Το απόλυτο ριφιφί και η ασπίδα Μαρινάκη

Η τέλεια κλοπή από τον Πανιώνιο στο "Γεώργιος Καραϊσκάκης", ο εγκλωβισμός των πρωταθλητών από μία καλοκουρδισμένη μηχανή, οι εμμονές του Πάουλο Μπέντο και η ηγετική παρέμβαση του Βαγγέλη Μαρινάκη που έβαλε τα πράγματα στη θέση τους. Σχολιάζει ο Σταύρος Γεωργακόπουλος.

Το απόλυτο ριφιφί πέτυχε ο Πανιώνιος στο "Καραϊσκάκη". Μια καλοκουρδισμένη μηχανή που παρά τις απουσίες και τα νέα πρόσωπα ήξερε τι να ζητήσει και πως να το πάρει μέσα στο "κάστρο" του Ολυμπιακού. Ενός Ολυμπιακού που έμεινε στις... δάφνες της πρόκρισης στην Άγκυρα, αλλά παρά τις παραινέσεις του Μπέντο από το βράδυ της Πέμπτης, πριν καν την επιστροφή στην Ελλάδα, η εικόνα της ομάδας ήταν επιεικώς απαράδεκτη.

Οι φιλοξενούμενοι κατάφεραν να αιφνιδιάσουν πριν από τη συμπλήρωση ενός λεπτού αγώνα, εφαρμόζοντας στο χορτάρι ό,τι ακριβώς τους είχε ζητήσει ο προπονητής τους. Έβγαλαν τρομερή ενέργεια, φρεσκάδα και ατελείωτο τρέξιμο, όσο καμία άλλη ομάδα απ' όσες πέρασαν φέτος από το Φάληρο.

Η ουσία, βέβαια, δεν είναι το τι ζητάει ο προπονητής στα αποδυτήρια, αλλά το πως μπορούν οι ποδοσφαιριστές του να το υπηρετήσουν πάνω στο χορτάρι. Όλα αυτά που είπε ο Μιβόγεβιτς, οι παίκτες του τα εφάρμοσαν άριστα από το πρώτο έως το τελευταίο λεπτό. Απέναντι σε έναν Ολυμπιακού χωρίς πολλά αποθέματα δυνάμεων, χωρίς φρέσκα πόδια στην ενδεκάδα του και χωρίς καθαρό μυαλό για να διαχειριστεί σωστά τις απαιτήσεις του αγώνα με τον δεύτερο της βαθμολογίας.

Οι "ερυθρόλευκοι" για μία ακόμη φορά τον τελευταίο καιρό έμειναν στο “μηδέν” παίζοντας στο γήπεδό τους. Είχαν προηγηθεί οι αγώνες με τον Ατρόμητο για το Κύπελλο και με τους Τούρκους για το Europa. Με ποσοστό κατοχής μπάλας στο 60%, με 21 τελικές (τις 11 στην εστία), με 58 γεμίσματα και δύο δοκάρια, μια καθαρή ευκαιρία απόρροια συνδυαστικού ποδοσφαίρου δεν υπήρξε.

Αυτό είναι ένα διαρκές πρόβλημα του Ολυμπιακού από το ξεκίνημα της σεζόν. Κόντρα σε συμπαγείς άμυνες, αν έρθει κάποια στιγμή το γκολ και ο αντίπαλος ξεμυτίσει, όλα καλά. Αν δεν έρθει, το εναλλακτικό πλάνο δράσης... αγνοείται. Γέμισμα, στο γέμισμα, πάσα στην πάσα, σέντρα στη σέντρα. Βαράτε βιολιτζήδες...

ΕΜΜΟΝΕΣ ΚΑΙ ΡΙΣΚΑ

Εγκλωβίστηκαν για μία ακόμη φορά οι πρωταθλητές, απέναντι σε μια ομάδα που έβγαζε δύο παίκτες σε κάθε μαρκάρισμα και δεν υπήρξε ούτε μία διεκδίκηση που οι παίκτες της να μην πέσουν σαν καμικάζι. Ασφαλώς ήθελε και τύχη για να φτάσει ο Πανιώνιος σε αυτό το ιστορικό διπλό έχοντας μόλις τρεις τελικές προσπάθειες σε όλο το ματς, αλλά την τύχη πρέπει να την κυνηγάς για να σου χαμογελάσει.

Ο Πάουλο Μπέντο, ο οποίος για μία ακόμη φορά αγνόησε επιδεικτικά τον Μάρκο Μάριν, τον οποίο δεν είχε ούτε στον πάγκο, παρότι είναι από τους ελάχιστους που διαθέτει την ποιότητα και την ταχύτητα να επιδιώξει την προσωπική ενέργεια και να πάει στο "ένας με έναν", ρίσκαρε με τη συμπλήρωση μιας ώρας αγώνα, αλλά έκανε μια τρύπα στο νερό.

