Αυτά είναι τα σοβαρά και όχι ο Τσιάρτας

Οι άναρθρες και γεμάτες άγνοια τοποθετήσεις του Βασίλη Τσιάρτα, η ευκολία με την οποία τα social media γεννούν ειδήσεις και "σκοτώνουν" τη δημοσιογραφία, τα πραγματικά γεγονότα που θα έπρεπε να είναι σε πρώτο πλάνο και η απαίδευτη γενιά των ποδοσφαιριστών. Γράφει ο Σταύρος Καραΐνδρος.

Τα στάτους του Βασίλη Τσιάρτα αναφορικά με το θέμα της αλλαγής φύλου έφτασε μέχρι τα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων. Σημεία των καιρών, φαινόμενο μίας εποχής που τη μαστίζει η κρίση αξιών.

Μία τοποθέτηση του παλαίμαχου ποδοσφαιριστή που απέφυγε επιμελώς το ψύχραιμο του πράγματος. Φάνηκε ότι ήταν στην ένταση της στιγμής, χωρίς να φιλτράρει τι ακριβώς θα γράψει. Μια μισαλλόδοξη τοποθέτηση, γεμάτη άγνοια και ομοφοβία.

Δικαίωμά του. Όπως δικαίωμα των άλλων να τη σχολιάσουν. Αλλά τουλάχιστον αυτοί να επιδείξουν την πρέπουσα ψυχραιμία, με επιχειρήματα και δίχως δεικτικό τρόπο. Μπα. Τίποτε δεν είδαμε από όλα αυτά.

Η ΕΥΚΟΛΙΑ ΤΩΝ SOCIAL MEDIA

Η ένδεια ειδήσεων έφερε τον Τσιάρτα σε πρώτο πλάνο. Ναι; Μπορεί. Η ένδεια δημοσιογράφων θα ήταν μία πιο σωστή τοποθέτηση. Δημοσιογράφων καλοπληρωμένων, που θα έχουν όρεξη, διάθεση και υποστήριξη να κάνουν κάτι διαφορετικό. Κάτι που θα έρθει σε πρώτο πλάνο αντί του Τσιάρτα. Να ψάξουν το πρωτογενές και όχι την ευκολία που γεννούν τα social media.

Ακόμα κι έτσι, όμως, υπήρχαν και υπάρχουν ειδήσεις πιο σημαντικές από τα στάτους στο facebook του πρώην παίκτη της ΑΕΚ. Ο Αγγελος Αναστασιάδης γίνεται δωρητής οργάνων και καλεί τους συμπολίτες του να πράξουν το ίδιο. Υπάρχουν ακόμα γονείς που αποφεύγουν να εμβολιάσουν τα παιδιά τους για την ιλαρά θεωρώντας πως εν έτει 2017 η ενημέρωση από το google και τα γκρουπάκια "μαμάδες εν δράσει" μπορεί να ξεπεράσουν την ιατρική.

Αυτά είναι τα σοβαρά. Το τι θα κάνει κάποιος με τη σεξουαλική του ζωή κι αν θεωρεί πως πρέπει να προχωρήσει σε αλλαγή φύλου, είναι θέματα που πρέπει να μένουν πίσω από τις κλειστές πόρτες. Η κλειδαρότρυπα μάς αρέσει γενικώς. Είμαστε ο λαός του κουτσομπολιού. Ουδείς, όμως, έχει το δικαίωμα να μπει στην προσωπική ζωή ενός ατόμου που αποφάσισε -με γεια του, με χαρά του- να ζήσει τη ζωή όπως ακριβώς θέλει, όπως την ορίζει ο ίδιος.

ΝΑ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΟΥΝ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΦΩΝΗΣ ΤΟΥΣ

Από τον Τσιάρτα και τον κάθε Τσιάρτα θα περίμενα κάτι διαφορετικό. Θα περίμενα, ας πούμε, να βροντοφωνάξει -με τη δύναμη μίας επώνυμης φωνής- για την πρωτοβουλία του Αναστασιάδη για τη δωρεά οργάνων. Θα περίμενα, όντας ο ίδιος πατέρας, μία ψύχραιμη τοποθέτηση για το επίκαιρο θέμα των εμβολιασμών, μήπως και καταφέρει να κάνει κάποιο αυτί να ιδρώσει, μήπως και καταφέρει να ξυπνήσει τους γονείς που θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή των παιδιών τους. Θα προτιμούσα αυτές τις φωνές από τις άναρθρες κραυγές για την αλλαγή φύλου.

Εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με κλειστές πόρτες και κλειδαρότρυπες. Το αναφαίρετο δικαίωμα του καθενός να πορευτεί όπως γουστάρει στη ζωή του δεν μπαίνει στην ίδια εξίσωση με εγκληματικές ενέργειες που θέτουν σε κίνδυνο αθώες ψυχούλες.

Αλλά δεν μπορείς να περιμένεις τίποτα διαφορετικό από την ποδοσφαιρική γενιά του "σίγουρα παίξαμε καλύτερα". Γιατί είναι ακόμα μία απαίδευτη γενιά που έμαθε μόνο στον εύκολο πλούτο και το lifestyle. Ουδείς σκέφτηκε πως έχουν μία μεγάλη ευκαιρία να γίνουν ινδάλματα, πρότυπα ζωής και σκέψης. Γιατί εδώ είναι Ελλάδα.