Με ποιότητα, Ζιλέ και άμυνα που μπάζει...

Ο Τσάρλυ περνάει από ακτινογραφία τον νέο Ολυμπιακό. Κρίνει το ποιοτικό ρόστερ, τις αμυντικές αδυναμίες, τα ματς με Παρτιζάν, το σχέδιο Χάσι και τον Ζιλέ που δεν τρελαίνει κόσμο, όμως, όπου και αν έπαιξε τρέλανε τους προπονητές του. Αυτά που ήθελαν τα έκανε πράξη...

Ο Ολυμπιακός με την απόκτηση του Ζιλέ, ξεκινά και επίσημα τον νέο κύκλο των μεταγραφών. Το περσινό πάθημα αποδέχτηκε ευεργετικό για τους "ερυθρόλευκους". Η διοίκηση του Ολυμπιακού έδειξε να κατανοεί πως από την στιγμή που καλείται να δώσει προκριματικά παιχνίδια έπρεπε να αλλάξει τον τρόπο που κινείται μεταγραφικά το καλοκαίρι.

ΟΙ ΚΥΚΛΟΙ ΤΩΝ ΜΕΤΑΓΡΑΦΩΝ

Στην ουσία οι "ερυθρόλευκοι" χώρισαν την μεταγραφική περίοδο σε τρία μέρη. Το πρώτο ήταν στα τέλη της περασμένης σεζόν και πριν ξεκινήσει η προετοιμασία όπου έγινε ένα ξεκαθάρισμα με ποδοσφαιριστές που είτε ανήκουν στον Ολυμπιακό, είτε ενδιαφέρουν και αποτελούν εύκολες περιπτώσεις. Κούτρης, Σιώπης, Ρισβάνης και ο Σισέ που αποτελούσε προϊόν σκάουτινκ αποκτήθηκαν από τον Ολυμπιακό και πλαισιώθηκαν με ποδοσφαιριστές που ανήκουν στον σύλλογο και επέστρεψαν για να τους αξιολογήσει ο Μπέσνικ Χάσι στην προετοιμασία.

Στο πρώτο στάδιο της προετοιμασίας ήρθε ο δεύτερος κύκλος με τα κοψίματα και τις μεταγραφές των Οφόε, Καρσελά, Εμενίκε, Ταχτσίδη, Βούκοβιτς και στην συνέχεια του Μίλιτς. Ρόστερ με πλεονεκτήματα και αδυναμίες, ικανό να παλέψει την είσοδο του στους ομίλους.

Η διοίκηση έδειξε να αντιλαμβάνεται πως χρειάζονταν μεταγραφές και να μπουν ποδοσφαιριστές με διαφορετικά στοιχεία για να είναι σε θέση ο Ολυμπιακός να διεκδικήσει την είσοδο στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ. Έδωσε σαφώς ένα καλύτερο από το περσινό ρόστερ στον Μπέσνικ Χάσι για να πετύχει τον συγκεκριμένο στόχο.

Ρόστερ με πλεονεκτήματα, αλλά και αδυναμίες, που όμως έχει την δυνατότητα να αποκλείσει ομάδες στο επίπεδο της Παρτιζάν και της Ριέκα.

Στα δύο στάδια της προετοιμασίας και στα παιχνίδια με την Παρτιζάν, ο Μπεσνικ Χάσι έκανε και την δική του αξιολόγηση, τα κοψίματα του και  έδειξε τις προτιμήσεις του. Υπολογίζει στον Μπεν που λειτούργησε ως φορ καλύτερα στον εκτός έδρας αγώνα που είχε χώρους,  απ' ότι στον εντός. Χρησιμοποίησε τον Κούτρη βασικό, στο πρώτο παιχνίδι τον Ρομαό στο κέντρο της άμυνας, έριξε βασικό τον Σιώπη στο Βελιγράδι και τον πέρασε σαν 3η αλλαγή στην ρεβάνς.

Επίσης, έδειξε πως υπολογίζει τον Οφόε σαν 8άρι, πιο μπροστά τον Φορτούνη, θέλει την ποιότητα των Μάριν, Καρσελά στα δύο άκρα και από εκεί και πέρα λείπει ο καθαρός στράικερ και η ασφάλεια στην άμυνα.

ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΣΤΟ ΒΕΛΙΓΡΑΔΙ

Ο Ολυμπιακός συνολικά κατάφερε και ήταν πιο απειλητικός για την άμυνα της Παρτιζάν, στο παιχνίδι του Βελιγραδίου, καθώς τα μέτρα που αγωνίστηκε ήταν και αυτά που τον βόλευαν. Έγινε φανερό πως αυτή την εποχή μπορεί να λειτουργήσει καλύτερα, όταν παίζουν πιο χαμηλά οι γραμμές του, ώστε να έχει κάποια προστασία η αμυντική του τετράδα και υπάρχουν μέτρα για να εκμεταλλευτούν οι επιθετικοί.

Το 3-1 στο Βελιγράδι αποτελεί και μία προσωπική νίκη του Μπέσνικ Χάσι που δικαιώθηκε για κάποιες δικές του αποφάσεις. Όπως για την χρησιμοποίηση του Μπεν σε ρόλο φορ, και του Σιώπη στην θέση "6". Συνολικά ταίριαξε στον Ολυμπιακό, ότι πήγε στην έδρα μίας ομάδας με ποιότητα στην δημιουργία και στα άκρα, να επιτεθεί με ταχύτητα και να χτυπήσει στην αδυναμία που είχε στις αμυντικές επιστροφές.

Σχεδίασε ο Μπεσνικ Χάσι ένα παιχνίδι αντεπίθεσης από όλους τους χώρους, με πολλούς παίκτες ικανούς να βγουν με ταχύτητα και πήρε ένα μεγάλο αποτέλεσμα.

ΠΡΟΣΓΕΙΩΣΗ ΣΤΗ ΡΕΒΑΝΣ

Ο αγώνας στο Βελιγράδι έφερε έναν αρχικό ενθουσιασμό και η ρεβάνς... προσγείωση.

Στο "Καραϊσκάκης" αποδείχθηκε πως το ρόστερ που έχει δημιουργηθεί είναι καλύτερο από το περσινό, όμως εξακολουθεί να έχει αδυναμίες και να μην μπορεί να υπηρετήσει παιχνίδι κατοχής σε ψηλά μέτρα. Δεν έχει αμυντική τετράδα που να παρέχει ασφάλεια, ούτε στράικερ περιοχής να μπορέσει να κρατήσει χαμηλά τα αντίπαλα στόπερ και να επιτρέψει στους δημιουργούς του Ολυμπιακού να του περάσουν την μπάλα, σε οργανωμένη χαμηλά άμυνα.

Ο Μπεν ήταν εκπληκτικός στο Βελιγράδι, χάθηκε στο Φάληρο. Υπάρχει σίγουρα και ο Εμενίκε, ο οποίος ακόμα δεν μπορεί να κριθεί, αλλά πάνω-κάτω είναι στο ίδιο στιλ επιθετικός, δεν πρόκειται για καθαρό φορ περιοχής.

Η ΑΜΥΝΤΙΚΗ ΤΕΤΡΑΔΑ ΜΠΑΖΕΙ...

Το μεγάλο πρόβλημα που αντιμετώπισε ο Ολυμπιακός, όμως, ήταν πως η τελευταία γραμμή άμυνας έμπαζε. Το πρόβλημα δεν ήταν μόνο το κεντρικό αμυντικό δίδυμο, αλλά συνολικά η λειτουργία χωρίς μπάλα. Στα δύο άκρα, ήταν προβληματικές οι καλύψεις των Καρσελά, Μαρίν, αλλά και η λειτουργία των Κούτρη, Φιγκέιρας τόσο όταν έπρεπε να αμυνθούν στο "ένας με έναν" όσο και όταν έπρεπε να καλύπτουν σε παιχνίδι που άρχιζε στην απέναντι πλευρά.

Όλα αυτά δημιουργούσαν μία τακτική ανισορροπία και δεν επέτρεπαν στον Ολυμπιακό να πάρει μεγάλο ποσοστό κατοχής μπάλας ώστε να υπηρετήσει παιχνίδι κατοχής σε ψηλά μέτρα με ασφάλεια.

Αν βάλουμε κάτω και τα δύο παιχνίδια, νομίζω, πως μας δείχνουν που βρίσκεται σήμερα ο Ολυμπιακός και τι πρέπει να διορθώσει. Σίγουρα δεν έχει την παραμικρή σχέση με την περσινή απογοητευτική του εικόνα, υπάρχουν ποδοσφαιριστές που κάνουν πολύ πιο ευχάριστη την παρακολούθηση της ομάδας, όμως και κομμάτια που πρέπει να βελτιωθούν.

