Ας μιλήσουμε για τον Μπέντο...

Ο Σταύρος Καραΐνδρος υπερασπίζεται το έργο του Πάουλο Μπέντο και γράφει για τον ξενερωμένο κόσμο του Ολυμπιακού.

Το να έχει εξασφαλίσει ο Ολυμπιακός το πρωτάθλημα προτού ολοκληρωθούν όλοι οι αγώνες του α' γύρου και να υπάρχει συζήτηση για το αν κάνει ο Μπέντο ή όχι, είναι ελληνικό φαινόμενο. Ολυμπιακό φαινόμενο, για την ακρίβεια.

Τι έχει κάνει, όμως, ο Πορτογάλος προπονητής και βρίσκεται στο επίκεντρο της ερυθρόλευκης επικαιρότητας; Ποια είναι τα αρνητικά που του καταλογίζουν οι πολέμιοί του και ποια τα θετικά που του τονίζουν οι υποστηρικτές του; Ήρθε η ώρα να τα πούμε συγκεκριμένα και με παραδείγματα για τον άνθρωπο που παίρνει ένα από τα πιο εύκολα πρωταθλήματα του Ολυμπιακού και μάλιστα σε μία χρονιά που η διοργάνωση (θα) φάνταζε περισσότερο ανταγωνιστική.

ΕΙΝΑΙ ΚΑΚΟΣ Ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ;

Το "κακός" ή το "καλός" ορίζεται πάντα με κάτι άλλο ως σύγκριση. Σε σχέση με τον περσινό Ολυμπιακό, ναι ο εφετινός δεν είναι καλύτερος. Ίσως δεν είναι ο καλύτερος των τελευταίων ετών, ίσως είναι η πιο αδιάφορη, αν πρέπει να χρησιμοποιήσουμε αυτή τη λέξη, ομάδα επί Μαρινάκη.

Γιατί χαρακτηρίζεται ως κακή και αδιάφορη; Πρώτον, ας ξεκαθαρίσουμε πως με τους δύο συγκεκριμένους χαρακτηρισμούς δεν συγκρίνουμε τον Ολυμπιακό με τους αντιπάλους του, αλλά με τον ίδιο του τον εαυτό. Η εφετινή ομάδα, λοιπόν, δεν βγάζει κάτι που να ενθουσιάζει τον κόσμο και δεν έχει κάνει κάτι το φοβερό στην Ευρώπη μέχρι στιγμής. Είναι και το Champions League που λείπει και που γιγαντώνει την ξενέρα του κόσμου.

ΔΕΝ ΒΛΕΠΟΥΝ ΜΠΑΛΑ ΚΑΙ ΠΑΙΚΤΕΣ

Για να το πούμε πιο απλά, ο κόσμος του Ολυμπιακού δεν βλέπει κάτι την τρέχουσα σεζόν που θα τον κάνει να τρέξει με όρεξη στο γήπεδο και να δει από κοντά την αγαπημένη του ομάδα. Αν εξαιρέσουμε τα τρία ντέρμπι και δη αυτά με ΑΕΚ και Παναθηναϊκό, ο εφετινός Ολυμπιακός έχει όλα τα στοιχεία μίας... κανονικής ομάδας. Χάνει, κερδίζει, φέρνει ισοπαλία, δυσκολεύεται να πάρει κάποια ματς. Όλα αυτά είναι φυσιολογικά σε ένα μαραθώνιο πρωταθλήματος.

Αλλά όλα είναι του 6". Τα κάνει όλα μέτρια, τα κάνει όλα... φυσιολογικά. Μόνο το κυριακάτικο παιχνίδι με την Ξάνθη φάνταζε διαφορετικό από τα άλλα γιατί, για πρώτη φορά εφέτος, ο Ολυμπιακός έβγαλε μία απίστευτη ωριμότητα και έναν τρομερό επαγγελματισμό στο παιχνίδι του κόντρα σε μία ομάδα με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά και δεδομένους κινδύνους.

Από εκεί και πέρα, όμως, ο Ολυμπιακός δεν βγάζει, για τον κόσμο του, τη γνωστή λέξη που αρχίζει από "κ". Δεν τον πορώνει βρε αδερφέ αυτό που βλέπει από τον Μπέντο. Είχε μάθει στα περσινά μεγαλεία της Ευρώπης, στον Μπελούτσι, τον Γκαλέτι, τον Μιραλάς και όλους αυτούς που πέρασαν κατά καιρούς και πρόσθεσαν κάτι το θεαματικό στην ομάδα.

Δεν λέω πως δεν γίνονται και τώρα σπουδαίες μεταγραφές. Καμπιάσο και Τσόρι δεν έχουν οι άλλες ομάδες. Ούτε Φορτούνη. Αλλά μέχρι εκεί. Έχει παίκτες που διαθέτουν την προσωπικότητα να πάρουν ένα παιχνίδι, αλλά δεν έχει αυτούς που θα ξεσηκώσουν τον κόσμο.

ΕΧΕΙ, ΟΜΩΣ, ΠΙΤΣΙΡΙΚΑΔΕΣ

Κι ερχόμαστε στο άλλο μεγάλο ζήτημα που έχει προκύψει στον εφετινό Ολυμπιακό και έχει να κάνει με τους πιτσιρικάδες. Προσωπικά, το έγραψα σε προηγούμενο άρθρο, δίνω χίλια δίκια στον Μπέντο που βάζει μέσα νεαρούς ποδοσφαιριστές και προσπαθεί να χτίσει στο αύριο της ομάδας.

