Παύλο, μην πεις κι εσύ πως ήταν μια κακή στιγμή

Ο Σταύρος Καραΐνδρος γράφει για την επιλογή του χρυσού παραολυμπιονίκη, Παύλου Μάμαλου, να δεχθεί την πρόσκληση της Χρυσής Αυγής.

Παύλο, μην πεις κι εσύ πως ήταν μια κακή στιγμή

Κοιτάξτε να δείτε, δεν είμαι από αυτούς που ισχυρίζονται πως η Ελλάδα ξάφνου γέμισε από αριστερούς. Κάτι οι δηλώσεις Γιατζόγλου, κάτι ο θάνατος του Παττακού, έβγαλαν στην επιφάνεια και όσους υποστηρίζουν μία φασίζουσα Ελλάδα του παρελθόντος που κρύβεται στο κέλυφος του αυγού μέχρι το φίδι να αποφασίσει πότε θα εκκολαφθεί.

Ο ΑΧΤΑΡΜΑΣ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ

Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας ούτε να παίζουμε θέατρο της κακιάς ώρας. Φασίστες υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν. Ακραίες σκέψεις, συμπεριφορές και ιδεοληψίες. Άνθρωποι που λησμονούν μία Ελλάδα της Χούντας που έφτιαχνε δρόμους, έφερνε το ρεύμα κι όλες αυτές τις παπαριές καμαρωτές που ακούμε κατά καιρούς.

Αντιλήψεις για την κυβέρνηση που την τοποθετούν στα χουντικά κιτάπια του βιβλίου της ιστορίας επειδή κόβει συντάξεις και στέλνει χιλιάδες στην ανεργία. Είναι ο αχταρμάς της εποχής. Τα βάζουμε στο τσουκάλι, ανάβουμε τη φωτιά κι ανακατεύουμε. Ό,τι βγει είναι το επόμενο στάτους στο facebook, η επόμενη εξυπνάδα στο twitter.

Το θέμα είναι η μειοψηφία να μη γίνει πλειοψηφία. Ή, για να το θέσω καλύτερα, το θέμα είναι πως η μειοψηφία (που, μεταξύ μας, τρίτο κόμμα δεν το λες, πλέον, μειοψηφία) οδηγήθηκε σε αυτή τη λύση. Σύμπλευση στις ιδέες και στα πιστεύω; Δοκιμή γιατί οι άλλοι μας κούρασαν; Αντίδραση γιατί οι άλλοι μας κόβουν τις συντάξεις; Οι ξένοι που έρχονται να μας "κλέψουν" και τα θρανία των παιδιών μας στα ελληνικά σχολεία; Ίσως όλα τα παραπάνω.

Αφορμή είναι η παρουσία του Παύλου Μάμαλου στη βράβευση των παραολυμπιονικών από τη Χρυσή Αυγή. Ενσταντανέ με τον Κασιδιάρη, να και τα γελάκια, να και το ύφος της ικανοποίησης που κάποιος μας σκέφτηκε. Είναι έτσι; Έτσι αισθάνθηκε ένας άνθρωπος που δεν πάει, ρε διάολε και πολύς καιρός που μας έκανε να ανατριχιάσουμε;

Στις πολλές συνεντεύξεις που ακολούθησαν της μεγάλης επιτυχίας του στο Ρίο, προσπάθησε να μας κάνει να αφουγκραστούμε τα προβλήματά του. Άνθρωπος ειδικών αναγκών, καθηλωμένος σε ένα αναπηρικό καροτσάκι, με ένα κουτσουρεμένο οικονομικό βοήθημα από το κράτος και την ανεργία να του μαστιγώνει το μυαλό. "Δεν ζητάω πολλά, δουλειά θέλω για να ζήσω", έλεγε έμπλεος δακρύων.

ΠΟΙΑ Η ΑΝΑΓΚΗ ΤΟΥ;

Ποιος να τον ακούσει; Εγώ ή εσύ; Ο καθένας με τα δικά του προσωπικά προβλήματα, με τους δαίμονές του, το φιλανθρωπικό μας έργο έχει ημερομηνία λήξης: όσο διαρκούν οι παραολυμπιακοί. Θα σεβαστούμε τις μπάρες, τις θέσεις αναπήρων, θα δώσουμε τη σειρά μας σε έναν άνθρωπο με ειδικές ανάγκες, θα συγκινηθούμε με τις προσωπικές τους ιστορίες. Μέχρι εκεί. Αυτοί συνεχίζουν την ανηφοριά. Τον δικό τους Γολγοθά μέχρι τη λύτρωση, μέχρι τη δικαίωση. Μέχρι την αυτονόητη αναγνώριση. Το κράτος θα τους θυμηθεί μόνο με τα μετάλλια κρεμασμένα στο στήθος. Μία χειραψία, ένα χτύπημα στην πλάτη και την επόμενη μέρα μπορεί να τους ρίξει δακρυγόνα στην πορεία.

Ποια η ανάγκη του Μάμαλου να δεχθεί την πρόσκληση της Χρυσής Αυγής; Το "γαμώτο, δεν πάει άλλο"; Το "αυτοί μπορεί να με βοηθήσουν"; Το "ας μείνω έστω κι έτσι στην επικαιρότητα για να μη με ξεχάσουν";

Προσπαθώ να βάλω τον Παύλο Μάμαλο δίπλα σε αυτούς που αψήφισαν τι αντιπροσωπεύει το συγκεκριμένο κόμμα και αποφάσισαν να το ακολουθήσουν. Είναι η γριά που πλέον πηγαίνει να σηκώσει τη σύνταξη έχοντας δίπλα της την κινητή ντουλάπα; Είναι η ελπίδα του Μάμαλου πως κάπως έτσι θα βρει κι αυτός αποκούμπι; Πολλά ερωτήματα σε ένα μυαλό που ζει στα χρόνια του μνημονίου. Σαν τα χρόνια της χολέρας.

ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΙΑΔΑ ΣΤΙΣ ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΑΓΚΑΛΕΣ

Το σίγουρο είναι πως αυτός ο γίγαντας που σήκωσε την Ελλάδα στα χέρια του και μας έκανε να ανατριχιάσουμε βρήκε τον πλέον εύκολο τρόπο να μας ξενερώσει. Ηθελημένα; Δεν μας ενδιαφέρει να το... δείξει η ιστορία γιατί η ιστορία έγραψε. Αυτοί που ανθρώπους με τα προβλήματα του Μάμαλου θα προτιμούσαν να τους ρίξουν στον Καιάδα, προς το παρόν άνοιξαν τις αγκάλες τους για να υποδεχθούν τα επόμενα... ψηφαλάκια. Ο Μάμαλος κι ο κάθε Μάμαλος έχει την ευθύνη των πράξεών του. Μόνο να ξέρεις Παύλο πως δεν θα αντέξουμε να ακούσουμε για δεύτερη φορά μέσα σε λίγες μέρες το "ήταν μια κακιά στιγμή"...

Σχόλια

 

Πρώτη Σελίδα