Ο Πασκουάλ πήρε το στέμμα του Ζοτς

Το …ντου του Πασκουάλ σε ένα από τα παραδοσιακά ξεσπάσματα του Ζοτς προς τους διαιτητές και το γεγονός πως ο κόσμος στήριξε δια βοής τον κόουτς, επιβεβαιώνει πως τώρα ο Παναθηναϊκός μπαίνει στην εποχή του Ισπανού. Ο Τάσος Μαγουλάς γράφει για τον νέο εστεμμένο και τη νίκη επί της Φενέρ.

Οι μεγάλες ομάδες σε όλα τα σπορ σε όλο τον πλανήτη ζουν με τους θρύλους τους.  Με εκείνες τις μορφές που μεγαλούργησαν και συνέδεσαν το όνομά τους με τις μεγαλύτερες επιτυχίες. Μοιραία είναι δύσκολη η επόμενη ημέρα όταν ένας θρύλος αποχωρήσει. Συνήθως γίνονται…επόμενες ημέρες ως εκείνη την στιγμή που θα βρεθεί ο διάδοχος.

Όσες φιλότιμες προσπάθειες κι αν κάνει μία διοίκηση, τον πραγματικό διάδοχο τον αναδεικνύει ο κόσμος. Δια βοής που λένε.

Στην μέση των 00ς, μία τάπα του Διαμαντίδη στον Μποντιρόγκα αποτέλεσε τον επίλογο του μεγάλου Σέρβου και την χαραυγή του μεγάλου από την Καστοριά. Πιο δύσκολα ήταν τα πράγματα για τον προπονητή που δημιούργησε τον Παναθηναϊκό των πέντε ευρωπαϊκών και της τεράστιας παράδοσης. Πάντα το όνομά του εμφανιζόταν από την ημέρα που επέλεξε να μην ακολουθήσει τους πρασίνους στην περίοδο της οικονομικής  στενότητας.

NTOY ΣΤΟΝ... ΖΟΤΣ

Τον νίκησε ο Πεδουλάκης με σαφώς χειρότερη ομάδα όμως δεν κέρδισε το χρίσμα. Η βραδιά της Παρασκευής, πάνω από την νέα εμφατική νίκη επί της Φενέρ, είχε την για πρώτη φορά τόσο έντονη ψήφο εμπιστοσύνης στον Τσάβι Πασκουάλ ως ο πιο άξιος διάδοχος του Ζοτς. Το …ντου του Καταλανού σε ένα από τα παραδοσιακά ξεσπάσματα του Σέρβου προς τους διαιτητές, το γεγονός πως ο Πασκουάλ δεν την…έπεσε μόνος του στον αντίπαλο Ομπράντοβιτς αλλά μαζί του ακολούθησε σύσσωμη η εξέδρα, μάλλον επιβεβαιώνει πως τώρα ο Παναθηναϊκός μπαίνει στην εποχή του Ισπανού κόουτς.

Δεν μειώνει σε τίποτα την κληρονομιά και την δικαιολογημένη λατρεία στο πρόσωπο του κορυφαίου προπονητή της Ευρώπης, αλλά ήρθε η ώρα να αλλάξει η σελίδα και αυτό γίνεται με έναν κόουτς που γνώρισε την πρώτη βαριά ήττα της καριέρας του  το 2011 στο ΟΑΚΑ από τον Παναθηναϊκό και τον Ομπράντοβιτς. Ο κύκλος ανοίγει με τον Πασκουάλ να κρατάει για πρώτη φορά τόσο στιβαρά τους παίκτες του και να τους καθοδηγεί όπως ήταν το πλάνο του.

