Κατόρθωσε να αποκλειστεί

Ο Σταύρος Καραΐνδρος γράφει για τη βαριά ήττα του Παναθηναϊκού και τη γκρίνια του κόσμου που κουράστηκε να κάνει υπομονή.

Κατόρθωσε να αποκλειστεί

Η ήττα του Παναθηναϊκού από τη Μπριζ και ο αποκλεισμός (και εφέτος) από τη συνέχεια του Champions League, επιβεβαίωσε όσους έκρουσαν τον κώδωνα κινδύνου μετά το πρώτο ματς της Λεωφόρου. Τότε ο Παναθηναϊκός ανέτρεψε το σκορ και πήρε τη νίκη γιατί έδειξε ψυχή και πάθος και έπαιξε βάσει των δεδομένων που είχαν προκύψει μετά την αποβολή του Σάντσεθ. Ηταν, δηλαδή, ένα ματς ειδικών συνθηκών που έβγαλε συγκεκριμένα στοιχεία στον τρόπο παιχνιδιού του Παναθηναϊκού.

Κατόρθωμα ο αποκλεισμός

Το βράδυ της Τετάρτης στο Μπριζ, ας κρατήσουμε το πρώτο μέρος. Το χρονικό διάστημα εκείνο όπου ο Παναθηναϊκός δεν απειλήθηκε από τη Μπριζ και δημιούργησε τις καλύτερες ευκαιρίες. Αυτά για τους ιστορικούς του μέλλοντος. Για τον Αναστασίου σημασία έχει το πρώτο μέρος του αγώνα της Λεωφόρου και το δεύτερο της ρεβάνς. Εκεί όπου η ομάδα εμφάνισε τα γνωστά προβλήματα και βρέθηκε από τον παράδεισο στην κόλαση.

Το κακό για τον Αναστασίου είναι ότι δεν μπορεί να αλλάξει τη κατάσταση με προσθήκες. Αυτούς έχει και με αυτούς θα συνεχίσει. Το μόνο παρήγορο είναι ότι στο βάθος υπάρχει ένας Εσιέν που -αν όλα πάνε καλά- θα βοηθήσει το τριφύλλι και θα μπαλώσει πολλές τρύπες. Αυτό, όμως, σε βάθος χρόνου. Τώρα τα πράγματα είναι δύσκολα. Ο Έλληνας τεχνικός έχει ένα βουνό μπροστά του. Πρέπει να αλλάξει την ψυχολογία ενόψει των αγώνων για τα πλέι οφ του Europa League και να κερδίσει ξανά τον κόσμο. Αυτόν που πίστεψε ότι με τις συγκεκριμένες προσθήκες οι "πράσινοι" θα διαφοροποιηθούν από το παρελθόν και θα δείξουν κάτι καλύτερο.

Δεν το έδειξαν κόντρα σε μια ομάδα που δεν ήταν καλύτερή τους. Και αυτό είναι ξεκάθαρη αποτυχία. Αν, για παράδειγμα, παίζεις με τη Μάντσεστερ και μένεις εκτός, πάει στην ευχή. Αν, όμως, σου έρχεται μια ομάδα στα μέτρα του, όπως ήταν η Μπριζ με τα ίδια ακριβώς αμυντικά προβλήματα και εσύ καταφέρνεις -γιατί περί κατορθώματος πρόκειται- να αποκλειστείς, τότε όπως έστρωσες θα κοιμηθείς.

Ο Μπούρμπος της Γερμανίας

Καταλαβαίνω τη γκρίνια του κόσμου. Για τον Βέμερ, τον Κοτσόλη, τον Τριανταφυλλόπουλο και όποιον άλλον έχει μπει στο στόχαστρο μετά το βαρύ 3-0. Αυτοί, όμως, δεν ήρθαν στον Παναθηναϊκό μετά από επιλογή από άλλους καλύτερους. Τους έφερε το μνημόνιο. Τους έφερε μια συγκεκριμένη οικονομική κατάσταση που στερούσε τη δυνατότητα να ψωνίσει από το πάνω ράφι. Ο Παναθηναϊκός δεν είχε χρήματα να πάρει κάτι καλύτερο από τον Βέμερ, τον Μπούρμπο της Γερμανίας όπως τον αποκαλούν (βιαστικά) πολλοί. Αποφάσισε να ρίξει χρήματα για να φέρει τον Εσιέν και καλά έκανε, αλλά δεν τον είχε στο σημαντικότερο ματς της χρονιάς. Ψώνισε ό,τι καλύτερο μπορούσε στην άμυνα και ουσιαστικά είχε ως κέρδος την εμπειρία που αποκτά σιγά-σιγά αυτή η ομάδα. Με αυτά πήγε να παίξει τα δύο παιχνίδια με τη Μπριζ. Ακόμα και με αυτά, θα μπορούσε να την αποκλείσει. Οπως θα μπορούσε πέρυσι να αποκλείσει τη Σταντάρ.

Κι αν η γιαγιά μου είχε καρούλια θα ήταν πατίνι, που λέγαμε πιτσιρικάδες. Δυστυχώς ο Παναθηναϊκός δεν πληρώνει τα λάθη που δημιουργεί ο ίδιος. Πρωτίστως πληρώνει τα λάθη του παρελθόντος, αλλά και τις λανθασμένες επιλογές που κάνει υπό την πίεση της οικονομικής στενότητας. Ολα αυτά είναι συνδυασμός. Ολα αυτά φέρνουν τη συγκεκριμένη κατάσταση που δεν ξέρω αν θα αλλάξει. Προφανώς υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης, αλλά ο κόσμος έχει υπομονή; Μπορεί να περιμένει; Ιδού η απορία...

Σχόλια

 

Πρώτη Σελίδα