Υπάρχει μεγάλη ανάγκη για αμυντική τακτοποίηση. Χρειάζεται καλύτερη αμυντική λειτουργία από τους τέσσερις ακραίους, ταχύτητα και καθοδήγηση στο κέντρο της άμυνας.

ΥΠΗΡΞΕ "ΠΟΛΥΕΡΓΑΛΕΙΟ" Ο ΖΙΛΕ

Εξάρι που μπορεί να λειτουργήσει ως καθοδηγητής είναι ο Ζιλέ. Δεν είναι ποδοσφαιριστής που θα ξεσηκώσει το "Καραϊσκάκης", όμως είναι απόλυτα συνεπής στον ρόλο του. Υπήρξε ένα "πολυεργαλείο". Είναι από τους μπακ, που επειδή είχαν καλή τεχνική κατάρτιση με τη μπάλα, στην εξέλιξη της καριέρας τους μετατοπίστηκαν στο κέντρο.

Μέχρι να πάει στην Άντερλεχτ, ο Ζιλέ έπαιζε δεξί μπακ. Στην Άντερλεχτ αρχικά ο Γιάκομπς στην συνέχεια ο Φαν Ντερ Μπρομ τον έφεραν σε διαφορετικούς ρόλους. Ο Ζιλέ έχει παίξει παντού, αν ρίξετε μία ματιά στα στατιστικά του βλέπετε χρονιές με πολλά γκολ. Τη σεζόν 2008/9 είχε 8 γκολ, 7 ασίστ στο πρωτάθλημα, το 2011-12 πέτυχε 12 τέρματα.

ΟΙ ΡΟΛΟΙ ΤΟΥ ΖΙΛΕ ΣΤΗΝ ΑΝΤΕΡΛΕΧΤ

Στο 4-3-3 όταν δεν υπήρχε ο Μπίλια στην Άντερλεχτ έπαιζε αυτός καθαρό 6άρι. όταν έπαιζε ο Αργεντίνος, πήγαινε εσωτερικός χαφ στα δεξιά. Στο 4-4-2 έπαιζε δίδυμο με τον Μπίλια, αλλά πολλές φορές και μπροστά από τον μπακ. Ο Γιάκομπς σε κάποιες περιπτώσεις χρησιμοποιούσε και τακτική με τρεις και τότε την πλευρά την έδινε στον Ζιλέ.

Τη σεζόν που ο Ζιλέ πέτυχε 12 τέρματα, ο Γιάκομπς τον χρησιμοποιούσε, είτε έπαιζε 4-3-3, είτε 4-2-3-1 μόνιμα στα δεξιά της επίθεσης. Ο Μποκανί ήταν ο καθαρός στράικερ, ο Γιοβάνοβιτς, αριστερά και ο Ζιλέ στα δεξιά, όταν έμπαινε και ο Σουάρες γινόταν το σύστημα 4-4-2, χωρίς να μετατίθεται ο Ζιλέ.

Τη σεζόν 2012/13 ανέλαβε την Άντερλεχτ ο Φαν Ντερ Μπρομ. Όπως με άλλους τους προπονητές που συνεργάστηκε ο Ζιλέ, παρέμεινε βασικός. Ο Φαν Ντερ Μπρομ στο 4-4-2 είχε για το δίδυμο του άξονα, τους Μπίλια, Κανού, τον Ζιλέ αρχικά τον χρησιμοποίησε ως δεξί χαφ και στην συνέχεια τον ξαναπήγε στην θέση που ξεκίνησε στα άκρα της άμυνας, όπου εκεί τελείωσε και την σεζόν.

Ανάποδη ήταν η διαδρομή την επόμενη σεζόν, όταν και άρχισε το πρωτάθλημα ως δεξί μπακ και στην διάρκεια του ο Φαν Ντερ Μπρομ τον πέρασε εσωτερικό χαφ στο 4-3-3.

Αυτός ήταν ο Ζιλέ, την εποχή που συνεργάστηκε με τον Μπέσνικ Χάσι στην Άντερλεχτ, με τον  τεχνικό του Ολυμπιακού, να είναι βοηθός των Γιάκομπς, Φαν Ντερ Μπρομ.

