Και τώρα ποιος τον πιάνει

Η γκρίνια του κόσμου για τη... Νότιγχαμ που έγινε ενθουσιασμός, η μεταγραφική ενίσχυση του Ολυμπιακού με κινήσεις ουσίας, οι εποχές Ζιοβάνι και Ριβάλντο, ο Χάσι που έχει πλέον τη μπάλα στα χέρια του και οι υπόλοιποι τρεις του "Big 4" που μένουν πίσω. Του Σταύρου Καραΐνδρου.

Πριν από ένα μήνα ο Ολυμπιακός ήταν προ των πυλών της καταστροφής. Κάποιος Χάσι αναλάμβανε τον πάγκο του, ο Μαρινάκης έπαιρνε τη Νότιγχαμ, ο χρόνος περνούσε και μεταγραφές ο κόσμος δεν έβλεπε και τα συμπεράσματα ήταν τα κλασικά σε τέτοιες περιπτώσεις: γκρίνια, απογοήτευση, μουρμούρα και ανησυχία. Εξάλλου, μιλάμε για τους φιλάθλους του Ολυμπιακού που είθισται να είναι απαιτητικοί και να προκαλούν εύκολα πανικό. Πριν ένα μήνα για την πλειοψηφία των οπαδών "ο Μαρινάκης δεν ασχολείται με τον Ολυμπιακό λόγω της Νότιγχαμ".

Δεν είναι χθεσινό φαινόμενο αυτό. Πάντα συμβαίνει. Και θα συμβαίνει. Κάθε καλοκαίρι. Ένα μήνα μετά ο ίδιος κόσμος έχει αρχίσει να αλλάζει ρότα. Τις κωλοτούμπες, όπως λέμε στην καθομιλουμένη.

ΠΗΡΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΗΘΕΛΕ (ΚΑΙ ΕΠΡΕΠΕ)

Θύελλα ενθουσιασμού ή το λιγότερο ικανοποίησης για τα συνεχόμενα μεταγραφικά "χτυπήματα". Το μειδίαμα που έφερε η ανακοίνωση Ταχτσίδη (και το ειρωνικό "καλωσόρισμα" από μερίδα του Τύπου) έγινε πλατύ χαμόγελο. Και να ο Εμενίκε και να ο Καρσελά και να ο Οφόε. Οι πρωταθλητές Ελλάδας πήραν τους ποδοσφαιριστές που ήθελαν, ο Χάσι έχει στη διάθεσή του τους ποδοσφαιριστές που ήθελε και τώρα όλοι μαζί θα παλέψουν γι' αυτό που θέλει ο κόσμος: επιστροφή στο Champions League.

Οκ, οι μεταγραφές των Πειραιωτών δεν διεκδικούν δάφνες... εντυπωσιασμού περασμένων ετών.

Δεν είναι επιπέδου Μιραλάς, Σαβιόλα ή Καμπιάσο. Αλλά μην τρελαθούμε! Ο Καρσελά ήταν ο καλύτερος ντιμπλέρ του ισπανικού πρωταθλήματος πίσω από Μέσι και Νεϊμάρ, ο Οφόε είναι ο παίκτης που ξεχώρισε στην Πολωνία (όντας "δημιούργημα" του Χάσι) και ουσιαστικά ο Ολυμπιακός τον πήρε προτού εκτοξευτεί η τιμή του με πιθανές καλές εμφανίσεις τη νέα σεζόν και ο Εμενίκε είναι ένας "βαρβάτος" φορ που μπορεί να μην είναι καθαρός επιθετικός (όπως ήταν ας πούμε ο Ιντέγε ή ο Κοβάσεβιτς, αν γυρίσουμε το χρόνο πίσω) είναι όμως αυτός που -έστω καθυστερημένα- μπορεί να αντικαταστήσει τον Ιντέγε.

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΙΑ ΤΑ "ΜΠΑΜ"

Συγγνώμη, αλλά όσοι είναι κολλημένοι στις εποχές Ζιοβάνι, Ριβάλντο και Ζε Ελίας μάλλον πρέπει να συνηθίσουν το... youtube. Πάνε αυτές οι εποχές, πάπαλα, πέρασαν. Δύσκολα πια θα φέρεις τέτοιους παικταράδες στην Ελλάδα. Μόνο ξώφαλτσα. Τώρα πια υπάρχει η Σαουδική Αραβία ή η Κίνα. Τώρα αυτού του είδους οι ποδοσφαιριστές αν θέλουν καλό συμβόλαιο θα το αναζητήσουν εκεί. Θα προτιμήσουν την Κίνα από την Ελλάδα, χωρίς τη βαριά εφορία. Κάποτε προτιμούσαν την Ελλάδα για το τελευταίο καλό συμβόλαιο. Παλιές, καλές εποχές.

