Βάλ'το, ρε Μάνταλε!

Η Εθνική που επέστρεψε για τα καλά μετά την καταστροφική διετία, η μεγάλη ευκαιρία για το διπλό στη Βοσνία, το πλεονέκτημα του +1, το πρόγραμμα που μπορεί να τη φέρει ακόμα και στην πρώτη θέση και ο Σκίμπε που έγινε ο Ρεχάγκελ της νέας εποχής. Του Σταύρου Καραΐνδρου.

Έχει αρχίσει να γίνεται πλέον αισθητό πως η Εθνική της καταστροφικής διετίας 2014-2016 έχει μπει στο μπαούλο. Τούτη η ομάδα άρχισε να γίνεται ξανά αρεστή στους φιλάθλους και να δημιουργεί θετικά συναισθήματα σε κάθε παιχνίδι της. Για όσους δεν το έχουν συνειδητοποιήσει, το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα παραμένει αήττητο στα προκριματικά του Μουντιάλ, φεύγοντας με βαθμό και από την έδρα της Βοσνίας.

Αυτά ως προς τη συζήτηση για το αν η ελληνική ομάδα έχει επιστρέψει ξανά στις επιτυχίες και βγάζει υγεία. Το έβλεπες κόντρα στους Βόσνιους. Πάθος, δύναμη και αποφασιστικότητα. Πλάνο στο παιχνίδι και προσήλωση σε αυτό. Από το πρώτο πεντάλεπτο μέχρι το τελευταίο όπου η Εθνική απειλήθηκε.

ΜΑΝΤΑΛΟΣ ΚΑΙ ΚΑΡΝΕΖΗΣ

Θα μπορούσαμε τώρα να γράφουμε για θρίαμβο αν ο Μάνταλος δεν έχανε το άχαστο. Θα μπορούσαμε να γράφουμε και για την προσπάθεια που πήγε στράφι αν σε μία από τις δύο μεγάλες ευκαιρίες των γηπεδούχων δεν έβαζε το χέρι του ο Καρνέζης. Οπως και να 'χει αυτό που γράφουμε είναι πως το συγκρότημα του Σκίμπε έμαθε πάλι να παίρνει αποτελέσματα.

Κι αν θέλετε να χαριτολογήσουμε, παίρνει αποτελέσματα γιατί δεν βλέπεται. Στο πρώτο μέρος δεν έκανε κάτι για να γίνει αισθητή μπροστά. Ζέκα και Τζιόλης, στην παρθενική τους συνεργασία, είχαν το ρόλο να καταστρέψουν το παιχνίδι του αντιπάλου, ενώ Μπακασέτας, Μάνταλος και Φορτούνης είχαν τον ρόλο της επιθετικής αιχμής και της τροφοδοσίας του Μήτρογλου. Το πρώτο σκέλος πήγε μια χαρά. Το δεύτερο δεν λειτούργησε, αφού τις περισσότερες φορές που Φορτούνης και Μάνταλος έπαιρναν μπάλα τη γύριζαν πίσω. Οι Βόσνιοι δεν έπεσαν στην παγίδα να δώσουν χώρους και το ερωτηματικό για το δεύτερο ημίχρονο είχε να κάνει στο θέμα της επίθεσης. Κι αν θα φανεί ο Μήτρογλου.

ΟΤΑΝ ΒΡΗΚΑΜΕ ΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ

Εκεί φανήκαμε όταν ανοίχτηκαν οι γηπεδούχοι. Εκεί βρήκαμε περισσότερους χώρους για την αντεπίθεση και σε μία από αυτές θα μπορούσαμε να τους κάνουμε τη ζημιά στην απίστευτη ευκαιρία του Μάνταλου. Μέχρι εκείνο το σημείο η Βοσνία το μοναδικό που είχε να επιδείξει ήταν ένα αδύναμο σουτ του Τζέκο. Μετά, όμως, σαν να τους χτύπησε ηλεκτροσόκ και δημιούργησαν απανωτές ευκαιρίες, ψάχνοντας το χρυσό γκολ.

