Το πιο κρίσιμο καλοκαίρι του Ολυμπιακού

Η κατάκτηση του 7ου σερί πρωταθλήματος, θα πρέπει να αποτελέσει τον θεμέλιο λίθο για να χτιστεί από την αρχή ο Ολυμπιακός. Σε αυτή τη νέα αρχή δεν πρέπει να αλλάξουν μόνο τεχνική ηγεσία και παίκτες, αλλά πολλά περισσότερα. Γράφει ο Σταύρος Γεωργακόπουλος

Η σεζόν που ο Ολυμπιακός χρειάζεται έναν ακόμη βαθμό για να κατακτήσει τον 7ο σερί τίτλο του και 44ο συνολικά, φτάνει στο τέλος της. Μια ισοπαλία στα δύο παιχνίδια που απομένουν με τον ΠΑΣ στο Φάληρο και με τον Παναιτωλικό στο Αγρίνιο είναι αρκετή για να επιτευχθεί ο μεγαλύτερος στόχος μιας χρονιάς που πλησιάζοντας προς την ολοκλήρωσή της έκανε πολύ κόσμο να σκεφτεί «να πάει και να μην ξανάρθει»...

Μπορεί οι στόχοι να επιτεύχθηκαν σε γενικές γραμμές με τη διαφαινόμενη κατάκτηση του τίτλου και με την παρουσία της ομάδας στους «16» του Europa, την ώρα που οι πιθανότητες για το Κύπελλο είναι πλέον ελάχιστες, ωστόσο, είναι ξεκάθαρο πως όλα αυτά έγιναν σε μια χρονιά που πολλά πήγαν κακά, ψυχρά κι ανάποδα.

Η παροιμία λέει ότι «η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται». Για να μην κάνουμε νέα αναδρομή στο παρελθόν και στο τι συνέβη από τον περασμένο Ιούνη μέχρι σήμερα, μπορούμε να σταθούμε στην ουσία. Ο Ολυμπιακός έσωσε κυρίως λόγω δυναμικής, μια παρτίδα που για πολλούς ήταν χαμένη, με μεγαλύτερο αντίπαλο τον δικό του κακό εαυτό και τα δικά του λάθη. Δεν είναι τυχαίο ότι και στη διοίκηση παραδέχθηκαν κακές επιλογές και αστοχίες είτε στο σχεδιασμό, είτε στην εξέλιξη της σεζόν.

Ακόμη κι έτσι, οι βασικοί στόχοι κατακτήθηκαν, αλλά είναι γεγονός πως όσοι αγαπούν τον Ολυμπιακό, αλλά κι όσοι τον υπηρετούν, δεν έμειναν ικανοποιημένοι κυρίως από την εικόνα της ομάδας. Ιδιαίτερα από τον Γενάρη και μετά που αποχώρησαν δύο από τους κεντρικούς πυλώνες της ενδεκάδας, ο Μιλιβόγεβιτς και ο Ιντέγε, η κατηφόρα ήταν απότομη και οι ήττες στα μεγάλα παιχνίδια διαδοχικές...

Δύο ματς πρωταθλήματος απέμειναν κι άλλο ένα για το Κύπελλο, εκτός κι αν γίνει η έκπληξη στο ΟΑΚΑ και ανατραπεί το 1-2 του «Καραϊσκάκης». Αν οι «ερυθρόλευκοι» δεν ήταν σε τέτοιο αγωνιστικό τέλμα, θα μπορούσαν να διεκδικήσουν με σοβαρές πιθανότητες την πρόκριση από την ΑΕΚ που έχει βελτιωθεί σημαντικά επί Χιμένεθ, έχει αποκτήσει ταυτότητα, έχει ορισμένες πολύ καλές μονάδες, αλλά δεν έγινε ξαφνικά υπερδύναμη. Τέτοια την έκανε να μοιάζει ο Ολυμπιακός, επειδή πολύ απλά τους τελευταίους μήνες είναι πολύ μακριά από τον δικό του καλό εαυτό.

