Η ασέβεια του Μπεργκ στον Παναθηναϊκό

Όσο ο Μπεργκ βοήθησε τον Παναθηναϊκό άλλο τόσο ο Παναθηναϊκός βοήθησε τον Μπεργκ. Ο Σουηδός φορ έδειξε ασέβεια προς την πρώην ομάδα του και το "διαζύγιο" ήταν άκομψο. Μοναδικό άλλοθι η ξενέρα του ποδοσφαιριστή με την όλη κατάσταση και τα τραγικά λάθη της διοίκησης του τριφυλλιού. Γράφει ο Σταύρος Καραΐνδρος.

Καταλαβαίνω όσους χρησιμοποιούν ως επιχείρημα πως ο Μπεργκ είναι ένας εργαζόμενος που κοιτάζει το προσωπικό του συμφέρον και πάει εκεί που του δίνουν περισσότερα. Καταλαβαίνω, επίσης, πως οι ποδοσφαιριστές έχουν ένα λόγο παραπάνω, αφού έχουν "ημερομηνία λήξης" και κοιτάζουν τα κάνουν τα καλύτερα δυνατά συμβόλαια για να έχουν ένα καλό κομπόδεμα για το μέλλον. Καταλαβαίνω τον Μπεργκ, αλλά δεν είμαι μαζί του. Οχι έτσι, όχι με τον τρόπο που έφυγε.

 

Δεν έχω διχασμένη προσωπικότητα, ήμουν και παραμένω υπέρ της πώλησης του Σουηδού, άλλο αν τελικά ο Παναθηναϊκός κατάφερε -γιατί περί κατορθώματος πρόκειται- να πάρει ένα εξευτελιστικό ποσό βάσει της αξίας του ποδοσφαιριστή και να πανηγυρίζει επειδή το μεγαλύτερο μέρος του θα το πάρει μπροστά. Ο Μπεργκ, όμως, στην ουσία "έφτυσε" τον Παναθηναϊκό, του φέρθηκε σαν ένας μικρός σύλλογος. Και αυτά τα συγκινητικά και ευχαριστήρια λόγια τα ακούω βερεσέ. Το κακό έγινε.

ΠΗΓΕ ΤΕΛΕΙΩΜΕΝΟΣ ΣΤΟΝ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟ

Ο Μάρκους Μπεργκ ήρθε "τελειωμένος" στους "πράσινους". Κουβαλούσε προβλήματα. Αγωνιστικά και ψυχολογικά. Είχε ξεχάσει τι σημαίνει γκολ και ο Παναθηναϊκός είχε ξεχάσει τι σημαίνει ένας καλός επιθετικός στη μετά-Σισέ εποχή. Πόνταρε στο "λαχείο" του Σουηδού με το λιγότερο δυνατό ρίσκο και δικαιώθηκε σε απόλυτο βαθμό. Ο Μπεργκ έκανε τις καλύτερες χρονιές του φορώντας την πράσινη φανέλα. Στην πρώτη, μάλιστα, του έδωσε ένα κύπελλο. Ναι, μόνος του το πήρε, αν θυμάστε καλά.

Στις επόμενες σεζόν συνέχισε να σκοράρει, συνέχισε να είναι ο αγαπημένος της πράσινης εξέδρας, το στήριγμα που έψαχνε ο κόσμος σε μία εξαιρετικά δύσκολη περίοδο. Τη δεύτερη χρονιά ήταν από τους βασικούς πρωταγωνιστές στην προσπάθεια του Παναθηναϊκού να κατακτήσει το πρωτάθλημα και εφέτος σε μία κακή σεζόν, έκανε ό,τι περνούσε από το χέρι του. Έστω και αργά, όπως υποστηρίζουν αρκετοί επικριτές του Σουηδού.

Οπως ο ίδιος βοήθησε τον Παναθηναϊκό έτσι και ο Παναθηναϊκός βοήθησε τον Σουηδό. Έφτασε να παίρνει 1.2 εκ. ευρώ σε μία εποχή που τα οικονομικά είναι σε τραγική κατάσταση, προκαλώντας ανισορροπία στα αποδυτήρια. Ουδείς διαμαρτυρήθηκε γιατί είναι ο Μπεργκ. Ισα-ίσα είχε απόλυτη ασπίδα προστασίας απ' όλους, ειδικά την περίοδο που βρέθηκε στο στόχαστρο διαιτητών και αντιπάλων.

ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΘΑ ΞΕΝΕΡΩΝΕ

Ο Μπεργκ ξενέρωσε στην Ελλάδα; Προφανώς. Δεν ξενέρωσε μόνο από το ελληνικό ποδόσφαιρο, αλλά και από τον Παναθηναϊκό. Ας μην κρυβόμαστε. Εβλεπε το πράγμα να πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο, κάθε πέρυσι και καλύτερα. Εφτασε 31 και θεώρησε σωστό πως πρέπει να κυνηγήσει ένα καλό συμβόλαιο χωρίς το άγχος αν θα πληρωθεί στην ώρα του και χωρίς τον "πονοκέφαλο" μη γίνει το "κραχ". Ολα αυτά ανήκουν σε αυτά που γράφτηκαν στην πρώτη παράγραφο. Για το συμφέρον, το μέλλον, το κομπόδεμα.

Ο Παναθηναϊκός, από την πλευρά του, δεν είπε "όχι" σε μια πώληση και όπως κάνει κάθε σύλλογος επεδίωξε να πάρει το καλύτερο δυνατό. Το καλύτερο δυνατό ήταν το λιγότερο 5 εκατομμύρια. Ποσό καθόλου απαγορευτικό για όποια ομάδα ήθελε το βασικό στέλεχος της Εθνικής Σουηδίας και έναν από τους σταθερότερους γκολτζήδες της Ευρώπης. Πόσω μάλλον για μία ομάδα από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

ΑΚΟΜΨΟ ΤΕΛΟΣ ΚΑΙ ΑΣΕΒΕΙΑ

Αν' αυτού ο Σουηδός όχι μόνο δεν βοήθησε την -πρώην πλέον- ομάδα του να πάρει κάτι παραπάνω, ως ένδειξη σεβασμού και αναγνώρισης, αλλά πήγε σε ευθεία κόντρα. Πήγε, μίλησε, συμφώνησε, βρήκε και σπίτι την ώρα που οι "πράσινοι" έβγαζαν διαψεύσεις πως δεν υπάρχει κάποια πρόταση για τον παίκτη. Ακολούθησε το δρόμο της προσφυγής, έφερε τον Παναθηναϊκό προ αδιεξόδου και τελικά αφού καρπώθηκε μια μεγάλη μεταγραφή έφερε στα ταμεία του τριφυλλιού κάτι ψίχουλα.

Ο δικηγόρος του διαβόλου θα πει πως με τον τρόπο που λειτουργεί η διοίκηση του Παναθηναϊκού δεν φταίει ο Μπεργκ. Είναι η μισή αλήθεια. Η άλλη μισή είναι πως ο Σουηδός έστησε τους "πράσινους" στον τοίχο άνευ λόγου και αιτίας. Οκ, ήταν απλήρωτος για κάποιους μήνες, αλλά δεν ήταν στα όρια της καταστροφής. Προφανώς ξενέρωσε γρήγορα, αγχώθηκε υπερβολικά, διάλεξε τον εύκολο δρόμο του χρήματος. Αλλά τον Παναθηναϊκό τον "έφτυσε". Τον πέταξε σαν τσαλακωμένο χαρτί στο καλάθι των σκουπιδιών. Και δεν ξέρω, τελικά, αν έχει το δικαίωμα να λέει δεξιά κι αριστερά πως από το 2017 ο Παναθηναϊκός δεν λειτουργούσε επαγγελματικά όταν ο ίδιος "πούλησε την ψυχή του στο διάβολο" πιο γρήγορα και από τον Δημήτρη Χορν.

Στον Παναθηναϊκό καλό είναι να ξεχάσουν γρήγορα τον Σουηδό. Πικρό τέλος σε μία ωραία σχέση. Αλλά κάποιες φορές οι ονειρικοί γάμοι έχουν και επεισοδιακά διαζύγια. Τώρα πρέπει να βρουν τον αντικαταστάτη του. Τον παίκτη που θα καλύψει τα γκολ του Σουηδού και θα γεμίσει το κενό στους φιλάθλους του τριφυλλιού. Τον παίκτη που θα σεβαστεί την φανέλα που θα φορά. Δύσκολο, ειδικά με τον τρόπο που διοικείται ο σύλλογος. Όχι ακατόρθωτο, λόγω Ουζουνίδη. Ευτυχώς.