Στην Τούμπα μεγάλωσε ξανά

Ο Παναθηναϊκός που στάθηκε όρθιος παρά τις αντιξοότητες, ο Ουζουνίδης που τον έκανε ξανά μεγάλο και έμαθε τους παίκτες να αγωνίζονται με αξιοπρέπεια, το μεγαλύτερο κέρδος από το διπλό στην Τούμπα και μια κουβέντα για τον διχαστικό Ιβάν Σαββίδη. Γράφει ο Σταύρος Καραΐνδρος.

Δεν αξίζει να ασχοληθείς με τον Ιβάν Σαββίδη μετά από μία τέτοια νίκη. Δεν είναι υποτιμητικό για τον ισχυρό άνδρα του ΠΑΟΚ, αλλά θα είναι λάθος στον Παναθηναϊκό αν αφήσουν στην άκρη όσα έβγαλε στο χορτάρι της Τούμπας η ομάδα και ασχοληθούν με τα συνηθισμένα, πια, ξεσπάσματα του μεγαλομετόχου του ΠΑΟΚ.

ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΜΕΓΑΛΟΣ Ο ΠΑΟΚ

Από τη στιγμή που πολλοί έχουν σηκώσει τη σημαία περί νόμων και κανονισμών, ας πάει στον Εισαγγελέα να καταγγείλει τις απειλές που λέει πως δέχθηκαν άνθρωποι του ΠΑΟΚ και να εντοπιστούν οι ένοχοι. Ας φροντίσει να ηρεμήσει και τον γιο του σχετικά με τα ποσταρίσματά του στο instagram, ας ηρεμήσει και ο ίδιος γενικώς, αποφεύγοντας τις εμπρηστικές δηλώσεις (χορτάσαμε από δαύτες τόσα χρόνια) και θα διαπιστώσει πως αν κρατήσει τα καλά της εφετινής χρονιάς τότε μπορεί να χτίσει πάνω σε αυτά, κάνοντας έναν μεγάλο ΠΑΟΚ. Κι επειδή ο ίδιος διαχώρισε Αθήνα με Θεσσαλονίκη (ξανά), ας του ξεκαθαρίσει κάποιος πως όλοι οι υγιώς σκεπτόμενοι φίλαθλοι θέλουν -σε σημείο επιτακτικό- έναν δυνατό ΠΑΟΚ. Το έχει ανάγκη το ελληνικό ποδόσφαιρο.

Μία παράγραφο και πάμε παρακάτω. Η μεγαλύτερη νίκη της χθεσινής βραδιάς ήταν της ΑΕΚ στη Νέα Σμύρνη. Η μεγαλύτερη ανατροπή, όμως, ήταν του Παναθηναϊκού. Με υψηλότερο βαθμό δυσκολίας. Και όλα εναντίον του.

Με απουσίες. Με ποδοσφαιριστές στον πάγκο που ο Ουζουνίδης τους χρησιμοποιεί στα φιλικά διπλά. Όλοι έτοιμοι για να αγωνιστούν στην "καυτή" Τούμπα στον αγώνα της χρονιάς. Για τον ΠΑΟΚ. Ο Παναθηναϊκός πήγε για να μη βγει τελευταίος στα πλέι οφ και είχε το αυτί του στη Νέα Σμύρνη. Βρέθηκε πίσω στο σκορ, αλλά έκανε τις φάσεις του. Ισοφάρισε, βρέθηκε ξανά να κυνηγά τον ΠΑΟΚ, έκανε το 2-2 και σε νεκρό χρόνο πήρε τη νίκη.

Λένε -κι εμείς οι δημοσιογράφοι το λέμε πολλές φορές- πως τέτοια αποτελέσματα δεν σε κάνουν μεγάλο. Δεν χρειάζονται θριαμβολογίες και πανηγυρισμοί λες και κατέκτησε κάποιον τίτλο. Εξάλλου, το μεγάλο ματς στην Τούμπα ήταν άλλο, ο ημιτελικός. Η ρεβάνς που έβγαλε τα μάτια του και δεν πήρε τη μεγάλη πρόκριση. Εκείνο το παιχνίδι που φρόντισε και κάποιος άλλος να του βγάλει τα μάτια όποτε χρειάστηκε.

