Το μπάσκετ δεν είναι υποκατάστατο

Ο Τάσος Μαγουλάς εξηγεί γιατί ο Ολυμπιακός γνωρίζει αυτή τη στιγμή πώς να νικά τον Παναθηναϊκό.

Λίγες ημέρες μετά το 2-0 των ερυθρολεύκων επί των πρασίνων στην Ευρωλίγκα και μία εβδομάδα πριν την αναμέτρηση για τον ημιτελικό του κυπέλλου που θα κρίνει τον πρώτο τίτλο της χρονιάς, δεν υπάρχει σοβαρή αλλαγή. Η μία ομάδα συνεχίζει με τον πλάνο της ζει και πεθαίνει με αυτό, η άλλη εγκατέλειψε το πλάνο στην προσπάθεια μίας εκτός έδρας επιτυχίας η οποία θεωρητικά θα της ανέβαζε κατακόρυφα την ψυχολογία.

Η πραγματικότητα αυτή την στιγμή είναι πως ο Ολυμπιακός γνωρίζει τον τρόπο να νικά τον Παναθηναϊκό, έχει οικοδομήσει ψυχολογία για να νικά ακόμα και στο βράδυ όπου οι δύο ηγέτες του είναι αρνητικοί. Η πραγματικότητα αυτή την στιγμή είναι ο πως ο Παναθηναϊκός δεν μαθαίνει τίποτα από τις ήττες του και συνεχίζει να ζει στο 2010, με υλικό όμως του 2017.

Οι πρωταθλητές διαθέτουν μία συγκεκριμένη συλλογιστική που τους έφτασε ως εδώ. Από την ομάδα που πήρε το πρώτο πρωτάθλημα από τον Παναθηναϊκό το 2012, στην πρώτη αναμέτρηση αιωνίων το 2017, τα 4/5 της αρχικής πεντάδας ήταν ίδια.

Οι κυπελλούχοι, ξεκίνησαν στην αρχική τους πεντάδα έναν καινούργιο παίκτη στον πρώτο του αγώνα με τον Παναθηναϊκό στην Ευρώπη.

ΖΩΗ ΚΑΙ... ΘΑΝΑΤΟΣ, ΓΝΩΣΤΑ

Υπάρχει μία συνέχεια στο παιχνίδι της ομάδας του Σφαιρόπουλου  και μία συνέπεια. Μοιάζει με...μονομανία και ίσως να κόστιζε αν ο Παπαπέτρου δεν έπαιρνε προσωπικά την κατάσταση αλλά το ίδιο έχει συμβεί και σε άλλους αγώνες διότι η ομάδα με ισορροπία και ψυχολογία, συνήθως θα βρίσκει τον τρόπο. Πιθανό ή απίθανο. Αναμενόμενο ή έκπληξη. Για παράδειγμα, ο Σπανούλης αποδεδειγμένα δεν έπρεπε να παίξει. Μέχρι το 39’ και τα δύο καλάθια του, εκτός από κάποιες πάσες, βρισκόταν μία ή δύο ταχύτητες πίσω. Για Σπανούλης. Ο Ολυμπιακός πήρε το +11 στο 36 με την δεύτερη πεντάδα, αφού και ο Πρίντεζης δεν είχε ρυθμό, αλλά μόλις ο Γουότερς έβαλε το πρώτο του μεγάλο τρίποντο ως ερυθρόλευκος έγινε αλλαγή.

Στα τελευταία πέντε λεπτά ο Σφαιρόπουλος ήθελε τον αρχηγό του μέσα. Ακόμα και αν ήταν σε...καροτσάκι διότι αυτό έχει μάθει η συγκεκριμένη ομάδα. Ο Πρίντεζης θα είναι δε ο μοναδικός που θα σκοράρει με πλάτη. Ο Παναθηναϊκός σε 90 δεύτερα γύρισε το παιχνίδι αλλά και πάλι δεν ...προσπάρασε. Στην πραγματικότητα ο προπονητής του Ολυμπιακού δεν διατάραξε την ισορροπία αλλά την αποκατέστησε όπως την θέλει. Όπως αισθάνεται ο ίδιος και οι παίκτες του σίγουροι.

ΚΑΜΙΑ ΗΤΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΙΣΩΓΥΡΙΣΜΑ

Την ίδια ώρα ο Πασκουάλ βλέποντας τα πρώτα του πλάνα να προσκρούουν στην πιο έμπειρη αντίπαλη άμυνα, πήγε σε τόσο ένας ένας ώστε ούτε ο Ολυμπιακός ήταν έτοιμος. Ένας παίκτης, μία μπάλα και βουρ. Έδωσε πρόσκαιρες λύσεις στην πραγματικότητα κουκούλωνε την ...πραγματικότητα. Την λογική: ο Παναθηναϊκός τώρα οικοδομεί το παρόν και το μέλλον του. Δεν ήταν κανένα πισωγύρισμα η ήττα στο ΣΕΦ ούτε θα είναι δείγμα επιστροφής στην κορυφή μία νίκη για το κύπελλο. Μία καινούργια ομάδα, που ακόμα προσθέτει παίκτες, με έναν καινούργιο προπονητή έχει απλά αναμενόμενα πάνω και κάτω. Την Παρασκευή ήταν ένα ακόμα κάτω. Νομοτελειακό.