Ο ΖΙΛΕ ΣΗΜΕΡΑ...

Ο Ζιλέ που ήρθε στον Ολυμπιακό είναι ένας διαφορετικός παίκτης. Αυτό είναι και το μεγάλο του προσόν, που σε όλα τα χρόνια της καριέρας του έκανε τους προπονητές του, να του βρίσκουν χώρο και ρόλο. Έχει υψηλό ποδοσφαιρικό δείκτη ευφυΐας και ξέρει να προσαρμόζεται σε κάθε ρόλο που θα του ανατεθεί.

Τα χρόνια πέρασαν, ο διασκελισμός πλέον δεν είναι ο ίδιος σε διάρκεια, πρόκειται για έναν έξυπνο ποδοσφαιριστή με ύψος 1,86, που η αντίληψη του, με τον διασκελισμό του, του επέτρεψαν μέχρι και τα 30 του χρόνια να παίζει παντού.

Πλέον έχει κατασταλάξει στον άξονα. Ο έμπειρος τεχνικός Ζιράρ, στην Ναντ τον καθιέρωσε 6άρι στο 4-3-3. Ο Ζιλέ, ήταν ως ηγέτης μπροστά από την άμυνα, είχε πολύ υψηλό ποσοστό ευστοχίας στην πάσα, αυτός έπαιρνε την πρώτη μπάλα και έπαιζε με σιγουριά, ενώ πρόσφερε σημαντικές λύσεις στις δύο περιοχές. Τα άσχημα αποτελέσματα έφεραν αλλαγή προπονητή και συστήματος. Με τον Κονσεισάο η Ναντ πήγε σε ένα καθαρό 4-4-2 με δύο 6άρια. Ο Ζιλέ έπαιζε μαζί με τον Ρονζιέ.

ΑΜΥΝΤΙΚΟ ΧΑΦ ΤΟΥ ΠΡΟΠΟΝΗΤΗ

Ο Μπέσνικ Χάσι τον έχει δει να αγωνίζεται στην Άντερλεχτ σε διαφορικές θέσεις από ότι παίζει σήμερα. Ο ποδοσφαιριστής, που έβρισκε διάφορους σύνθετους ρόλους στα δεξιά, μπακ, εσωτερικός χαφ, ακραίος μέσος, μπακ πλευράς, εξτρέμ, έχει μετατραπεί σε έναν χαφ μυαλού. Που παίζει με μπάλα σε λίγα μέτρα και κάνει τα απαραίτητα.

Το περίεργο είναι πως ό,τι ρόλο του δώσεις ανταποκρίνεται. Όταν ο Γιάκομπς από μπακ τον πήγε εσωτερικό χαφ, του έβαλε 8 γκολ και του έδωσε 7 ασίστ, όταν τον πήγε εξτρέμ, ο Ζιλέ του έβαλε στο πρωτάθλημα 12 γκολ. Ο Ζιραρ τον έβαλε στην θέση 6 και ήταν το μυαλό της ομάδας, ο καλύτερος ποδοσφαιριστής της Ναντ με βάση την αξιολόγηση του "whoscored.com" και φυσικά πρώτος σε λεπτά συμμετοχής. Δεν είναι ο ποδοσφαιριστής που τρελαίνει τον κόσμο,  όμως, όπου και αν έπαιξε τρέλανε τους προπονητές του. Αυτά που ήθελαν τα έκανε πράξη.

Η μεταγραφή Ζιλέ δείχνει πως στο μυαλό του Μπέσνικ Χάσι, ο Ρομάο είναι για το κέντρο της άμυνας. Ο Ζιλέ υπήρξε ένα "πολυεργαλείο", όμως με ύψος 1,86 στα 33 του χρόνια, ο ρόλος που μπορεί να υπηρετήσει με συνέπεια είναι αυτός στην θέση 6. Και μιλάμε για έναν ποδοσφαιριστή που όπου και αν πήγε ήταν αναντικατάστατος.

Οπότε η καλή τριάδα στον άξονα, με την μεταγραφή του Ζιλέ, είναι Ζιλέ, Οφόε, Φορτούνης, η πιθανή πώληση Ρέτσου, σημαίνει πως ο Ρομάο θα πάρει περισσότερο χρόνο στο κέντρο της άμυνας, χρειάζεται οπωσδήποτε και ένας πραγματικά καλός και γρήγορος στόπερ.