Να θυμήσω ξανά ποια ήταν η περσινή κουβέντα; Πως ο Σίλβα δεν βάζει τους πιτσιρικάδες αν και είχε την ευκαιρία λόγω της μεγάλης βαθμολογικής διαφοράς από τους αντιπάλους. Τον έφαγε το αήττητο πρωτάθλημα και οι Πειραιώτες έχασαν μία μοναδική ευκαιρία.

Φέτος ο τίτλος έχει ουσιαστικά κριθεί από τον Νοέμβριο. Την ώρα που υπάρχει η γκρίνια για την ομάδα και τον Πορτογάλο, αλλά και την ανάγκη ενίσχυσης στην άμυνα, ο Μπέντο κάνει ό,τι δεν έκαναν οι προηγούμενοι. Μέσα ο Ανδρούτσος, μέσα ο Μανθάτης, μέσα ο Ρέτσος, μέσα και ο άλλος ο πιτσιρικάς ο Νικολάου.

Κι όλα αυτά την ώρα που ο προσκείμενος στον Ολυμπιακό, Τύπος, ρίχνει την καυτή πατάτα των μεταγραφών στον Μπέντο. "Ο πρόεδρος θέλει, ο Πορτογάλος όχι". Βγαίνει προς τα έξω η σχετική γραμμή και ουσιαστικά ο Βαγγέλης Μαρινάκης πετάει από πάνω του την όποια ευθύνη για τη μεταγραφική δραστηριότητα τον Γενάρη και αφήνει βορά τον Μπέντο στον απογοητευμένο κόσμο.

Αυτός, όμως, εκεί. Σου λέει "γιατί να μη δοκιμάσω τώρα τους πιτσιρικάδες που έχω καθαρίσει με το πρωτάθλημα;" Και καλά κάνει. Και ο Μάρκο Σίλβα μπορεί να το σκέφτηκε πέρυσι, αλλά τον έφαγε το αήττητο. Είδαμε τον Τσιμίκα σε κάποια παιχνίδια, θα μπορούσαμε να τον δούμε σε περισσότερα και μετά πάπαλα. Άρχισε η γκρίνια που χάθηκε το αήττητο πρωτάθλημα, άρχισε η γκρίνια για την αγωνιστική καθίζηση και το τέλος της σεζόν σου έδινε την εντύπωση πως ο Ολυμπιακός απέτυχε στους στόχους του.

Ο ΤΣΟΡΙ, Ο ΜΑΡΙΝ ΚΑΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ

Και δεν είναι μόνο οι πιτσιρικάδες το θέμα στους "ερυθρόλευκους" αλλά και η γενικότερη διαχείριση του ρόστερ από τον Μπέντο. Αν και στην αρχή έδειξε πως έχει τα... κολλήματά του, στη συνέχεια χρησιμοποίησε με σύνεση το υλικό που είχε στη διάθεσή του και δεν δίστασε να βάλει στο περιθώριο παίκτες που είτε δεν του έκαναν (βλέπε Τσόρι) είτε δεν τον σεβάστηκαν (βλέπε Μάριν).

Οκ, εδώ μπαίνει ένας αστερίσκος αναφορικά με τον Ντομίνγκες και την όλη αδικία προς το πρόσωπό του. Δεν μπορεί να μη σου κάνει ο συγκεκριμένος ποδοσφαιριστής έστω για 20 λεπτά. Φάνηκε κόντρα στον Παναιτωλικό πως μπορεί να πάρει και από αυτόν πολλά αρκεί να αλλάξει στάση ως προς την (αγωνιστική) συμπεριφορά προς το πρόσωπο του Αργεντινού.

Με τον Μάριν, όμως, δεν έπεσε έξω. Δεν έχασε κάτι ο Ολυμπιακός από την απουσία του για μεγάλο χρονικό διάστημα. Αντίθετα, κέρδισε πολλά από τον Φορτούνη όταν επέστρεψε, ενώ συνεχίζει να δείχνει εμπιστοσύνη στον Καρντόσο παρά το γεγονός πως ο Ολυμπιακός έχει πάρει λιγότερα απ' όσα έδωσε για να τον αποκτήσει.

ΗΡΘΕ ΝΑ ΔΟΥΛΕΨΕΙ

Στην τελική, ο Πάουλο Μπέντο δεν ήρθε ως Μουρίνιο. Ήρθε ως ένας αξιόλογος προπονητής και κλήθηκε να φτιάξει τέλη Αυγούστου μία ομάδα που προσπαθούσε να συνέλθει από το σοκ που της άφησε η Μπερ Σεβά. Οκ, μπορεί να μην παίζει μπάλα ο Ολυμπιακός, μπορεί να μη γεμίζει τους φιλάθλους, μπορεί να έφτασε σε αυτή τη διαφορά στη βαθμολογία (και) λόγω της ανυπαρξίας των αντιπάλων, αλλά δεν αξίζει στον προπονητή του αυτή η κριτική. Πόσο μάλλον όταν ο ίδιος δείχνει πως ήρθε στον Ολυμπιακό για να δουλέψει.

Όπως και να 'χει, η κουβέντα για το αν είναι ή όχι ο κατάλληλος για τον Ολυμπιακό θα συνεχίζεται. Είπαμε, είναι... Ολυμπιακό φαινόμενο. Η μόνη δικαιολογία για την περιρρέουσα ατμόσφαιρα είναι πως αυτός ο Ολυμπιακός δεν γεμίζει. Όλα τ' άλλα είναι για την ίντριγκα...