ΜΕ ΨΗΛΑ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ

Δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως επιτυχία ένα αποτέλεσμα που το μοναδικό χειροπιαστό που άφησε είναι η τρίτη θέση στα πλέι οφ και η αποφυγή αγωνιστικών υποχρεώσεων από τα μέσα Ιουλίου. Ναι, υπάρχει δίκιο σε όλο αυτό. Αλλά για σταθείτε. Μιλάμε για τον Παναθηναϊκό που ίσως το βράδυ της Τετάρτης να πανηγύριζε αυτός το "εισιτήριο" των προκριματικών του Champions League. Μιλάμε για τον Παναθηναϊκό που πήγε με καταρρακωμένη ψυχολογία στα πλέι οφ, αντιμετώπισε κι εκεί προβλήματα, τον αποτελείωσε ένας ανεγκέφαλος με ένα κουτί μπύρας, αλλά βρήκε το σθένος και την αυτοπεποίθηση να ολοκληρώσει την υποχρέωση με ψηλά το κεφάλι.

Εχουν γραφτεί και ειπωθεί πολλά για τον Ουζουνίδη. Σε σημείο... παρεξηγήσεως. Κι όμως πρέπει να του πιστωθεί το γεγονός πως κράτησε την ομάδα όρθια. Στα δύσκολα την έμαθε να βγάζει αντίδραση. Στα ακόμα πιο δύσκολα την έμαθε να έχει αξιοπρέπεια. Αν μία λέξη μπορεί να περιγράψει τον Παναθηναϊκό του μίνι πρωταθλήματος των πλέι οφ, είναι ακριβώς αυτή: αξιοπρέπεια.

Οι "πράσινοι" έμαθαν να συμπεριφέρονται ως ομάδα. Με εγωισμό, με τα πάνω και τα κάτω, με απογοητεύσεις και χαρές, με "σφαλιάρες" και επιτυχίες. Τα κάνουν, όμως, σαν ομάδα. Δυσκολεύτηκε πάρα πολύ ο Έλληνας προπονητής να τους μπολιάσει με τη νοοτροπία του μεγάλου συλλόγου, ήταν πολλές οι φορές που "τραβούσε" τα μαλλιά του με αυτά που έβλεπε. Κι ας μην το έδειχνε. Ούτε το έλεγε. Ένα "ακόμα θέλουμε δουλειά" αρκούσε.

ΟΜΑΔΑ ΜΕ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ

Έφτασε την 6η αγωνιστική των πλέι οφ, αρχές Ιουνίου, αρχές καλοκαιριού, για να δει πως στην Τούμπα οι κόποι του έπιασαν τόπο. Και πανηγύρισε σαν τρελός. Είδε ένα σύνολο ανάγκης να παίζει κόντρα στον ΠΑΟΚ του κινήτρου και της έδρας σαν να μην υπάρχει αύριο.

Ναι, οκ, καταλαβαίνω. Τι να το κάνετε εσείς οι φίλοι του Παναθηναϊκού; Το έγραψα και πιο πάνω. Το καλό παιχνίδι στην Τούμπα ήταν της Μεγάλης Πέμπτης, αυτό το "βαρύ" 4-0.

Εκείνο του στέρησε τη διεκδίκηση ενός τίτλου. Τον άφησε απογοητευμένο να κοιτά την επόμενη μέρα. Το χθεσινό, όμως, τον ανέβασε στη συνείδηση του κόσμου, έκανε σε όλους κατανοητό πως ο Παναθηναϊκός του Ουζουνίδη θα κερδίζει και θα χάνει με αξιοπρέπεια. Με χαρακτήρα. Με το μέγεθος που αρμόζει σε έναν μεγάλο σύλλογο.

Αυτά ας τα κρατήσουν οι "από πάνω". Οσοι λένε πως θα παραμείνουν και θα στηρίξουν. Τα δύσκολα πέρασαν. Μια κακή χρονιά μπαίνει -ξανά- στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Τώρα ήρθε η ώρα της στήριξης. Αν όχι για τον Ουζουνίδη, τότε για τον κόσμο. Που από το βράδυ της Τετάρτης, μετά το 2-3, βρήκε πάλι κίνητρο για να ασχοληθεί με αυτή την ομάδα. Κι αυτό, τελικά, ίσως ήταν το μεγαλύτερο κέρδος.