Σε Ντουρμάζ και Ντα Κόστα το πρώτο... χειροκρότημα!

Ο Σταύρος Γεωργακόπουλος σχολιάζει την πρεμιέρα του Ολυμπιακού στο πρωτάθλημα και το ενδεχόμενο ακόμη δυο μεταγραφών.

Κάθε αρχή και δύσκολη. Με αυτές τις τέσσερις λέξεις θα μπορούσε κανείς να περιγράψει την πρώτη εμφάνιση των "ερυθρολεύκων" στο νέο πρωτάθλημα. Μπορεί πολύς κόσμος να περίμενε... πάρτι με πολλά γκολ (όχι πως το 3-0 είναι λίγο) κόντρα στο νεανικό συγκρότημα του Πανιωνίου, ωστόσο, μια νέα ομάδα, με καινούργιο προπονητή και συνολικά έξι νέα πρόσωπα στην ενδεκάδα (τέσσερις μεταγραφές και Μπουχαλάκης, Φορτούνης) είναι δεδομένο πως θέλει το χρόνο της, όσο μεγάλες κι αν είναι οι δυνατότητες. 

Ήταν μάλλον αναμενόμενες οι επιλογές του Μάρκο Σίλβα για τον αγώνα της πρεμιέρας. Ο Πορτογάλος τεχνικός σε αντίθεση με τον προκάτοχό του και πολύ περισσότερο με τον Μίτσελ, ο οποίος κρατούσε τουλάχιστον μια έκπληξη για την ενδεκάδα, εμπιστεύθηκε εκείνους που τον ικανοποίησαν περισσότερο στο διάστημα της προετοιμασίας. Θέλησε να επιβραβεύσει ορισμένους όπως ο Μπουχαλάκης και ο Ντουρμάζ, σε συνάρτηση με το ότι Καμπιάσο και Σεμπά είναι ακόμη πίσω κυρίως στο σκέλος της ομοιογένειας, φρόντισε να δώσει... κίνητρο στον Μαζουακού.

Παράλληλα, έδωσε την μπαγκέτα στον απελευθερωμένο Φορτούνη, καθώς και στον νεοφερμένο Ντα Κόστα, ο οποίος ανταποκρίθηκε σαν έτοιμος από καιρό στις απαιτήσεις της αναμέτρησης. Είναι σαφές ότι ο Ολυμπιακός επιχείρησε να βγάλει στο τερέν τα στοιχεία που θέλει ο προπονητής του. Επεδίωξε να παίξει γρήγορα, να πιέσει ψηλά, να εκδηλώσει επιθέσεις από τα άκρα, με συνεχή κίνηση και εναλλαγές θέσεων.

Από την άλλη πλευρά, ωστόσο, η θεωρία είναι διαφορετική από την πράξη, ενώ και τα φιλικά δεν έχουν μεγάλη σχέση με τα επίσημα. Κόντρα σε έναν Πανιώνιο με διπλή ζώνη άμυνας και άπαντες να μαρκάρουν στο μισό γήπεδο και συνήθως πίσω από τη μπάλα, οι "ερυθρόλευκοι" ζορίστηκαν να μετουσιώσουν σε ουσία τη συντριπτική κατοχή μπάλας και την έντονη επιθετική τους δραστηριότητα.

Είναι σαφές πως για να βγουν οι απαιτούμενοι αυτοματισμοί στο παιχνίδι η ομάδα θα χρειαστεί ακόμη δουλειά, ενώ δεν είναι τυχαίο ότι ο κορυφαίος της προετοιμασίας Φελίπε Πάρντο πήρε ελάχιστες προσπάθειες στο πρώτο μέρος και ακόμη λιγότερες, ο μουδιασμένος ακόμη Φινμπόγκασον, ο οποίος έμεινε απλή αναφορά στο φύλλο αγώνα.

Απόρροια όλων των παραπάνω ήταν να λύσει το γόρδιο δεσμό ξανά ο Κώστας Φορτούνης με ένα υπέροχο γκολ, έπειτα από υπέροχη πάσα του Ντουρμάζ, ο οποίος ήταν ο πιο κεφάτος της επιθετικής τριάδας κι εκείνος που πέρασε εκτός από την ασίστ κι άλλη μία "πάρε-βάλε" που δεν αξιοποιήθηκε. Όσο περνούσε η ώρα,  οι πρωταθλητές έσφιγγαν τον κλοιό, την ώρα που η ομάδα του Ουζουνίδη έψαχνε με το σταγονόμετρο την αντεπίθεση. Δύο φορές, πάντως, οι φιλοξενούμενοι τέσταραν τα ρεφλέρ του Ρομπέρτο, όχι με οργανωμένες ενέργειες, αλλά εκμεταλλευόμενοι λάθη, όπως αυτό του Σιόβα λίγο πριν συμπληρωθεί μια ώρα παιχνιδιού.

Για να κλειδώσει το τρίποντο, άλλωστε, και να φύγει το όποιο άγχος, χρειάστηκε η βοήθεια της τύχης στο σουτ του  Μπουχαλάκη, καθώς αν η μπάλα δεν είχε αλλάξει πορεία στο πόδι του Χατζηισαΐα, δύσκολα θα είχε ξεγελαστεί ο κίπερ του Πανιωνίου. Το 3-0 του Ντοσεβί ήταν το κερασάκι στην τούρτα.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι αυτή η ενδεκάδα που είδαμε στο πρώτο ματς πρωταθλήματος δύσκολα θα ξαναπαίξει σε ένα από τα επόμενα. Κι αυτό επειδή απουσίασαν βασικές μονάδες όπως οι Τσόρι Ντομίνγκες, Καμπιάσο, ενδεχομένως και ο Σεμπά, αν ο Σίλβα κρίνει ότι θα προσφέρει περισσότερα από τον Ντουρμάζ ή τον Πάρντο. Επίσης, παρά τις περί του αντιθέτου διαβεβαιώσεις από πλευράς διοίκησης, μέσα στις επόμενες ημέρες υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο να γίνουν άλλες δύο μεταγραφές. Στου Ρέντη δεν έχουν ξεχάσει τον Ερνάνι, ο οποίος για δεύτερο στη σειρά παιχνίδι ήταν εκτός πλάνων στην Πόρτο, ενώ ο κόουτς θεωρεί απαραίτητο έναν ακόμη έτοιμο στράικερ που θα έχει το εύκολο γκολ.Κάποιοι επιμένουν πως δεν έχουν εγκαταλειφθεί οι σκέψεις και για την απόκτηση ενός ακόμη (αριστερού) στόπερ...

Επίσης, είναι πάντα ανοικτό το ενδεχόμενο αποχώρησης του Κασάμι, ο οποίος δεν μπήκε ούτε στη 18άδα κι αν συνεχίσει να κάνει τον... Κινέζο, θα χάσει τη θέση του και στην Εθνική Ελβετίας με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την καριέρα του.

Σχόλια

 

Πρώτη Σελίδα