Αυτό δεν ήρθε γιατί οι επεμβάσεις ήταν καίριες. Κυρίως του Καρνέζη και έπειτα της άμυνας που στα τελευταία λεπτά φρόντισε να εξαφανίσει τα περιθώρια λάθους. Αφού βγάλαμε το καλό και επικίνδυνο διάστημα των γηπεδούχων ήρθε το 0-0 που μας κρατά μέσα στο παιχνίδι.

ΤΑ ΕΠΟΜΕΝΑ 2 ΚΡΙΣΙΜΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ

Η Ελλάδα παραμένει στη δεύτερη θέση, ένα βαθμό πάνω από τη Βοσνία και τέσσερις πίσω από το Βέλγιο. Συνεχίζει να έχει το πλεονέκτημα για τα μπαράζ, ενώ παραμένει ζωντανή για την πρωτιά και την απευθείας πρόκριση. Το επόμενο ματς, τον Αύγουστο, είναι με την Εσθονία στο Φάληρο και ακολουθεί το Βέλγιο επίσης εντός έδρας. Με δύο νίκες μπορούμε να πλησιάσουμε στον έναν βαθμό την κορυφή του ομίλου. Την ίδια ώρα η Βοσνία έχει Κύπρο και Γιβραλτάρ εκτός, στη συνέχεια υποδέχεται το Βέλγιο και κλείνει τις υποχρεώσεις με Εσθονία εκτός. Η Εθνική μας ομάδα έχει την Κύπρο εκτός και το Γιβραλτάρ εντός. Άρα, η δυάδα με Εσθονία και Βέλγιο αναμένεται να κρίνουν πολλά.

ΤΣΟΥΝΑΜΙ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΠΑΕΙ

Το ότι μιλάμε, βέβαια, για σενάρια πρόκρισης και το σοβαρό ενδεχόμενο να προκριθούμε σε ακόμη ένα Παγκόσμιο Κύπελλο δεν δείχνει μόνο το μέγεθος που έχει αποκτήσει η Εθνική από το 2004, αλλά και τη δυνατότητα να ξεπερνά τις κρίσεις. Ο αποκλεισμός από το Euro του '16 ήταν καταστροφικός σε ό,τι έχει να κάνει με τον τρόπο που ήρθε και το τσουνάμι που ακολούθησε μετά το Παγκόσμιο Κύπελλο της Βραζιλίας. Η προσπάθεια, όμως, μιας αναγεννημένης ομάδας να επιστρέψει στις μεγάλες διοργανώσεις δείχνει ότι αν κλείνει η πόρτα των αποδυτηρίων τότε και μόνο τότε υπάρχει οικογενειακό κλίμα.

Η Εθνική, λοιπόν, δεν ενθουσίασε αγωνιστικά κόντρα στη Βοσνία, αλλά μετά από 13 χρόνια πρέπει κάποια στιγμή να μάθουμε να ζούμε με αυτό. Πήρε το λιγότερο καλό (βαθμό) και συνεχίζει να έχει ένα μικρό πλεονέκτημα για τη δεύτερη θέση, ούσα ταυτόχρονα μέσα στο παιχνίδι της πρωτιάς. Το θέμα δεν είναι αν θα τα καταφέρει, αλλά ότι δείχνει πως μπορεί. Κι αυτή είναι η μεγάλη διαφορά και η απόδειξη πως ο Σκίμπε είναι ο Ρεχάγκελ της νέας εποχής.

ΥΓ: Κάτι άσχετο με τον αγώνα, αλλά με την ευκαιρία ας σκεφτούν στην ΕΠΟ να δώσουν την ευκαιρία και σε άλλους φιλάθλους εκτός πρωτεύουσας να στηρίξουν/υποστηρίξουν το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα. Το πρόσφατο φιλικό στο Παγκρήτιο και η παρουσία 20.000 θεατών έδειξε πως κάποιοι διψούν, μακριά από σκοπιμότητες και οπαδικούς χρωματισμούς. Η Εθνική αξίζει να έχει κόσμο που να τη σέβεται.