Είχε καρδιά, σχέδιο και σούπερ Κούτρη!

Αν υπήρχε δικαιοσύνη στο ποδόσφαιρο ο Ολυμπιακός έπρεπε να βάλει στον Λεβαδειακό όσα και στον Πλατανιά. Ατυχία, αστοχία, Επασί κι ένα γκολ από το πουθενά, πήγαν να φέρουν τα πάνω-κάτω μέχρι να εμφανιστεί ως από μηχανής Θεός ο πυρακτωμένος Κούτρης. Γράφει ο Σταύρος Γεωργακόπουλος.

Αν υπάρχει κάτι που έχει μεγαλύτερη σημασία από το πολύτιμο τρίποντο που κατέκτησε ο Ολυμπιακός κόντρα στον Λεβαδειακό, είναι αυτό που επισήμανε ο Τάκης Λεμονής στην πρώτη του ατάκα μετά από το φινάλε του αγώνα. Η αντίδραση που έβγαλαν οι παίκτες του όταν από το πουθενά δέχθηκαν το γκολ της ισοφάρισης σε ένα παιχνίδι που έπρεπε να έχουν καθαρίσει, αν όχι από το πρώτο μέρος, από το ξεκίνημα του δεύτερου.

Ήταν πολύ καλή, γεμάτη η εμφάνιση των πρωταθλητών σε ένα ακόμη εντός έδρας παιχνίδι. Με λίγη τύχη και... λιγότερο Επασί θα μπορούσαν να έχουν σημειώσει όσα γκολ έβαλαν και στην προηγούμενη παράσταση στο Φάληρο με αντίπαλο τον Πλατανία. Συνολικά, η απόδοση των «ερυθρολεύκων» κυμάνθηκε σε ακόμη πιο ψηλά επίπεδα με αντίπαλο μια σαφώς πιο δυνατή και καλά οργανωμένη ομάδα.

Υπό νορμάλ συνθήκες και με τις χαμένες ευκαιρίες των Ανσαριφάρντ, Φορτούνη (πέναλτι, τετ α τετ), Τζούρτζεβιτς, Καρσελά, Ελαμπντελαουί, Σεμπά, το σκορ έπρεπε να δείχνει πολλά με λίγα. Αλλά στο ποδόσφαιρο, αν δεν βάλεις τα γκολ που πρέπει συνήθως η μπάλα τιμωρεί και ο Ολυμπιακός δέχθηκε το –σύνηθες- ένα γκολ, όπως συμβαίνει φέτος σε όλα τα εντός έδρας παιχνίδια του πλην της αναμέτρησης με τον ΠΑΟΚ (1-0).

Έβγαλαν διάθεση, καλές συνεργασίες, δημιούργησαν και από τον άξονα και από τις πτέρυγες, είχαν κατοχή μπάλας στο 68%, «έκλεισαν» το 90άλεπτο με 22 τελικές τις 12 στο στόχο. Χωρίς τους δύο στυλοβάτες της μεσαίας γραμμής, Ρομαό και Οτζίτζα, αλλά με Ταχτσίδη και Ζιλέ στον άξονα, το «καθαρό» 4-2-3-1 του Τάκη Λεμονή λειτούργησε αρκετά καλά απέναντι σε έναν αντίπαλο με 5-4-1 και αναμονή στο μισό γήπεδο.

Είναι γεγονός ότι η ζυγαριά στην ανάπτυξη έπεσε περισσότερο στην αριστερή πτέρυγα, όπου ο ασταμάτητος Κούτρης όχι μόνο όργωσε πάνω στον ασβέστη και μοίρασε ασίστ, αλλά ήταν εκείνος που στο τέλος έβγαλε και τα κάστανα από τη φωτιά με μια οβίδα που πήρε... μέσα τα χέρια του γκολκίπερ, ο οποίος μέχρι εκείνο το σημείο έπαιζε μόνος του κι έβγαζε τα άβγαλτα.

Η ΑΛΛΗ ΠΛΕΥΡΑ ΤΟΥ ΦΕΓΓΑΡΙΟΥ

Το ότι ο Ολυμπιακός θα έπρεπε να καθαρίσει το ματς από τα μισά βάσει απόδοσης δεν το συζητάμε. Το ότι έχασε όλα αυτά τα γκολ, ωστόσο, το συζητάμε, όπως και το ότι δέχθηκε αρκετές για τα δεδομένα του αγώνα ευκαιρίες κι ένα αστείο γκολ. Αστείο υπό την έννοια ότι στο κόρνερ του Τσαμπούρη, ο Σισέ μαρκάρει τον... Μποτία και οι δύο μαζί τον Τριποτσέρη, για να έρθει από πίσω ο Γιακουμάκης και να εκτελέσει τον Προτό.

Από την άλλη πλευρά, οι «ερυθρόλευκοι» κάθε μέρα που περνάει παρουσιάζουν συνολική βελτίωση. Στο σκέλος της δημιουργίας, πλέον υπάρχει αρχή και τέλος, υπάρχει και ξεκάθαρο πλάνο. Το υπηρέτησαν σωστά, κυρίως ο Μάριν, σε ένα βαθμό και ο Φορτούνης, όχι τόσο ο Καρσελά που απλά είχε εκλάμψεις, ενώ ο Ανσαριφάρντ είναι κρίμα που δεν σκόραρε. Ο Ιρανός έκανε τα πάντα, πάλεψε μέχρι το 93’, έκανε τους αντίπαλους στόπερ να κουτουλάνε, αλλά με τη σειρά του κουτούλησε τουλάχιστον τέσσερις φορές πάνω στον Επασί.

Σε γενικές γραμμές, η εικόνα ήταν συμπαθητική και στο ανασταλτικό σκέλος, παρότι στην κόντρα του Γιακουμάκη, μετά από το 1-1, πήγε να γίνει η ολική ανατροπή και να έρθουν τα πάνω-κάτω. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Ολυμπιακός άλλη καθαρή ευκαιρία δεν δέχθηκε σε όλο το 90άλεπτο. Αποτελεί, πάντως, αντικείμενο συζήτησης το ότι εξακολουθεί να δέχεται γκολ ακόμη και από αντιπάλους που δεν είναι ιδιαίτερα απειλητικοί...

Πριν από ένα ακόμη ευρωπαϊκό και σούπερ απαιτητικό ματς, ωστόσο, με τη Σπόρτινγκ στη Λισσαβόνα, ο Ολυμπιακός παρέμεινε συγκεντρωμένος, πάλεψε μέχρι το τελευταίο λεπτό χωρίς διάθεση να κλέψει ιδρώτα και τελικά δικαιώθηκε με το λιονταράκι που βρυχάται, τον Λεονάρντο Κούτρη, ο οποίος αν συνεχίσει έτσι θα θυμίζει όλο και περισσότερο τον σπουδαίο Γρηγόρη Γεωργάτο. Πέρα από τα όποια προσόντα του το λέει κι η καρδιά του...

Υ.Γ.: Το γκολ του Ζιλέ έπειτα από τον συνδυασμό Ταχτσίδη, Φορτούνη ήταν απλά υπέροχο. Ο Βέλγος παρά τα 34 χρόνια του έχει ποιότητα και το αποδεικνύει σε κάθε ευκαιρία.