Στο (θολωμένο) μυαλό του Γιάννη Αλαφούζου

Ο Σταύρος Καραΐνδρος γράφει για το θολωμένο μυαλό του Γιάννη Αλαφούζου που δείχνει εγκλωβισμένος στη δίνη που ο ίδιος δημιούργησε.

Η επιλογή του Γιάννη Αλαφούζου να αποφύγει τη δύσκολη απόφαση και να διαλέξει αυτή των αυστηρών παρατηρήσεων "κι έχει ο Θεός", δείχνει ξεκάθαρα το τι ακριβώς συμβαίνει στο μυαλό του αφεντικού της ΠΑΕ Παναθηναϊκός. Δεν είναι το γενικό και αόριστο "δεν ξέρει τι του γίνεται", μέρος του οποίου προσπάθησα να αναλύσω εν μέρει στο προηγούμενο κείμενο, είναι το γεγονός πως έχει μπερδευτεί τόσο που έχει μπει σε μία δίνη που ο ίδιος δημιούργησε.

ΓΙΑΤΙ ΚΡΑΤΑ ΤΟΝ ΣΤΡΑΜΑΤΣΟΝΙ

Η μόνη λογική εξήγηση της παραμονής του Αντρέα Στραματσόνι στον πάγκο, παρά το περί δικαίου αίσθημα που επικρατεί αυτή τη στιγμή στον Παναθηναϊκό, μπορεί να δοθεί στην αδυναμία του Αλαφούζου να βρει τον άνθρωπο που θα αντικαταστήσει, αλλά και θα δουλέψει πάνω σε μια ομάδα που δεν έχτισε ο ίδιος.

"Μα, ο πρώτος είναι;", εύλογα θα πείτε. Οχι φυσικά. Όλοι οι προπονητές που έρχονται ως αντικαταστάτες μεσούσης της σεζόν δεν δουλεύουν σε δικιά τους ομάδα. Μόνο που στην προκειμένη περίπτωση ο νέος προπονητής έρχεται (αν έρθει) να αναλάβει ένα σύλλογο που έφτιαξε ομάδα για το τώρα, το φέτος και όχι το αύριο, το "μέλλον". Ο νέος προπονητής θα αναλάβει μία ομάδα μίας χρήσεως, με συγκεκριμένα κενά, καταγεγραμμένες ελλείψεις, πολλά πλεονεκτήματα, αλλά μπερδεμένη νοοτροπία (ποδοσφαιρική και μη) απόρροια του μεταγραφικού σχεδιασμού.

Το να γίνεις αυτή την περίοδο προπονητής του Παναθηναϊκού είναι ρίσκο. Η ομάδα έχει μπει στο μάτι του κυκλώνα, ο κόσμος είναι προβληματισμένος, οι οργανωμένοι αντιδρούν, οι ποδοσφαιριστές τρεις λαλούν και δυο χορεύουν και τη διοίκηση συνθέτουν άτομα που... βάζουν ξανά σε σκέψεις τους δανειστές για τη χρησιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων (κακό χιούμορ). Άρα τι;

Προφανώς δεν υπάρχει απάντηση στο μυαλό του Αλαφούζου που δίνει ψήφο εμπιστοσύνης στον Ιταλό προπονητή, αγνοώντας (ίσως και προκλητικά) την επιτακτική ανάγκη της πλειοψηφίας του κόσμου να δουν κάτι δραστικό, ως αντίδραση της βαριάς ήττας στο Φάληρο. Ακόμα και αυτοί που δεν θεωρούν πως η αλλαγή προπονητή είναι πάντα η ενδεδειγμένη λύση.

ΧΑΝΕΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

Η πρώτη φορά που ο Γιάννης Αλαφούζος βρέθηκε απέναντι από τους οργανωμένους οπαδούς ήταν στην περσινή ρεβάνς με την Καμπάλα. Αυτό το ιδιόμορφο τετ α τετ στο χορτάρι του "Απόστολος Νικολαϊδης" ήταν η πρώτη κρίση που έπληξε τον παράγοντα του τριφυλλιού. Μέχρι εκείνο το σημείο υπήρχε στήριξη στο πλάνο και υπομονή για τη μνημονιακή περίοδο. Από κει και πέρα, όμως, το γυαλί ράγισε.

Το βράδυ της Κυριακής το συγκεντρωμένο πλήθος στο Κορωπί περίμενε υπομονετικά παίκτες, διοίκηση και τεχνική ηγεσία. Οι ποδοσφαιριστές ορθώς προστατεύτηκαν -έστω και με τον κωμικοτραγικό τρόπο της φυγάδευσης με ταξί- και βορά στους "σαρκοφάγους" έγιναν ο Αλαφούζος και ο Στραματσόνι. Κι αν για τον Ιταλό ήταν αναμενόμενη η οργίλη αντίδραση, δεν θα λέγαμε το ίδιο και για τον ιδιοκτήτη της ΠΑΕ.

Τα άκουσε για τα καλά, που λέμε, σε τέτοιο βαθμό που έφτασε στο σημείο να απειλήσει με αποχώρηση. Ο μέχρι τότε ήρωας που ανέλαβε τον Παναθηναϊκό σε μία δύσκολη περίοδο έχοντας πάντα ανοικτή -κατά τα λεγόμενά του- την πόρτα για όποιον θέλει να βοηθήσει, άνοιξε ο ίδιος την πόρτα της εξόδου. Κι αν το έκανε εν θερμώ, δεν παύει να συνιστά είδηση πως του πέρασε από το μυαλό μία φυσιολογική ανθρώπινη αντίδραση. Να σηκωθεί και να φύγει.