ΔΕΝ ΦΤΑΙΕΙ ΜΟΝΟ Ο ΜΠΕΝΤΟ

Μια ομάδα που ήταν τουλάχιστον μια σκάλα πάνω από τους άλλους διεκδικητές, φαντάζει πλέον περίπου ισοϋψής. Τους έδωσε το δικαίωμα να την κοιτάζουν στα μάτια κι αυτό δεν μπορεί να το αμφισβητήσει κανείς. Οι άλλες μεγάλες ομάδες, άλλωστε, μετά τα χαστούκια που δέχθηκαν στη διάρκεια της σεζόν, έκαναν κάποιες κινήσεις για να βελτιωθούν. Και το πέτυχαν σε ένα βαθμό. Ο Ολυμπιακός αντίθετα, όχι μόνο δεν ενισχύθηκε, αλλά επί της ουσίας αποδυναμώθηκε. Και σε αυτό δεν έχει ευθύνη μόνο ο Μπέντο.

Όλα αυτά υπάρχει μπροστά η τεράστια ευκαιρία να διορθωθούν. Το να έρθει ένας εγνωσμένης αξίας προπονητής και παίκτες με προσωπικότητα που πάνω τους θα χτιστεί ο νέος Ολυμπιακός, αποτελούν το προφανές της ιστορίας. Ένα άλλο σημαντικό κομμάτι είναι να γίνει σωστή διαχείριση των Ελλήνων που θα αποτελέσουν και τον κορμό ενόψει μιας σεζόν που θα έχει επιπλέον δέκα ματς και στη διαδικασία των “play off”. Όσο για τους 22 δανεικούς, επίσης, θα πρέπει να γίνει σωστά η διαλογή για το ποιοι μπορούν και ποιοι όχι...

Το πιο σημαντικό, λοιπόν, δεν είναι το να τα «σπρώξει» ο Μαρινάκης για να έρθουν οι «παικταράδες» και η «προπονητάρα» που περιμένει ο κόσμος, αλλά να στηθεί από την αρχή όλο το οργανόγραμμα. Στην ομάδα θα πρέπει να υπάρχουν ξεκάθαρα σημεία αναφοράς, ακόμη και πάνω από τον προπονητή. Ικανός τεχνικός διευθυντής, για παράδειγμα που θα έχει συγκεκριμένες και ξεκάθαρες αρμοδιότητες, αλλά και την ικανότητα να βρει τα κατάλληλα εργαλεία που χρειάζεται ο νέος Ολυμπιακός. Να μπορεί να διαχειριστεί το διαθέσιμο μπάτζετ, με σύνεση, αλλά και αποτελεσματικότητα.

Ακόμη και οι παίκτες, όσοι συνεχίσουν, θα πρέπει να αναλάβουν πιο σοβαρά τις ευθύνες τους. Δεν γίνεται κάποιοι να συμπεριφέρονται ακόμη και τώρα ως κακομαθημένα παιδιά και να νιώθουν την ασφάλεια πως ό,τι και να γίνει θα την "πληρώσει" ο προπονητής. Θα πρέπει να μπουν ξανά νέες βάσεις, ώστε ο Ολυμπιακός να γίνει ξανά ΟΜΑΔΑ με όλη τη σημασία της λέξης κι όλα τα άλλα θα έρθουν στην πορεία.

Ο Μαρινάκης τα ξέρει όλα αυτά, πολύ πριν απ’ όλους εμάς. «Όσα ξέρει ο νοικοκύρης δεν τα ξέρει ο κόσμος όλος», για να "δανειστώ" άλλη μία παροιμία. Εκείνος ξέρει τι πήγε καλά και τι δεν πήγε. Εκείνος καταλαβαίνει ποιες από τις αποφάσεις που εκείνος πήρε ως ο επικεφαλής, ήταν σωστές και ποιες όχι. Εκείνος γνωρίζει τι πλήρωσε και πού και ποιες από τις επενδύσεις του απέδωσαν καρπούς.

Το εφετινό καλοκαίρι θα καθορίσει την πορεία του Ολυμπιακού για την επόμενη σεζόν, αλλά και για εκείνες που θα ακολουθήσουν. Με λίγα λόγια, από εδώ και πέρα τα όποια λάθη απαγορεύονται, επειδή οι συνέπειές τους θα είναι πολύ χειρότερες απ’ ότι στη διάρκεια της φετινής σεζόν.