Ένας Παναθηναϊκός που ξενερώνει

Ο Σταύρος Καραΐνδρος γράφει για τον Παναθηναϊκό της ξενέρας που καλείται να ανακτήσει τη χαμένη του αίγλη και να ζεστάνει τον κόσμο του.

Ο Παναθηναϊκός έχει μπει σε μία φάση ξενέρας από τον κόσμο. Γνωστό συναίσθημα τα τελευταία χρόνια, παρουσιάζεται πάντα τέτοια εποχή.

Το αποτέλεσμα με την Κέρκυρα λίγη σημασία θα είχε για τους φιλάθλους. Όχι πως θα περνούσε αδιάφορα μία γκέλα, αλλά αυτό που "καίει" περισσότερο τη δεδομένη χρονική στιγμή είναι το "μετά". Το "αύριο". Το "μέλλον".

ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ;

Ωραία, ήρθε ο Ουζουνίδης, ήρθε ο Λυμπερόπουλος, φαίνεται να επιστρέφει και ο Βαζέχα, ο σύλλογος μπαίνει σε μία πιο Παναθηναϊκή εποχή, αλλά μετά τη γίνεται; Υπάρχει μετά; Μεταγραφές; Χτίσιμο; Προοπτική; Χρήματα; Αν και το τελευταίο είναι αυτό που ορίζει τα υπόλοιπα τρία.

Ο Ουζουνίδης θα το λέει σε κουραστικό βαθμό. Θέλει μεταγραφές. Όχι για να πουν πως έκαναν, αλλά για να δώσουν κάτι παραπάνω στην ομάδα. Ο Αλαφούζος τι λέει για όλα αυτά; Γιατί αν πιστέψουμε τα γύρω-γύρω που διαβάζουμε περί μείωσης του μπάτζετ για να συμμαζέψει λίγο τα ασυμμάζευτα στο οικονομικό κομμάτι, τότε ο Παναθηναϊκός κινδυνεύει να παλεύει για την είσοδό του στα πλέι οφ και ουχί για το πρωτάθλημα.

Και δεν έχει να αντιμετωπίσει μόνο αυτή την κατάσταση, αλλά και μία ατμόσφαιρα απαξίωσης που έχει δημιουργηθεί τις τελευταίες μέρες. Από τη μία η Τσιλιγγίρη να προσβάλει την ιστορία του συλλόγου, από την άλλη κάποιος παίκτης του Ερυθρού Αστέρα που θυμήθηκε κάποιες ιστορίες που είχε ακούσει από τον ημιτελικό του '71 και πάντα ο ανηλεής επικοινωνιακός πόλεμος από την πλευρά του Ολυμπιακού που μένει πάντα αναπάντητος.

ΤΟ ΕΡΓΟ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ

Ο Παναθηναϊκός ξεκίνησε τη χρονιά με προσδοκίες. Φταίμε κι εμείς που ανεβάσαμε τον πήχη. Πιστέψαμε πως μπορεί να διεκδικήσει το πρωτάθλημα, είχαμε ελπίδες πως μπορεί να κοντράρει τον Ολυμπιακό. Και πέσαμε έξω με ηχηρό τρόπο. Ξεφτιλιστήκαμε, όπως λέμε στην καθομιλουμένη.

Πλέον, ο σύλλογος μπαίνει σε μία νέα εποχή. Το έργο επαναλαμβάνεται. Ο Μαρίνος Ουζουνίδης ήρθε με την προοπτική να φτιάξει μία ομάδα που θα κάνει τουλάχιστον τα αυτονόητα. Θα ζεστάνει λίγο τον κόσμο και θα του δώσει ενδιαφέρον. Οκ, το πρωτάθλημα χάθηκε. Πάει, πάπαλα. Στόχοι, όμως, υπάρχουν. Το Κύπελλο και η 2η θέση στα πλέι οφ. Άντε, όμως, να πείσεις τον κόσμο να παραμείνει κοντά στην ομάδα βλέποντας εικόνες σαν αυτή κόντρα στην Κέρκυρα.

Δεινοπάθησε να την κερδίσει. Όπως δεινοπαθεί στα περισσότερα εφετινά παιχνίδια του. Όσα κερδίζει. Το θέμα, όμως, δεν είναι αυτό και το τονίζω ξανά. Το θέμα είναι πρωτίστως να κερδίσει ο σύλλογος κάτι από τη χαμένη του αίγλη, να αρχίζει να μοιάζει με ζωντανό οργανισμό, να μην αφήνει τους εχθρούς να χορεύουν πάνω από το πτώμα του και να κερδίσει ξανά την εμπιστοσύνη του κόσμου.

Όλα αυτά τα ήξερε ο Ουζουνίδης πριν αναλάβει και μαγκιά του που είπε το "ναι". Ξέρει πως μπορεί να τον πάρει η μπάλα και ο Παναθηναϊκός να γίνει η προπονητική του ταφόπλακα. Πήρε το ρίσκο και τώρα θα κολυμπήσει στα βαθιά νερά. Ο Αλαφούζος θα τον βοηθήσει; Ιδού η απορία...

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Με... χιονόμπαλα του Λέτο, 1-0 την Κέρκυρα ο Παναθηναϊκός