Ο Εσιέν ήρθε πριν 2 χρόνια ως "μεταγραφικό μπαμ". Αποδείχθηκε "πατάτα". Τα λεφτά που ξόδεψε για να τον αποκτήσει ο Παναθηναϊκός θα μπορούσε να τα δώσει σε έναν τύπου Οφόε που μπορεί να του έφερνε χρήματα στο ταμείο με μελλοντική πώληση. Ο Ολυμπιακός έτσι κινείται τα τελευταία χρόνια. Θα πάρει ποδοσφαιριστές με κίνητρο κι ας ξέρει ότι μπορεί στο μέλλον να τους χάσει. Αν, όμως, τους χάσει θα κοιτάξει να το κάνει με το μεγαλύτερο δυνατό κέρδος.

Ο Οφόε, για παράδειγμα, έρχεται στην Ελλάδα και τη νέα σεζόν μπορεί να μαγέψει. Να προκριθεί ο Ολυμπιακός στους ομίλους, να κάνει ο Βέλγος άσος παιχνιδάρες και να έρθει μια δυνατή πρόταση από την Ευρώπη. Το ίδιο ισχύει και για τον Καρσελά. Ή τον Εμενίκε. Και αυτό έχουν στο μυαλό τους οι άνθρωποι του συλλόγου όταν κάνουν τον μεταγραφικό σχεδιασμό.

Η ΜΠΑΛΑ ΣΤΟΝ ΧΑΣΙ

Στο αγωνιστικό κομμάτι, ο Χάσι μπορεί να τρίβει τα χέρια του από ικανοποίηση. Η διοίκηση απέδειξε -στον κόσμο- πως η Νότιγχαμ... δεν είναι πάνω από τον Ολυμπιακό και πλέον η μπάλα είναι στα πόδια του νέου προπονητή. Ξέρετε πως τα χαμόγελα μπορούν να γίνουν ξανά γκρίνια και απογοήτευση. Μια στραβή να έρθει στα προκριματικά και όλα μπορούν να αλλάξουν.

Άρα, από την πλευρά της διοίκησης η δουλειά έγινε (και θα συνεχίσει να γίνεται, αφού έπονται κι άλλες μεταγραφές). Τώρα η δουλειά πρέπει να γίνει και από τον Χάσι. Να παρουσιάσει έναν γρήγορο και απρόβλεπτο Ολυμπιακό (αυτό περιμένουμε βάσει των μεταγραφών), σαφώς πιο ελκυστικό από την περσινή ομάδα και σαφώς πιο δυνατό στην Ευρώπη (γιατί για τη διοίκηση και τον κόσμο αυτό είναι το ζητούμενο).

ΥΓ: Η γενικότερη εικόνα του "Big 4" στο τρέχον μεταγραφικό κομμάτι δείχνει πως δύσκολα θα γίνει το "μπαμ". Ούτε Μπερμπάτοφ ούτε Λέσκοτ. Μεταγραφές ουσίας και όχι εντυπωσιασμού. Μπορεί ο κόσμος να νιώθει ξενερωμένος, αλλά οι προπονητές θέλουν την ισορροπία σε μια ομάδα. Θέλουν παίκτες-στρατιώτες που θα υπηρετήσουν το πλάνο.

ΠΑΟΚ και ΑΕΚ κινούνται σε αυτό το πλαίσιο με κάποια ελάχιστα δείγματα εντυπωσιασμού (βλέπε, για παράδειγμα, περίπτωση Μακ). Ο Παναθηναϊκός είναι αναγκασμένος να πάει έτσι. Ο Ουζουνίδης προσπαθεί να φτιάξει μια ομάδα του προπονητή σε μία περίοδο σκληρού μνημονίου. Με τα τωρινά δεδομένα ο Ολυμπιακός συνεχίζει να έχει το πλεονέκτημα. Για να τον προσπεράσουν χρειάζεται ένα γερό ντεμαράζ.