ΣΥΝΕΙΔΗΤΗ ΜΕ ΡΙΣΚΟ ΕΠΙΛΟΓΗ Η ΜΗ ΠΡΟΣΘΗΚΕΣ

Ακριβώς επειδή ήρθε το κάτω, θα έρθει και το πάνω. Αντίθετα ο Ολυμπιακός δεν είναι ασταθής σε βάθος χρόνου. Έχει όμως τις αδυναμίες του οι οποίες μπορεί να του κοστίσουν διότι στην προσπάθειά του να μην διαταράξει καμία ισορροπία στερείται παικτών που πιθανώς να του έδιναν όσα λείπουν. Αλλά αποτελεί μία συνειδητή επιλογή και σαφώς με λιγότερο ρίσκο. Αν για παράδειγμα έχανε την Παρασκευή θα υπήρχε η γκρίνια για τον Γουότερς ίσως το...τεσσάρι που λείπει και τέλος. Θα μαζευόταν για τον επόμενο αγώνα.

Ο Παναθηναϊκός σε μία ακόμα ήττα δείχνει κάτι σημαντικότερο από την αδυναμία να νικήσεις: δεν γνωρίζει να χάνει, με την έννοια δεν ξέρει πώς να μαθαίνει κάτι από αυτό.

ΟΤΑΝ ΑΝΥΠΟΜΟΝΕΙ Ο... ΗΓΕΤΗΣ

Ο Δημήτρης Γιαννκόπουλος στην αέναη και αγωνιώδη προσπάθειά του να αποκαταστήσει μία αυτοκρατορία μοιάζει να βιάζεται να ανταγωνιστεί στην γκρίνια τον πιο νεαρό οπαδό της ομάδας.

Ναι ο Παναθηναϊκός έχασε πάλι, ναι διαθέτει εξαιρετικές μονάδες, αλλά δεν διαθέτει ακόμα ομάδα. Και όταν δεν διαθέτεις ομάδα, μπαίνει ως βασικός ο Τζεντίλε(παίκτης που θα βοηθήσει στο εγγύς μέλλον) και πετάει πέντε φορές την μπάλα από το άγχος του να προσφέρει. Ο Μπουρούσης μοιάζει χαμένος. Ο Καλάθης χάνεται μέσα σε  μία ομάδα που βυθίζεται. Και ποιοι επιπλέουν; Αυτοί οι οποίοι μπορούν να πάρουν την μπάλα στα χέρια, να περάσουν πέντε και να πάνε στο καλάθι. Ή είναι σε τόσο καλή ημέρα που θα βάλουν όλα τα σουτ, πάλι μόνοι τους.

Δεν νικάς έτσι, όχι αν αυτό το χρησιμοποιείς από την δεύτερο περίοδο.

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟ 2008

Έμπειροι ρεπόρτερ σημείωναν πως η παρέμβαση Γιαννακόπουλο είχε ως στόχο τους Έλληνες παίκτες. Δηλαδή τον Μπουρούση ίσως και τον Καλάθη(ο Παππάς έπαιξε ελάχιστα από μεγάλη απραξία είναι άδικο να κριθεί). Τί ακριβώς πρέπει να κάνουν; Τί ακριβώς περιμένει η διοίκηση από αυτούς; Τί προσδοκά, πως με αλλαγές-σκυταλοδρομίας ο Παναθηναϊκός λόγω ατομικού ταλέντου θα διαθέτει την ομαδικότητα του Ολυμπιακού;  Στην Ελλάδα κατοικούσαν άπαντες όταν ακριβώς την ίδια αντίδραση είχε το κόκκινο στρατόπεδο όταν πάλευε να πάρει τα σκήπτρα.

Από τον Παναθηναϊκό κάποιος θα περίμενε πολύ καλύτερο...διάβασμα της κατάστασης διότι μην ξεχνά κανείς πως ο διοικητικός του ηγέτης έζησε τόσο τα χρόνια της παντοκρατορίας, όσο και τις προσπάθειες δημιουργίας της.

Όσο πιο γρήγορα αποδεχθεί το γεγονός πως μία τόσο καινούργια και ταλαντούχα ομάδα απαιτεί ενότητα, ηρεμία για να μπει πιο γρήγορα σε σταθερό ρυθμό, τόσο όλα θα έρθουν όπως τα θέλει. Κυρίως, θα είναι δύσκολο αν υπάρξουν και άλλες αλλαγές. Είναι προφανές πως λείπει ένας ακόμα οργανωτής αλλά με 14 αγώνες να περιμένουν να κρίνουν όλη την σεζόν, πραγματικό πισωγύρισμα δεν αποτελούν οι ήττες αλλά οι προσθαφαιρέσεις.

Όλα δείχνουν πως βρέθηκε ο προπονητής που θα εμπιστευτούν άπαντες. Τώρα οι...άπαντες οφείλουν να τον αφήσουν να δουλέψει ιδιαίτερα μετά από ήττες διότι εχθρός είναι ο χρόνος. Και κάθε ήττα όπως της Παρασκευής που αντιμετωπίζεται με εσωστρέφεια, φωνές, και αναζήτηση ενόχων, καθυστερεί την πρόοδο ενός πρότζεκτ που πραγματικά αξίζει να πετύχει. Είτε αυτό συμβεί φέτος είτε του χρόνου.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Είναι σαφές πως ασκείται σε όλες τις ομάδες πίεση από τα ποδοσφαιρικά πεπραγμένα. Το μπάσκετ υπήρξε κάτι σαν αποκούμπι ιστορικά σε δύσκολες περιόδους στην μπάλα. Αν μετά από τόσους ευρωπαϊκούς τίτλους από όλες τις ομάδες, για τους οπαδούς το «μπασκετάκι» είναι το πρέπει για την υπερηφάνεια τους, τότε έχουν λάθος. Άλλο η επικοιδομητική πίεση και άλλο το υποκατάστατο. Όταν κάτι γίνεται υποκατάστατο, πολύ γρήγορα θα εξελιχθεί σε...ακατάστατο και άχρηστο.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ:

Εκεί που είσαι ήμουνα κι εκεί που είμαι θα έρθεις...