Η επιμονή στον καθηλωμένο σε ελάχιστα τετραγωνικά μέτρα Καρντόσο, στον οποίο δίπλα έβαλε και τον Ανσαριφάρντ, μετατρέποντας το 4-2-3-1 σε 4-4-2, όχι μόνο δεν άλλαξε το διαμορφωμένο σκηνικό, αλλά βοήθησε τους φιλοξενούμενους να αμυνθούν ακόμη καλύτερα. Πέρασε τον Φορτούνη δεξιά, απόφαση που ουσιαστικά τον έθεσε εκτός αγώνα, ενώ και η προσθήκη του Μανθάτη ως δεξιού μπακ χαφ, δεν απέδωσε.

Οι "κυανέρυθροι" κλείστηκαν ακόμη περισσότερο στην περιοχή τους και μπροστά σε έναν Ολυμπιακό που άρχισε να επιτίθεται εντελώς άναρχα, βρήκαν ακόμη και τις δύο-τρεις κόντρες που έψαχναν για να κυνηγήσουν και 2ο γκολ. Όπως έχει αποδειχθεί από το ξεκίνημα της σεζόν, αν ένα ματς στραβώσει για τον Ολυμπιακό από το ξεκίνημα δύσκολα ισιώνει. Να θυμίσουμε ότι η προηγούμενη ομάδα που προηγήθηκε στο πρώτο μέρος ήταν ο Αστέρας Τρίπολης που ηττήθηκε τελικά με 2-1 στις καθυστερήσεις με γκολ του Μάριν, ο οποίος χθες ήταν στην εξέδρα.

ΑΛΕΞΙΚΕΡΑΥΝΟ Ο ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ

Λογικό ήταν ο κόσμος να ξενερώσει και να υπάρξουν αποδοκιμασίες, τόσο στην ανάπαυλα, όσο και μετά το φινάλε της αναμέτρησης. Τα πιο πολλά τα άκουσε ο Μπέντο, αλλά και παίκτες του δεν ξέφυγαν από την οργή του κόσμου. Εδώ έχει μεγάλη σημασία το γεγονός ότι ο Βαγγέλης Μαρινάκης δεν κρύφτηκε, αλλά βγήκε μπροστά.

Παραδέχθηκε ότι υπάρχουν ευθύνες, ότι έχουν γίνει λάθη και ότι κανείς δεν μπορεί να είναι χαρούμενος μετά από μία τέτοια εμφάνιση κι έναν αρνητικό αποτέλεσμα, ωστόσο, όπως κάθε ηγέτης οφείλει να κάνει αποτέλεσε ασπίδα για όλους την ώρα που η "μάχη" κορυφώνεται...

Ξεκαθάρισε το αυτονόητο ότι δηλαδή ο Ολυμπιακός εξακολουθεί να βρίσκεται μέσα και στους τρεις στόχους, υπογράμμισε ότι στηρίζει όχι μόνο τους παίκτες, αλλά και την τεχνική ηγεσία και εξέφρασε την πεποίθηση ότι η ομάδα θα πετύχει τους στόχους της.

Άλλος στη θέση του θα μπορούσε να μην πει τίποτα και να μεταφέρει, μέσω των συνεργατών του, δυσαρέσκεια προς τον προπονητή και την ομάδα. Θα ήταν η πιο εύκολη και ανέξοδη προσέγγιση. Ο πρόεδρος της ΠΑΕ, ωστόσο, την ώρα που η πατάτα είναι καυτή, προτίμησε να την πάρει στα χέρια του και να την απομακρύνει από την ομάδα που πρέπει να μείνει ενωμένη και απερίσπαστη.

Παρά την πίκρα όχι μόνο από την ήττα, αλλά και από τη γενικότερη εικόνα που είναι κατώτερη των προσδοκιών, ο Ολυμπιακός έχει ουσιαστικά κατακτήσει το πρωτάθλημα (απομένουν μόλις 8 παιχνίδια μέχρι το φινάλε), έχει προκριθεί στους “16” του Europa και διεκδικεί την πρόκριση στα ημιτελικά του Κυπέλλου.

Μέχρι το φινάλε της σεζόν που θα γίνει και η τελική σούμα, οι “ερυθρόλευκοι” θα πρέπει να μείνουν ενωμένοι και δυνατοί παρά τα κακώς κείμενα. Στο τέλος της ημέρας, άλλωστε, αυτό που μετράει είναι η ουσία κι όχι οι εντυπώσεις. Η κίνηση Μαρινάκη να λειτουργήσει ως αλεξικέραυνο μόνο θετικό αντίκτυπο μπορεί να έχει, σε αυτή τη δύσκολη στιγμή για την ομάδα. Για τα υπόλοιπα, αποφάσεις θα υπάρξουν όταν γίνει η σούμα. Μετά από 6,5 χρόνια στην ηγεσία της ΠΑΕ ο πρόεδρος της ΠΑΕ έχει καταλάβει καλύτερα από πολλούς άλλους, ότι δεν πρέπει να λειτουργεί παρορμητικά ούτε εν θερμώ... Κι αυτό ίσως είναι το πιο σημαντικό όχι μόνο για το “σήμερα”, αλλά και το “αύριο” του Ολυμπιακού.