Πλέον, ο Γιάννης Αλαφούζος δεν έχει τη στήριξη που απολάμβανε και τα... λιοντάρια θέλουν το κεφάλι του στο πιάτο. Μία κατάσταση που ο ίδιος δημιούργησε όταν πέταξε στον κάλαθο των αχρήστων το πλάνο που ξεκίνησε την πρώτη χρονιά του Αναστασίου, έχοντας στο πλευρό του έναν ποδοσφαιράνθρωπο όπως είναι ο Νίκος Νταμπίζας. Ένα πλάνο που ακυρώθηκε λόγω του 0-3 στο Φάληρο και της επιβλητικής νίκης επί του ΠΑΟΚ στον τελικό του Κυπέλλου. "Αφού καταφέραμε αυτά την πρώτη χρονιά, φαντάσου τι μπορούμε να κάνουμε στη συνέχεια", ακούστηκε από τα χείλη των ανθρώπων που είχαν επιτελικό ρόλο στην ομάδα και... αντίο ζωή.

ΞΕΝΥΧΤΗΔΕΣ ΚΑΙ ΑΠΕΙΘΑΡΧΟΙ

Αυτή τη στιγμή το μεγάλο πρόβλημα του Παναθηναϊκού δεν έχει να κάνει μόνο με το αγωνιστικό κομμάτι, αλλά και την κατάσταση που επικρατεί στο ποδοσφαιρικό τμήμα. Ποδοσφαιριστές που ξενυχτούν για να ξεχάσουν τον πόνο τους, που δεν έχουν καταλάβει ακριβώς που έχουν έρθει και ποια είναι η πίεση που συνθλίβει το σύλλογο και κοιτάζουν πρωτίστως να περάσουν εκείνοι καλά κι έπειτα να βοηθήσουν τον Παναθηναϊκό.

Aυτά ο Αλαφούζος τα ξέρει. Δεν ζει στον Άρη. Γνωρίζει καλά για την απειθαρχία των αποδυτηρίων και το γεγονός πως ο Στραματσόνι... επιβεβαιώνει τις συστάσεις που τον ακολουθούσαν από την Ιταλία. Δεν το έχει με την επιβολή πειθαρχίας, δεν του αρέσει να το παίζει στρατηγός.

Έλα, όμως, που ακόμα κι αν δεχτούμε πως έχει κάνει καλή δουλειά μέχρι τώρα, την ακυρώνει ο ίδιος. Γιατί αν έχεις ποδοσφαιριστές που σε αντιμετωπίζουν με το "έλα μωρέ" τότε αυτομάτως ο ρόλος σου περιορίζεται -για να μην πούμε συρρικνώνεται- ενώ θα έπρεπε να είσαι ο άρχοντας των αποδυτηρίων.

Κι εκεί φυσικά έρχεται το θέμα που έχει τεθεί ουκ ολίγες φορές. Για τον άνθρωπο που θα μπορούσε να αναλάβει ρόλο "μπαμπούλα". Άνθρωπος από το ένδοξο παρελθόν, που ξέρει το βάρος της φανέλας και μπορεί να υψώσει μια φωνή στα αποδυτήρια, ακόμα και σε εκείνους που θέλουν να γίνουν χαλίφηδες στη θέση του χαλίφη (η έλλειψη πειθαρχίας που λέγαμε).

ΑΝΑΙΡΕΙ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ

Και για να σταθούμε και λίγο στον τίτλο του κειμένου, το θολωμένο μυαλό του Γιάννη Αλαφούζο έδωσε ρόλο στον Ζιλμπέρτο Σίλβα να κάνει μία πρώτη λίστα προπονητών σε περίπτωση που λυθεί η συνεργασία με τον Στραματσόνι. Αφού πρώτα ενεργοποίησε σε έναν ουσιαστικό ρόλο τον Βραζιλιάνο σούπερ σταρ, ο οποίος το μόνο που έκανε ήταν να δουλεύει για τη μπράντα του Παναθηναϊκού και τις ακαδημίες (τις ποιες;), έδειξε πως είναι μπερδεμένος και αδύναμος να πάρει μία απόφαση. Σωστή ή λάθος, δική του απόφαση.

Δεν γίνεται να δίνεις μία δεύτερη ευκαιρία στον Στραματσόνι, αφού πρώτα του τρίζεις τα δόντια και του ζητάς να κάνει κάτι που δεν μπορεί (τον σκληρό των αποδυτηρίων) και στη συνέχεια να δίνει εντολή στον Σίλβα να ετοιμάσει ένα πλάνο για τον επόμενο. Είπαμε θολωμένο μυαλό είναι αυτό...

ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΥΣΗ;

Φυσικά και υπάρχει, αλλά παίζει ρόλο η διάθεση του Αλαφούζου να δώσει ένα τέλος σε αυτή την ιλαροτραγωδία. Έχει το σθένος να ξεκινήσει από αύριο σε μια λευκή κόλλα χαρτί; Έχει διάθεση να λειτουργήσει ορθολογικά ένα κλαμπ που μοιάζει ακέφαλο; Έχει διάθεση να σταματήσει τις κρίσεις πανικού που ξεκινούν από την αλλαγή στο τμήμα μάρκετινγκ αναζητώντας εναγωνίως περισσότερα έσοδα και φτάνουν μέχρι τις συσκέψεις κορυφής για να στηριχτεί τελικά ο προπονητής; Έχει εγωισμό να απαντήσει στους επικριτές του; Έχει πυγμή να κλείσει στόματα; Ρητορικά ερωτήματα...

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Μικρός πρόεδρος, μικρή ομάδα!

Σχόλια

 

Πρώτη Σελίδα