ΟΜΑΔΑ ΜΕ ΑΥΤΟΜΑΤΙΣΜΟΥΣ

Από τις ζώνες της αρχής, στην τέλεια προσπάθεια αποκοπής του Σλούκα από την υπόλοιπη ομάδα, στους αυτοματισμούς που βγάζουν παίκτες εκτελεστές όπως ο Νίκολς, ο Φελντέιν, ο Γκάμπριελ δίπλα στον Καλάθη. Ή η τέλεια απόδοση του ένας εναντίον ενός όπου κτύπησαν οι πράσινοι πατώντας στις αδυναμίες της Φενέρ. Ήταν ένα τέλειο παιχνίδι όπως καταδεικνύουν τα τρία λάθη. Ίσως να μην ήταν τόσο εντυπωσιακό όπως η προσπάθεια στην Μόσχα επί της ΤΣΣΚΑ, αλλά κινήθηκε πάνω στο σχέδιο του προπονητή.

Σχέδιο που δεν εγκαταλήφθηκε ούτε στα κενά, ούτε στις αντεπιθέσεις της Φενέρ ούτε όταν ο Νάναλι έκανε τον αγώνα της χρονιάς. Ο Πασκουάλ μιμήθηκε λίγο Ζοτς το 2011, καθώς σκέφτηκε πως από τον παλιό παίκτη της Καβάλας δεν χάνεις ποτέ(όπως δεν έχαναν οι μετέπειτα πρωταθλητές Ευρώπης από τα ελεύθερα σουτ του Ρούμπιο) όπερ κι εγένετο καθώς ο σκοπός ήταν να μην μπει στην εξίσωση ο Σλούκας, τα τρελά σουτ του Ντίξον ή οι ψηλοί.

ΝΙΚ, ΝΙΚΟΛΣ, ΣΙΓΚΛΕΤΟΝ ΩΣ ΤΟ ΤΕΛΟΣ

Με αποφασιστικότητα ο Πασκουάλ υλοποίησε όλα όσα ήθελε. Ο Τζέιμς δεν πήρε επιθέσεις για να οργανώσει, δεν δοκιμάζεται πια ο Παππάς ως δημιουργός ενώ ακόμα και ο Ρίβερς επιστρατεύτηκε για να κατεβάσει την μπάλα. Νίκολς και Σίγκλετον παραλίγο να παίξουν μέχρι να πέσουν λιπόθυμοι, ο Φελντέιν κινήθηκε πίσω από τα σκριν για να πάρει ελεύθερα σουτ. Η επίθεση έβγαλε και την πολύ σοβαρή άμυνα. Ήταν η βραδιά που ο Πασκουάλ πήρε το 100% από τους παίκτες του και …απλά συνεχίζει.

Το τεράστιο κέρδος είναι προφανής ψήφος εμπιστοσύνης στον πρωταθλητή Ευρώπης με την Μπαρτσελόνα και πλέον μένει στον ίδιο και τους αθλητές του να μετουσιώσουν την στήριξη σε επιτυχία. Διότι καλά όλα όσα έγιναν στο ΟΑΚΑ, όμως οι κυπελλούχοι δεν έχουν δείξει καμία σταθερότητα εκτός Αθήνας και ο δρόμος για το πλεονέκτημα έδρας περνά από τα διπλά. Συν το γεγονός πως στον β γύρο θα προστεθεί ένας πολύ καταλυτικός γκαρντ που θα πρέπει να προσαρμοστεί, να βρει ρυθμό και κυρίως να μπει σε έναν ρόλο τελείως διαφορετικό από το πρόσφατο παρελθόν του.

Ο Παναθηναϊκός δεν έχει χρόνο αλλά για πρώτη φορά από το 2012, θα έχει ηρεμία ακόμα και στις δύσκολες στιγμές καθώς βρήκε μετά από πολύ αναζήτηση τον επόμενο καπετάνιο. Αυτό δεν του διασφαλίζει όμως και την επιτυχία. Σε αντίθεση όμως με τον Πεδουλάκη, τον Ιβάνοβιτς και τον Τζόρτζεβιτς, πήρε το χρίσμα. Στο χέρι του είναι να πετύχει ή να αποτύχει.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ:

Στο ίδιο έργο θεατές... Πως, γιατί, ποιοι
Το μήνυμα του Γιαννακόπουλου μετά τη νίκη επί της Φενέρ
Με Καλάθη αλά Κρις Πολ δεν μπορούσε να χάσει ο Παναθηναϊκός