικάδες Ρέτσος και Ανδρούτσος παρότι έχουν πάρει γαλόνια, εξακολουθούν να είναι άπειροι σε αυτό το επίπεδο.

Ο ΜΠΕΝΤΟ ΔΕΝ ΘΑ ΑΛΛΑΞΕΙ

Το να πάμε την κουβέντα πολύ πιο πίσω και να αναζητήσουμε ευθύνες από το καλοκαίρι μέχρι τώρα θα μοιάζει με κυνήγι μαγισσών. Ο ίδιος ο Βαγγέλης Μαρινάκης δήλωσε την προηγούμενη Κυριακή ότι έχουν γίνει λάθη και φυσικά δεν εξαιρεί τον εαυτό του από αυτή τη διαδικασία. Το ζητούμενο είναι, ωστόσο, αν ο Ολυμπιακός με 8 βαθμούς διαφορά κι 7 παιχνίδια μπροστά μπορεί να φτάσει στην επίτευξη του βασικού του στόχου.

Προσωπικά δεν έχω αμφιβολία ότι και ο φετινός τίτλος θα διαγράψει τη γνωστή ρότα προς τον Πειραιά, παρά τις φουσκοθαλασσιές και τις τρικυμίες που δημιουργήθηκαν στη διάρκεια της σεζόν. Ο Ολυμπιακός, ωστόσο, είναι μεγάλη ομάδα και πάνω απ' όλα οφείλει να παίζει για τη φανέλα και τον κόσμο του. Όποιοι κι αν παίζουν, όσο κουρασμένοι κι αν είναι, όσες υποχρεώσεις κι αν έχουν, οφείλουν να δίνουν το "κάτι παραπάνω" όπου κι όταν χρειάζεται. Όχι να δέχονται στωικά τη μοίρα τους και "πάμε παρακάτω" όπως έγινε και στο παιχνίδι της Τούμπας.

Αν, όμως, το πάμε και λίγο παρακάτω, λίγη σοβαρότητα και μεγαλύτερη προσήλωση να υπήρχε αυτή τη στιγμή οι "ερυθρόλευκοι" θα είχαν φύγει με ψηλά το κεφάλι και τουλάχιστον με έναν βαθμό στις αποσκευές από μία "καυτή" έδρα και κόντρα στην πιο ανταγωνιστική από τις ομάδες που τους καταδιώκουν. Πριν από δύο εβδομάδες ηττήθηκαν ξανά από μια φάση με στημένη μπάλα (φάουλ Αϊντάρεβιτς) στο ντέρμπι με την ΑΕΚ. Με τον Πανιώνιο δέχθηκαν γκολ στο πρώτο λεπτό και δεν κατάφεραν ούτε να το ισοφαρίσουν στα υπόλοιπα 90+. Κόντρα στον ΠΑΟΚ έρχεται ένα γκολ από διαδοχικά λάθη κι αντί να ισορροπήσει η κατάσταση, να επικρατήσει ηρεμία και μια πρωταθλήτρια ομάδα να δείξει την ισχύ της στα δύσκολα, μετά από 7 λεπτά έρχεται το 2-0...

Για τον Πάουλο Μπέντο τα έχουμε πει και ξαναπεί. Αυτός είναι και δεν θα αλλάξει. Αλλά και να... αλλάξει, είναι πολύ μικρό το χρονικό διάστημα μέχρι το φινάλε της περιόδου για να διορθώσει πολλά ο επόμενος, όποιος κι αν είναι. Ο Πορτογάλος, ωστόσο, πέρα απ' όλα τ' άλλα θα πρέπει να ηρεμήσει, να ξαναβρεί την ψυχραιμία του, καθώς υπήρξαν στιγμές που... ξέφυγε, όπως και στο Περιστέρι, κι αυτά, καλώς ή κακώς, "περνάνε" στην ομάδα, ιδιαίτερα στις κρίσιμες καμπές του παιχνιδιού.

Το επόμενο στοίχημα, είναι να αποφορτιστεί η ομάδα, να μαζευτεί και να μπει συγκεντρωμένη στο μεγάλο παιχνίδι της Πέμπτης με τη Μπεσίκτας. Οι διαδοχικές αναταράξεις, θα πρέπει κάποια στιγμή να σταματήσουν, αλλά "τέτοια ώρα τέτοια λόγια". Απλά τσάμπα ήττες όπως αυτή στην Τούμπα, θα πρέπει να αποφευχθούν από εδώ και στο εξής. Αρκετά με τα ίδια λάθη και τις ίδιες κουταμάρες. Σε τελική ανάλυση το να χάνει ο Ολυμπιακός από ένα καλύτερο αντίπαλο, είναι μέσα στο πρόγραμμα. Το να χάνει από δικά του -διαδοχικά- λάθη είναι ανοησία...